leygardagur 4. juli 1970síða 7

. JULI 1970 AGF vann 4-0 á HB| í dystinum hóskvoldið hevði AGF ikki nakra torføra upp- gávu við at vinna heili 4—0 á HB. Eftir at HB hevði spælt ein so framúr góðan dyst móti B1909, væntaðu vit, at síggja enn ein valadyst, men gakk. HB byrjaði annars ógvuliga væl við fleiri góðum álopum og góðari verju, og tá bert lítil løta var spæld hevði HB ein stóran møguleika at 1-0. Heri streyk »gvuliga koma uppá igjøgnum AGF-verjuna sindur úti í vinstru síðu, út- spældi målmannin og skuldi senda bøltin i mål, men fekk i sama bili eitt skump i ryggin og bleiv órógvaður so mikið at skotið fór á stongina. Bólturin kom útaftur móti Hera, ið lá niðri, men tá hildu tveir AGF- arar honum niðri. Dómuarin dømd;i brotsspark. Martin á Mýruni varð settur til at skjóta, men ólukkutíð, hann skjeyt við síðuna av. Ístaðin var tað so AGF ið fekk eitt gott lang- skotsmál, og eftir at vera komn ir framum, misti AGF ongan- eitt | tíð takið á dystinum aftur. Sig- urin 4—0 var fult uppiborin, bert kanska eitt sindur ov stór- ur. SOSTALURIN Frá dystinum HB—AGF. VÆR NR. 50 Dagblaðið hevur tikið sær tikni av rødu Atla Dams á Jóansoóku, og heldur hana verða ov polit- iskt litaða. At Dagblaðið, og tann politikkur sum tað er for- sprákari fyri, ikki dámar orð Atla Dams um demokratiið og samfelag okkara, vistu vit, men at teir fóru at avdúka hetta lyndi í blaðnum, trúðu vit ikki. Fyri okkum eru hetta sann- leiksorð um demokratiska sam- felag okkara og tær broytingar sum neyðugar eru í tí. Enn er eingin ver felagssamskipa Gott stevnufólk, gestur okk- ara og suðringar! Tað at ungdómur stevnir saman til kappingar og dyst alt summ- arið igjøgnum, er í sjålvum sær eitt av teim vøkru og menn- andi fyribrigdum, sum lívið her á landi eigur í sær, og at hetta ber við sær, at stór mann- fjøld úr øllum oyggjum og nærum øllum bygdum eisini leitar á stevnu og fund, at líta á dyst ella til skemtan og veitslu- hald er væl tekin um eina trongd til felagsskap, og eina trongd til at luta øðrum til og taka ímóti sjálvur av ti, vit hvort í sær hava at geva ella eru før fyri at nema. Aftanfyri stevnur og sam- komur liggur ein ásannan av, at einsamøll er menniskjan ikki før fyri at fáa samljóð millum sål og likam, tað samljóð sum neyðugt er fyri at menniskjan er búgvin at fáa burtur úr lívsins møguleikum, tað sum kann vera lívið vert at liva og lukku- ligt. Tað er neyvan vakrari sjón at sjá. enn ein tílík unglinga- fjøld samankomin til skrúð- songu, kappingar á velli ella við ár, fyrisýning av kraft, kimi ligleika og fimheit, til gleði fyri unglingaliðið 6 sjálvt, eins og fyri okkum øll. Vit vita, at aftanfyri liggur ágrýtið og áhildið arbeiði, at mykja og herða ikki bert hvønn vødd, men eisini evnini øll og sinnið, vit vita, at aftanfyri liggur ikki bert skemtanin, men eisini álvarin tann, at væl ræður um at kappast og vinna, men eisini um at bera seg hábærsliga í dystinum, og vita, at hann sum ikki var fremstur, hevur gjørt sær sjálvum og tjóðini allari tann beina, at styrkja og herða seg sjálvan, og at finna umrøddu sinnisjavnvåg til gagn fyri tjóðina í víðari arbeiði hansara. At allir og allar, áður og aft- aná, skulu vera við á jøvnum føti, um leikurin skal heppnast, er neyðugt at vita, og tá so er, er tað eins og vit oll eru við og kanna okkum hvor sær nak- að av teirri lívsmegi og kraft ið streymar í teim ungu æðrum, vit kenna tað, sum er tað tjóð- in øll sum her kýtir seg og taka hetta sum ímynd um, at soleið- is kýtir hon seg framyvir, hesa styrki eigur hon og kann hon nýta til skapan av ríkari og lukkuligari lívi her á landi. Tann felagskensla, tann