leygardagur 25. november 1972síða 6

mms 6 SOSIALURIN UTRODRARMENN ROYNDARTILFAR? Nú hevur løgmansrødan verið mil umrødu her á tingi upp á wriðja dag. og tað skal sigast, mt hon hevur verið dúgliga sogað og tågd, bæði eftir longd og so eftir breidd. Tað verður torført at siga makað, sum ikki er sagt fram- manundan. To skal eg royna at draga økkurt fram, sum menn hava målborid seg um. Sjómarkið Eitt mál sum hevur verið nogv á lofti er sjómarkið. Her meinar onkur, at vit beinanvegin skulu flyta út á 70 fjórðingar, um hetta er rætt, hava vist aðrir betur skil á enn eg. Eg havi ikki verið til nakran av hesum sonevndu sjómarks- fundum íð hildnir hava verið runt um oyggjarnar, men skal í staðin fyri draga nakað fram ið knan lýsa onkra manna- hugsan um hetta mikla tiltak. Við formansins loyvi skal draga fram hvat Debes eg 3. PARTUR Hóast fatur varð fingið á navn- inum. vórðu dløgreglumenninir ikki komnir langt ávegis. Spurn ngurn var bert: Var hesin Edvard Vicars á lívi? Um var, hvar búði hann? so Á hetia grundarlag var tað rættiliga kanningararbeið'ð bygt. Heilir 400 løgreglumenn vóru settir til endamál ð. Ed- vard Vicars var á lívi, og hann búði saman við dóttur síni í West End. Hvat hesin nevndi maður gjørdi, var enn ikki fingin greiði á, tó so mikið, at hann var við hús meginpartin | av degnum. Spenningurin fór nú at kyk- na í løgreglumonnunum. Nú tyktist at vera í lagi. Tað var greitt. at maðurin, ið leitað varð eftir, mundi ikki vera | langt burtur frá fangabúri sín- um. Tað vil siga, um Vicars var tann stillfori brotsmáðurin. Vicars var ikki væl umtókt- ur millum manna. men kanska visti hann tað ikki sjálvur. Tað varð ikki læti at skilja. hví hann hevði verið fríkendur ferð eftir ferð um Vicars var tann s'illføri, júst tí, at hann var sera varin í virki sín- um. Tað sum dløgreglumenni- vita, varð sent til hjá Skot- nir fingu at kann neardeildina land Yard og á besta hátt var hetta í 14. no- Christiansen sigur um »Dimmalætting« fyri vember rí ár. »Bædi í EF-målinum og sjó- marksmálinum er tað hjá okk- um ein vissur bólkur av monn- um, sum reikar landið runt og rumblar við hesum fyri okkum so týðandi málum. Felags fyri hesar menn er, at teir einki hava at gera við hesi mál í teirra arbeiði, og av ú lítið og onki skil hava upp á tað, teir tosa um.« 250.000 tons, tað var eitt guds vælsignilsi av tonsum av øllum fiskasløgum sum Finn- | á På - . . På p |bogi fsakson framleiddi å ti føroyska landgrunninum eftir | stuttari løtu. Tad førdu til avleidingar tå Ísland flutti sjómarkið út, og tað skal vera logið. um ikki tað sama fer at henda føroy- |ingum. Er tað trongligt nú á land- "grunninum, tað verður íkki mætari, tá landleiðn liggur | stugvandi full av skipum, | sum línubátum trolbátum | snelluskipum garnaskip- um kraftblokkabátum fabrikstrolarum. so og fingid vissa fyri, nær teir skul- handtaka hin seka. Medan Vicars gekk å gøtuni | kundi hann brádliga sneiða i eina gøtu, sum var døkk sum |nåltin. Spurningurin var bert. hví hann gjørdi hetta. Var | hann Ottafullur? | Ætlaði sær annars breytina, kundi hann | |du | til