leygardagur 9. september 1972síða 4

SÍÐA á EF-mótstoðu- menn hava gjørt um at leggja frå sær mær órætt - sigur Olof Palme, forsætismálaráðharri Eg havi gjørt mitt ítarsta til ad, og eg eri vorðin misbrúkt- tess ikki at luttaka í EF-kjak- |ur, sigur svenski forsætismåla- inum undan folkaatkvødu Dan- | ráðharrin, Olof Palme, í eini markar um málið Fad er|viðmerking til blaðið Social- skeivt, tá soleiðis verður skriv- | demokraten, sum svenskir EF- motstødumenn, geva út. Her- fyri stóð at lesa í blaðnum við stórari yvirskrift: »Olof | Palme: Eg havi fleiri ferðir | ávarað Norðurlond um EF«. Í greinini verður víst á brot úr | sum Olof Palme hevur havt við eitt norskt javnaðarblað. Í hesi samrødu er onki, sum bendir á orðini í| yvirskriftini, verður | Olof Palme sigur viðmerkingunum: Norðurlond gjórt tann órætt vørum, at tey kann við vissu siga, at sven- | ska stjórnin hevur ikki hugsað | at síga nakað rangvørt um EF- eini samrødu, sagt. annars i hava ongantíð | moti hvørjum 2 Slíkt. Ég sige kjakið í hinum dene unum. Hetta er ein uppgåva, | sum londini sjálv fáa best | Olof Palme misnyttur greiði á, sigur Olof Palme | SOSIALURIN NR. 67. — 9. SEPTEMBER 1972 Moses Olsen fær áheitan ur FEET GT BE 4 Fyrrverandi "grønlendski fólka- tingslimurin = Nikolaj Rosing skrivar í grønlendska blaðnum Sermitsa, at Moses Olsen eig- ur at gevast við fólkatingsar- beiði = sínum, aftaná avgerð hansara um at fara til Gron- lands og búseta seg har. Mo- ses Olsen hevur fingið sær eitt starv, sum óivað líkar honum væl, men av somu orsøk er av- markað, at vitja skrivar Nikolaj Rosing. hvussu ofta hann fær høvi folkatingssessin, samrødu vid danska bladid | Moses at vera Information, sen, at hann | Keypmannahavn atkvødan er av, sigur ætlar til Vit framleida plastikkrør 50 mm dia. Vatnleidingsrør. Kloakkrør. Avlopsrer. Hesi rør verða DS. F 972. | NB: Til hesi rør passar al | kann keypast her á landi. | einans gjø Upplýsingar fáast á tlf. FÆRØSK MARGARINE Vita Ol- Í EF-fólka- | og leggur sam- | » stundis aftrat, at hann heldur seg ikki svíkja veljarar sínar jum hann fer at búseta seg í Grønlandi. | PÍ. North Atlantic Plast i støddum frá: til 250 mm dia. rd til »Dansk Standard« t vanligt rør fittings, ið 1725. No í VITAMINISERET | FÆRØSKT PRODUKT Í FINT PRODUKT Tá ið fransarnir keyptu kvarnir í Førovum / og Morrath út á fregattina >le|seg í samtalu við løgmann um M ið vildi so illa til. at |Maréchal de Belle-Isle« og |allan tann ónærisliga atburð. p Samuel ma more- 'Morrath ur sína søgu sum sum Morrath hevði gjørt seg ' ) var farin úr best um tilgangin við slakti- |sekan i, og ynskti at vita. hvat Evstur ann fekk |nul; men Thurot, sum ikki ræði hvor einstakur embætis ink; at I ta, fyrr | longur vildi lurta eftir honum, | maður í Føroyum hevði. Løg- enn hani innanar var kom- | let hann vita, at hann so ofta | maður mátti siga, sum var, og I | r. hvat tla- | hevði logið seg fullan, at núlendar vid, at Morrath í staðin lin var at i fransmenninar kundi vera nóg mikið; til tess|fyri at vera hægsti embætis- kuni it nú var slakt- |svarar Morrath, at hetta er|maður, var tann. hann var ið á. Her r hann 27 neyt | tann svartasta lygn. Thurot lov- |[Samrødan var upp á låtin; tanda rmálan. í yjar so at lata bæði danakong. |hetta og so tað, at løgmaður ar reitt hesum |og franska sendimannin í Dan- | hevði riðið av Steig til Fúta Mor 1 i. Ol||mark vita um atburð hansara, 'klett og var í stásklæðum og neytini. ið bygdin átti eftir, og til tess svaraði Morrath: |stivlum við sporum, hevði so hevði Morrath tkið. uttan 6 á '>Eg gevi tygum og klagu tyg-|argað Morrath, at hann mátti He {1 hjá ; ara deyðan og djevulin; eg skal | »innberætta« tað til bæði stift- bóndanum. So hvert sum slakt mín sann standa upp á tað. amtmannin og rentukamarid ð kom. læt Petur Samuel eg havi gjørt.