fríggjadagur 31. august 1973síða 10

SÍÐA 10 SOSTALURIN NR. Sl 31. AUGUST 1973 girding upp um ok'ð, sum flóti brúgvarnar eru fesiar í, so hevur hvor bátaeisari, sum ger nýtslu av brúgvunum, lykl til portrið. Aðrastaðn') ganga teir og enn longri við trygdariiltøku- num og krevja av øllum, ið ferðast á brúgvunum, at tey skulu vestar, Eg vil heita á okkara heiðr- aða býráð, um beinan vegin at vera ílatin bjargnsar- seta neyðug trygdariiltok í verk, (i, sum orðatakið sur, »be.ur er at binda um heilan f ngur«. PJHJ/. Vit fara nu undir at prenta søgu, sum dansk! rithøvundur- in Eva Steen hevur skrivad og sum Johnsigurd Johannesen evur lýtt. Ætlanin part av søgun, fevnir yvir 34 um vikuna Uppurunaliga var ætlann ai renta søguna fyrr í ár es dis hevur longu |. vitjað her í blaðnum varð avgjøri at bíða Av hes. orsøk verður av nyggjum endurprenta vit tí 1. part niðanfyri er at prenta ein sum tlsamans partar, einaferð SO- partur men fyribils. og ji PARTUR Aftur, hugsaði hon. Nú hevur hann aftur eyguni eftir mær. Hvor er hann? Eygu hennara, fylt við otryggleika, ferðaðust eina løtu kring dansihølid, men heldur ikki á hesum sinni eydaðist tað henni at koma eftir, hvor tað var, ið tóktist óbeinleiðis stara at henni. Var hetta bert nakað, hon hugsaði sær? Nei. Avgjørt ikkt tað var vist, at onkur var í høl- inum, sum hevði ávirkan á ha- na. Eitt menniskja, hvors eygu kaldliga fylgdu henni. Hon mannaði seg aftur og stardi at teimum, sum dansaðu á gólvinum. Mikil tónleikur lhjómaði av pallinum. Hann tóktist doyva, men kortini ikki. Hon var von við hetta tónleikaspælið, sum harðliga ringdi seg kring hølid. Tað tóktist henni heldur verða torførari at festa eyguni á Bob, har hann stóð á pallinum við ljóðfari sínum. Henni tóktist, sum var tað kensla av einum múri, ið var millum teirra, Ein múrur av fróum ungfólki, sum forðaði teimum báðum. Serstakliga vóru tað gentur- nar, sum vidhvørt festu eygu teirra á pallin, festu eyguni á Bob. Tær bera allar alsk til hans- ara. hugsaði hon. Einki und- antak. Eg eri ikki einasta gent- an, sum ger tað... Ein ungur drongur trokaði seg gjøgnum fjøldina, yvir móti henni. . Manja, segði hann. Skulu vit dansa? Hon risti við høvdinum. Nei, Walter. Drongurin hvarv. Halló, Manja! Tað var Lis, ein um hennara, sum av vinkon- talaði. Hon byrjað | halveres. spitalsdage om áret. # Nye stoffer til behandling af tuberkulose synes at være sá effektive, at behandlings- tiden for tb-patienter kan Ud over lettelsen for patienterne, betyder det en besparelse pá 40.000 ho- Overlæge Knud N. Ras- mussen, Bispebjergs lunge- medicinske afdeling, har til »Ugeskrift for læger« be- regnet, at det alene-giver en besparelse for samfundet pá op mod 15 mill. kr. Overfor det står, at de nye mediciner er lidt dyrene, end de hidti- Nye stoffer helbreder tb på den halve tid gelse på tre måneder og fort- sat medicinbehandling i ialt 2 år. Med de nye stoffer ri- fampicin og etambutol kan hospitalsindlæggelsen klares på tre uger og den samlede behandlingstid kan skæres ned til et år. Et nøje kontrolleret for- søg er í gang, bl.a. for at få fastslået om etambutol, som er det billigste, er lige så ef- fektivt som rifanpicin. Viser det sig, vil der være opnået yderligere økonomiske for- dele. digt brugte: Ca. 3 mill. kr. om året. Der er i Danmark ca. 600 behandlingskrævende tb-til- fælde hvert år. Siden 1950'erne har læ- gerne kendt medicinske stoffer, som ved effektiv brug kunne helbrede næsten alle tilfælde af sygdommen Streptomycin, aminosalyl og isoniazid' i kombination har kunnet hindre tb-bakte- rierne i at udvikle og for- mere sig. Det har normalt krævet en hospitalsindlæg- BERT SEYTJAN Johnsigurd Johannesen tyddi eftir Evu Steen var myrkhærd. Andlit hennara var kraftarmikid, og tað var sum muður hennara altíð tókt- | ist hava okkurt at siga. Hví stendur tú her, so- leiðis í einsemi, helt Lis fram. Eg beit merki í, at tú vildi ikki dansa við Walter. Hví dansar tú ikki? Manja