semja og tann trongdin til at luta granna og medmenniskju nak- að av egnari gleði og livskæti, sum slíkar løtur, sum stevnu- dagar kemur upp í menniskju- na, má vera nakað av tí, sum bera skal hetta samfelagið. sum veita skal samfelagnum og ein- stóku limum tess satt demo- krati, satt frælsi og sanna med- livan. Tí at semja í meira og meira mun verður um, at felagsskap- urin í kappingini og medlivanin er virðismiklari enn nidurberj- ingarlyndið og trongdin til at basa og jarðleggja, fyri at sleppa at hevja seg sjálvan, tað ivist eg ikki í. At semja í meira og meira mun verður um at stevnufelags- skapurin og samhugurin eisini skal røkka og bera í dagliga ar- beiðinum og gerandisdegnum, ivist eg heldur ikki í. Hugsi at tann ungdómur sum í dag hevur sýnt síni evni, eins og vit øll ásanna, at uttan samhald, uttan samstarv, uttan samhug fyri øðrum byggja vit ikki samfelag sum vert er at liva í. Og uttan at leggja alla orku okkara saman í eitt tak standa vit ikki mát. Eitt Tær umtalaðu reður Dam hevur hildið seinastu tvær stevnurnar fara vit í komandi bløðum at prenta. Í dag prenta vit røduna hann helt á Joansøku í Vági i år. megnartak, sum veitir okkum sterkt samfelag og byggir hvorj- um borgara tess ríkari framtíð og veruliga frígeran. Ikki ætlaði eg politikk eina tílíka ið hvussu so er ikki um parta- politikk, men torført at sleppa undan, ti hvat er tad i dag sum ikki nemur vid poli- tikk. Hvør hugsan, hvør fram- ferð, hvør gerð og hvor trongd, er á ein ella annan hátt ein mál- burður fyri ella ynski um eitt- hvort sum í veru síni er polit- iskt. Politiskt tí tað í ollum føri sigur nakað um støðu tína vegis øðrum, sigur nakað um ynski tíni fyri sjálvum tær, og sigur nakað um støðu tína mót- vegis samfelagi tínum. Men at vit oll. hóast Ojøvn á máli, kenna okkara samfelags form, sum ein hin mest demo- kratiska, hugsi eg kann sam- tykkjast, ti er hetta kanska løt- an til ålvarsord um og umhugs- an av hesum demokratiska sam felagshátti, vit halda okkum eiga. ella ynskja at liva í. Stovnurin undir demokratin- um er trugv á medmenniskjuna, at tosa um håtidarløtu, er trúgv til menniskjavirdi og næstakærleika. Hvussu er við hesum? Eiga vit altíð hesa trúgv? Demokratiið er ein samfelags háttur sum byggir á álit til med menniskjuna og mannaættina sum heild. Hvussu er við hes- | um? Hava vit altíð orsøk til at sýna mannaættini hetta álit? Demokrati er eisini tjak, orðadráttur = manna ímillum. Hvussu við hesum? Er brigslid tað og skeldid, missnøgdin, miss trúgvin og illvildin vit dag- liga hoyra manna millum og millum okkum politikarar verd- ugt orðaskifti og er tað menn- andi fyri demokratiið? Er orðaskifti okkara veruligt orðaskifti millum javnlíkar sum leita eftir sonnum og fyri fjøldina góðum loysnum? Atli | | røkka, | vardar í lari verður dag frá degi, men ini ein sosialan og ein økonom- | iskan tátt. | Sosialt skuldi demokratiid | borgað fyri, at vit vóru før | fyri at bast nívandi og menni- forða fyri at nøkur menniskja nýtir aðra einans sum amboð Finans sum reiðskap skal hon okkara demokrati verið ført at veita hesa borgan? Nei, ikki enn, minni enn so. men tó mennist hugsjónin, hin humana hugsjónin um sosiala trygd og javna, men skal hon ber tað í sær, at Vil hvort sær fáa í lag ta sinnis- broyting, sum ger at vit feg- in lata til felags åhugamålini, heldur enn hvor í sínum lagi at nøra at okkum sjálvum. Hin økonomiski og búskapar ligi tátturin i demokratinum ber á sama Fin trongd effektivitet, virk- til skapandi trongd ein til nót. | Semi til gagn fyri onnur eins og fyri ein sjálvan, ein trongd til at einki fer fyri