mikudagur 17. desember 1975síða 1

Foroya Arbeiðarafelag fimti ár hósdagin frælst javnadur brødralag Nr. 87 — Mikudagin 17. december 1975 — 48. årgangur — Leysasøla 1,50 kr. NORDAFAR ætlanir um at byggja rækjuverksmiðju i Føroyingahavnini Samstundis skal Føroyingahavnin tæna sínum upprunaliga endamáli sum útgerðarpláss, sigur Jákup Fr. Øregaard NORDAFAR hevur ætlanir um at byggja eina rækjuverksmiðju í Feroyingahavnini, sum skal kunna taka ein part av tí, sum foroysku rækjuskipini veiða, og liðugtviðgera tær í Feroyinga- havnini. Jákup Fr. Øregaard sigur, at rækjurnar, sum verða fiskaðar um veturin, kunnu kókast, frystast og seljast í heilum líki, meðan dygdin um summarið er verri. Ti hava vit ætlanir um at seta eina rækjuverksmiðju upp í Feroyingahavnini, sum skal kunna taka ein part av tí, sum foroysku skipini veiða. Jákup Fr. Øregaard sigur, at ætlan- irnar eru komnar væl áleiðis. Harafturat eru ætlanir um at gera eitt trolvirki, sum kann viðgera reiðskapin hjá trolarum, sum fiska rækjur í Grenlandi. Selja flakamaskinurnar Jákup Fr. Øregaard sigur, at samstundis sum útróðurin hevur vundið upp á seg í Feroyum, er hann minkaður í Grønlandi. Tað hevur í nógv ár verið róð út frá Feroyingahavnini. Fyrr varð eisini róð út frá Gråtufjørdinum, Ravnoynni og Tovkussak, men tey seinastu árini hevur útróð- urin í Grønlandi givið so lítið av sær, at bátatalið í fjør var bara seks. Útróðurin byrjaði aftur í vár, men fiskiskapurin var eingin, og róðurin kom tí at vara stutt. NORDAFAR, sum feroyingar nú hava yvirtikið einsamallir frá norðmonnum, heldur ikki, at hetta kann halda fram, og hevur ti avgjørt at niðurleggja ta deildina, sum eitur útróður. Jákup Fr. Øregaard sigur, at tað t standa fimm flakamaskinur i Føroyingahavnini, sum standa i nógvum pengum, og hann heldur, at sum stødan er nú, ræður um at gera tað til pengar, sum annars brúk ikki er fyri. — Ti hava vit avgjørt at leggja deildina nidur og fara at royna at selja flakamaskinurnar i Føroyum, sigur Jåkup Fr. Øre- gaard. Utgerdarstød Tá føroyingar fóru upp í sam- arbeiðið við norðmenn og danir um eina stød í Grønlandi, so var tað fyri at útbyggja Feroyinga- havnina til eina útgerðarsteð fyri tann føroyska og norska fiskiflotan. Tá vóru tað fyri tað mesta gomul skip, sum annað- hvert fóru yvir tidliga á sumri ella seint á vári og vórðu verandi har, til heystið kom. Hesa tíðina komu skipini at hava nógva út- gerð fyri neyðini. Steðin varð útbygd til at taka ímóti saltfiski frá skipunum, sum síðani varð sendur til Feroya, Noregs ella beinleiðis til Miðalhavið. Haraft- rat var Føroyingahavnin ein út- gerdarstød. Seinni hendi tað, at bæði føroyingar og norðmenn fingu nýggj skip, sum sigldu beinleiðis til heimlondini, har tey eisini tóku útgerð. Tá fór NORDAFAR útróður og fiskaframleiðslu Men nú hevur myndin broytt seg aftur soleiðis, at útróðurin er burturdottin. Sam stundis hevur ein onnur vinna tikið seg upp, sum t. d. rækju veiðan, sigur Jákup Fr. Øre- gaard. Hann leggur aftrat, at nøkur línu- og garnaskip fiska í Grenlandi enn, og tað er tann flotan, sum NORDAFAR ætlar at útgera, so staðin i Føroyinga- havnini aftur kann koma at undir tæna sínum upprunaliga enda- máli. Lítil umsetningur Jákup Fr. Øregaard sigur, at tey seinastu árini, feroyingar hava verið í samarbeiði við norðmenn um steðina í Grenlandi, hava vit mist nógv av peningi, tí um- setningurin hevur verið lítil og eingin. — Tá feroyingar einsamallir Stjórn Feroya Arbeiðarafelags 1975: Hansina Midjord, Arni á Rógvi, Anna Berg, Andr. Højgaard, Johs. Olsen og S. P. Poulsen høvdu yvirtikid stødina, fóru vit yvir i Føroyingahavnina at kanna viðurskiftini, har tað varð gjørt upp, hvat kundi fåast burturúr. Tað vísir seg, at vit ikki so mikið sum hava havt ráð til at hildið stødina viðlíka, og tíansheldur ikki kunnað rekt tænastuna til fulnar. Hetta hevur havt við sær, at føroying- ar, norðmenn, spaniólar og aðrir, sum fyrr hava tikið sína útgerð í Feroyingahavnini, nú taka hana úr Godthaab, sigur Jákup Fr. Øregaard. Hann upplýsir, at teir eru komnir væl áleiðis við kanningararbeiðinum, sum skal gera av, hver tervurin er hjá foroyskum skipum og ødrum. Føroyingahavnin ein fyrimunur Jåkup Fr. Øregaard sigur, at nógvir skiparar á skipum, sum veiða við Grenlandi, hava mett tað sum ein fyrimun, at Føroy- ingahavnin aftur gerst ein út- gerdarstød, og at hon kemur at tæna sínum upprunaliga enda- máli. Og her er talan um bæði foroyskar og norskar skiparar Nordafar fekk tilsegn um veðhald fyri láni, tå føroyingar yvirtóku steðina einsamallir. lánið er upp á 6 milj. kr., og tingið hevur samtykt at veð- halda fyri ti Fjórða myndabókin Leygardagin kom í bókabúðirnar fjórða myndabókin reðini Føroyar í myndum eftir As- mundi Poulsen, fotografi Havn. Bókin, sum hevur 60 lit myndir, verður givin út í 6.00( eintøkum Fyrsta myndabókin eftir Ásmund Poulsen kom í 1968 meðan komu i 1972 Bøkurnar hava alla tíðina vaksið tvær í stedd og upplagi. og við teirri fjórðu er upplagið komið upp um 25.000. Hans Thomsen hevur skrivað tekstirnar til bókina, sum eru á foroyskum, donskum og týsk um. Hon kostar 40 kr. Undir hesum heiti varð skipað fyri almennum fundi í nýggju fyrilestrarhøllini á Debessartroð seinasta hoskvøld. Eitt panel við níggju luttakarum legði fyri til orðaskifti um spurningin. Hver panelluttakari legði fyri við hvor sínum evni. Í panelinum sótu Marjun Sigurðsdóttir, Ingrid Dalsgarð, Hanna Joensen, Beate L. Jensen, Hanna Absalonsen, Nicolina Jensen, Sigrid Dals- gaard, Eva Thomsen og Elin Henriksen. Fundarstjóri var Ser Hevur kvinnan ikki javnrættindi? Maud Heinesen. Fyrilestrarhøll- in var fullsett av åhoyrarum, sum tóku dúgliga lut i orðaskift- inum. Teir flestu áhoyrararnir vóru kvinnur sjálvandi. Sámal Andrias Jensen tók hesar báðar myndirnar á fundinum.