jarn- standa leingi uppiå. Líkt var til, at hann bíðaði eftir onkrum. Men bert líða lotu, áðrenn tokið skuldi fara, fór hann stórleypandi oman trappurnar og hvarv millum øll ferða- fólkini. Á jú, ein slíkur brots- maður dugdi at snúgva sær. | Men hann mátti ikki sleppa Í undan! | Vicars búði í einum húsum. sum lógu fjart frá øðrum hús- um. Kanska tí, at alt vera so friðarligt Ein løgreglumaður fekk sær innivist í einum av grannahús- unum, meðan leitingararbeiðið fór fram. * Umframt løgreglu- menn vóru eisini hjálparfólk, m. a. konufólk seit í letingar- | arbeiðið, og stóðu tey við veg- ir, sum gingu til jarnbreytina. 18. oktober 1937. Kann'ngardeildin hjá Skot- land Yard boðaði frá, at tann stillføri sama dagin ein leyg- ardag eftr ætlanini skuldi bró a inn í Ruistip. Løgreglan var til reiðar. Nú var løtan komin, at brotsmad- og | skuldi | Hetta kunnu vit altíð rokna við, og Gud náði hann, id fær tað til arbeiðis at seta mark millum hesar ymisku veiðu- hættir. Suðurfisk Eitt annað mál, sum eg ætlaði at tríva i, sum kanska ikki bein leiðis hoyrir undir løgmans- røduna, men er ógvuliga aktu- elt í dag, nú eitt virkið skal avhendast til nýggjan ánara. Tað er tann mystiska fyri- tøkan suðuri í Vági, sum ber | navnið »Sudur-Fisk«. = Hetta virkið fór fyri trimum árum síðan í likvitation og likvita- |torar vóru valdir, men síðan (tá hava vágbingar ikki hoyrt leitt einasta orð um virkið, út lyvir eina lýsing í »Dimma- |lætting« i summar. har virkið Í var lýst til tvangsølu, og onki | bendir á nú flakavirkið verður selt fyri aðru ferð, at vágbing- ar nakrantíð fáa at vita hvar | tann milliónin for, ið teir styð- ljaðu virkið við har suðuri. Tað var tvær ferðir at bjarga ro yn! jurin skuldi sprakla í nót | teirra Húsini, har Vi- cars búði, vórðu kringsett. Og so væl varð fyrireikað. at Vi- cars fekk ikki frænir av nøkr- um. | Klokkan tå Vicars hugdi ut Ikki eitt hår å høvdi rørd- ist i ú stilla nåttarmyrkrinum. var 21.09 á kvoldi, lat hurðina upp og Vicars síóð leingi og hugdi eftir vegnum. Síðan fór hann oman trappurnar, lat portrið upp og gekk móti East-cate Siation. Hann kom framvið einum rúmi, har telefon var inni. Vi- cars hugdi eftir e'num pari í rúminum. Bæði tóktust tey at vera so góð. Síðan hvarv hann í náttarmyrkrinum Brádliga gjørdist fridarligt í |telefonråm num. Maðurin ring- di og segði: Tað er Thompson. Vi- cars er júst farin framvið og er hann á veg til Fastcate Sta- tion! Síðan varð byrjað av álvara Á Easteate Sation vóru nógv fólk hetta kvold 5. Vicars fór spakuliga við fólkastreym- inum oman trappurnar til jarn- breytina. Løgreglumenn høvdu eyguni eftir honum alla tíðina. ndiliga kom tokið. Ferða- | fólkini skundadu sær inn. Vi- vars stóð bert og bíndi. Onki tóktist at nerva hann gø | na helvt av ti, teir áttu til góð- ar hjå felagnum, tå tad for i likvitation ca. 65.000 krónur. 