« Sum tann fíni | Um kveldið fór løgmadur heim tað føra um borð í skipini: tá | maðurin, Thurot var, gjórdil|til sín sjálvs aftur og Thurot ið Morrath sá hetta. inn oði hann ikki álvara av hóttan |við honum. í hann; hann leikaði í m síni. Endin var tann, at log- Mánadagin (14. januar) sen- óður tarvur, li Petts Samuelst ur mátti leggja uppí, so teir |dj løgmadur bát til Velbastað- hevði íkki spurt hann um lov kundu koma at tala um annað. | ar við Thurot og tolki hansara: at taka slaktið. Petur Samuel Nú verður lovað Thurot, at|ti Thurot ynskti sjálvur at fara en. sum ikki læt sinnið leypa hann skal fáa 50 tunnur avltil Havnar at tala við fútan og av við sæi svaraði honum | byggi, sum løgmaður skrivaði | handilsforvaltaran bæði um tær bara, at tað var honum ókunn- | handilsforvaltaranum Lund |vørur, hann hevði fingið. og ugt at kommandanturin i | bræv um at senda norður. 0£|adrar, hann kundi ynskja sær m luti hevði nakað wvi th mátti, antin hann aftrat; tí Morrath leit hann | ra: hann leit á, at ella ikki, senda annan av einki longur. Bæði fútin, sum | | dur og fúti, sum høvdu | korporálunum til Havnar vid | hýsti Thurot, og handilsforvalt- bíðið hann fáa hetta slaktið til | brævinum. arin vóru bilsnir, tá ið teir su vegar, ivaleyst vóru menn til Nú kemur eisini generalurin |henda fólkaliga friðarmannin út svara fyri gerð síni Flobert inn; hann letur, sum |fyri sær; tað var annar maður, Sama dagin fóru løgmaður var Morrath ikki til og gevurlenn søgnin hevði gingið frá. lá ørindum hvussu [hurot hevur sinum illa skipini greitt sagt lo frå, voru stødd vid proviant, segði forvaltarin honum, at 44 tunnur av byggi vóru sendar sama dagin norður á Vestmanna, JE at hann ikki lata meira, av ti at fiskiskapur var, enn long tíð til mai mánað. tå fyrsta skipið kundi væntast, um annars alt vildi væl til í hes- um ófriðatíðum, og tað skilti Thurot Men neyð- trongdur, Mhurot var. hann morgunin eftir aftur út til forvaltaran og spurdi, um íkki ålti eitt sindur av jat lata seg fáa Forvaltarin |vísti honum nú eina tunnu av | skonrugsbreyði. tá ið Thu- fekk vita av tí kundi fáa nakrar tunnur, var hann so glaður, eygur haris- ara forráddu, hvussu rørdur hann var við at fáa hesa hjálp aftrat. Forvaltarin. sum nú at tað vóru ikki lótur hjá Thu- | rot. lovar honum so at lata úr handlinum alt tað. sum hann |við góðari samvitsku kundi lata. At endanum spurdi Thurot, um hann íkki kundi fáa 14| tunnur av malnum og 14 av ómalnum byggi; hesar tunnur og eingin var Oo eisini. sum breyði og rot al at | hann al frå | tordi | ið | fí Tr hann nar vildi nann lata havnafólk fáa fyri at mala hinar fjúrtan Tað var játtað við teimum |treytum, at tann báturin, sum |førdi mjølid norður, skuldi fáa |fjúrtan tunnar suður aftur av tí korninum, sum skipini áður | høvdu fingið. Tað kom at bera |so til, at kornið. sum var á skipinum, var so illa viðfarið av | fólki og djórum, at båtsmenn inir og kirurgurin Schrøter, sum við teimum var, tá ið teir sóu tað. vildu ikki taka tað aftur. log skipini fingu ti 58 tunnur í staðin fyri 44. Meðan Thurot var í Havn, gingu kvarnirnar frá tíðliga á morgni til seint á kvøldi á ollum fýra herskip- unum; kvívíkingar og vestmenn ingar hóvdu selt teimum 4 kvarnir. Thurot hevði fingið so ringt krým á ferðini til Havn- ar, at hann mátti liggja í song- |iní vð feipri í tveir dagar: men fríggjadagin 18. januar var hann so frægur, at hann | kundi sleppa sær norður aftur Já skipini við einum an | bátunum, sum fordi | mjøl og aðrar vørur til K | fjarðar, hvaðani havnarn« Í bóru tær til Kvívíkingar og | haðani aftur førdu tær til Vest- mannar. | (Framhald)