mikudagur 18. august 1971síða 4
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SÍÐA 4
HEÐIN BRÚ
. . á
sjeyti ár
Tad var í gjár, 17. august, at
okkara stóra skald, Heðin Brú,
fylti sjeyti år,
Hetta fær meg til at bera
fram kvødu til rithøvundan,
sum vit føroyingar av sonnum
kunnu vera ernir av, høvund-
in, sum hevur skrivað >Logn-
brå«, »Fastatøkur«, »Fedgar á
ferða. »Leikum fagurt«, »Men
lívið læra. og allar perlurnar
av smásøgum, bókmentir, sum
langt síðani eru vorðnar før-
oysk fólkaogn, og sum nú
fara sigursferd sína runt um
heimin og gera Føroyar kend-
ar á mest fjarløgdum stóðum.
Eiga vit av sonnum ikki at
vera errin, tá vit vita, at Heð-
in Brú í dag fær brøv frá
fólki á mest fjarløgdum stød-
um á knóttinum, sum siga
honum takk fýri tað, sum
hann hevur skrivað. fólk, sum
ongan gruna høvdu um, at
Føroyar vóru til, fólk, sum
mest av tilvild hava fingið
fatur á onkra av bókunum hjá
Heðini Brú, og tá tey so hava
lisið. hava tey beinan vegin
sæð, at hetta er skaldskapur
av besta slagi, og tey hava
hugsað sum so, at eitt land,
15 kann fostra tilikt skald, má
vera vert at kenna. Hedin Bru
hevur gjørt land okkara kent i
fremmandum londum
Tað hevur verið sagt og
man OivaOd vera rætt, at efti
fólkatalinum munnu fá lond
ciga so nógvar listarmenn sum
Føroyar, men man tað ikYfi
mangan vera hjá okkum eis
og | manninum, sum gróv
eftir gulli: Tá ið hann hevði
grivið eina rúgvu og fór í
ánna at sálda sandin frá, vóru
bert nøkur fá gullkorn efur í
sáldinum. Vit eiga at vera feg-
|
|
|
|
sg
here
gullkornini
listaverkum,
skaldskapinum hjá Hedini Brú
in fyri
føroysku
i okkara
oOo i
stór og virdismikil
eru mong
gullkorn.
Hann eigur tær sonnu, stóru
skaldagávurnar at duga at lýsa
menniskju. Tú hittir
tíni heimbygd, tú hittir
livandi
tey I
tey umborð á skipum og í
bátum, og mongum fórum
kennir tú teg sjálvan aftur, og
eru hesi menniskju so væl-
signað føroysk.
og í
So
umstød-
skapt
Og undir hvørjum
um hevur Hedin Brú
skaldskap sín?
Tad
meg,
eitt
sum
hevur mangan
fólk, sum hava
fast arbeiði, eitt
tey hava fyri at kunna
skulu hava kunnað
nógv umframt.
menniskjum
nógv fyri,
at haft
liva.
rikaO so
av hesum
óivað lagt ov
hava
hava
undrað |
Í
|
|
|
|
Í
tey til fjals og fjøru, tu hittir | Um
SOSIALURIN
overvað seg og eru fallin frá
á hálvari leið hava ikki
slitið meir enn hálvan aldur.
Tað er einki at ivast í, at
nógv av teimum, sum hava
átikið sær eykaarbeiði, hava
gjørt hetta fyri at vinna sær
eykainntøku, men hjá føroysk-
um rithøvundum man hetta
neyvan hava verið orsøkin.
Vit eru eitt fáment fólk, og
føroyskir rithøvundar munnu
sjáldan hava fingið figgjarliga
samsýning fyri tað, sum teir
hava givið okkum.
Samstundis sum Heðin Brú
røkti sítt arbeiði sum búnaðar-
ráðgevari, hevur hann skrivað
bøkur sínar. Eg visti ofta, tå
hann var á ferð um landið
fyri at kanna ymisk viður-
skifti, ið hann sum búnaðar-
ráðgevari hevði um hendi, at
hann hevði skrvimaskinuna
við sær, um næturnar í
køldum rúmum á ymsum gist-
ingarhúsum eru nógvar stutt-
søgur og nógv brot úr skald-
søgunum skrivað. Og íkki
vóru ferðirnar millum bygda
altíð líka tespiligar, vátur og
gjøgnumdålkadur kom hann
ofta til húsa og royndi at fáa
og
|
sær innivist sum best tilbar
(lesið søguna »Prædikumadur-
1n<).
NR. 62. 18. AUGUST 1971
[ff [AAA AA [ff —ivi
Sum skriftmál er tað føroy-
ska málið ungt og enn lítið
mykt, men Hedin Brú eigur
ta støru gávu at duga at mál-
bera so, at bøkur hansara eru
lættlisnar, samstundis sum mál-
ið í teimum er rotføroyskt.
