mikudagur 23. desember 1970síða 4

SÍÐA 4 ólatræið á Vaglinum Hóskvoldið varð býarjólatræið í Havn tendrað. Hetta kveldið i altid at seta ein serligan joladåm å byin, ti tá fara foreidur vid børnum sínum at síggja tå træið verður tendrad og har-| aftrat hoyra hornorkestrið | spæla tey yndisligu jólalogmt | Hóast tað er so, at i nógv-| um fórum arbeiði bæði mamm an pápin úti, so eru tey mong foreldur, sum henda dag | taka barn sítt í hondina og fara oman á Vaglið tá má nógv annað iiggja og bíða. Ein mamma, sum niagdi nia. pia at og arbeiðir úti um dagin, hevur úr at gera, tá hon kemur aftur til húsa, og tá hon er liðug við dagsverk sítt, er hon ofta og títt móð, | Gevið børnunum ein møguleika i okkara tíð fara fram stórar broytingar nógy av (i gamla skal burtur og nytt kemur í staðin. Jólaskikkir og -siðir hava verið varðveittir fgjøgnum øldir, men eisini her broytist — vit kunnu vidhvørt siga tibetur og vidhvørt, tad er spell. Tað einasta, samanhangi stendur hesum er sum í fast, sum rímuligt er, tí í veruleik- anum er tað dupult arbeiði bæði at arbeiða úti og inni. Jólamánaðurin man vera tann stravnasti hjá eini mam- mu; men tå jólatræið verður tendrað og jólalggini verða spæld, tá er sum øll mødin er 0rvin í mun til ta gleði, hon cennir eina slíka lotu. Havnar Hornorkestur spældi hóskvoldið og síðani talaði yorgarstjórin. Hann talaði fyrst eitt sindur um, at byurin vildi gera sítt til at gera tað so wgnaligt sum — gjørligt nevndi at oll áttu at hugna um býin við at hildið hann so reinan sum gjørligt, og tað kundi ein og hvor borgari, um hann mintist til — ongantíð sjálvur = jólaboðskapurin um kærleika og frið millum Gud og menniskju. Tíanverri er tað bert avmarkað, hvussu langt hetta røkkur, tá talan er um boðskapin um frið millum menniskju og millum tjóðir. Í tí dagliga lívinum hava fólk so nógv at takast við, at tað ofta gongur út yvir børn- ini, sum oftast verða skúgvað Uppskriftir Tad kann vera sera stuttligt og | hugnaligt at lata børnini sleppa | at hjálpa til at stákast til jóla- | bæði gera jólapynt gera | smáar gávur baka ella gera | jólakonfekt. | Tað er nakað. sum børnini | aldri koma at gloyma og sum ger tey sera lukkulig. Tað er íkki akíð tað sum pengar, sum gleðir tey mest, skapa nei, sleppið teimum at okkurt tað er nakað, sum ger tey lukkulig. Vit skulu geva tykkum nakr- | ar uppskriftir til jólakonfekt. Kasette bandupptakarar Beinleiðis upptøka. Er tað liga vilja varðveita, trýst á tað á bandi. Komplett við mikrofon og bandi Ringið ella skrivið — vit við radio eitt program, tygum møgu knappin , so hava tygum kr. 625,-. senda. RADIOBÚÐIN, Runavík, telf. 7008 RADIO-EL Tórshavn, telf 1397 oe . r Spinnid i Gøtu tygum fáa gott tógv, og skjóta avgreiðslu. Vit keypa óvaskaða og vaskaða ull og selja oll sløg av føroyskum tógvi. Lýsið í Sosialinum TØTINGARVIRKID v/ Olavur Gregersen — tlf. 20 i Gøtu kostar | Í | | | | | | | | | | | 1 | | | | Í leið 1 | kúglur á. SOSIALURIN at tveita nakað á getuna. Borgarstjórin segði so í fá- um góðum orðum at tankar okkara vildu vera hjá teimum sum hesi jólini vóru rámað av sjúku ella sorg. Nevndi, at frá gamlari tíð |kortini ikki tað sama, sum at var hetta ein gleðisfest m. a. Í