leygardagur 3. apríl 1976síða 7

þa GIF NANAFI Tobias og tann ólukkuliga hønen var Ovanligt at síggja Pobias ganga oman í kjallaran beint áðrenn sólsetur, so onkur av teimum, ið stóðu og tosaðu á gøtuni, hildu seg síggja yvir seg og fóru at taka í seg sjálvar fyri at fáa vissu um, at eingin av teimum eisini var hvervi sjón. men Tobias hevði so etiliga pinu um hønu sina, ið grønan hon hevði fingið ein ring um beinið, vildi hava, og flaksaði ti fram og líar hinar hønurnar nærum vóru gingnar frá vitin um; men einki ilt um henda " Hann var mettur at størsti og feitasti madur I sum ring aftur og gåkadi, so hanin og lini, og so segði onkur, at 1 in dugdi meira enn at mata seg; hann var hildin at vera 1 hetta var ikki heilt satt besettur av ti onda. Men 1 hesum góða veðri, nú sólin og givið av heilt Hosarevdum, var eingin orsek til at halda slikt um væl og so mong Oman konan, ið var ninum, hoyrdi Tobias fara og segði, at soleiðis átt inn ki vara henni; hon klams iði vindevs iftu g for inn aftur í stovuna og bant nu n hon ikki hevdi bundid fon var ikki stór og ikk li il. orånan lit, hann ikki hevði sæð áður, og tá inn ikki kendi litin, var tað eln Sov vælluktan og hvørja ferð hann dró inn andan, kendi hann, hvussu sterkur, frisku sosialurin Eftir Ólavur í Beiti alltráð hann móti allskyns sjúkum og brek- Sjálvt Marja, ið altið hevur havt skeiv eygum kundi strembaðu eftir, men hevði einasta heilivágin um. fingið lekidóm. So nú var bert eitt at gera, og tað var at finna fram til, hesi eggini skuldu brúkast hevði ikki so hann og Fia vóru so n tey máttu hava skuldu tey hvussu Hann nær og stórt brúk fyri teimum; gomul; m eitt egg um dagin liva leingi, hitt kundi komast fram til, hvussu alt skuldi leggjast til rættis Kjallarin var liðugur og sat storur, og tá Tobias var frammanfyri henuni í kjallar tykti i ti hann vildi ikki nerta anun, lONnum Synd í hon visti seg at kák, og hon var heilt ólukku lig og læt so undarliga, at hant kendi, sum neit tað inn : merg Hann tók hana inn undu ggja hana, og skundaði sa fram við húsavegginun en mátti venda við aftur. ti hanr hevði gloymt at sparka undi teinin. Hann kom so inn køkin og tók varisliga hor í aftrat eldinum, so tillaði seg beint aftu ugnaligå akanin Hønan legði seg Fgja, NVUSSU hevdi i beininum LI x! . turran klút og legoi nn undi ringinuim runt, men tå BAK l ønan sovorðnar herðingar, og ið hoyrt hetta høvdu, stungu øvdini inn í miðuna, har tel x + tóðu og lurtaðu rittu St eftir ødrum. men eingin ! di æð hønuna, ið nú lå og rembd veruleiki, ein hon ið kundi mangan hevåi 1 w lå hon her deyðasjúk høna hildu teir best mundi vel fara hvø il sin OF kl meir um henuna hjá Í ia nú lá sjúk á gólvinum framm fyri komfyrinum neðan royndi alt tað, hon kundi hjálpa hønuni at anda, try bringuna og blåsti inn i h 50 fjaðrarnir rei st å hø og hon hugdi so bøn Tobias, ið ikkis (1 8H i ráð. Soleidis he leikur fi ti! ég ð kon rulland t golvinum og rendi ein í brotnaði, tå ken Pobia og henan henda lekjandi Tobias kom t siga Í UT )$ ll í rðum | } sum vngri ar við 3 herskip! og 00 VIð KAanóÓr og skeyt m 11 he int fr mn tyri eveun hggindanur I | tinnu y Í hál hitt var lagt É I 1 r I H i H ir & Á 10 i it | 4 Out g tá Í ok tel t on i einir T Í 6. ( fur 1 SK } Varðin nýga FR FS ag 5 i re