Sosialurinarkiv
Sosialurin 1975-10-04, síða 7
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 4. oktober 1975síða 7

‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 68 — 4. oktober 1975 Málingahandilin letur ikki byggja í Hoydølum B R Ø V Í seinasta SOSIALI verður skrivað, at goymslurúm til Mál- ingahandilin verða bygd í Hoy- delum. Hetta er ikki so. Henda bygging fer fram á idnadarøk- inum uppi á Brekku í Hoyvík. Tað er umráðandi, at staða- nøvnini, og tá serliga bygda- nevnini, ikki verða avlagað av ókunnleika. Hoydalar, sum jú eru ein partur av tí gamla Hoy- víkshaganum, hevur nú í fleiri ár havt heiti av bygd. Men sosialurin Hoydalar rekka ikki longur enn niðri úr Hoydølum, um Midhoy- dalar og nidan til ovastu Hoy- dalar vid Hoydalsta. Annars eru stada- og gøtu- nøvn i Hoydølum og i Hoyvik kunngjørd. Hoyvik 2. okt. 1975 Hanus Samuelsen Kjøt og avroð Gott, feskt lambskjøt og avroð. Ringid 13989. Påll Patursson Kirkjubø > Framhald frá síðu 10 at vera hjástaddur tá faðir og sonur hittust. Og legið var tað, at Sigga eisini skuldi vera har. Geir segði hana vera gentu sína, og tað kom mær als ikki óvart. Men tað, verfaðirin nú segði við hana, tóktist mær margháttligt. Hvat hevur hetta at týða! Hvussu ert tú higar komin, Sigga? — Eg havi tænt her í summar, — á sama garðinum sum Geir, svaraði hon smæð- in og um at gráta. Men nú kom Geir henni til hjálpar. Her er einki annað at gera, pápi, segði Geir og royndi at yvirtala hin; tygum mugu samtykkja. Eg kann prógva, at eg í summar havi biðið um átta bóndadetur, havi gjørt hvat eg havi kunnað fyri at fingið mær konu, sum semdi seg ætt mini, men havi alla- staðni fingið tvert nei. Vin- maður min, sum har stendur, kann vitna, at eg sigi satt. Og giftast vil eg. Eg haldi, eg skuldi takka til, at Sigga skoytir um meg aftan á alt hetta. Av samreðuni skiltist, at Sigga var haðan av landi, sum Geir var slektaður. Foreldur hennara vóru fátæk og tey bæði hevdu frá ungum av verið góð og leingi loyni- liga trúlovað. Ikki er neyðugt at greiða frá tí, sum síðan varð sagt. Menn vóru heitir og lang- røkjutir. Bert skal eg nevna, at fadirin, tå hann var aftur- sissaður, var so mikið skila- góður, at hann gav sítt samtykki. Kortini kundi hann ikki bara sær fyri at vera speiskur við sonin og helt fyri, at hasum mátti hann sjálvur taka ábyrgdina av. Men hetta tóktist ikki nerva Geir stórvegis. Seinni um dagin kom Jóna á Teigi yvir til mín. Tú mást skilja, at eg gjørdist ikki sørt org henda dagin. Eg haldi tað eisini vera legið ikki at koma sjálvur — í slíkum vandamáli — tí tað verður betur dámt. Men tað sæst so av øllum brøgdum, at hatta er eingin apukattur. Tvertur ímóti, svaraði eg. Hatta er stersti apukattur, eg nakrantíð havi vitað. Annars er ov seint nú — hann er longu trúlovaður. Ert tú býttur? Heldur tú meg vilja hava nakað við hann at gera! Skilti tú ikki svarið eg gav tær hin dagin — eg helt annars tað vera nóg skilligt! Jú, jú, leika ikki so i! Hatta man vera tann tápu- gásin, hann hevur fingið sær! — hon rýmdi frá mær í ødini. — Eina letu seinni hitti eg Øluvu á Sondum. Eg skal siga tær, góði, at hatta sunnudagin kom mær so púra óvart. Tú kennir meg, — eg plægi ikki at leypa framav, ti umrådandi er, at tú veitst, hvat tú gert. Og mín hugsan er so tann, at í slíkum málum eigur ein, heldur