leygardagur 15. januar 1972síða 6

SÍÐA 6 SOSTIALURIN Hugleiðingar aftaná størvask Býráðið hevur havt stórvask | hann frå sær. Ti er tað soleid so tað forslær. Tað man hava | verið heldur ótýdligt hjá 8. | sum fekk slettin av hesum! vatni á seg. Men lesur man | so forkláringina hjá Kj. Mohr| í Dagblaðnum herfyri, ja | skilur man illa at hinir býráðs | | so limirnir sum hann hevur ver- 10 saman sum tann hevur koyrt undir fyri at fáa | nakað nú hava *x vIO, Og gj srt. stoytt | is sum hann sigur, og tað er ikki lítið. ja so er tað ikki bara óforskammað, men skammiligt at fara so við elsta býráðsliminum, sum sanniliga ikki er nakar árs- ungi meira. Tá man ikki sjálv ur hevur uppfylt ta plikt, sum tað av onkrum vælsaktans vil sigast at vera at ganga á bý- | ráðsfund fyri at vita um alt ———W——"—"——IIIWIWIW/—"ww Framhald frá 4. síðu. (1) heldur fyrr enn eg plagdi. Tá eg kom inn gjørdist eg bilsin, ; næ tá eg så, at ein annar ferða- ; i i Li best hóskandi orðini. maður skuldi halda (il har| "2%" " gm eisini. Ein taska. ið var min-| *g kundi hoyra hann sjálv- bå 7 in Jan í wwirkovegjuni venda ari lík, lá í hinum horninum, | LL A yg har við ein stavur i vvir-| Tr Hann mundi óivað vera og í C SU = | . Ki koveeiung | hevði vónað afturkomin, meðan eg hevði oOVEgT Un. rg evo M . . . at havt kamarð fyri megl|, EF sl: pr sjálvan, og var ú Eitt sindur |" rå ú 0 på It 2 1 i 1 vo eo er í a Í P keddur; men eg var spentur| ndur, og eg helt 12, al hann ; hevði sjóverk. Síðan sovnaði at vita, hvussu madurin ftórl : Á 2 } ; førdt av at/ 5 98 vaknadi aftur, tå (ad a vera, og eg gjør av at : … Ol. 8 EIK “ | var vorðið ljóst. ansa eftir honum. | Eg hevði ikki ligið leingi| Skipið rullaði nakað verri fyrr enn hann kom. Hannlenn kvoldið fyri, og }jó: ið var, sum eg kundi síggja, ein|sum kom inn gjøgnum kugv- ógvuliga høgur maður, ógvu-|eygað, skifti lit, alt eftir um liga klænur og bleikur, við|skipssíðan legði seg móti sjó- sanderåum hári, og sama lit| num ella himinum. Tað var høvdu hansara eygu. Hannlógvuliga kalt, serstakliga av sá út sum ein maður. ið al-|at vera í juni mánað. Eg ven- tíð tyktist at vera fyri segldi mær á og sá nú at kúgv- sjálvan. Heldur væl ílatin leygað stóð opið. Ég gjørdist eitt sindur løgin. Ofta eru tað| bæði bilsin og óður, fór síð- tríggir ella fýra av hansara|ani upp og lat tað aftur. Tá slag við hvørjum stórum | eg vendi mær á. hugdi eg inn ferðaskipi. Ég gjørdi av ikki|i yvirkoyggjuna. Gardinurnar at koma í samband við hann. | vóru drignar fyri, so ferða- Eg legði meg tí at sova,| maðurin, ið hevði kamar við meðan eg hugsaði um at kan-| mær. mundi vera eins kaldur na hansara vanar, so eg ikki|og eg. Eg helt meg hava sov- skuldi koma í hóslag viðjið nóg mikið. Kamarið tykt- hann. Um hann fór tíðliga | ist mær nú at vera so óhugna upp. so skuldi eg fara seinni; |ligt. hóast eg onki føldi tl um hann fór seint í song, so|roykin av saltvatni, sum hevði skuldi ee fara tíðliga. Egl|órógvað meg um náttina. legði onki í at kenna hann.