Sosialurinarkiv
Sosialurin 1972-06-03, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 3. juni 1972síða 6

‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

SOSIALURIN NR. 41. — 3. JUNI 1972 SIDA 6 um hesa drift, men synd er í|einaferð fara til arbeiðis aftur|fyri. Tit skulu gerast trælir hjá stórkapitalinum. Føroyingum, nú tann danska|fara at gera nakað við hetta. verjan er vorðin so, at hon Trolmaður. At hendan hugsan hevur tekur = foroyskar bátar fram rått leingi í tjóðveldisflokk:- um at røkja fískimarkið % ++ num er øllum greitt, vit kun fjórðing innan fyri 12, ú ta nu bert minnast aftur á fiski. |} oe VEL gt HA vr Harra beder hys mær hes- mannaverkfallið. sum var fyrst £ ro i ye > : På , På . * Í an rá Á U Á á um reglum: í 50'unum, tá slitmannafjøldin ar og tekur TØroyskar tar, | Tað er nærmast stuttligt at|i Føroyum stóð í boði at fúa og eingilskmenn dansa eitt|þoyra hesar góðu menn úr|millum sjey- og áttahundrað ST-boðskapur til umstødur, har rættvisi og|sindur innanfyri og sjålvsaet|gdveldisflokkinum, eitt núlkr. í verkfalshjålp, men hva: St spekt kunnu trívast ... atlflenna at: hesum innanrik!S | jorgrar, læknar, háskúlastjórar | søgdu slitmannavinirnir, tj ungdómin fremja sosialan framburð og|viðurskiftum. Lættari er hjå| og allar teir úr hægru lønar-|veldisleidslan í FF tå, jú í hægri livikor ...< hetta eru|teimum at koma innum, flálfjókkunum í talu og skrift|søgdu, at hetta mátti ik Aðalskrivari Sameindu Tjóða, Kurt Waldheim, hevur sent ungdóminum um allan heim ein boðskap, har hann m. a. tekur soleiðis til: Meðan vit Sameindu eftir ST-såttmålanum veruligu sjóverjan er so stutt frå landi. siga og skriva teir, hvussu|henda. Ein teirra, sum lá á orsøkirnar til, at Sameinda| Eg havi havt við 5 bátar|gott alt verður i Føroyum, tá | Landssjúkrahúsinum tá hetta Pjóða felagsskapurin virkar. at gera tey seinastu 6 árini, | loyst verður frå Danmark. hendi, breyt seg upp úr so: ini fyri at sleppa á fund forða fyri hesari peningahjá ini, sum kom úr Danmark. Í meiri en fjordingsøld | og hava teir á li ikki fing- 2 Á á hevar ST er J id Elin #7 hava hr | línu JR bo Men alt Føroya fólk veit, sAða | hSvur I /erK miodepulit ) Jun Arn H : Tj6da Í folar ár ; i KI : 1 so mi i sum É nn hvussu nógvar miljónir vit fáa ' felags alheimsroyndir a am í av í í ri v ; É tilsamans allir, av tU danska lm árið úr Danmark, og hvor felagsskapinum, royna tað, vit Så . ] | eru mentir at loysa allar tei skapa eitt menniskjansligt sam | hotellmatinum, = sum kallast | ska] so gjalda allar hesar milj., Við stjórnarræðnum í I truplu spurningar, ið framveg- | felag. svarandi til, hvat ið tey, | reyðspróka og tunga, SO fál|m vit íkki fáa úr Danmark, |oyum tá sótu sambands- is plága og tyngja lond og|ið liva á hesi jørd kunnu|hon kann fåast í troli, kann|(á joyst verður: Verða tað teir | fólkafloksmenn:; — hetta sa fólk. royna vit samstundis at|Krevia. Enn er MID enn so hetta ikki vera skeivt at taka | hæoru lønarflokkarnir ella teir|bandsstyrid kom heldur í leggja stødid undir ein betri rokkið á mál, ella vælferð | hana. Í minnimentu í samfelagnum? | okkara slitmannafjøld til hj: heim, har ung frá í dag og i | WYBBJAd øllum, men eg hugsi Í tað verður allarhelst teir sein- | ar. | morgin vilja hava líkindi at! kortini, vit eru komnir so Men tá ið løgtingsmenn, Í nu | | 1, vaksa og mennast i frælsi og | langt, at tað loyvir heimsins| sum bara siga nei vegna sína | | | Og so til seinast, fiski- soma. | ungdómi at taka lut i bardag- | Stemmu, og ikki samrådast Uppundir seinasta løgtings- verkamenn úr folkaflokkin: »Åt bjarga komandi ættar-|4MUM at vinna á