leygardagur 25. oktober 1969síða 4

NR. 83 VIT FARA Í DAG OG Í KOMANDI BLOÐUM AT VIÐGERA EYNIÐ: undirvísing av brekaðum i EINI GREINARØD. FYRSTA YNI VERÐUR: Um samanhang millum talu- og lesitrupulleikar Serfrødingar hava í longri tid; vandaligari um við innlæringini vitað. at tað er eitt samband|við at geva talu undirvisng. | millum lesitrupulleikar og talu-| Vóru vit vís í, at barnið ikki | trupulleikar, men tað er heldur | var búgvið at taka við lesi- stutt síðani til tað, at hetta er! undirvísing. tá tað kemur il almannakunnugt. Men eitt vita | skúla. kundu vit verið bein-| vit, og tað er, at tú mást duga | leiðis við til at minka um mogu | trupulleikar kundu verið spard- at tala- hava tamarhald á mål- | liga serundirvising seinri, júst ti|ir fyri allar partar, um barnið | num áður enn tú kanst| vit vóru varin og íkki lótu|fyrst lærdi at lesa, tá tað var læra at lesa, og ikki fyrr enn| tað er í lagi, kanst tú læra at skriva Her fara -óivað onkur fólk at | mótmæla onkur, sum hevur | trupulleikar við lesing: »Tala, | tad dugi eg væl, men illa gongst at lesa.« Og tað er bert fyri part | rætt ikki | tey Dað eru bert fá fólk. ið koma tala. men millum mongu, ein rúgva »stig- im« frå góðari til vånaliga ella ófullkomna talu. Tað eru | fólk. sum tað liggur ræðið fyri at tala. meðan onnur hava meira torført at måll vidhvørt eru óskiljandi Paka vit eitt dómi um, hvussu lætt tungan hevur vid at laga seg: »Ein korkalitt reyð vefthespa«, so man hetta al er av VIð r. Og SCU, ro uppi í fella summum lætt og øðrum ballast tungan á Flestu fólk kenna til, at tað | eru orð, tey hava ilt við at siga, | hjá teim orðblindu upp | aftur nógv verri. Tað kemst av at tey orðblindu ikki hava fing- ið somu málsligu búning sum | onnur. Tað er ikki lætt at minn ast afturå, hvussu tað var, tá tú vart barn. Kanska minnast | foreldrini betri, men tianverri gongst tað so við foreldrum. at) longri tey koma burturfrá ti, | tess fyrr fór barn teirra at sita, it standa, at ganga og at tala.| 52 Men hugsa tey seg væl um, i var tað kanska hjá tí orð-| blinda. at hann var heldur sein- | ur vid talu. Høvdu foreldur | hetta í huga, kundu tey verið|* við at hjálpt til, tá barnið er komið til tann aldur. tá tað skal | York. Á myndini síggja vit skúla. í so kundi verið farið | inn á leikvøll i New York. er og so so | Bernadette Devlin, 22 ára gamla írska stuttum fekk sæti í bretska tingsalinum, var fyri stuttum í New De vlin SOSIALURIN barnið fara at lesa, áður enn tað var búgvið til tess. Í Havn er tað so, at vit hava | | høvi at lata børnini til undir- vising á taluskúla, og er hetta ein ometalig hjålp hjå mongum, g at barnið fær høvi so tíðliga sum gjørligt at fáa hjálp fyri vánaligari talu, tað verið seg seinkað tala, staming, lesping }. á. Fá barnið so er skúlagamalt kann tað fara í vanligan skúla | (sum oftast) halda | eina tid vid viðgerðini. Flestu foreldur halda, | barnið fer í skúla. so sjálvsagt at tað skal beinanveg, men ella at er læra at lesa mangir fyri gentan sum x verða bornað á »gullstoli« fram | tå | tað | 25. OKTOBER 1969 til reiðar. Eru fólk í familjuni, | sum hava havt trupulleikar við | lesing, antin tað eru foreldrini ella systkini, megu vit vera l ógviliga varin og ikki skunda undir lesing hjá barninum, ti tað kann vera, at gróðrarbotn- urin ikki er vakstrarbúgvin enn. Dóra Li. | 38. Føroyski happadráttur | Dråttarlisti vi 7 Br 3 - JOAC | fyri 2. drått 20. oktbr. 1969 | Telgr.: Kjalbro, Klakksvík Hesi nummur hava vunnið: | Telex 20 | 10.000.- kr. nr. 909 | - | 5.000.- kr. nr. 815 | KLAKKSVÍKAR 1.000.- kr. nr. 2072 | . Í 00.- kr. nr. 1160 - 11541 | TIMBURHANDIL | 1984 200.- kr. nr. 609 653 - Pí. J. F. KJØLBRO í 673 . 1082 .l| 1555 | 100.