| Maðurin í yvirkoyggjuni Svav Neyðars maður! Mær hevði| framvegis, tí fór eg upp og ikki tørvad at hugsa so nogv|lat meg í. Klokkan var sjey, um hann, ti eg så hann ong-|tå eg kom á dekkið, nógv antíð eftur aftaná tað fyrsta | seinni enn eg hugsaði. Égl| kvøldiO í 105. | møtti læknanum, sum fekk Eg lå í fasta svøvni, tá eg | sær fríska luft å dekkinum. brádliga varð vaktur í slík. | Hann var ein ungur maður. rádliga varð vaktur av slík-| í um gangi. Ferðamaðurin mátti | ættaður úr NV esturirlandi, stór- vera lonin beinleiðis úr vvir-|ur á vøkstri vid svørtum hári kovggjuni og niður á vólvið. | og bláum eygum, longu heldur Fe hovrdi hann rovna atlfeitur Hann sá ógvuliga fyri- opna hurðina, tað eydnaðist, | komandi út. og síðani hoyrdi eg fotatetin | »Gott veður í morgun av honum sum um hannl : . x „.. | SØLU CR. rann við miklari ferð eftir| ' | ði Í : 1 >.) SÁ TC seg - | góngini. Hann let ikki hurð | ”% 5 akt FS i hann ina aftur eftir er Skipið | ytað er ein góður morgun, og På í € Sí N ve 9 rúllaði eitt sindur. so eg vænt. | {89 er ikki ein góður morgun. aði at hoyra hann detta, men | Í 3 haldi íkki ta r naka | ; | góður morgun.« 0 var ikki, hann rann sum | S00Ur mor : „| »Nei, tå eg hugsi meg um, fyri lívinum. Hurdin fór upp | LL: SAN 2 ; og aftur, meðan skipið rull-|*9 “* hann onki góður.< segði 1 } - | aði, og ljóðið órógvaði meg. |= »lad var nakað kalt støstu 1 f " upp. fekk hurðina i | nått«, helt eg åfram, »men tå g ( ! . K ( | Á ; 1 5 trilvaði meg aftur il hugdi, sá eg, at kúgveyg- HAS 0 I í Ég é€ | å . F NO kovggjuna í myrkrinum. EÉg| 20 Va opið. Tad hev Æ sovnað ftur. men eg veit ikki lagt til merkis, tå eg VnaðI Sur MER HE Yo sr. KamariO var eisini ikki hvussu leingi eg svav. | Iegol Meg. KRamario var 6 TA ; : so råligt. Tå ee vaknaði var framveg- | ] 3 gt < , ið mvrkt: eg kendi ein slíkan »Råligtl« segði hann. »Hvat Í LE, VA i si z St di > hu Í r ar? nívandi = kulda, og nummar IK | luftin | kendist so rálig. Tygum kenna | luktin av einum ella | ið sjódrivið. Ég er breiddi | so væl oman yvir meg, sum| eg kundi og sovnaði aftur, meðan eg hugsaði, um klagur sta dag, og valdi mær tey hundrað og fimm eg. »FEitt svaraði (Framhald.) «, | sum gongur fyri seg, so hevur man væl ikki nakað krav uppá nakað, men eg trúgvi nú ikki, at td. S. Skaale skal hava sagt alt hatta, sum Dimmalætting og 14/9 helst leggja honum munnin. Tí S. Skaale ber orð fyri at vera ein nokk so munnstillur mað- ur. At hann sum fyrrverandi borgarstjóri ikki fultút skal kenna fundarsið, má vera tað reina uppspinn. Tað kann væl heldur ikki pasa at tað skulu vera bara hesir báðir, sum jú eru ca. 100% Havnamenn, sum skikka sær illa í býráð- num. Sum teir elstu hava teir jú eitt vist krav uppá at hinir lurta eftir teirra erfaringum. so man skilur væl, at teir við hvort kunnu irriterast tá hinir ditta sær til at vera klókari enn hesir báðir >gomlu í gøt- UNIK. Men burtursæð frá ollum hesum, so vænta Havnar borg | | | | | Í sum Kjartan sigur í frágreið- ing síni í Dagblaðnum fyri at »borgarnir skulu fáa eina re- ella viðgerð.