leygardagur 7. februar 1976síða 7

Nr. 10. — 7. februar 1976 Villi Serensen, fyrrv. landsstýrismaður og blaðstjóri skrivari Føroya Javnadarfloks. Fyra ferdir var hann valevni fyri javnadarflokkin i Nordoya val dømi. Fyrstu ferð sum bladung ur i 1945. Síðani i 1958, 1962 og 1966. I heila fjordingsøld var Einar Waag stjornarlimur Norðoya Javnaðarfelags. Alla hesa tíð var hann kassameistari felags- ins. Sum áður nevnt varð hann valdur á ting í 1950 og sat til 1954. Kommunustýrislimur var hann í fýra ár og limur av skúla- nevndini í 25 ár harav formaður í 15 ár. Einar var í mong ár næst- formaður Feroya Javnaðarfloks Jacob E. Jacobsen, havnarmeistari og tók við sum fyribils formaður við deyða P. M. Dams í 1968. Av teimum 11, sum vóru við til at stovna Norðoya Javnaðar- felag eru tveir eftir á lívi eru: Niels Hjemsten, fyrrv. útr. form. Gunnar Nólsee, fyrrv. yv. vrak. Eisini er einkjan eftir Guttorm Matras, Elin Margretha og einkjan eftir Johan Hendriksen, Hilma á lívi. Veitsluhaldið Sum nevnt í fyrstuni, verður 40 ára stovningardagur Norðoya Javnaðarfelags hildin við stór- um vetisluhaldi í KI-høllini kom- andi verð- ur við røstum kjøti og súpan. Undir borðhaldinum verður skemt og annað undirhald. Aftaná verður dansað. Í núverandi nevnd Norðoya Javnaðarfelags sita: Arne Samu- elsen, formaður, Bjarti Højbro, næstformaður, Karl E. Andreas- sen, skrivari, Jonhild D. Heine- sen, kassameistari, Olvheðin Jacobsen, Tórarinn Simonsen og Hans Juul Nystrom leygarkvold. Borðreitt 40 ára stovningarveitsla Norðoya Javnaðarfelags verður í KÍ-hallini leygarkvøldid 14. februar. Borðreitt verður við røstum kjøti og súpan. Undir borðhaldi- num verður undirhald. Aftan á dansur. Kostnaður 75 kr. Tekningarlistar liggja frammi til hósdagin 12. februar kl. 20 á telf. 55775, 56156 og 56169. Nevndin Teir sosialurin Síða 7 Gørn, trol, lína og snella maður, ið logtingsmenn Tað var vist lurtaði væl, nú lótu rødd sína hoyra í útvarpi mangur num Umsóknir eru fleiri komnar til tingið um at bera so í band, at tann eini veiðureiðsskapurin ikki má fáa loyvi at avliva ein annan veiðureiðskap Sumbingar hava sekt um at fáa Grynnuna friðaða fyri gørn og trol. Porkeningar hava sekt tingið um at fáa Dalagrynnuna fridada og allir útróðrabátarnir í Sandvík og í Hvalba hava sekt tingið um at friða eina geil vest anfyri Suðuroynna fyri gørnum og troli. Tað okið, sum hvalbingar og sandviikngar hava biðið um at fáa friðað, er ikki rættuliga stórt. Hetta er tað vanliga okið, sum hvalbingar, sandvíikingar og fámjingar vanliga rógva út á vestabfyri Suduroynna. Umben- in er nevniliga hendan:Ein linja 8 sjómil úr Villingatanga í nv V, og ein linja úr Fløtunestanga í vs V — 8 sjómil. Ur Villingatanga í Flotunestanga eru 7—8 sjomil Tá talan skal vera um eina rætt- vísa friðing fyri gørn og trol, skuldi linjan verðið drigin úr Nýpubakkanum fyri Norðan og úr Sumbiarhólki fyri sunnan, men betur er at fáa nakað enn einki.I Jag er tað óvist, hvat fer at henda hesum máli vidvikj- andi. Nú legtingsmenn tosaðu um himmal og jørð, var tað bert ein tann einasti maðurin, Helgi Klein av Sandi, ið tók hesar um sóknir uppá tunguna, hóast at allir logtingsmenninir vita, at hetta er ein lívstreyt fyri opnar bátar at sleppa at rógva. Avisur maður, ið eigur ein bát í Vági, sum hann drivur við gørnum, skrivar spáttliga um sumbingar og porkeningar, at teir fiska ikki til dogverðamat. At seta slíkt á prent, átti maður- in ikki at gjørt, ti av Dalagrynn- uni og Sumbiargrynnuni er man- gur góður fongur førdur at landi, tað er vist. Tað er sárt fyri okk- um allar, ið rógva út við opnum bátum, at okkara góðu havmið, sum vit hava fingið í arv frá okk- ara forfedrum, nú skulu verða gjørd til ruin, tí snella og toska- gørn kunnu aldeilis ikki brúkast á somu leið. takk skalt tú Heðin Klein hava fyri at tú skeyt upp at skipa so fyri, at tann eini veiðuhátturin ikki fær loyvi at drepa ein ann- an, men ert tú tann einasti av 26 løgtingsmonnunum og 6 lands styrismonnunum, sum skilir hesa sak rætt, ja, so er deydin i durunum hjá okkum, sum rógva ut vid húki. Vit biða ikki um, at eitt forboð verður sett fyri garnaveiðu yvir- hevur, nei, fiski tit bara nógvan fisk við gørnum, men tað må vera uttanfyri tey uttastu hav- mið hjá okkum einar átta sjó- mil úr landi. Heðin Klein helt, at fingu menn ikki skil á hetta í ár, mátti tað fáast skil á hesum næsta ár. Jú, kanska tað verður so sum orðatakið sigur: „meðan grasið gror doyr ryssan<. Næsta ár er tað kanska ov seint. Tað má