leygardagur 6. juni 1970síða 4

NR. 42 SOSIALURIN Samrøda við landsliðsvenjaran Vit hava hitt landsliðvenjar- an, Flemming Black, og spurt hann um eitt og annað við- víkjandi hond- og fótbóltslands- liðunum. Fyrst av øllum hann hvussu hann var samband við ISF. »Ju, eg hevði spurt meg fyri spurdu vit komin í hjá einum av mínum gomlu næmingum, eg eri lærari á ítróttarskúlanum í Vejle, um hvussu tað lá fyri at koma til Føroyar sum venjari, helst hondbóltvenjari. Mær dámar so sera væl í Føroyum. Ein dagin ringdi so Henning Eysturoy fyri ÍSF og spurdi hvussu tað lá fyri at verða hond bóltsvenjari hjá landsliðnum í summar. Eg tók av, 14 dag ar seinni, 6. mei, fór eg so úr Kbh. Beinanvegin ið eg kom var eg á fundi saman við ÍSF Og i£- fyri at fåa nærri at vita um ar- | Uttøkunevndirnar | hjå ISF uttaka landslidini, men teir úttaka bert liðið, 16 mans ella hvussu nógvir teir verða, og so má eg sjálvur um hvar hvussu eg nýti teir. beiði mítt. og Spurdur um hvat hann helt| um áhugan og venjingarhugin hjá spælarunum helt Black: »Ju, áhugin er stórur, og alt gongur eftir skránni. Hvor ein- asti spælari hevur sítt egna venjingarskema, og teir gera nógv til nyttu, tað vísir tann seinasta »testin«. Allir teir úr| Havn arbeiða hart og ansa eft- ir sær hvat royking, drekking 0. a. viðvíkir. Hondbóltslandsliðið er betur fyri enn fótbóltslandsliðið av ti at allir spælararnir búgva í Havn. Men nú leingist eg eftir at sleppa inn í høllina at venja. | tí uttan »systemir« kann ikki spælast í dag. Viðvíkjandi felagsvenjing hjá fótbóltsspælarunum fari eg at royna at savna allar spælarar- nar til felagsvenjingar onkra week-end. Kanska fáa vit eis- ini onkran venjingardyst í lag, t. d. móti AGF. Hetta er tridju ferð eg eri í Føroyum, og tað er stór fram- gongd at síggja síðan 1966. Teknikkurin er nógv batnaður, men enn verður ov nógv »spar- kað fótbólte. Vøllirnir eru held- ur ikki góðir, ein spælari ið ger eina glíðandi tackling skræðir seg jú upp, og málmenninir sláa seg jú næstan í hel tá teir blaka seg. Lukkutíð, nú hava vit fing- ið loyvi til hvort friggjakvøld at Í venja á grasvøllinum úti á lær- araskúlanum. So vítt eg síggi hava vit eitt gott landslið, uttan tær stóru stjórnurnar. Eitt sovorði lið er ofta betur enn eitt ið hevur onkran ið er stjórna, og tí ikki tolir somu viðferð sum hinir. Uppgávan hjá hondbólts- landsliðnum er nógvar ferðir verri enn tann hjá fótbóltslands- liðnum. Ísland spælir jú hond- bolt í Europeiskum topklassa, so vit skulu verda gladir um vit fáa eitt toluligt úrslit í Íslandi. Og hattar hoyrir onga staðir heima at vit skulu spæla sama dag ið vit koma til Íslands. hondbóltslandsliðnum skara tveri mans Teir eru Vagnur Michelsen Sverri Jacobsen, Sverri er í internationalum top- klassa. Vangur og Sverri verða teir ið skulu gera málini; hinir sjálvandi eisini, men fyrst fremst skulu teir hjálpa hesum báðum so teir fáa skotið. Verju- leikararnir Hans Mortensen, og £ yo og Tað eru 2 sløg av hondbólti, uttandura og innandurahond- bóltur, og tað er ógvuliga stór- ur munur á hesum báðum sløg- um av hondbólti. Vit mugu eisini læra eitt| sindur av >system-hondbóltig, | | Sigurd Hendrik Rubeksen Petur Rasmussen eru harðir og góðir, eins og Eckhardt Pers Kristian eru ógvuliga son skjótir kanska fáa okkum og (0) Y of nøkur mål uppå skjot upplop. | Málmenninir eru góðir, men