fríggjadagur 1. februar 1974síða 10

SÍÐA 10 SOSTALURIN NR. 9 — I, FEBRUAR 1974 ast i vidurskiftum har i landi- num. Úr Prag ljóðað;, at: áhugin Tjekkoslovakar njósnaðust móti javnaðarmonnum í Norðurlondum Men njósnarin, ið varð nýttur til endamálið, sveik myndugleikarnar, Hann varð noyddur at biðja um friðskjól i Svøriki Ein tjekkoslovakiskur njósnari kom í 1973 til Svørikis vid ti endamåli at njósnast í viður- skiftum — norrønu javnaðar- flokka. Í tidarskeidinum 1968- 73 njósnaðist sami maður í við urskiftum eysturríkska javnaðar floksins Hetta framgongur av grein; sum blaðstjórin Frans Nielsson hevur skrivad i blad sitt Arbe- tet i Malmø Undir einum orðaskifu i ríkis degnum í desember i fjør fekk eiðarin av svenska kommunista flokkinum, Hermansson, hesa viðmerking frá Olof Palme, for sætisráðharra: Tað er sjálvsagt mikið spell, at vit verða noyddir at hava løgreglu, fregnartænasiu og slíkt í demokratiska samfel- agi okkara. Men um Hermans son heitti á floksfelagar sínar kring í heiminum um at senda færri njósnarar higar til lands, hevði borið til at skorið niður á løgregluøkinum Spurningurin hvørt Olof Palme hevdi orsøk til at koma við hesum briksli varð umrødd- ur, men svarið varð ja. Tað eru fleiri dómi. eitt av teimum, sum Her er umfatar Góða upplæring Hann fekk góða upplæring í mjósnaraviðurskiftum og har afi- — Olof Palme virksemið hjá einum njósnara, ið kom til Svørikis. Undan hesari ferð hansara hevði hann í 15 ár verið polit- iskur njósnari fyri tjekkoslovak isku stjórnina. hann ávirkaði njósnaran almikið rat e'na grundleggjandi skúla- gongd í marxistiskum-leninist- iskum hugsanum. Hann las politikk og psyko- logi og kannaði virksemið hjá ðrum fregnartænastum Síðani starvaðisi hann eitt skifti á sjeyndu deild tjekkoslo- vakisku fregnartænastunnar (STB), sum er undir innanrikis ráðnum. Hesa ugt havi aftanå at hann var deild hevur hann stød- samband við. Eisini komin til Svørikis. Nustani fekk henda serstaka deild i Prag vitan um, at njósn ari hennara sveik. Brandt og Palme Henda deild tjekkoslovakisku fregnartænasiunnar varð stovn að fyri umleið 25 árum síðan ppgáva hennara var at kanna vidurskiftini í Eysíurríki, og fleiri njósnarar vórðu sendir hagar til lands Í 1968 sama árið, sum Alexander Dubceck varð frá- koyrdur gjørdist brádliga áhugi fyri njósning í viðurskift- um hjá norrønum javnaðar- monnum Sami njósnari til Eysturríkis til sendur njosn- varð ti less at var stórur fyri vitan um ves!- urtýska javnaðarflokkin eins og stórri vitan um javnaðarflokkar í Nordurlondum Serliga hevði Prag áhuga fyri y, Willy Brandt og me. freynartænasan Bruno Krei- Olof Pal — Willy Brandt — cisini var áhugi fyri honum Við hjálp frá kenningi eydnað ist tað tjekkoslovakiska njósn- aranum at koma inn um javn- aðarringarnar. Hann bar snild- isliga at, og fekk gott viðskift 1 við svenska javnaðarflokkin. Í Prag vóru m enn væl nøgdir. Ur Tjekkoslovakia fekk hann nú boð um einans at hava eft- irlit við javnaðarmonnum. Á vári 1973 fekk njósnarin áheitan um at fara úr Svøriki. Orsøkin: njósnaravirksemi móti norrønum javnadarmonnum. Tá ein úð var umlidin fekk hann beinleiðis samband við Olof Palme. Hann ynskti at fáa politiskt friðskjól í Svoríki. Njósnarin sjálvur, at Palme er nakað serstakt, og at hann ávirkaði seg almikið. sigur Du ">. BERT SEYTJA Johnsigurd Johannesen týddi eftir Evu Steen 23. PARTUR Winter og Manja aftur- komin til Keypmannahavnar. Læknarnir á sjúkahúsinum í Jútlandi kundu ikki veita størri hjálpsemi, og tá tey 15 hvussu skuldu aftur til høvudss.adin, voru DDD Led | Hugsar tå um Bob í hes-| gjórt annað móti mær. enn tað | um sambandi? ið væl er. hugsaði hon. Og í | Jú. Var tað ikki Bob, sum | veruleikanum var tað hann neg ringdi higar fyri nøkrum døgum | bjargaði mær undan eini nógv síðani? | stórri vanlukku í júisku skógi- | | Jú, svaraði Winter | num | Hvat ynskti hann at| Ongin annar enn Bob Og | | frætta, spurdi Manja forvitin.) takkarlón min? Bert ljótur at- | Hann ynskti at frætta,| burður. Nei. Hvat er at gera. høvdu læknarnir mælt til at kanna møguleikar fyri, at Manja kundi koma undir læk- nahond har Winier avgjørd; at bíða, til nakrir dagar vóru umlidnir, ú tilmæl; jútsku læknanna var um, at Manja åtii at fáa við- verð frå serfrødingi, Einum sál arlækna Manja tóktist framvegis vera afturlatin. Hon hevði frí úr skúlanum og kundi sostatt vera við hús allan dagin Vakra bros hennara var nær um horvið. Sást ongantíð. Hon var aláð í einsemi. Stardi í tóm- an heim Ein dagin helt faðir sin: - Heldur tu, hann gjørdist syrgin av atburði måinum? hon fyri við MAR ARA A HAAR A 6 Winter | || fiir hvussu tú hevði tað. Og eisini spurdi hann um loyvi at koma á vitjan til tín. Hvat svaraði tú honum? | Eg svaraði sjálvsagt nei.| tínum ynski. Annars hevði | lækn'n eisini tilmæli um hetta Men hvussu er tað? Sjónin av | Bob ber við sær, at tað, tú ynsk | ir at lata hvørva úr minni tín-| um, gerst veruleikakendari, ella | hvussu? Manja nikkadi játtandi. Hon var í villareiði. var hon tveir persónar. Annar bar alsk til Bob. Hin tvørtur- ímóti Sinnalag hennara var vorðið broytt. Hon kendi ikki seg sjálv an aftur Men Bob aldri hevu Tað: var eins og | al | | Bert hugsanin um. at hann skal nema við meg, er ógvuslig.! Nógmikið Fg leggi als onki í mannfólk Tey hava bert eittans í hugsan! Pad fór henn; kalt eftir baki num Winter sat av viðurskiftunum Samstund's leit hvort at henni semi hennraa Hvussu kann tað bera til, hon er so fjar frá ollum veru | leika? | | og gjørdi metingar | hann við og hugsunar Winter beit merki í, at eygu | Munju stundum ferðaðust fram við skammbyrsuni. ið hekk ál vo | Omanfyr; skriviborð | funnu hvild har vegginum hansara. Og Hvat hugsaði hon. . fyri sær? Ætlaði hon at fremja sjálv morð? Hví hugdi hon so al- spent at skammbyrsuni? Winter royndi at kveistra hesa hugsan burtur. Samstundis hugsaði hann um tiltak í hesum sam- bandi. Hann varð noyddur at beina byrsuna burtur av veggi- num. Ið hvussu er fyribils. Pápi, segði Manja spaku- liga Ja, lítla mán? Ég haldi, eg fari at ringja til Bob og frætta, hvussu hann hevur tað. Eg meti tað vera skyldu mína heldur tú ikki eisini tað? Jú. tá tú sjálv heldur tað vera beinast Manja reistist og tók hornið iv telefonini. Síðan snaraði hon nummarið Er tað Bob. segði hon | lííla løtu seinn Tað er Manja Bob? hevur tú framvegis hug at koma á vitjan til mín? Sjálvandi, Manja, var ð Kann eg koma beinan- svar ein? Ger tú bert tað. Vit hava okkurt at tala um Lotu seinni trein Bob innar í kamar hennara Góðan dagin. Manja, segði hann og rætti henni I »nd ina bædi Góðan dagin, Bob! Tad kendist eins og var ein múrur millum teirra. Eitt kald- ligt lot Bob var vitandi; um. at hann mátti vera varin og ikki seta í verk tilvildarlig tiltøk Hann mátti ikki nema vid hana. Neyð arsliga handatakið var nógmík- ið. Ongi tiltøk at: kyssa hana. Ongar royndir at fevna likam hennara. Onki nakað. Hann visti, sum var. Hvussu hevur tú tað Manja? Eg havi tað væl. Hvussu er við tær? Ájú, somuleiðis. So væl, ein kann hava tað. Tú spælir framvegis í Hit House? Ja, hvørt kvold. Men tað er vorðið heigur enn ikki mød- samt. Spældi eg ikki bert til less al tryggja mær pening, SO Fu kennir ætlanir mínar, At lesa til verkfrøding, o.s.fr. Manja nikkadi Og hvat ger tå so. medni? Fg eri farin undir fyrireik ingar til sjúkapróviskuna. Eg havi fingið eina eykafreisi, or- sakað av ollum tí. sum er hent Men tað er ikki sum at síga tað. Bob? Vilt tú hjálpa mær? Hjálpa tær? Hann gjørdist fegin Jú. sjálvandi. Skilir tú orðatakið: Rómaborg varð ikki byed eftir einum degi. So tað kann koma at ganga rúm tid, áður enn vit eru líðug Hon brosaði Påpi, rópti hon uttar. | Bob kemur at hjálpa mær við lesnaðinum Winter kom til sjóndar í duri | num Tad er frålikt. Somuleidis je tt frálíkt hugskot Manja | Ókeypis hjálp | (Framhald)