skeyti, og ein trongd til arbeiði, sum ikki bara mettar svongd. men reisir varðar til felags gleði. Ein trongd til frígeran sum loyvir at útloysa hesa gleði. Hava rokkið lagaðir og hér. Jú rúmsátt- Vit eru enn fer fyri skeyti, enn er óút- loyst megi, enn verður skapandi Í initiativ misskent og forðað, og |enn er eingin verulig samfelags- samskipan framd. At hendan samskipan ikki er framd, hvorki her hjá okkum ella aðrastaðni, er væl eisini tað sum ger, at tað tíðartekin, sum í dag mest ger vart við seg er tann uppreistrarandi sum kenn- ist innan unglingaliðið um allan | heimin. Missnøgd og uppreistr- arandi ímóti autoritet, verandi stovnum og trongd til at sleppa av við samfelagið í dag sum fjøtrar og bindur. Lat meg beinanvegin siga at eg havi mett henda anda posi- tivt, og hildið tað verið fyri neyðuni at broyting fer fram allastaðni, har veruligt demo- krati ikki ræður. Sjálvandi er munur á hvussu tørvandi broyt- ingarnar — eru, manga staðni finst samfelagshåttur sum á ongan hátt er førur fyri at veita menniskjaverda tilveru. Tiverri má til allar hesar spurningar svarast: At ikki er altíð so. Men demokratiið hevur eis- | skjans minkandi fátækt. eins og | lig sam- framd sæta sjålvum sær, og veita sær | jog sínum tryggleika, nøgd og | gagn, meðan fjøldin kann liva | | ofræls, ótrygg og kúgað. Hevur I borðið sum hin sosiali. | imoti | | Men eins positivt eg havi | mett kollveltingarandan ella | broytingarrørsluna, eins hug- | stoytt hevur tað verið at sæð | hvussu plan- og úrslitaleyst hon | hevur arbeitt. Hon hevur ar- | beitt á ein tílíkan hátt. at hon í flestu forum hevur verið slig- in so dygt á nevið av afturhaldi ikki kvatt úr henni aftur. Hon hevur verið niðurbard á jein tílíkan hátt, at samfelagsliga búskaparliga royndin endað í afturstigi, sum ikki bót lvar fyri langt áramál. | Um okkara leiðir hevur eisini Í verið roynt, ein hevur kent eina leitan hjá parti av ungdómi lokkara eftir gongdum leiðum, men í flestum forum á ein hátt |sum hevur avdúkað syrgiligan tørv á miðvísi, syrgiligan tørv á presiseran av hvar leiðin skal | ganga. syrgiligan tørv á hegni til ávísan á hvussu broyt- so og er og ingarkrøvini kunnu uppfyllast [1 flestu fórum hevur hesin (partur av ungdómi okkara. saman við gomlum forbein- jadum miðleysum monnum, nytt til miðleysa de- missnøgd, mið- leysa sáan av misstreysti, mio- spottan av royndum og tileinkisgeran ini- avlopsmegi | monstration SIN dv leysa | miðleysa | tiativi. lo at hevur verið, | broytingin fyri neyðuni og jer hugsan mín og trúgv. at dag | frá degi, viku eftir viku. ár fyri ár fer at til at fáa hesa | broyting í lag, broyting uttan broyting uttan at æðrin aftureftir verður kvett, broyting í sinni og broyting í samfelag til veruligt demokrati g sanna menniskjansliga frí geran Vit trúgva á ungdómin | eins og vil trugva á tjóðina alla, at hon verður for fyri at fóta sær tjóðskaparliga í dynamisku tidini og verður |før fyri at geva nýtíðini nýtt mentunnarligt innihald, og sam- | stundis á, at hon verður for fyri lat skapa samfelagið har frælsi er til skapan, har frælsi er frá | arbeiðsloysi. har frælsi er til rættvisan lut av felags skapta | ágóðanum, har frælsi er til at |[luttaka í øllum avgerðum sum gera lagnu mansins, har | frælsi er frå høvudkambalyndi og ålopslyndi. | Stevnufelagsskapurin og stev- | nulivsgledin ber boð um at | røkkast kann á málið, sum er, lat samfelagið og gleðin við at vera limur tess, og áhugin fyri, jat rúm er í tí til allar næstar, | grannar landsmenn, setist hægri enn tað, at nýta samfelag- ið bert til egið gagn. dv so so er [10 bera lag, | koilvelting. ov og