- kr. nr. 107 11) - 123 - [156 - 163 216 - | 269 - 296 - 345 | 481 - 520 549 628 67 733 - 816 - 862 - 803 - [1016 - 1023 03 042 - 046 1069 (11 - 1115 - 179 - 1219 - 1226 255 263 265 343 - 1347 - I. 164 - 1477 - 1482 | 1535 1551 1604 | 1646 1664 675 á | 173 - 799 813 820 | 1850 - 1892 911 931 —"" 938 - 2049 - 2073. oa (Peg, ST lá Vinningar verða útgoldnir| 3 S Øe | beinanvegin vid frádrátti av| AN AN | 10 pst. | LØ Vinnararnir verda bidnir um venda sær til happadråttar- | at | seljarar sinar. Tórshavn. 20. oktbr. 1969 FØROYA LANDSSTYRI (Happadråtturin) SILD Vit keypa sild stødd 4/; pr. kg. Fyribils kr. 1,50 pr. kilo leverað i Fuglafirði. Pf. Handils & Frystivirkid SF tlf. 125 — 126 44. prisur er Svimjimeistarin - stuttsøga eftir Michel Nielsen hann skuldi longdist eftir, at | koma heimaftur (Framhald) Túrurin hevði ikki verið av tí sta. men hann kundi eisini; Hann hevði eisini fingið bræv verið nógv verri. Fleiri aðrir| frá formanninum í svimjifelag- | inubåtar høvdu verið um hálv-|num. har hesin greiddi honum in fjórða mánað um at fáa |frå, hvussu tydningarmikil hann 'ulla last, og teir høvdu hóast | var ikki bert fyri Føroyar, ilt bert havt hálvan triðja | men eisini fyri Danmark. og at danir meira enn fegin vildu Svimjimeistarin hevði fingið | hava hann niður at svimja leiri brov frá gentu sínari,| næsta vár. neðan hann var í Grønlandi. Ivørja ferð teir komu inn i Hann hevði annars mist væl føroyingahavn lá eitt bræv til] av treningi, tí tað er eydsæd, at unsara. og í hverjum brævil hann umborð á línubátinum | skrivað“ h hvussu nógv hon| hverki hevði td ella møguleik- st á og hvussu hon|ar til at í trótt sín. Hóast se sterkari enn áður. og hann visti, at tað bert var ein tidarspurningur, nær hann kláraði seg eins væl og láður. ja kanska gjørdist upp | aftur betri. tað kendi hann Fá teir komu inn móti Før- | oyum gjørdist tað satt ódnar- veður. Skipið gekk ógvuliga tungliga. og gronaði djúpt. Teir hann beint ímóti | spakuliga gekk fram. Hóast alt roknaðu teir tó við at vera inni tann næsta morgunin og | høvdu Svimjimeistarin var farin upp á bátadekkið fyri at vita, um hann kanska íkki kundi síggja eitt sindur av landi. Tað varð | sagt, at teir longu nú áttu at} síðuna. já dekkinum og royndi at stara | Svimjimeistarin kendi alt í ein- sæð Mykines, og hann stóð nú|skvampur upp við | frameftir. Vindurin ýldi í mastr| um hurlivasi. Hann misti takið lina, og skipið rístist illa av|i dávitinum og so datt hann, sjógvunum. Tað var kolmyrkt. | djúpt. djúpt. Alt gjørdist knapp |men hann royndi, um hann | liga kvirt og eitt svart myrkur | ikki kundi síggja eina lítla ljos- | læt seg saman um hann. | glæmu frammanfyri stavn. Nul Hann raknaði tó við alt í | 6 nærkadust, bg longsilin | einum, og tað gjørdist honum | eftir gentuni rættiliga komin 2 | greitt, at hann var sligin út. | hann nn Ka Hann „mintist okkurt um, at LU ; A „ | hann í tí hann datt hevði sæð yvir dekkið og gjørdi hann våt-| ins klár; ljóselæ É 1. an, men tað legði hann einki í, | SX klára ljósskemu = eins og | ' : | ein viti, og sum hann nu lá í | tei! høvdu so Mangan fulan vatninum, royndi hann at síggja farið = uppi á Grønlandsbank- | pong: ; P | : : lendan. (unum. so hetta hevði onki at | siga. Hann helt við aðrari hond | Tað var ongin stuttleiki at líni um dåvitin til bjargingar- | liggja úti á víðum Atlantshavi. båtin, og toygdi seg longri út| Glaðurnar oystu sjógv upp í fyri betri at kunna síggja. Hann (andlitið á honum, og hann | klípti eyguni saman, men tað|kendi, hvussu saltið sveið Í Í var ringt at síggja nakað i tí| eygu og nos. Hann spjálkaðt | við beinunum, so hann kom | váta myrkrinum. longri upp. men hann sá onki kom ein stórur| uttan stórar svartar aldur rund- Knappliga