vera heima hjá sínum. ti at nú fór ljósið aftur at| Tað er tann tíðin av ári- vinna á myrkrinum. num, tá øll helst vildu verið Tað var ein sera hugnalig|heima; men samfelagið er so løta, ikki minst tí, at veðrið | vordid, at alt skal halda fram var so gott hesa løtuna eft- nøkur megu starvast. á ar- ir at stormur og regn hava | beiðsplássum sínum T. & leikað í av tí versta dagarnar |sjukrasystrar læknar- telefon- frammanundan. og — telegrafpersonalid, politi, og borgar- venda teirra, sum Vit siga, eins stjórin, at vit eiga at tankum okkara til sum sjúk eru, teimum kæru og teimum sum einsa- møll eru. Hóast vit vita, at t. d. sjúk- rahúsini gera alt, ið gerast kann fyri tey, sum skulu halda jól á sjúkrahúsinum, so er tað bilstjórar, útvarpsfólk o. o. Vit megu eisini senda teimum eina jólaheilsu og takka teimum. Gleðilig jól oll somul. mist hava onkum av sínum MR til viks við orðunum: verið ikki ívegin — tarnið mær ikki — eg havi havt ein strævnan dag, komið ikki tit og plági meg aftrat o. s. fr. Heldur frægari tykist vera í so máta ímóti jólum; tað er sum fólk hava eitt annað hjartalag. Settu foreldur seg niður, um Hanna. felag við børnunum, ella enn betur um tey lótu børnini av- gera, hvat skuldi gerast, farast skuldi í ella etast um jólini, so vildu børnini kent á sær, at tey ikki vóru sett til viks, men at tey vóru við í ráðagerðini. Tá vildi nógv verið vunnið. tað bert var ein dag — og í Silvurknappar Tilfar: 100 gr. marcipan. 2 tesk. flormelis grøna fruktfarvu I bræv av silvurkúglum. Eltið marsipanið væl og virði- liga við flormelis og grønari fruktfarvu til »deiggid« er javnt ljosagrønt. Rullid tað til »eina pylsue, tjukk skerid i cm til tjúkdar. Leg: silv so sum ein fingur og | pettir, sum eru um- ið IT- þ J einar 4-5 småar bomm hl. Fikumarengs 4 eggjahvítar — 100 gr. sukur — 150 gr. av fikum 100 gr. av mandlum - 50 gr. valnøtukjarnum. PiskiO — eggjahvitarnar heilt stivar og koyrið sukur í so vid og við. Skerið fikurnar í pettir og koyrið tær í, hakkaðar mandlur og valnótur verða eisini koyrdar í. Setið »deiggiO« toppar smurda plátu, sum mjøl er stroytt Bakið ma- rengsini. so tey verða ljosgylt, men ikki ov brádligan hita 1709. Best eru tey. um tey eru | heldur bleyt innan. | í smáar á ci. eini god gó og ett erydhiuret mrggjåe. Så Frants 5 Fort” NR. 99. — 23. DESEMBER 1970 Fg var langt nidurkomin ta ferðina, at enda mátti eg drekka fyri at gloyma. Er tað ikki vandamikið? Eydnaðist tað? - Bæði og. Eg drakk so nógv fyri at gloyma, at eg gloymdi at drekka. — Segdi Karin ja, tå tú baðst um hana? — Ikki heilt, hon vil bíða í tolni. Hvat meinar tú við tað? — Ja, hon segði, at eg var hitt síðsta menniskja, hon vildi gifta seg við. 37 Hvat líður soninum at lesa til lækna? Nei, tað verður ikki enn. Hann ætlaði sær at verða skurðlækni, men skar alt ov djúpt, og tá hann hevði oyði- lagt fimm operatiónsborð, gjórdi hann av at lesa til me- dinsinara. Kann Jæknin íkki bart út. hvussu langa havi eftir? siga mær tíð eg — Lat meg siga tað soleiðis, at fært tú ræst kjøt til døg- urda, so er rådiligt, at tú etur teir bestu bitarnar fyrst! Ja = EG HAVI GJØRT SPÆV, MØTI VIÐ EINA GEWNFU, PER. KANST TU IKK! LÁNA MÆR TENNINAR HJÁ TÆR Í KVØLD