fríggjadagur 22. mars 1974síða 10

úr på SÍÐA 10 SOSTALURIN NR. 23 — 22. MARS 1974 OLSJENITSYN búsetir seg i Sweits - ov høgur skattur i Norðanlondum - Tad er eisini torført hjá manni á mínum aldri at lærd eitt nýtt mál, sigur sovjettiskl rithøvundin Tann høgi skatturin hevur fingið sovjettiska rithøvundan, Alexander Solsjenitsyn, til at ivast i búseting sínari i Norðanlondum, Um Solsjenitsyn ger av at búseta seg í Noreg fer tað at kosta um- leið helvtina av ognum hansara. — Umfrmat hetta verður tað eis ini torført hjá manni í mínum ald ri at læra eitt nýtt mál, skal Solsje nitsyn hava sagt í samrødu við norska vinmann sín, listaman- nin Viktor Sparre. Solsjenitsyn dugir týska málið so dánt. Tað eru tí mong, sum halda, at hann fer at búseta seg í Sweits. Og at hanni haðani fer at senda boð til konu og børn síni i Sovjet og siga: Komið higar. Sweits hevur eitt russiskt hjáland. Tað hevur Noreg ikki. Í Sweits kunnu kona og børn hansara fáa undirvísing í russisk- um máli. Og hetta er eitt av ynskj um rithøvundans. Nixon hevur virðing Um tað hevði verið ti! frama fyri Alexander Solsjenitsyn um samband okkara varð kvett við Sovjet. So vildi eg tikið henda mø- heldur heimurin veldi seta hart ímóti hørðum? Soleiðis spurdi amerikanski setin, Rihard Nixon, á einum indamannafundi í Washington, eft- at russiski vorðin noyddur út úr guleika til umhugsunnar. Men hvat um, at tvey stór- sínum Eg havi virðing fyri Solsjenit Framhald frá 8. síðu Hinvegin meti eg sjálv- ur, at tað er neyðugt, at vit. fáa serføroyskar út- búgvingar í Føroyum, og tað er upp aftur meira neyðugt, at gjølla verður umhugsað, hvussu hesar útbúgvingar skulu vera, og hvussu vit skulu laga tær best til okkara samfelag og okkara terv. Ti tað versta, sum kann henda, er at vit fåa okkum eina universitetsskipan sum bert vetður gjørd, ti eina sovorðna hava nú eina ferð oll lond, ti skulu vit eisini hava eina tilika, uttan mun til, um vit hava syn. Havi virðing fyri hann ikki fall í fátt, hóast nógvu hóttaninar. Men eg haldi samstundis, at tað er av týgningi, at vit læra tey ólíku viðurskiftini rithøvundurin — varð Ella doyggja saman, svaradi forseti, m.a. amerikonsku tíð- heimlandi honum, at kenna. Og góðtaka hesi. Tað er ein spurningur um at liva saman. Nix- indamonnunum. bruk fyri henni ella ikki. Ti meti eg, at eitt orðaskifti ikki skal vera um vit yvirhevur skulu hava útbúgvihgar á uni- versitetsstigi, men hvussu vit skulu gera hesar útbúgvingar, so tær veita útbúgvið fólk til hitt foroyska samfelagið, sum hitt feroyska samfelagið kann nýta. Tað er tí av stórum áhuga at fáa at vita, hverji úrslit Steðisútbúgvingin er komin til. Hvussu henda royndartíð er ging- in, og hvussu menn hava arbeitt teir 3/4 av royndartíðini, sum nú eru farnir. Solsjenitsyn: — Ov skattur i Men um hetta hava vit einki frætt. Einki er komið fram til almenningin um hetta. Eg setti mær tí fyri at spyrja sjálvur, síðani menn vóru so trekir at lata nakað úr hondum á Steðisútbúgvingini.. Van- liga er tað so á hægri lærustovnum, at teir lata út eitt rit fyri hverja lestrarhálvu, har sagt verður frá, í hverjum undirvising fer fram. Hetta hevur verið so, tí at vanliga hevur alt, sum fer fram á lærdum háskúlum, verið alment. Ein og hver kann t.d. í prinsippinum fara og lurta eftir fyrilestrum o.s.fr. Eitt Norðanlondum tílíkt rit gevur Steðisút- búgvingin ikki út, so tú mást venda tær beinleiðis til Fróðskaparsetrið. Eg so gjørdi. Eg fekk vinarligt svar, at eg kundi venda mær til Steðisútbúgving- ina, tí Landsstýrið enn ikki hevði tikið steðu í málinum. Ég vendi mær so til Steðisútbúgvingina. Eftir drúgva tid fekk eg svar, at teir ikki hildu tað vera hóskiligt at upplýsa um arbeiðið sítt, tí málið var hjá Landsstýrinum. Nú mátti eg aftur venda mær til formannin í Setursráðnum og siga frá, Framhald á 12. síðu BERT SEYTJAN Johnsigurd Johannesen týddi eftir Evu Steen 29. PARTUR Bilførarin, ið Manja hevði áhuga fyri, gjørdi seg til at lata hurðina upp, men Manja risti við høvdi num Hvat kundi eg so hjálpt tær við, spurdi bilførarin blídliga Jú, skilja tygum, byrjaði Manja Hava tygum nakað ímóti