leygardagur 15. november 1969síða 7

25 EIN 15. NOVEMDER 1969 SOSIALUR!N Mjørki í Constanca Eitt sindur um tað veruliga Rumenia, har húsini eru bygd av torvi og leiri og har seyður, gæs og høsn elva ferðslutrupulleikar Flogvøllurin í Bukarest, leygar- dagin tann 23. august 1969, kl. 4.00 um morgunin (rumenska tíð). Bølamyrkt, vátt, slavut tokuveður. Tað stóra HIljushin-18 flog- farið, sum vit høvdu flogið við var júst lent, og fyri løtu síð- ani høvdu vit øll fingið boð um at fara inn í transithøllina og bíða. Steðgurin skuldi vara ein tíma. Lending í Bukarest Vit vóru farin úr Keypmanna- havn klokkan eitt korter til eitt (rum. tíð) um náttina, og ætl- anin var, at vit tríggjar og ein hálvan tíma seinri skuldu lenda í Constanca, hagani vit so skul- du koyra til hotel okkara. Flog- ferðin hevði gingið stak væl, hóast tað kendist eitt sindur logið, at stewardessurnar og stewardurin í flogfarinum dug-| ru- sit- du lítið ella onki annað enn menskt. Eg hevði mestsum ið durað eina lotu, tá óskilligt rødd í hátalaranum knappliga á sera vánaligum enskum boðaði okkum frá at gera beltini føst. Vit skuldu um lítla løtu lenda í Bukarest. Ég og ein | gjørdist heilt illa við, tí eftir ætlanini skuldu vit flúgva bein- leiðis til Constanca, og tað tykt- ist mær logið, at stewardessan ikki gav okkum nakra grund. Vit sluppu at bíða í Bukarest samfullar triggjar tímar. Ongi boð komu nógv varð gitt millum um atvoldina, og | ferða- | fólkini. Alt var sjálvsagt aftur- | latið í transitthøllini, ið kundi |í | tykjast nakað lítil til høvuds- staðin í einum landi, har um- {leið 20 milj. íbúgvar eru, men so kom eg at hugsa um, at ru- menar neyvan mugu hoyra til flúgvandi folkasløgini |tey mest í heiminum. Ein unglingi i hern | og | adarbuna spákaði aftur í fram og tyktist hava stóran hug nýta revolvaran, sum hann lat at |heyði hangandi undir liduni á| | sær. Annars sóu vit ikki nakað | til nakrar flogmyndugleikar. Millum tjekkar | Meðan vit bíðaðu kom eitt | tjekkoslovakist flogfar, sum | | eisini skuldi til Constanca. Tá tjekkarnir komu inn i høllina, var tað fyrstu ferð, eg veruliga kom í eina mannamúgvu úr leinum eysturlandi. Tað var | áhugavert at hyggja at hesum | monnunum og kvinnunum. Tey líta og tann | vóru snøgg at á, og |tjekkiski mótin mundi neyvan | frá hinum vestur- íð | skilja seg | europeiska. hvussu er val li FIAT 125, det sidste pletskud fra Fiat med vid- underlige køreegenskaber, temperamentsfuld 90 HK (DIN) motor med to overliggende knast- aksler, tophastighed på over 160 km/t, servo- forstærkede skivebremser på alle 4 hjul, fuld- endt kabinekomfort, anatomisk korrekte sæ- 9 ÅRS GARANTI | Í Tectyl rust SE DEN HOS DERES FRITS JE Bilverkstadur, Á Gundadalur der, sovebeslag, perfekt klimaanlæg. FIAT 125 er vognen for den kræsne bilist. 26.275,00 kr. FIAT-FORHANDLER NSENS tlf. 2275 ) Spesialverkstað fyri skaðaarbeiði. - Alt til bilar, dekk, slangur eru altíð á lagri, til allar støddir. AU AAN ON SVANS AN VARST SAS OP in tann sami. sum tað var skrivað | 'nyitir til vøruflutning tad ikki skilligt at siggja, hvør var tjekki og hvør var dani av teimum, ið stóðu har. Runudíkið Donau Vá tað leið móti morgni. gjørd- tað at endanum greitt, at Constanca hevði verið stongdur vegna mjørka, men nú var sól- in komin upp og hevði ríkið mjørkan burtur við hita sínum. ist og um sjey-tíðina, fingu vit boð um at fara av stað aftur. Vit flugu eystureftir og kun- du nú skilliga síggja lendið und ir okkum. Eitt oyði fjallalendi, sum skákaði oman móti Svarta- havinum. Vit høvdu fingið at vita, at vit skuldu flúgva yvir, Donau, og eg gleddi meg til at síggja >Die schone blaue Do- nau«, sum ein hevur gitt so nógv um. Jú, góðan morgun! Må henda so nógv umroødda áin kom, var tað eins og at skoða niður í ein kost. Eitt so svart og mórut havi eg sjáldan sæð í lívi mínum. Men tað vardi bert stutt so sást svarta havið, vakurt og blátt framman fyri okkum. Navnið er komið av. at nógvar harðar ódnir mangan herja á teim leiðum, men henda góðveðursmorgunin, smiltist havið ímóti okkum. eins og vildi tað bjóða okkum vælkom- in og biðja okkum orsaka, at vit høvdu verið noydd at bíða í Bukarest Hin hernaðarligi flogvøllurin | Brátt kendu vit