fríggjadagur 1. mars 1974síða 10

[ % anini. Og at tað fyrst og fremst SIDA 10 EN ' ID AA SOSIALURIN ast ikki i uppskotinum. Umboð fyri fakfelag upplýsir okkum, at talva a og b íkki hava verið send- ar fakfeløgunum til ummeælis, Felags mótmæli frá øllum arbeiðsmanna- og kvinnufeløgum í landinum Til Hagdeildina, Føroya Landsstyri, 3800 her. Vit umdirritaðu feløg hava fing- ið skriv frá hagdeildini, dagfest 12. í hesum, við skjølum viðvíkjandi nýggjum prístalsgrundarlagi. Vit skilja brævið soleiðis, at tað er talva 4, og bara hana, sum vit skulu gera viðmerkingar til Og tað skal vera innan 26. í hesum. Ætlanin við hesum prístalsgrund arlagnum er, at tað skal verða av- gerandi fyri lønarlagi& hjá limum okkara í framtíðini. Tað er tí av avgerandi týdningi fyri okkum, hvussu tað verður lagt til rættis. Og vit vilja halda at tað var ikki ov nógv kravt, um okkara feløg vóru við í hesum arbeiði frá byrj- vóru vit, sum fingu ávirkan á úr- slitið av arbeiðinum. Men í staðin fáa vit fyrilagt okk urt uppskot, við lítlum og ongum tilfari at meta okkum eftir. Og til skilað verður, at vit bert skulu út- tala okkum um tann eina av nógv 26. PARTUR Lis var í veruleikanum vorðin vaks in. Hon var somuleiðis vitandi um viðurskiftini, helt Manja. Hon dug di at skilja ímillum. Manja leit at atferðini, ið Lis hevði mótvegis teim unglingum. sum buðu henni upp til dans. Men ongin beyð Manju nakran dans. Uttan iva hevði hetta sínar orsøkir. Og Manja legði ikki lag í Hon var farin í dans bert fyri at gleða sinnalag faðir síns. Faðir hennara varð eisini vorðin ávirk- aður. Tað mundu nógv vera Vvit-| andi um, Manja helt, at løtan her í dansi- | hølinum var at sammeta vid fyrsta | skúladag sin, tå øll tey smáu børn- | ini tesk8au óvitandi sínámillum. | Ella við foreldur teirra. | — Hygg, har er hon. Sum varð | neydtikin herfyri, helt onkur fyri.) Manja kendi seg illa í somu lø- tu, men áður enn hon varnaðist | tað, stóð Bob við lið hennara, og hon gjørdist fegin. — Nú, Bob. Skulu vit dansa? | um spurningum, sum hava týdning í hesum máli. Vit skulu gera vart við, at vi kunnu ikki góðtaka slíka ongd. Og vit mótmæla manna harðliga. at málið verður ført víðari á ti grundarlagi, tað nú liggur á. Tí vit eru vísir í, at tað fer at vera til uppaftur verri lønarkor fyri limir okkara, enn teir hava frammanund an. Í hesum sambandi skulu vit gera vart við, at vit hava skrivað bæði til Løgting og Landsstyri í januar í ár um hesi viðurskifti, Og vit viðleggja ljósprent av hesum brev- um. Og vit kunnu, sum nevnt, ikki mæla til at hetta uppskotið frá hagdeildini verður sett í verk sum nýtt pristalsgrundarlag. Vit hava sent Landsstýrinum av rit av hesum brævi. Tórshavn, 20. februar 1974. Føroya Arbeiðarafelag, Havnar Arbeidsmannafclag, Havnar Ar- beiðskvinnufelag, Klaksvíkar Ar- beiðsmannafelag og Klaksvíkar Arbeiðskvinnufelag. SOMUMVUKUN - BLAÐ VIÐ MEININGUM! Øll stara at mær. Mær hóvar tað illa. Skilir tú? Tey dansaðu. Og Manja kendi seg trygga. Júst soleiðis, sum hon minst hevði væntað | varin, kinni Í fyrsta umfari var hon men síðan lat hon annan hvíla á hansara. Bob var flónaður um hjartað og hevði hana fastari at sær | Tey brosaðu til hvert annað Á pallinum sang vælhýrdur ung- lingi >She loves me — yeah. yeah, yeah«, Men nú gjørdist tað Bob ovboð- | ið. Muður hennara. Andlit henn- ara. So stutt frá hansara. So hann | På , Í mátti. | Varliga royndi hann at kyssa | hana. | Men í somu stund giørdu óhug- | naligu kenslur hennara seg gald-' andi av nýggjum. Hen hevði seg frá honum og gav honum eitt sip Nem meg ikki! Ger tað ikki! Rópti hon, | - Manja, hvat bagir tær, spurdi | hann. um. NR. 1? - I. MARS 1974 "RED BARNET“ Oknast eftir áhuga Við fyrrverandi fólkatingsliminum Lenu Bro á odda eru umboð fyri »Red Barnet« á ferð í Føroyum í hesum døgum Vit hava hitt Lenu Bro á máli: Tá innsavningar hava verið til frama fyri arbeiðið hjá »Red Barnet«, hava føroyingar altíð lat- ið mest í mun til fólkatalið og er hetta ein orsøkin til at vit eru kom in higar til lands, sigur Lena Bro um orsøkina til vitjanina í Føroy- — Hvat er »Red Barnet«? Lena Bro: »Red Barnet« er ein altjóða 6po- litiskur felagsskapur sum veitur BERT SEYTJAN Johnsigurd Johannesen tyddi eftir Evu