teimum við mfiskirannsoknarstovuna, | va] segði ein prestur, sum var | sambandsflokkinum, sjålvst; liðum undan krígsins ræðslu trupulleikum, ið forða rættferð | sum ! Tjør ikki meinti at hetta | valevni = hjá tjóðveldisflokki- flokkinum og vu frambu! at játta trúnna á menni-|98 Vå Iferd. | Var skelvi, ma hetta gas | num. at vit kundu gott klára flokkinum, Ba BE at kjarættindum ut skapa | Framhald á 5. síðu. (1) | FR »Omansligt, må 19 ar | okkum sjålvar, men haraftur- | 9 at ia tykkum ViNeiða | nir hava skaffað sær hesar|ímót sægið hann onki um, | hesum flokkum, sum siga —— |dýru greiðir. hvor skal gjalda hina helvtina | YSrð borgarligir, liberalir. 7 | kunnu aldrin í verðini ha | Alla tøkk at bera teimum fyri | lav restalønini sum verður P "WE ; i få pr | OM | Bert spell at hesir menn /' pre i Á a fyri fiski rer RES VOL så | (120; men nú tá sumrini eru | T | . |goldin beinleiðis úr danska | áhuga fyri fiski- og ver INN. 2 IU på hava fri til Olavsøku, men teiti monnum tað er øllum I ring at koma igjøgnum hjá tatskassanum, og soleiðis er Í 4 4 Í sig + 4 . = |} . . . | : fåa nokk løn, so teir kunnu i ' re | hesum virkjum vegna råevni, | |oya fólki greitt. Vegna troling å log ein kjansur var at fingið landleidini teimum arbeiði við at vist til | troling á ávísum leiðum, taka | vid ollum hinum hægru lønar- flokkunum hjá tjóðveldismonn- Javnaðarflokkurin = hevur um. roynd og veru víst, at ha hevur batt um korini hjá sita og teinkja um hetta til hesa tíð, møguliga kemur sam- vitskan at sláa teir vegna lik- vitetin hjá flakavirkjunum, ið | Hvat meina nú hesir góðulteir bara stóðu viðvíkjandi| =. 4 rr ET Nei tjodveldisprestar, tjóð-| minna manninum. tí vil hógtæraðu løgtinesmenn. ið nu | sínum egna lumma og stemmu | (OM sjålvir hava Verio við til | veldislærarar, tjodveldissakfør- biðja alla ta føroysku ita og teir, ið ikki komu inn- | siggjandi at koma innaftur | fáa her á landi. | arar tjóðveldislæknar, tit skulu | mannafjøldina fylkjast aftur. Teir viðtóku bvggjan|næstu ferð og sabotera bæði | Eg vóni ikki, at teir ynskja, | fylkjast við tykkara — arbeiðs-| henda flokk Førova Ja av flakavirkjum bæði her og|arbeidi og drift, hetta eru |at allir trolbátarnir skulu en-|kammirátum í Danmark, með-| aðarflokkur. 5 har og løedu alt væl til rættis | menn. Ída konkurs í landskassanum. |an fiskimenn og verkamenn tit fyri. at virkini kundu koma.| Ójavnir eru menn á máli | Tad er mín von, at tå teirl mugu og skulu haldast uttan- Javnaðarmaður »Henda skamtanin, sum núlara er røtt, og tað er ma! ler av øllum, gongur hart út|ið bendir á, at so er, so fara yvir matarlystina helt hann|vit at finna teir umboðsmer fyri og suffadi, »men um tyg-|inar, sum geva fíggindanum um vilja gera mær ein beina, | tilfar um okkara hernadarli 3 » o o o | 1 al } 1 V ' i 11 í } 11 |so komi og fái tygum ein|tiltók onkurstaðnis eftir he morgunmatarbita = saman við | linjuni.< mær.« | »Takk,« svaraði eg, »men »Einasta, sum vit nú hava i. = - tr „lat gera, er at finna fram til, W I tygum hava givið mær nógi“ 8 ; x + = SI 5 . 2 eftir . E. J O HN S Í 75 Á < = wussu teir fáa dúgvurnar til mikið at gera og hugsa um á . .L* - - - ylz a e fyribils.