flogfarið ristast, og so vóru vit niðri á lendingar- | eitt tað mest áhugaverda. sum! men vegnum á flogvøllinum í Con-| stanca, sum eisini er hernaðar- ligur flogvøllur. Tá flogfarið koyrdi inn móti húsinum, sóu vit eina langa rød av MIG-21 jettflogførum, sum stóðu hótt- andi eins silvurpilar við reyðari odd Stórar reydar stjórnur vóru málaðar á hædd- arróðrinum, og alt hetta minti okkum um, at hóast vit nú vóru komin her fyri at leita upp hvíld við strondina og fyri at stuttleika okkum, so var heims- stødan tó tann sama. Hesi flog- fór kundu lættliga um fáar dag- ar gista okkum í Danamark við einum ikki so rættiliga frið- arligum ørindi sum okkara. og Beinasamur tollari | Komin út ur flogfarinum, byrj- aði nú tað vælkenda fjasið fyri at sleppa inn í landið. Með- an vit flugu høvdu vit fingið tvey oydublød, sum skuldu út- fyllast, áðrenn vit sluppu gjøgn- Í um passeftirlit, toll o. s. fr. Tað | menia i passinum, men so var tollarin Framvid vegnum sóust harafturímóti = tann lagaligasti, eg enn havi hitt. Hann vildi íkki so frægt sum vita av kuffert- (inum, smekkaði bert eitt stemp ul niður á tolloyðublaðið. bað meg so sleppa mær avstað yo ( Tey fyri okkara kapitalistiska samfelag = so týðandi evnini sum sprutt og sigarettir leggja rumenar onki i, tí bæði sløgini eru sera ódýr har. hóast góðsk tann sum hjá okkum sama Vesturlendskir bilar Bussarnir vóru klárir tí fyri jat tað ikki skuldi vera lygn | høvdu vit einar 80 km at koyra til har. sum hotellini hjá okkum vóru. nevnliga ferðamannabýur- |in Neptun ella sum hann eisini Mangalia-Nord. stutt millum Rumenia framvið Svarta- nevndist frå markinum Bulgaria og høndur sum skygdi SO/an íkki rættiliga kann kallast! frammih y iwbhetdu UST SUD nESstr ner bussarnir vóru eisini øgisligir á at líta, og tað var ikki smávegis av fólki. sum var vorðið stapp að inn í teir. Vit fingu seinri á Vila. at tað var loksins, um ein enn hevði skógvarnar hjá sær tá hann kom út aftur úr einum slíkum bussi Seyður og gæs hava jårættindi Stundum novddust vit at stede fyri eitt seyðafylgi ella ein gása flokk. sum skuldi tvørtur um vegin, og hetta dámdi chauffori okkara sera illa, ti hann koyrdi hart øgiliga hart. 100 km/t var als ikki óvanl hjá honum við hesum stóra bussinum, og so nýtti hann eisini hornið íði liga. Soleiðis var tað hjá ollum har, og tað var ein ræðuligur sjongur í heilum. Tað eydnað ferðamanna bussi . ct CNI i | havsstrondina [st Ss I | |num, sum kom aftaná okkara Hesin busstúrurin kom at vera lat beina fyri teimum gásum á tey sum í bussinum vóru ry p X skerði 4 . eg så tað stutta tíðar keiðið | sóedu frå, at chaufforurin lætst sum eg var i Rumenia, tí hetta | ikki um von. og helt bert leid- var einasti tjansurin, sum €£|jina fram gjógnum fjaðrarokið | fekk. til at síggja eitt sindur an Vit sóu eisini rættiliga nógv tí veruliga rumenska lívinum. | hesta- og esla-akfor. sum paku Tad er nevniliga SO. al ferða- | liga rulladu eftir vegnum. Her mannaøkini framvid Svartahav-| kundi ein kenna seg settan aft 16 als onki hava við hitt/ur í midøldina. og tað kendist veruliga Rumenia at gera, men Ju (Framhald á 8. síðu) eru serstøk pláss, løgd til rætt- is eftir vestureuropeiskum sniði | TO meira um hetta seinri | Vegurin var ikki av Í bestu, og serstakliga var | forvitnisligt at hyggja at ferðsl juni. Bussarnir vóru | nútímans. men hini akførini | sum vit hittu. vóru at kalla | heldur løgin. Her skal tó gerast leitt undantak. nevnliga persón | bílarnir. sum flestallir vóru | bæði nýggir og av vesturlendsk- |um uppruna. T. d. vóru heilt | nógvir Fiat-bilar at síggja. eins og teir sonevndu Renault-10- | bilarnir vóru fittliga nógvir i teim | . + . . . | tali. Seinni fekk eg at vita, at | hetta var ikki so logið. ti Ru- framleiðir = Renault-10 var tó ikki so ringt, sum einjuppå lisens undir navninum | kundi roknað við. Sjálvsagt »Dacia« vardi tað góða létu, áðrenn Lastbilarnir harafturímóti passkannarin, sum var í her-| vóru so vorðnir. at als eingin | mannabúnað við fimm stjórn-| hugsingur hevði verið um at um á hverjum herða, var vorð- | latið teir til bilsýnið heima hjá greiður, um, at eg nú var|okkum. Nógvir vóru gamlir hernaðarlastbilar. sum nú vórðu Rut Í tað | Í stórir og