leygardagur 13. februar 1971síða 4

SÍÐA 4 SBSCSIALU LIN NR. 11. 13. FEBRUAR 1971 Ég verði javnaðarmaður til mín doyggjandi dage Orðaskifti við fólkatingsmann okkara, Johan Nielsen, prest, har hann m.a. sigur: nakað um jarðarferðir, fólkatingsarbeiði, Kristeligt Folkeparti og »danskar prestar FAD MAN IVALEYST VERA ØLLUM KUNNUGT, AT fø FOLKATINGSMADUR OKKARA JOHAN NIELSEN, SÓKN- ARPRESTUR, HEVUR SØKT OG FINGIÐ NYTT STARY SUM PRESTUR i DANMARK. JOHAN SUM HIGARTH HEVUR VERID SOKNARPRESTUR VIÐ FILIPSKIRKJU- NA Á AMAGER í KEYPMANNAHAVN, HEVUR FINGIÐ EMBÆTIÐ SUM SÓKNARPRESTUR i ØRSTED-DA ASTRUP SOKN, SUM LIGGUR Å SÆLANDI, NØKURLUNDA MID SKEIÐIS MILLUM ROSKILDE OG KØGE. FRÁ AT HAVA VERIÐ PRESTUR i EINUM STÓRBÝARSÓKNI VID 16.000 INNBUGVUM, FER HANN NU ÚT TIL EITT LANDSÓKN VIÐ UML. 1800 INNBÚGVUM. Í SAMBAND VIÐ HETTA. HEYUR SOSIALURIN HAYT ORÐASKIFTI VIÐ , | . Johan Nielsen altíð javn- JOHAN, M.A. UM ORSØKIRNAR TIL, AT HANN HEVUR aðarmaður FINGIÐ SÆR ANNAÐ EMBÆTI. Seremonimeistarin SOSIALURIN: Eir tú hevur ov nógv at tú flytir út á landið til tað ti, at gera, al eitt | sókn, sum bert hevur ein tiggj | undapart av teimum íbúgv- unum, sum tú higartil hevur verið prestur fyri? JOHAN NIELSEN smílist í tí stóra skegginum: Hvussu | er tað. hevur ein ikki altíð ov | nógv at gera? Nei, høvuds- | orsøkin er tann, at eg eri eitt sindur troyttur av at vera stórbýarsókni., | prestur í einum har vidurskiftini eru so stór. at ein ikki veit, hvar hann | skal enda ella byrja. Ein kenn so vorðið her, at flestøll fólk | arbórnini hjá tær í einum litl- í stórbýnum ikki hugsa nakað |um sókni enn her inni í serstakligt um tað religigsa. | býnum. Iey hava tað ov gott her í p - | . . vælferdarsamfelagnum, og so|300 jardarferdir tykist tad, eins og tey ikki | 4 hava nakra nýtslu fyri Guð. | UM árið Fey koma lítið í kirkju till an. r LL: mM Á | SOS: Tað er also ikki ar- guðstænasturnar, og tey flestu, | - 49 £ ø ? | beidid, tú ræðist? sum tú sært her, koma bert í| ; Annan 4 ig : | IN: Ég skal viðganga, at sambandi við brúðleypi og) á SS tA sarðarferð - SftaO verður lættari hjá mær í bø er ; | Ørsted munandi minni at SOS.: Jú, men er vælferdar | sera her hugsi eg mest um | samfelagið íkki rokkið út ál jarðarferðirnar. landið í Danmark, eisini? | JN: Ivaleyst, ivaleyst, men | SØS. „| m ==. serstakliga eg hugsi, at her hanga folk |"ógvar jardarferdir við Filips- meira við tað gamla. og so|Kirkjuna, at tað kann gera so € < > qa, 5 i: " 9 kemur tað afturat, sum er | nosvan Mun tydningarmikid hjá mær: At; JIN: Við Filips er tað so, at ; É | | ir seg ikki rættiliga sum prest | eitt slag Tað er herinni mestsum av seremonimeistara. tú hevur nógv stórri møguleik ar fyri at koma at kenna umframt jarðarferðirnar frá kirkjuni, eisini fáa vil sókn | sjålvari jeina rúgvu frá kapellinum, sum liggur á tí stóra kommu- nala Sundbykirkjugarðinum, ið |liggur beint við síðuna av | kirkjuni. | SOS: Hvussu nógvar? | JN: Eg hugsi, at eg man | lava einar 