leygardagur 15. juni 1974síða 6

Á Å i í JM 4 ti 4 4 + í På: + Þ } + TØ tm — 3 H rå | LAD) ei BUN * #1 ' | Vu P 4 i Li 4 £ ; í + i * 1 . Í ÓÐ + í TR , på LÅ 8 { le ma -Q G +, P Am « & rf. 8 Í t + “ £ . í A Hu, 4 + Í SN. 7 Sida 6 SOSIALURIN Nr. 28 — 15. juni 1974 Ein menniskjanslig tilvera fyri afrikanararnar Bretsk handilsfeløg í Suðurafrika skulu hækka — lønirnar til afrikansk starvsfólk vid 50% oman framhald frá 3. síðu fyri sonevnda hungursmarkið. Bretska arbeiðarastjórnin fer at heita á bretsk handilsfeløg, sum hava virki í Suðurafrika, um at hækka lenirnar hjá af:íkanskum arbeiðsmonnum so miu at einki afrikanskt starvsfólk kemur at liggja niðan fyri hitt sonevnda hungursmarkið. Bretski handilsmálaráðharrin, Peter Shore, sigur, at stjórnin Myndin omanfyri sýnir Petur Christiansen, býarstjóra í Havn Holstebro, Kaj K. Nielsen, undir vitjanini av umboðum fyri Tórshavnar farna mánaði. — Myndin varð tikin, meðan føroyingarnir vitjaðu li hevur tikið undir við hesum upp- skoti, sum verður sett fram í ein um nevndaråliti til Undirhúsið. Nevndin hevur vidgjørt lønar- viðurskiftini hjá bretskum hand- ilsfeløgum í Afrika, og mælir í álitinum til lenarhækkingar til | svørt starvsfólk. Nevndin skjytur m.a. upp, at útaftur kann verða givið lyfti um, at blaðið fer at bera frásagnir frá byrådsfundum í Havn. Haraftrat er ætlanin at koma við frásagnum fråf ødårum by- og bygdarådsfund um so langt, sum hetta verður gjørligt. Ætlan blaðsins er at bera tíðindi frá bý- og bygdaráðum gjøgnum | teigin Kommunu-nýtt Fyrsta royndin av hesum slag | er gjørd í blaðnum í dag. byrådsfundum í Havn fyri lesar- minstalønin verður hækkað við il m SUM. | Vinarliga ; ro : Nú SOSTALURIN er komin! blaðstjórnin minsta lagi 50% oman fyri hitt | sonevnda hungursmarkið | Serfroðingar hava sum við — merking til uppskot nevndarinnar * sagt, at nevndu hækkingar fara at geva afrikanskum familjum hevi 1 (11- til at liva eina menniskjans komm Dalagøta — ein deyðsfella Ferðslan í Dalagøtu uppi undir | gjort fyri at minka um ferðina hjá Varða er langt síðan farin upp um| bilunum oman gjøgnum Dala tað, sum henda geta kann bera. | getu. Tað er nógv fyri at standa | At kalla allur streymurin av bil- | og síggja ein bil fyri og annan eftir | um av Oynni brúkar Dalagøtu fyri | stoyta seg oman gjøgnum Dala- jat sleppa oman í Havnina sum/ gøtu við 80-100 km ferð/t, meðan | skjótast og so kemur harafturat | børnini royna at bjarga sær sum hin vanliga innanbiggja ferðslan. | best. Lat tað so vera. Hetta er Vit krevja ti av ferðslumyndug- | kanska einki við at gera, sjálvt| leikunum (hverjir teir so eru) at | um henda trodkan av bilum sam-| håmarksferdin í Dalagøtu alt fyri dogrið runt er til miklan ampa fyri | eitt verður sett til 15 km/t á | tey, sum búgva har á leið. strekkinum Dalavegur-Varða- Annað og meira álvarsligt erl gota!! tann ræðuliga ferð, sum megin- Um tit, sum hava ábyrgdina av | parturin av bilunum hevur oman | hesum viðurskiftum ikki taka igjøgnum Dalagøtu. Hetta kann | tykkum um reiggj og tað beinan | og má nakað gerast við, áðrenn ov | vegin, so steingja vit sjålvar gøt- seint er. Vit mammur, sum búgva Í una fyri gjøgnumgangandi ferðslu í námind av hesi getu, hata at/|og tad skal vera seinur dagur, hon kalla onga róliga løtu um dagin, | verður latin upp aftur!! meðan bernini eru úti. Mammur í grannalagnum við Dalagøtu Børnini hava onga aðrastaðni at | | vera uttan á Dalagøtu og teim | smærru gøtunum rundan um | samraðu FSI an hana, so tey gerst einki vid. Men byråd i danska bynum vit mugu kunna krevja sum ein P.S. Tad skal verda lagt aftur at at fólk hidani år grannalagnum jálvsagdan rætt fyri okkum øll | yvirhøvur koyra hampuliga og við um har búgva, at nakað verður | ábyrgdarkenslu Eg komi við tykkum, segði Bob avgjørdur Løgreglumenninir tóktust ikki hava nakað ímóti hesi avgerð hansara. Teir gingu nidan móti