vendi sær frá henni. Eygu hennara leitaðu enn einaferð móti pallinum, Tey tóktust finna hvíld haruppi hjá Bob og ljóðfari hansara. Hví dansar tú ikki, tók Lis afturíaftur. Tað er fimtu ella sættu ferð, eg havi lagt til merkis, at tú sigur nei. Hvat bagir tær? Eg er ikki sinnað at dansa við ødrum enn Bob, svaraði Manja. Bert við Bob. Góðasta mín. Lis bar í skellilátur. — Tú er varin, ha? Tað eru bert einstakir og ávísir, ha? Bert við Bob. Tað ljóðar frálíkt. Nei slíkt havi eg ikki hoyrt áður. Manja leit spyrjandi at henni - Lis, øvundar tú mær? Øvundi, tvætl. Lis hevði seg nakað burtur- frá. Í fyrsta lagi verður Bób at spæla á pallinum leingi. Hann var fær pening fyri tað. Í øðrum lagi... …——… Ja, hvat? Í ødrum lagi hevur tú ikki einkarrætt upp á hann. Eg havi heldur ikki nevnt tað við einum orði. Nei, tað eri eg væl vit- andi um, segði Lis ilskliga. Men tað er kortini sannleik- in. Bob er tín, ikki satt? Bert tín. Vit aðrar megu bert ikki hyggja at honum! Manja rodnaði. Bob og eg ganga saman, svaraði hon. Tað er tað, alt snýr seg um. Og tað samsvar- ar als ikki við tað, at hann tel- ist millum ognir mínar. Lis gjørdist enn ilskligari. — Er tå vís i, at tú, nú meðan Bob roynir eydnuna, framvegis fer at verða við lið hansara. Hevur tú gjørt tær nakra mynd um, hvussu tor- ført tað er at royna eydnuna? Onki er ókeypis. Tað skal nógv til, til tess at vinna á mál. Tað hevði lyst meg at vita, um tú altíð fer at roynast honum hollur stuðul, tá á stendur. Ella heldur tú, pápi tin er sinnaður...? Lis snúði sær á og hvarv. Lærstutti kjóli hennara hevði seg um bein hennara, og tað var, sum var hon alt í einum vorðin ein dúglig kvinna, við nógvari vitan. Ein kvinna, sum >> 999922999 vis at siga, hvør atburður var neyðugur, til tess at vinna á mál saman við Bob. Manja suffaði. Lis hevði all- Tað var mark an sannleikan. fyri, hvussu = víðgongdur pápi hennara kundi vera. Tað var ikki í hverjum føri, hann lat hana sleppa í t. d. Hit House. Í mesta lagi einaferð um vik- una. Eyguni ferðaðust kring pall- in. Samstundis ferdadust tank- arnir. Mundi Bob ein vakran dag fara at vraka kærleika hennara? Og mundi hann hava fyri neyð- ini slíka gentu sum Lis? Slíka gentu, hvers viðurskifti vóru markleys? Eygu Bobs og hennara hitt- ust ongantíð. Hann hevði bert eittans í huganum, ljóðfar sítt. Manja kendi seg illa. Kendi seg fjara frá øllum teimum, sum inni vóru. Og tað bøtti! ikki um tå Lis kom dansandt fram við henni og segði: Møgu- leikarnir eru avmarkaðir. Bob leggur onki í teg longur. Nú snýr tað seg um okkum bæði. Manja var um at gráta. - Ein vakur kjóli, tú hevur latið teg i í kveld. Ein onnur av vinkonum hennara stóð skamt frá og talaði. Eg havi fingið hann frá pápa mínum svaraði Manja. Tað mundu neyvan vera mangir fedrar, sum keyptu døtrunum kjólar, hugsaði Manja. Men faðir hennara duy- di at skilja millum nútímans og ikki nútímans. Hann kendi sniðini. Vinkonan hevði seg at Man- ju og segði: — Pápi tín? Hevur hann keypt hann? Eg helt, tú sjálv keypti klæði tíni... Gentan hvarv, og Manja var aftur í einseminum. — Kanska fer Bob at halda, at kjólin er vakur, hugsaði hon. Hon hevði bert hugsað skam- ma stund, tá hon gjóørdist ræðslusligin. Eyguni. Tey keldu eyguni Tey leitaðu eftir henni. Hetta var triðja ferðin innan ein tíma! Men Manja var framvegis óvitandi, hvørji leitaðu eftir henni. Tað var okkurt, sum bylgd- ist í henni og sum boðaði frá, at tað var ein maður, sum vil- di henni okkurt. eygu Tað var stødgur í dansinum, og Bob kom niður av pall- inum. Hópur av vinmonnum og -konum flokkaðust um hann. Í somu løtu byrjaðu aðrir spælimenn at spæla, og dans- ur helt fram. Bob kom henni. — Halló, segði hann. Hann festi sær síðan í eina sigarett og leit seg í kring. - Tit spæla ófort, helt hon fyri. gangandi móti Heldur tú tað? - Avgjørt. Alskur hennara tóktist finna hvíld í andliti hansara. Tí unga andlitinum. Og aftan fyri alsk- in ljómaði bert: Mín Bob, mín Bob. (Framhald) …