Steen — Nem meg ikki. Ger ta& ikki. | Hon gav honum eitt sip aftrat og hesu ferð so hardliga, at hann fall øvugur í gólvið. | Tiltak hennara elvdi til órógv i dansihølinum. Fleiri av javnaldrum Bobs mótmæltu atburðinum. Soleið is nærum at svimja á gólvinum millum hini dansifólkini... Men umsíðir valdaði afíur frið- ur. Og dansurin helt fram. Í somu løtu teskaði ein blúgv rødd í oyrað á Bob: - Kom. Dansa við mær ístaðin. Tú Stóri Bob Bob snúði sær á. Tað var sjálv- andi Lis. - Er tað tå? - Ja, svaraði hon, blågv sum áð ur. — Tað var ikki sørt av ósemju millum tykkum bædi, teg og Man- ju? Kom og dansa, helt hon fram Nei. Bob kom brádliga at hugsa um Manju Men hvar var hon? Burtur? Ég fari at leita efiir Manju, segði hann síðan. Vit hava okkurt at tala um Sum tú vil. Eg dansi við ødr- fíggjarligan stuðul og ymiska veg- leiðing til bygging og rakstur av ymiskum barna-institutiónum. Fel- agsskapurin fær peningin til vega við innsavningum og virkar eisini sum eitt kontakt lið millum hesar stovnar og myndugleikarnar. — Hvat kanst tú siga meira um erindi tykkara her í Føroyum? Lena Bro: Ørindi okkara í Føroyum eru m.a. at kanna um áhugi er fyri at stovna eina lokala »Red Barnet« nevnd i Føroyum, sum kann lut- taka í Norðurlanda Red Barnet fundinum í september í år Eisini seta vit okkum í samband við FÆRØSK MARGARINE Vita No 1 barnagarðar, veggustovur, barna- heim, bygda- og býráð, feløg, stov nar og fólk, sum hava áhuga fyri bygging og rakstri av slíkum stovn um, — Hevur »Red Barnet áður veitt stuðul til slíkar stovnar í Før oyum? Lena Bro: Í síni tíð lat »Red Barnet« stuð- ul til bygging av Føroya Barna- heimi. Umboðini fyri »Red Barnetc sum komu til Føroyar týsdagin i hesi vikuni, fara av aftur landi- num í dag. VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT um drongi ístaðin. Lis hvarv úr eygsjóni hans. Bob skuldi júst byrja leitingar- ferð sína, tá ein av spælimonnu- num kom á tal við hann. — Hvar fer tú, Bob? — Eg fari at leita eftir Manju. Vit hava okkurt at tala um, skilir tú? — Lat hana fara. Hon er ei verd somikið. Vit skulu spæla um bert lítla stund. Bob legði ikki lag í, hvat vin- maður hansara segði, men kvikaði sær. Í kvøldarmyrkrinum varð Manja neyvan at finna, hugsaði hann. Men kortini eydnaðist tað honum áðrenn langt um leingi Har gekk hon. Hon græt. Bob kvikadi sær meiri. Manja, rópti hann. Góð- asta Manja, Tað var ikki ætlan min at gera tær nakað. Ég visti ikki... Ber yvir við mær. Endiliga leit hon upp úr niður- bendu stødu sinari: Bob, segði hon, meðan tårini runnu strid á kinnum hennara. — Tær nýtist ikki at biðja meg bera yvir við tær. Alt er mín skuld, Tú eigur at bera yvir við mær, at eg bar meg so at. Men vit vóru so eydnusæl ta ferðina Og hvussu er nú? Vit elska hvert annað, siga vit. Og kortini kunnu vit íkki elska hvert annað á slíkan hátt, sum onnur menniskju elska hvert annað. Rætt mær hond tína, bað Bob Nei, Bob. Ég eri ikki verd at rætta tær hond mína. Tá eg íkki kann geva tær alt, so onki, meðni, FINT PRODUKT Bot var vorðin særdur, og enn einaferð bað hann um hond henn- ara. - Nei, Bob. Tú má fara aftur í Hit House at spæla. Manja tóktist við eitt at vera vorðin sinniligari og hava tíkið eina avgerð, ið ikki var at vika. — Eg havi hugsað gjølla um við urskiftini, helt hon fram. — Og eri komin til ta niðurstøðu, at sam- vera okkara hóskar als íkki. Kan- ska hevur hasin Åkre gjørt sitt til Men var eg eldri og meira vaksin, hevði hann als onga åvirkan fingið á samveru okkara. Eg eri ov barnsett. Eg kann aldri, sum vidurskiftin! laga seg, elska teg. Elska teg á slíkan hátt sum eg átti at gjørt tað! Bob var målleysur, Ti er best, at vit skiljast í hesi stund, segði hon og rætti hon- um hondina. — Farvæl, Bob. Samvera okkara var frålik eitt skifti. Men kortini ikki annað enn barnsettur leikur. Eg eri ikki búgvin til tess at veita tær rættan; kærleika. Manja, segði Bob umsíðir. — Eg má fylgja tær ti! hús. Tú kann ikki fara einsamøll Manja hevði tíkið eina endaliga avgerð. Tað skiltist á øllum brøgd um. Tey skuldu íkki hitta hvert annað, Kanska á orgum sinni mei- ri skuldu tey bert annað. Ella Sum vin- Og á gøtuni heilsa uppá hvert kanska tala um okkurt fólk. Annars onki meiri. (Framhald)