tí inntreingjandi heitast á okkara háttvirdu løgtings- og landsstýrismenn um at ganga hesum umsóknum frá sumbing- im, porkeningum og 20 útróðra bátum úr Hvalbiar sókn, um at geva okkum frið til at brúka veiðureiðsskap við húki vestan fyri Suðuroynna á meti Fyri tann veiðuhátt sum kall ast lína og snella, er veiðuhátt irin við gørnum mikið verri enn trolið trolið verður tó drigið inn av og á, meðan gørnini standa alsamt úti. Ein longd verður sett út, áðrenn hin, ið stendur, verður drigin, sostatt stendur altid úti. Mist verður av og á og gornini liggja tá á botni og gera tey sostatt fiskimiðini pura ónýtilig alt árið. Næsta år ið om igen o.s.fr Tad ber ikki til at løgtings- og landsstýrismenn standa hendur í favn og síggja og vita um henda ranga og óforsvarliga atburð og ikki skipa so fyri, at vit allir kunnu liva so frætt, sum okkara fortrongda havøki hevur at B R Ø V bjóða okkum. Vit eru ikki blindir fyri, at myrk skygg) eru í sjón arringinum, og tað betur ikki um hesa sak, at hver fer at liva, sum sterkastur er, ti vit vita væl, at tann veiðiháttur, sum eitur veiða við húki, er tann veikasti veuðihátturin, men vit halda, at eisini vit, ið brúka línu og snellu hava rætt at liva Ti er tað, at vit hava sent tykkum um at koma okkum til hjálpar í løgtingsmonnum ben hesi fyri okkum so livsneydugu sak. Tað sum tit gera, mugu tit gera heilt skjótt, ti ólagna okk- ara er yið at byrja Ein, ið er noyddur til at rogva út við snellu pg Gamlar myndir Tå eg las »Dimmalætting« nr 12 å sidu 3, fall eygad sum vera man fyrst å »Gamlar myndir« Tær eru altid hugvekjandi vil eg siga. Men i sama vidfangi fall eygad å ein kendan hugsunnar- saman person Undir myndini stendur navnið Dr. Jóhann M. Kristjansson * HVÍ Leygardagurin 24. 1976 var líkur mongum eðrum døgum. Veðrið var ein mun betur, enn tað hevur verið januar ár storan nógvar dagar í vetur. Øll grund skuldi verið til at glett seg yvir henda dag Í hvussu er á okkara leiðum Tá kveldið kom, royndi út varpið at senda hugna inn í stov- urnar runt oyggjarnar. Til endan kom so tíðindi, og so varð sagt frá hvat verða skuldi av itrotti dagin eftir. Sjálvt um ein er vorðin eldri, so hevur hetta tó stóran áhuga. Tað er veruliga stuttligt at síggja ung fólk í einum góðum dysti. Men hetta kveldið kom eitt stórt men inn í myndina. Fyrsti dysturin varð sagdur at byrja klokkan 12. Hví gera tit hetta soleiðis? De horte ej messe til ottesang. saa ilde monne de fare. Hvi skulu tit royna at niður gamla foroyska mentan? Hví skulu tit skilja okkara unga fólk sundur? Tit ið har stíla fyri hava mangt at hugsa um, tað veit eg væl. Kortini áttu tit ikki at gloymt tað besta Tað harmar okkum eldru, hetta við at forstýra sunnudagin soleiðis. Er tað so at tit ætla at bólturin skal eiga sunnudagin, so hava tit gjørt Føroya fólki eina bjarnatænastu Við at gera hetta, seta tit ein kila inn millum fólk okkara, sum kemur at gera óbótaligan skaða. bróta FS Hetta sigur okkum, at maður in helst má vera íslendingur Mær er enn í huga, at sami mað- ur eina aðru ferð, ikki so langt síðan, eisini hevði góð orð til for- oyingar yvirhevur. Væl at merk- ja, tá talan fellur á foroyingar, er tað sum oftast av ti, at vit eru ein sera liyil tjóð og fiskitjóð burturav Sjón er fyri søgn 98 Tað er her ikki ætlan mín at fara at endurgeva tað bladgrein, sum hasin heiðursmaður hevur sent navngivnum islendskum blaði. Eg kann ikki siga annað enn, at tílíkur hugsunnarháttur just nú um stundir flovur okkum um okkara hjørtur, ið væl kundu hugsast at sligið harðari. Men vit biða, tgi alt er tøgn uttan um okkum. Standa helst sum ein kånus og fola okkum sviknar og burturriknar av okkara heima- beiti, sum eg meti Íslandsmið ini. Eg bleiv kanska heldur lang- rekin við ti eg legði mest og størsta dentin á hesum brævi vidviikjandi. Harra Oli Jacobsen, fiski- mannafelagsformadur. Min von er, at tygum longu hava sent eina tøkk fiskimansins vegna til handan føroyavinin. Lat so hin- ar politikkararnar takka Føroya vegna. »Tad er í neyð, ein lærir vinir at kenna« Vågur, tann 31. jan. 1976 Hentze Joensen ST-umboðsmaður í Vestursahara Aðalskrivarin i ST Kurt Waldheim sven ska ST-umboðsmannin Olof Rydbeck serligan um bodsmann í Vestursahara (áður Spanskt-Sahara). Olof Rydbeck skal hjálpa fólki num í umráðnum til sjålvi at taka avgerdir um framtidar- hevur sett sum lagnu teirra Avgerdin er tikin eftir drúgvar samráðingar millum ST og stjórnirnar í Spania og trimum afrikansku Marokko Vgeri num og Mauritania teimum londunum