enn at vekja eina vón, áðrenn ein rættiliga veit, hvat ein vil, at svara avgjørt nei, — so leingi tú enn ivast. Og tað, at tú sigur nei, nýtist ikki at hava so nógv at týða — tá tað er fyrstu ferð. Og annars letur eingin rættur biðil seg ræða, um hann fær nei fyrstu ferð. Var eg maður, vildi eg hvorki átt ella havt ta kvinnu, sum beinanvegin leyp um hálsin á mær og segði ja. Á, hatta velst um. Hvussu hevði tú annars ætlað tær at sloppið frá henni aftur, tá tú nú kortini heuði friggjad til hennara? . . . Men Geir hevur so aðra hugsan. Hann friggj- aði, beint sum hann hevði fingið svar títt, til eina aðra, og fekk ja. Ein sovorðin apukattur! Nei, tað er sum eg plægi at siga, ein krevur at ansa sær! — Eg gekk og leitaði eftir Rosu, tá Marsa undir Fjalli kom smílandi ímóti mær. Hevur tú gloymt at bera jeiri boðini frå mær? Hann hevur ikki verið hjá mær enn eftir kurvini, hóast hon leingi hevur staðið til reiðar. Hygg, her er hon, full av blá- berum — eg havi verið og hentað tey, sum tú sært ... eitt bræv liggur niðri á botni. — Kanst tú bera honum hetta frá mær? Nei, tað haldi eg ikki, tí so vænti eg, at eg fari at órógva — og tað dámar mær einki. Tí beint nú er hann farin út at henta kirsuber við gentu síni. Marsa helt uppat at læða. Hon bráðtagnaði eina lotu, — so summaði hon seg og helt turrisliga fyri: Tað var spell. Eg hevði annars glett meg til at fingið hann at forsyndast av hasum brævinum. Tí í tí stendur ikki tað, sum tú manst halda ... og eg skuldi sagt við hann: fast taki tær! Jú, hatta haldi eg við, og eg skal fegin bera honum tað. Kortanei! Nú verður sum er. Og hon skundaði sær avstað við kurvini uttan so mikið sum at lova mær at smakka berini. Nú bar eg eyga við Rosu og fór ímóti henni. Tú sært ikki meg, smá- deildi hon. Og hvat er tað tú og allar hesar genturnar hava saman? gsóðtrúgvin sum eg var, segði henni læðandi frá ollum. Tá eg var liðugur, stóð hon eina lotu og hugdi at mær — so yvirsvinn. So var tað kanska als ikki fyri teg sjálvan tú fríggjaði sunnudagin — til mín, meini eg? spurdi hon so tungliga. Nei, satt at siga, var tað ikki tað — ikki i fyrstani, svaraði eg læðandi. Men nú spann eðin í hana. Og hatta vágar tú tær at siga! Eitt sovorðið . . . eitt sovorðið reyhært frell! So kastaði hon upp á nakka og fór. Og eg fór burturfrá og græt. Hans Thomsen umsetti eftir Gunnar Gunnarsson Síða 7 Barnalampettir Tann nógv eftirspurda »Ole Lukøje« lampettin, sum spælir »Den lille Ole med paraplyen« er nú afturkom- in. LAMPUBUDIN Småsøla og heilsøla Á R.C. Effersøesgøta - tlf. 14477 | Telefon 1225 Telex 21 Ur Køben- Ur Halm- skip havn ÚrÁlborg stad Úr Leith Í Feroyum RAVNUR 30.9 1.10 6.10 BLIKUR 3.10 2.10 6.10 BLIKUR 10.10 9.10 13.10 FALKUR 9.10 13.10 RAVNUR 14.10 15.10 20.10 BLIKUR 17.10 16.10 20.10 BLIKUR 24.10 23.10 27.10 FALKUR fermir i Delfzijl 7.10, i Føroyum 13.10. RAVNUR fermir i Drammen 2.10 og 16.10. ID FØROYAR PF SKIP. Arbeidshøli Skulu tygum innrætta arbeidshøli, tå tosid fyrst vid okkum. VIT HAVA: Vanl. stålreolir Sjålvkoyrandi kompaktreolir Pallet reolir Reolir til rør o. t.1. Lyftiútgerð Rullibanar — gravitasjón ella motordrivnar Fytiligar stálskilaveggir Stálklæðiskáp Amboðsskáp Fílabeinkir 0. a. verkstadarinnbugv. Stort úrval av merkjunum: K.Z. — ELECTROLUX — HARTMANN DECION C.C. JOHANSEN tlf. 1 4922