300 jarðarferðir um | | . .. . | Tradisjónin | | SOS.: Nú tá vit hava nomið | . . i | vid hetta evnið, so hava donsk | rn . | blød, m.a. B.T., um eg hugsi i beint, i samrødu við teg eisini Gkið hendan spurningin upp. | Segdi tu tå ikki okkurt um, at | tú ikki orkaði at hava allar jarðarferðirnar? Jú, men her nógv um ta fysisku móðina. Sjålvsagt ert tú ikki púrasta friskur og ferðugur ein leygardag aftaná at tú hev ur havt kanska fimm jarðar- ferðir trý brúdleyp, men tað er nógv verri við tí sálar- liga. Tað er tungt ferð aftaná ferð at skula royna at troysta avvarðandi sum hava mist on kran góðan, men sum íikki hava nakað serstakligt viður- skifti til trúnna ella til Guð men sum bert koma til prest- in tí at tann gamla tradisjónin sterkt í teimum. hesar JN: ikki so hugsi eg og liggur so Tann einasta troystin, sum eg | kann geva teimum, er trúgvin uppá ein góðan Guð, sum | gevur okkum møguleikar fyri | at hittast aftur onkuntíð | seinni, og tað er skilligt, at likki nógv er at gera, tá tey flestu hava ilt við at skilja | . , lella finna hesa trúgv. | | | Stutt frá Keypmannahavn | SOS.:, Hvussu | arbeiðinum? Fært tú | úr hondum, tå tú situr í | um prestagarði mitt úti á land | inum? JN.: | heldur við fólkatings- greitt tað Ja, so langt er íkki úti á | | | | | tað | skipaðu ein nýgg landinum. | flokk at koma inn til miðbýin í Keypmannahavn, og so kemur eisini tað, at fólkatingið bert er saman mitt í vikuni. Vit byrja týsdag aftaná døgurda enda setanina fríggjadag | seinnapartin, so verri er tað líkki eg rokni við at kunna |røkja mítt starv eins og higar- til. og Frå fasanum til verndarskyldu SOS.: Tú hevur onkuntíð sagt, at tann føroyski fólkatingsmað urin virkar eins og ein sendi- harri her í Keypmannahavn hvussu tað? JN: Tað meini eg hann ger á tann hátt, at tað ikki finnst nakar annar stovnur her í høvudsstaOnum, sum kann taka sær av teimum mongu trupulleikunum, sum føroying- ar, ið eru búsettir her, koma | fyri. Tað eru ikki mangir dag p & ar, ið ganga, uttan at onkur kemur ella ringir fyri at fáa hjálp ella leiðbeining á ein ella annan hátt. Uppgåvurnar kunnu vera rættuliga ymiskar, sum t.d. at senda fasanpør til ælingar í Føroyum og til at sleppa føroyskum dreingjum, sum lesa her niðri, undan verndarskyldu. SOS.: Og møguleikar tínir fara at verða teir somu eisini aftaná, at tú ert fluttur? JN: Ja, flestøll vita, at tey kunnu ringja ella skriva til mín í Fólkatinginum — eg eri har í minsta lagi fýra dagar um vikuna. Kristeligt Folkeparti meira skaða enn gagn SOS.: Nú vakti tú jú rættiliga nógvan ans her á landi sein- -. lasta vår í sambandi við lóg- ein. | asta vár í samb: g ina um frían abort, tú vakti fólk so nógv upp, at fleiri tóku sær um reiggj og jan politiskan Krisieligt Folkeparti og | Við bili ella toki tekur tad|Fert tú nú at rýma úr javnað millum trý korter og ein tíma ! arflokkinum og sta teg stilla Veit næmingurin ov lítið um møgu Ein hevur stundum varhugan av, at mangir føroyingar