Føroyingar hava langt síð-
ani kannað sær Heðin Brú
sum teirra stóra skald, og tað
má gleða okkum øll, at hann
skuldi liva tann dag, tá útheim
urin eisini gjørdist varur við
okkara stóra rithøvund.
Eitt stórt skald er farið um
tey sjeyti.
Hjartaliga tillukku.
Sámal Johansen.
Bretar óttast viðkan av
Ísland velur ta leið at
vraka altjóða sáttmálar, verður
hetta ikki at henda uttan stríð.
Og hesaferð skal Ísland ikki
rokna við at hetta stríð bert
verður avmarkað til Bretlands.
| Aðrar fiskiveiðutjóðir í Vestur
europa, sum hava áhugamál at
norðaru havleið-
limalond í
varðveita í
unum serliga
FEC noyðast at taka til
| hvassa mótstøðu.
arbeiði, |
av- |
Nógv |
Soleiðis verður tikið til í
eini samtykt frá samtakinum
hjá bretsku trolaraeigarunum
í samband við proklamasjón-
ina frá nýggju íslendsku
Olavsøka týdningarmesti minningardagur
Noregs, sigur Martin Hegdal
Í Norges Handels og Sjøfartstidende verður skrivað 26. juli 1971:
Hvorfor flagger vi Olsokdagen - 29. juli?
| kuitivert
Jo. fordi vi dermed minnes; utryddet med ett slag ved
det viktigste som har hendt í|overgangen til kristendommen
vårt land i hele vår tusenårige |Så må vi huske på at Ola
historie ved misjonsbiskop Grimkells
Når minnedagen for noe sá|hjelp på Mostertinget 1 1024
betvdningsfullt er knyttet til |fikk vedtatt »Kristenretten«
den omstridte kong Olav Ha-| Om dette sier prof. A. Bugge:
raldsson. som foruten á kalles | »Olavs og Grimkells kristelige |
den hellige også omtales den | lover var ikke mindre enn en
som hard og grusom. sá er/|revolusjon, de forandret men-
det fordi det etter hans neder- neskenes seder og tilvante liv
lag og fall på Stiklestad 29 fra vugge til grav« Derfor
tuli 1030, snart kom et merk- | SØmmer det seg at vi også t|
barr og merkelig omslag i dag feirer denne grunnleggende
hans motstanderes forhold til| forandring i vårt folks liv med
ham og det han hadde kjem- | nasjonal og kirkelig høytids
pet for, kort uttrykt: en kris- | dag
ten enhetsstat. Olsokfeiringen tiltar over he- |
Í vår tid er det vanskelig å|le landet, med gudstjenester,
forstå Olav. og at våre feðre | stevner, foredrag osv. foruten
feiret 20. juli som vår første| med de verdifulle, populære
nasjonaldag og største kirke- |tilstelninger pa Stiklestad fr
lige fest og særlig den må-| 1953 og ved nasjonalhellig-
ten de feiret den på. For vijdommen vår fra 1963 Men
elemmer at Olav var viking-|dagen bør feires i alle byer
nn og selv viking fra 12 til|og bygder, i hver menighet og
års alderen, og at hedenske | kommune, ja, av hver nord-
er og forestillinger ikke var! mann for den er minnedagen
sjomarkinum
|84 prosent av fiskaveiðu Bretlands kemur frå
leiðum uttan fyri 12 míla fiskimark Stóra Bretlands
|
|
|
|
|
|
| samtykt á altjóða
1
stjørnini, sum skipad vard i
juni i år.
Samstundis sigur trolarasam-
takið. at bretski fiskiidnadurin
vil taka lut í øllum ætlanum |
um fiskimarkini, sum verða |
grundarlagi
við ti fyri eygað at varðveita
fiskastovnin. Bretsku trolara-|
eigararnir = siga somuleiðis, at |
teir eru til reiðar at samráðast |
og arbeiða móti eini varðveit- |
an av fiskastovnunum, hvort |
tað so er kring Ísland ella |
aðrastaðir. |
Vit vóna siga teir at
ivin um fiskastovnin í hesum |
umráðum, verður køvdur gjøgn |
um eitt dygdargott altjóða
samarbeiði ístaðin fyri við ein-
vísum víðkanum.
Tydningurin fyri bretsku fi-
skivinnuna í samband við
lendsku fiskileidirnar er stórur, |
og her er at hava i huga at|
havfiskiskapur breta er av hes- |
leiðum millum ! 4. |
|
|
ÍS-
o
| um 6 Og %
her er bæði talan um (tos
hýsu o. o. fiskasløg, sum verða
veidd við Ísland
Fiskifør sum veiða á fjar-
| verða løgd
leiðum, fáa millum 40 og 60
pst. av veidini við Ísland og
nøkur skip millum 135 og
139 fot fiska bert å hesum
leidum.