Egon hjá strandingum skuldi eisini verið við. Fótbóltsmenninir eru heit góðir, t. d. er Jóannes hjá TB ógvuliga kvikur millum stengur- nar. Kári Tórsteinsson er ung- ur, men møtir væl. Olavur er ein ógvuliga góður málmaður. Eg skal hava 3 midvwøllsleik- arar ið orka at tuskast ein heil- an dyst, ti eg vænti æt vit fara at spæla 4 3 uppstillingina. Eisini leggi eg stóran dent á opið vongspæl, vengurnar heilt oman til baklinjuna og so inn- fyri. Vit mugu eisini royna at spæla so einkult sum gjørligt, og ikki sum tað ofta verður gjørt her, trongt og torført. Tað verður uttan iva torført at fáa nakran venjingardyst til hondbóltslandsliðið, men press- an er vælkomin at stilla eitt lið tá ið vit nú finna fram til enda- liga landsliðið.“ Afturat hesum kann leggjast at Flemming Black hevur spælt hondbólt í Svendborg; tá lá pE 28 Pf. }. kjøLBRO Svendborg í donsku 1. división- ini, hann spældi eisini 5 unións- dystir fyri Fyn, men eftir at Black fór haðani gekk skjótt aftur á hond, meðan liðið (Vej- le), ið hann kom til, knappliga byrjaði at vinna sum ongantíð áður. Enn tann dag í dag kann Black fáa eitt lið, ið ílla nokk hongur saman, til at spæla góð- an hondbólt og geva tí sjálvs- álit. Nøkur dømi kunnu nevn- ast. Næstseinasta kappingarár var Black venjari hjá VIF úr Vejle, og vildi tí ikki spæla við sjálvur. LidiO maktadi ikki at utføra tað i praksis ið Black hevdi lært teir. Vejle tapti 5 dystir å rad, men tå helt Black, CONION ferðaradio FÆRØSK MARGARINE FÆRØSKT PRODUKT Millumbylgja við Torshavn-Radio. — ráði. Útvarpið byrjar at senda FM í summar. Við tasku og oyraproppi. — Prísur: 228,00 kr. RADIOBÚÐIN, Runavík, tlf. 7008 RA D i O- E L Tórshavn, tlf. 1397 6. JUNI 1970 at nú kundi tað vera nokk. Hann fann sær klæðini fram aftur og byrjaði at spæla. Skal eg leggja aftrat at Vejle ongan dyst tapti eftir at Black var komin við aftur? Seinasta ár var stødan hjá Vejle enn verri: Eitt einasta stig hevði Vejle áðrenn jól. Black var hildin uppat; helt seg vera ov gamlan, og hevdi eisini ein skaða í rygg- inum, men tá nú VIF kom og bað hann vælsignaðan hjálpa teimum, ja, so fór Black enn einaferð á vollin. Vejle IF kom heilt upp til 3. plássið, bert 2 stig frå at rykkja uppá í 1. divi- sin. Nú kann ein og hvor sjálv ur meta um mannin ið er lands- liðvenjari í Føroyum. Tá Black í august mánaða fer heim aftur, tá bíðar eitt venjarastarv eftir honum. Hjá Vejle IF — sjálvandi. Bill. FM bylgju um- Vita No 1 VITAMINISERET FINT PRODUKT At spæla sær við í 20. old Fyri 15 árum síðani var tann uns; sovettiski verkfrødingurin furij Dolmatovskij millum teirra sum kappadust um at gera tekningar til fyrsta sovjett- iska småbilin. Uppskotið hjá Jurij Dolmatovskij varð ongan tíð sett í framleiðslu. men »Bjelka« hansara ikki Tå biltíðin hennara mongu spurningar verða vidgjørd í út- lendskum bløðum verður ofta víst til hetta uppskotið. »Bjelka« skundadi undir ætlanir um »familjubil«, sum fingu »Zaporozjets« sum fyri- bils urslit. Uppskotid hjå Dol- matovskij fekk eisini liv i sjålv- smíðið av bilum í Sovjettsam- veldinum. Í løtuni koyra yvir 1000 bilar, sum ánararnir sjálv- ir hava gjørt. Síðani tå er Jurij Dolmatovskij blivin cand. techn. og leiðari av útsjóndar- deildini hjá flutningstólum við »Sovjettiska visindaliga gransk- ingarstovnin fyri tekniska este- og to er, gloymd. | Og | tær | tikk«. ur vent APN-tíðindamaður sær g hansara samfelagnum. Tá tygum teknadu hugsadu tygum um ein bil, kundi hóska til fa Ku«, sum miljur. jum privatbilin og samfelagstiga pláss hansara? flestu | Tad verður neyðugt at við- ganga. at uttan privatbilin virk- | nútíðarsamfelagið ikki. Tað, |sum bilurin serliga hevur fram | um onnur flutningstól, er ferðin. | Hann er eisini góður at ferðast (i, biligur og leysur av øllum ti, sum annars bindur hini flutn- ingstólini. Fyri bilinum talar |eisini tað, at hann er gott ílegg- ingarmál, hann stimbrar ferða- mannalívið osfr. Og so eitt, sum kanska er eitt sindur logið, kann verða nevnt afturat, og tað er tað, at tað tykist, sum ar pláss i| >Bjel- Hvat halda tygum í dag | ” | hev- | tann alskur, sum fólk fyrr høv- til Dolmatovskij | du til við nøkrum spurningum um nú- | | tíðarbilin. « húsdjór av ymsum slag, nú er fluttur yvir á bilin; bilur- in er vorðin »familjulimur«, | sum krevur røkt og umsorgan. Hevur Bbilurin tekniska | åvirkan á samfelagið? Sjålvsagt. Hann er sam- | bindingarlidur millum menni- | skja, teknikk og ítrótt. Og á okkara tíð er bilurin eisini vorð |in tekniskt leikutoy, sum | krevja at fáa; tað er tekniskt | møguligt i dag at gera heilauto- | matiskan bil, men hetta hevur ongan åhuga, ti folk vilja sleppa at styra sjålvi. Og er nøkur or- søk til at taka hendan stuttleik- an frå fólki? Henda hevur tekniska eina aðra frálíka leikan eisini síðu... - Ja, og hon er ikki tespilig. Á sinni var bilurin uppfunnin fólki til gagns. Men henda bil- tíðin, sum vit nú kenna, kom so knappliga og óvæntað, at bilar- fólk | |nir yrendu saman« við vega- | bygging. byabygging, psykolog- lisku orku manna osfr. Menn | hava roknað út, at á gøtunum |í nútíðarbýnum eru einans 15—20 pst. av plássinum ikki | fjald av bilum, bilarnir í koyra við meðalferð upp á 15 km um tíman. Vegirnir eru ein stórur spurn- lingur. Nútíðarbilurin kann lætt- liga koyra langar leiðir við 150 km um tíman. Men vegirnir loyva honum sjáldan at brúka hesa ferð; og í teimum stødum, | og har vegirnir eru góðir, kann tað vera so tjúkt av bilum, at tað næstan ikki er koyrandi, tað er sjáldan, at tað slepst upp um 70 km/t. Royndir í Vesturtýsklandi hava sýnt, at undir slíkum umstødum vinnur sjálvt tann kringasti bilførarin ikki meir enn 20 minuttir fyri hvørjan 1500 km. Og tann, sum skundar sær í vánaligum koyrilíkindum, má vita, at hann | Í |brúkar = meiri bensin, slítur bremsurnar meiri og oftari kem ur í vandastødur. av koyrilíkind- unum hevur maðurin sjálvur stóran tydning. Tað er almanna. kunnugt, at hesi seinastu mans- aldrarnar er menniskjan fram- farin bæði kropsliga og andiiga, men tíverri reaktións- ferðin er so at siga ikki broytt, júst hon hevur stórtýdning fyri koyritrygdina. Í metingini og Hesi seinastu 40 árini er koy- riferdin vaksin í miðal til tað tvífalda, acceleratiónstíðin er minkað niður í fjórðing, og bremsulongdin er sjálvsagt stytt samsvarandi. Men samanlagt kann sigast, at av øllum flutn- ingstólum er bilurin ringast fyri, hvat umstødum vðivíkur. Taka vit t. d. jarnbreytirnar, so hava tokini autaomatiskar trygdar- skipanir, tey verða førd av væl- lærdum fólki, og sjálvir skinn- ararnir eru jú ein trygdarskipar fyri seg. Á sjónum og í luftini hava førini tann fyrimun, at »vegurin« er óavmarkaður, og at stór nøgd av autotólum er til taks.