at geva mær upplýsingar harra bilstjóri? Hvat skulu upplýsingarnir snúgva seg um? Ég kann vita, um tað ber mær til Seint í gjårkvøldid eg vil heldur siga um midnáttarleitið koyrdi ein maður við tygum. Júst frá hesari stødini Í gjárkveld- ið, tók hon afturíafur Madurin var i grálittum frakka. Umleið 30 ára gamal Meðalstórur Hann hevði eina sigarett í munnklova num. Minnast tygum til hansara? Bilførarin brosaði Handa frágreiðing tín var hel dur enn ikki torskild Men eg 4 hugsi. eg veit, hvor Hevur hann tín áhuga? eg gerist vitandi um Eg hevði verið fegin, um tyg søgdu mær hvagar koyrdu hann Skilir tú. Í veruleikanum hava ikki loyvi at upplýsa slíkt bert um løgreglan ynskir at fáa slik | foraranum, spurdu hinar upplýsingar Tad er av miklum týdningi, hansara, helt Manja. Bilførarin leit brosandi at henni Tú er so fitt, lítla mín skuldarleys Í lagi, eg skal siga bústað hansara. Hann er annars hidani. Heilt úti á Amager Vegurin eitur Engdraget, um minnist rætt Vita tygum nummarið? Nei, tíverri. Eg koyrdi hann til nevnda veg. So helt mað verða nógmikið og fyri koyringina Stóra tøkk, segði Manja ar vakurt av tygum at siga frá bústaði hansara, maðurin er | tygum bústað | boðaði faðir hernara rindaði Ongin orsøk Manja kvikadi sær frá bilstødini Samstundis mutlaði hon navnið vegnum, har Ákre hevði tilhald. Engdraget, segði hon fleiri ferðir Nú, hvat vildi tú hasum nar, tá Manja var komin til teirra Spurdi tú um klokkuna, ella Júst so, svaraði Manja Og hann segði mær tað á fýra mál- | Tær flentu Få Manja var komin til hús, e Og síðan skulu vit tala sam- | ; | lækni. Hann tóktist vera vinarlig- legdi hann aftrat Eg havi ikki stundir júst svaraði Manja Eg havi íkki stundir at tala við teg júst nú komi beinanvegin. Fari upp á kam |arið. Komi sidan I lagi So bíði eg i num gentur- frá, at drekka muður varð borðreiddur henni. við drekka- | Manja var íðin. Rørslur hennara vóru skjótari enn áður. Í skundi kom hon fram á eitt kort yvir Keypmannahavn og ekið utt- anum hevuðsstaðin Har var Engdraget. Tað var, sum | bilførarin hevði greitt henni frá rættiliga langt burtur hiðani. Man- ja kannaði kortið eina løtu. So og so skuldi hon bera seg at til tess at koma til bústað hansara Winter rópti til hennara, at drekkamuðurin var um at kólna. Bað hana kvika sær Manja legði kortið rópti afturímóti saman og Nú komi eg Nú, góða, segði Winter, með- an tey fingu sær. Og tú fer sum vant at lesa í skúlabókum tínum? Nei, ikki í dag, svaraði hon | til skúladegin imorgin? Jú, sjálvandi men tað, vit skulu lesa. dugi eg frammanundan Men tú hevur alla ta seinastu | tíðina lisið bøkurnar á tamb, segði Wirter bilsin Tað, sum eg annars ætlaði at práta við teg um, snýr seg um tað, ið fór fram í Jútlandi. Skilir tú, eg havi tosað við ein lækna. Hann er nerva- tr og skilja viðurskiftini, tá eg greiddi honum frá teimum. Ég tal- aði við hann í telefonini Winter helt, at ivaleyst fór Man- | ja at mótmæla hesi ætlan hansara við nýtslu av ávísum orðalagi, sum t.d. at hon var ikki sjúk, hevði so IP Fri % 4 statt onga læknahjálp fyri neyðini o.s.fr. Tiverri tað ber mær ikki til ikki i dag. Hvi sigur tå so. Eg skilti fyri lotu síðan, at tú ikki hevði fyri neyðini at lesa í skúlabókum tin- um? Ju, og tú skilti rætt. Eg eri bundin av øðrum í dag Av ødrum? Manja ynskti ikki at siga honum frá, hvat tað var, hon skuldi. Hon vildi fja- la. Men hvat var tað, hon vildi fjala? Íðan, hvørji erindi hevur tú Winter beit merki í, at seinnapartin? Eg skal vitja eina skúlavin- konu hon eitur Kirstin. Manja varð noydd at siga okkurt Tú Í veit ikki, hver hon er. Hinar vin- Núvel. Tit hava onki at lesa | R i | konurnar koma eisini. Eg kann fara til lækna onkran annan dag Síðan varð ikki meiri tala teirra millum Manja fór upp á kamarið og kannaði kortið enn einaferð. Síðan lat hon seg í ein frakka. Hevdi skammbyrsuna í hann. Var tilreið- ar Byrsan var turg, helt Manja. Eitt rættiligt amboð at myrða við. Eftir at hava kann2ð kortið, var Manja komin eftir, hvussu hon skuldi ferðast til tess at koma til Eng- draget Og tað fór at vera ein løta, áðr enn hon kom hagar (Framhald) TAL dd ren