Annars
hevur fiskiskapurin
ívið Ísland verið ógvuliga ym-
iskur. Í 1970 var fiskiskapurin
á nordishavinum so stórur, at
bretar ikki fiskadu so nógv,
sum vanligt. 60 pst. av land-
ingunum í Fleetwood var av
íslandsleiðum. 50 pst. í Grims-
by, 38 pst. i Hull, 30 pst. í
Nord Shield og 14 pst. í Aber-
deen.
Fleiri av hesum fiskiskipum,
landaðu í hesum havnum
sum
eru bygd til íslandsfiskiskap.
Um hesi skip ikki sleppa at
fiska á hesum leiðum, verða
tey noydd at fiska á leiðum
nærri Bretlandi um tey ikki
og á henda hátt
vildu tey troðka tey skip sum
frammanundan fiska nærri
Bretlandi og fiskigrunnunum
har umleidir.
Urslitid av hesum vildi verið
fíggjarligir trupulleikar.
Fíggjarspurningurin
einki eyðsýnt bert
land
Men fyrr tann skuld eigur
ikki at verða gloymt, at um-
leið 84 pst. av virðinum av ti
hetta land veiðir er fingið utt-
anfyri 12 mílamark Bretlands,
endar frágreiðingin frá bretsku
trolaraeigarunum.
Oo
tó
Bret-
er
fyri
—"""-E--"-"—— ST
for det mest betydningsfulle og |
grunnleggende i hele vårt folks |
liv. vårt folks fra å
være et hedensk,
ættesamfunn til et
statssamfunn
overgang
kristent,
Dette
har våre myndigheter erkjent
ved at 29. juli ved kongelig
resolusjon av 28. mars 1928
ble offisiell flaggdag. Men e'
ter det ovenfor nevnte bør alle
halvbarbarisk |
lið framt var av illvilja og oyð-
| 1
som har flagg, flagge. Det er|
minst like så selvsagt som á
flagge 17. mai! Og så håper
vi at den snart blir offentlig
høytidsdag! Da vil alle nord-
menn vite hvorfor vi flagger
på 29. juli den viktigste
minnedag i Norges historie.
Martin Hegdal.
KEYPID SOSIALIN!
LESIÐ SOSLIALIN!
HALDIÐ SOSIALIN!
SOSIALURIN — altíð bestur!
| ålvara«
1. síðu. (1) |
|
Í
Í
Framhald frá
fisera felagið og seta tess lim-
javnsíðis við størstu h í |
| hesum árhundra. oman á alt
framman undan? |
man tað
eydnast »I4.
ingi at seta
arbeiðsfólk
Tvøroyri.
ing
ri at
fara
suðr-
neyvan |
sept.« og |
kílar inn ímillum |
og javnadarrørsl- |
|
una
á
stinga = hógvarnir, |
verður at fjala,|
tí stóra flaka-
Tvøroyri, alt ov
úr barmið tjóð-
tess
sum torført
móti AT.
virkinum á
grefliga fram
veldismanna
Hvor ið »Sudringur er,
undir = greinini »Gaman
roynir at sleppa sær
framat til at brodera í >14.|
sept.« er lætt at gita. Hansara |
mål forræður hann eins og tað
fyri Pætur apostul ál
og
sum
|
|
|
og |
[|
gjørdi
sinni
»Sudringur« hevur
at spæla apostul
sagt moralprædi-
Hesin
eisini roynt
ella rættari
| verður
kantur, men syndarliga illa
royndist. Eitt Himmalbræv tað
hvarv hann eins og
stórhvalabúkinum.
aftur í aftur,
annað enn
hann fer
var alt, so
Jónas Í
Kemur hann
tað neyvan
búktalara virksemi,
at takast við
»Skænk mig en blomst mens
jeg lever«, átti »Sudringur« at
havt lært seg, hevdi hann tad,
|so hevdi hann ikki torað at
drigið hetjur fram undan
grónu torvu, hetjur, sum í liv-
andi lívi ikki kundu nívast
uttan at øsa fólk til við am-
boðum og sláa teir niður.
| Spyr >14. sept.« hvor id førdi
tonan ann.
Tað er bert at seta eina
| grova yvirskrift við stórum ??,
g so í næsta blaði við grátu-
rødd um fyrigeving syndaran-
na, vit høvdu fingið skeivar
upplýsingar ella vit vóru
skeivt undirrættadir.
Jú, jú, alt bert
Snopprikkur.
Ein annar suðuroyingur.
og
til, segði