« Onglands,« helt eg fyri. Fveir dagar seinni kl. 9 á »Tad haidi eg ikki,« segði ———————m | norgni fekk eg ta fyrstu frá-| Vane hóviiga, »okkara s greiðingina um dúgvumálið. er at fínna tann staðin, had Klokkan seks um morgunin |anai dúgvurnar fara úr land- dúgva hevur bert eitt ynski: | høvdu menn sæð eina dúgvulinum við tíðindunum. Tá vit II. PARTUR »Sjålvandi« is »Oe tygum hava menn ålat koma heim hagar, sum/flúgva fram við Essexstrondini | hava funnið njósnarareiðrið, < Ann ; Fl I varðhaldi fram við strondini| hon kom frá, og hon velur | beint vestureftir. Áðrenn eg|so manst tú fara at fáa svar al 04 kk am er lat hyggja eftir flogførum. Hes- | stytstu leiðina, sum er ein fekk stundir at ringja till upp á allar aðrar spurningar A við kk jr Í Í lir kúndu so eisini hugt eftir! bein linja. Um vit tí hyggja| Vane, komu eim nýggj bod. | við. taka okkum eila IM! fingu | eftir, hvussu henda linja peik- | Sami maður hevði sæð eina ar = sdúGVUrG brævdúgvum, um teir ; ÞUM svar 6 0 aftureftir, so vil henda |aðra dúgvu flúgva sama veg >Hvat fáa tygum burtur ú hvu tær kunnu boð um tað, tí dúgvur flúgva | ar 8 | ; TA + íkki hægri. enn tær sjálvar|linja vísa okkum, hvar á leið|sum hin fyrra. tí veruleika, at teir sóu | vt: ndið, ti so må| .,. : | í á tc jø 7 my st inn í landið „.| Vilja.« | tann pleiturin man vera, hað-| Teir høvdu peilað kósina, dúgvur?< spurdi eg. Få R ; Í »Os um teir so sóu onkra |ani dúgvan er komin frå.« log eg skrivaði hana niður á »Ta5 sígur okkum. at ræ , vi » Tyg ave ræ segði | blokk mín. Síðani ringdi egl|.. h ; . ; ; »Kann tað vera mær loyvt| brævdugvu, hvussu skulu vit »Tygum hav L í ett,« 80 | k mn. | nl mee E|eru væl utgjørdir vid dúgvun flvt » fanga hana?« eg. »hatta havi eg als íkki| beinan vegin (til Vane, og; tað boðar eisini frá 4 H < ) DD 1 ! VI de bs … b : | < oe ] qa. a ål kj upp, at Vit Ra mn hug hugsað um. Vit skulu hava|hann var longu komin at! .. Á . nn? »Vit hava ongan åhuga fyri - Í tilfl ir | Í okkum eitt fet nn Vi í af , a mer áðrenn hálvur tími flflutningurin er —fregluli | . . | sjálvum fuglinum heldur | €Ygum eftr ti næstu dúgv-|hitta meg, áðrenn hálvur um vs 7 8 uge jerg eg g it at fin fram til, | uni. var farin | Sidani, at tidindi verda W vit I neið rógy | Elga VI al Inna ram | Me væl É . i, Í ; In id tr nav El Prog | > 2 » r 1,3 ; N SR ; #11 1 ; ; i 1 tveimum intø . a fyri t teir veruliga nýta | hvaðan hon kemur.« | ySkuldu vit íkki heldur| >Ég hugsi, at vit hava fing-| . eintøkum dúgvur, annars er alt bara til »Tad man fara at vera tor-|fingid vissu fyri, at tað veru- id okkurt at halda um her, | man helst vera fyri at onga nyttu.« ført. ti um tað eydnast tin- lisa er ein dúgva. ið talan er/segdi eg væl hyrdur. | eitt eykagintak, um a »Ger so væla segði eg held-| um mønnum at síggja eima um?« skjevi Vane upp. »Sig Vane brosadi og fór at fuglurin ikki skuldi komi T speiskliga, D»sig mær so, | dúgvu á veg til Tvskalands, | Y y menn tínar at hyggja væl hyggja at korinum hjá mær, | fram.« hvussu vit kunnu fåa at vita y verður tað sera trupult at | Cir. Í at Meg SO Via 2. tá | har hann kundi síggja stødini, | 1 | j um teir nýta brævdugvur.« finna aftur á tann plettin, | frágreiðingarnar €ru klárar. 80 | har dúgvan fór at flúgva yvir | >Flogleiðin eftir landi »Ta& skuldi ikki verið tor-| haðani hon lætti sær á flog. kunnu vit fara undir annan |og m guliga sea seg. Tá hann | long, segði eg. tå eg hov) ført. ysvaraði Vance hóvliga. ÞAÍS ikki. Teil im hyggja | 1210. | hevði kannað kortið eina løtu | hugi at strikuni, sum Var win dúsva. sum flýgur higani| eftir flogførum, eru eisini før- Vane streyk hárið buriur|setti hann fingurin á kortið| þeyði teknað á kortið i ye S wdist lir fyri at rokna tílíkt út. um|frå vanganum við hondunum.| beint norðan fyri London. ! frá í til Týsklands, noyvolst ri at rok Í an; slakir 100 km. al strondint.« (Framhald) | | »Ja,« segði hann og hugdi | .. - lat urslitinum, »um ætlan okk- flúsva fram við eystur-|teir bert síggja, hvørja kós | Síðani setti hann sín gamla dúgvan flýgur. Ein slík bræv- | panamahatt á høvdio.