“ Eftirtíðin fer allarhelst at minnast = okkara býarfedrar, sum hava dugað so væl at varðveitt okkara deiligu Havn, ikki minst hesar báðar »old- boysarnar«, sum hava verið við til at »lagt lunnar undir« og so verda skumpadir til viks men sum orðatakið sigur: »utak er verdens løn«. Men Havnin ber ord fyri at vera deilig nú er bara at vóna, at hon ikki fer at vera minni deilig, tí tað er so dei- ligt hjá Niels Juel at fáa stoff til V4. NR. 4. — 15. JANUAR 1972 Nú kann man hugsa sær, at tað næsta verður, at Ras- mus Í Sjóvinnubankanum sleppur frá at fara niðan í Hoyvikshagan, = men ístaðin sleppur at »utvikla« Tinghús- vøllin, ti har er so ikki bygt á enn. Og hví ikki, tá so alt er bygt, gera ein stóran plastikk- kuppul, sum plastfabrikkin hjå Petur i Gong framleidir omanyvir alt, so kann man ganga turrskøddur og so evt. gera eina konserttribynu uppiå nýggja sparikassanum. Tå er verkið fullført »tann deiliga Havn«. heundrar Havnina. Ein, sum CONION ; arar í fyrstu framtíð at Havn- | in kemur at fáa eitt uppaftur meira nuanserað bylæt sum man sigur við einum fínum orði. Hugsi her um miðbýin. Nú hava vit td. Hotel Haf. |nia, sum må sigast at stíga upp sum eitt ? millum ak í hesum gamla býi sermerk- | ir Havnina vil onkur siga. lokkara tekniska snildi |um góð parkeringspláss | at Far ikki tó so langt, so liggja in, har Ebenezer og Arbeiðs- mannafelagshúsini og hålsfevn ast, åtøk Læarsi og Annelenu. sum vit kendu tey á sinni i Følv. So hava vit hornabygn- ingarnar, har bókasavn og alt býar- ins residerar nú vit um býarsláttur, ja so er eisini at hava í huga tidarinnar krøv og og alt hetta er eisini hugsað um merkja tá býurin fyri at brúka eitt orð er so avanseraður, helikoptarar eru hvons- kunnu seta hesar væl at eisini fínt al mansogn oman á tekjurnar. fløtu og allar Og nu sum rosinan I pylsuendanum fáa vit tann deiliga fitta sparikassan, sum nú hevur fingið nokk so fitt- liga hekku uppí seg, so hann kann liggja tættari uppat te- lefonhusinum, vælsaktans fyri útnytta grundøkid best møguligt eftir góðari gamlari sparikassahugsan. Alt hetta igjøgnum ideelt skorð- gjøgnum sum al- snildisliga årini, byråd, do eiti so tíð hevur dugað at gjørt sína skyldu mot byarbørnum, ra vit so longur nidan í bý| tala | | | ferdaradio Millumbylgja við Tórshavn-Radio. — FM bylgju um- ráði. Við tasku og oyraproppi. RADIOBÚÐIN, RADIO-EL — Prísur 248,00 kr. Runavík, tlf. 7008 Tórshavn, tlf. 1397 o . r Spinnið í Gøtu tygum fáa gott tógv, og skjóta avgreiðslu. Vit keypa óvaskaða og vaskaða ull og selja øll sløg av føroyskum tógvi. v/ Ólavur TØTINGARVIRKID Gregersen == tlf. 20 í Gøtu Skrivstovukvinna Søkt verður eftir eini skr di skal hava kunnleika t skriving og vera køn í føroyskum máli. Bert skrivlig umsókn. i vstovukvinnu. Vidkoman- il bókhald, duga maskin- og donskum pf Data Jónas Broncksgøta 27 Vit hava altid å goymslu alt tilfar til TIf. 1 1071 . Torshavn blikksmíð sanitet hitaverk ventilation æ Verður sent um alt landid