húsunum. Pikkaðu á dyrnar. Líkt er til, at ongin hevur til hald í hesum húsunum. Man gamli maðurin vera farin skeivur Ongin letist um vón innan- fyri, helt legreglumaðurin. Sjálvt um vit pikka á dyrnar. Men gamli maðurin sigur, at Manja fór innar í hesi húsini, segði Bob mest sum í villareiði. Hann kann vera farin skeiv- ur í metingum sínum, svaraði log reglumaðurin. Allir hesir skúr- arnir. Annað ber ikki til at siga enn teir eru líkir hvorjum oðrum Logreglumaðurin leit seg í- kring. Sum her sær út, helt hann. Johnsigurd Johannesen týddi eftir Evu Steen viðurskifti Tann beri arvur fríðkar urta-| garð hansara Fá greiði á, um hurðin er | læst, ótolnaðist Bob. Hurdin er læst, svaraði log reglumaðurin eir kannaðu lásið, og komu eftir, at lykil stóð í innanfyri Vit verða at finna aðra inn-| gongd, hildu teir Júst um sama mundið, nýggj kanning skuldi fara fram, hovr« ust róp úr húsunum ad var Mamja, sum rópti, Hon hevði kent reddina hjá Bob. Tá hann hevði talað við logreglu mannin. Bob, bjarga mær mær Eg eri her, rópti hon Bjarga aftur Manja, rópti Bob afturmóti Men stundir vóru ikki til tiltøk Ikki á hesum sinni. Ti í sama við fangi gjørdi Akre vart vid seg Um nakar kemur í nánd. — | okkum. Eru vit try Dr 00 I rnann e Komið bert. Eg skal skjóta tykkum allar. Stundum flenti hann. Uttan sjálvur at vera vitandi um hetta andamikil. Kann kjøta hverja løtu kur royndi at muta imóti, Tidin leið. Onki hendi. Tað var men tað gjørdist bert vidfåningur. | Feir mongu logreglumenninir lutaðu seg í bólkar og hildu niðan | móti húsunum. Ein løgregJumad- | farið at ským: fekk til uppgávu at tala Ákre till Bob, ið framvegis ferðaðist rttis og soleiðis skapa tryggari | millum logreglumenninar, helt, at |tiltøk í størri mun vóru neyðug Akre! Hoyra tygum meg | Hann hevði ikki bindindi at bíða spurdi hann Komið til sjóndar. | longur. —. ið tygum yvir. Legreglan| Manja var inni í húsunum. evur kringsett húsini. Um ikki | Hansara elskaða Manja. Hann nað, so latið ta ungu gentuna | var sjálvur noyddur at bjarga lívi verður hann myrdur. Burtur hið- | le skadda. Segði hann. | hennara. il Onki svar | Osæddur lå hann nu fjaldur i Bob og logreglumaðurir ru Ak geði hann aftur lurtagarðinum. Hann var einsa fjaldir undir runnunum í urtagarð- | Latið avgerð tygara falla innan /|mallur. Lá fjaldur í urtagarðinun inum. Teir stynjaðu. Sar undis | fimn inuttir. Um ikki, so verða | sum grannin átti. Her var eins hugsaðu teir »l óti tygum fyri neyðini | nógvur arvur og í hinum urtagarð Hevur hann borið eygað á | hesum sinni varð svarað. Og | inum. varið var eitt skot. Bob hevði sníkt seg rettu leið reglumaðurin hevði seglina. Hann varð í somu letu Hon er inni í húsunum, stynjaði Log Bob. Vit megu bjarga lívi| undan. Hann var bliknadur. Og|varugur við brotnan råt í einum hennara ði okir til tess |glugga. Hann metti, hetta var Tað er ikki rætta lø ut Løgreglan var komin eftir, atlkoksgluggin. seta í verk tiltok. Vit megu bíða. | Akre hevði latið av tilsamans 5 Hvussu skal eg bera meg at, til vit verða fleiri. Einastu ráðini | skot. 4 voru eftir!!! hugsaði Bob. eru at kringseta húsini Um eg ósæddur kann sleppa Manja rópti aftur: yvir ímóti hasum glugganum og 30b! Bob! Ansa tær. Hann! Ykre var meiri østur enn nakr- | gjøgnum brotnada rútin fáa latið skjýtur! antíð gluggan upp, so. Hópur av forvitnum fólki var einum króki lá Manja saman- Hann helt hetta verða royndina samankomin. Somuleidis vóru | kropin. Hon græt. Hon var deyða- | verda fleiri logreglumenn komnir á stað | ra dd. Akre hevði framvegis onki Men sjálvandi var umráðandi, ið. Nú mátti endi fáast á Í gjørt henni. Í hesum umfari. Menlat hann varð ósæddur. Tí var Haldið tykkum burtur, rópti | heilt óskalað mundi hon neyvan|hann ikki tað, var deyðin honum ein. logreglumaður til manna-| fara at verða, tá leikur var av. vísur! múgvuna Hann vildi ikki geva seg yvir. (Framhald)