eru|tað kostar. og kostar nógv at lítið vitandi, tá tað kemur til at velja sær eitt arbeiði. Hetta er galdandi á so mongum økj- um innan skúla og annað Her verður serliga hugsað um realskúlanæmingar. Hvat veit realskúlanæmingurin = um møguleikar, ið liggja framman- fyri, tá ið hann 17-18 gamal hevur fingið prógv sítt? Ja, vit kunnu bert dóma út frá okkum sjálvum; men tað man vist ofta vera syndarliga lítið. Óivað hevur hann hoyrt okkurt um, at í Hoydølum er nakað, tey kalla Studenta- teir | ára | | hoyrt graml | få« skúlin, og at hagar fara ofta | tey klóku, tá ið tey hava lok- ið realprógv. Eisini er tað | hann borist honum fyri oyru, at | tørvar mánalanga tilvenjingar- tíð. um hann ikki bart út ganga í skúla; men hvussu | gevst á hendur, »stingur halan nógv, hevur hann íkki ånilsi | millum = beinini« og sleppur um sær burtur haðani frá. Hjá teimum, hvar ið bæði Hugsan okkara er, at ym- karakter- og peningastødan erliskt kundi verið gjørt, so at til vildar, er helst leiðin vis til| N. N. ikki kom út fyri hesi vanlagnu. Her er eyðsýnt nak- að, sum skúlastjórnin samvit- skuleyst til ólukku og lív- Hoydalar ella kanska onkran studentaskúla í Danmark, sum viðkomandi av tilvild hevur um. N.N. fer so heiman uppå »må og tikid verður til. Tað ið hann hevur útvegað sær av upplýsingum um viðurskíftini hevur latið ligið á Tað er neyvan nakað okkara samfelagi, hvar ið tað er so nógv oyðsl av tíð, evn- avstað sum á sínum tilstundandi kanska|um og pengum sum innan áralanga arbeiðsplássi er ve-|skúlamál. Rætt er tað. at sala lítið. og tíðum verður | trivni samfelagsins = stendur sum | beinleiðis í mun til talið av tí honum | vællærda fólkinum. Tað hava hann so troyttur av ti fær at síggja, at langa syndarhugsku fyri mong | láni. | øki il |vit so mong dømi um; men valla er nakað innan skulamål dýrari fyri samfelagi enn tær hålvu útbúgvingarnar. Tað ólukkuliga við teimum erl neyniliga, at tær eru einki | betri enn eingin nei, held- ur hin vegin. Kortini hava vit |hóp av ungfólki, sum oyðir mánaðar burtur við at royna eina útbúgving, ið ikki verður framd. Tað má vera fyrisetn- ingur skúlans at hjálpa næm- | ingunum við at finna útav | hvat ið teir hava mest hegni og bestan hugin til! Hví ikki Í | undirvísa í »erhvervsorienter- ing« í realskúlanum? Sum nú er. vita tey ungu stutt og greitt ikki sítt egna besta. Realisturin t. 1 | | Í ið best taka. lítla man hylling á, hvat vera til ráða at Burtursæð frá nøkrum fáum veruleikafjarum ætlanum (dreymum) grunar hann ikki hvat livsstav, hann skal velja, og hvussu skuldi hann eisini kunna tað eingin hevur jú ómaka sær so mikið sum til at opinbera fyri honum. hvørj- ir møguleikar liggja fromman stavn. Eftir lokið prógv verð- ur hann kensluleyst sleptur uppá fjall. Er tað undur í, at hann kemur at taka tað skeivu rásina og gongur seg út Í Oføri og noydist at eva skarv in yvir ella vendir vid os byrj- ar av nýggjum fyri at vita, um fram er komandi onkum: d. hevur|annan veg?