65.000 krónur var ikki stóra súsið úr lónjavningar- grunninum, samanlíkna við viðbót til ræstan upsa. men tað gekk so ikki, ístaðin komu út- róðrarmenn har suðuri at gjalda fyri bensin — fiski- greiður og annað, sum teir høvdu keypt, men fingu onga krónu fyri fiskin teir høvdu avreitt. At slíkt skapar misnøgd skilja væl allir menn, tó vón- andi verður tað so, at teir ella teir, ella tann, ið nú verður eigari av flakavirkinum verður førur fyri at gjalda hvorjum sítt, soleiðis sum tað hevur verið hesa tíðina tað almenna hevur leitt virkið. | | | | | | | | Í |} Í | Verður flakavirkið í Vági útbygt á rættan hátt, verður tað ivaleyst ført fyri at taka ímóti ti fiski sum kemur á land. Finnbogi og Ove Ojavnir á máli Finnbogi Isaksen vil vera við at vit skulu byggja nýggj út- róðrafór, meðan Ove Mikkel- sen lýsir í svenskum og eing- iskum blødum eftir gomlum útróðrarmonnum e€i- |biligum útróðrarbátum. 1 tað NR. 88 — 25. NOVEMBER 1972 TIMBURHANDIL Pf. J. F. KJØLBRO Føroyingar hava gjørt roynd ir at keypa bílig skip til dóm is úr Svøriki, tað var bara tað syndarliga við onkrum av hes um fórum, at aftaná at vera komið í føroyska havn, fingt tey ikki loyvi at fara út um „fjarðarmunnan, so ússalig vor 'tey, og slíkar líkkistur eggja Framhald á 5. síðu (1) Tann stillføri brotsmaðurin JOHNSIGURD JOHANNESEN týddi Løgreglumenninir stóðu pú- ra bilsnir. Efúr ferðaætlanini skuldi tokið koyra til Ruislip, |men tað var kki líkt til, at Vi- cars skuldi við hesuferð. Men fleiri tok fóru til Rui- slip hetia sama kveldið, so løgreglan helt kortini ongan ótta vera. Just í teirri lotu, tá skuldi verða latin aftur, tók Vicars dik á seg og slapp við tokinum! Tokið var á veg til Ru'slip Løgreglumenninir bannaðu niður fyri seg, ist men ikki gjørd- Við. Spurningurin var bert, á hvørjum stað mundi Vicars fa- ra av? Eina lotu seinni, sá løgregl- an Vicars koma úr tokinum í Ruislip. Nakrr løgreglumenn fóru af anå honum, men brád- liga var hann ur eygsjón! Vi- cars var farin upp um garðar og girðingar, og var síðan horvin á ein súkklu, sum vant! Tað var íó løg 0, sum hann dugdi at bera seg at, hugsaðu løgreglumenninir. Sum áður nevnt var fingin vissa fyri, at Vicars vanliga plagdi at bróta inn í smáum húsum. so løgreglan seti ser- lig iiltøk í verk, til tess at fyri- byrgja hesum Klokkan 2.07, kom ein maður um náttina hurðin | fleiri | eini hús, hvors ånar | var fluttur úr Ruislip. Løg reglan spurdi hann, hvat hann | hevði gjørt inni i húsinum hes tíðina av nåitini. - Eg búgvi í húsunum svaraði maðurin, og tók ei tokkort úr lummanum. Løg |reglan gjørdist varug við, al (navnið og bustadurin samsva! aðu vid tað, sum á portrinura | stóð. Men tað var ornki | Logreglan hevði kent | Tr . iaftur. Tað var Vicars. at gera mann!” Ein Jløgreglumadur spurð: |— Kunnu vit sleppa at síggja (hvat tygum hava í hinu lummanum? | Maðurin gjørdist eitt sindir illa vid av hesum ollum, men tað var óhugsandi hjá honun at flyggja, um so var at hann „var tann seki. | Í høgra frakkanum var eitt par av svørtum flovalshosum | Tann gjørdi broismaður'n tilsamans 2000 innbrot og varð hann dømdur fimm ára fongsulsrevsing. Tólir sum Vicars nýtti, eru í varð- veitslu hjá Skotland Yard. stillfori | Ongin hevur tíkið »siarvide upp efir tí stllfora brots manninum síðan. stórleypandi | úr einum garði, sum hoyrdi til! (Endað)