leygardagur 21. august 1976síða 12

Síða 12 6 Hargarbóndin í Sunnba læt alt siggid og spann tað sjálvur Onkur sigur, at Per í Gjørdåum útvegaði alt siggid og hevði ein Sunnbing til at spinna tað Eisini skuldi Per í Gjørdum lata allar skipsvistirnar. Seglini vóru skorin burtur úr seglum av einum strandaðum skipi. Hetta var so fyrsta deksskip, ið bygt var í Feroyum, alt tað menn vistu frá at siga Eftir avtalu skuldu Jákup í Toftum og Per í Gjørdåum hava hvor sin mann á Royndini. Per í Gjerðum setti huskall sin Jógv- an Joensen á Gaddi og Jákup í Toftum Dánjal Olsen við Gjógv Peir gingu báðir burtur vid ara Royndini. Jákup í Toftum var sum ferðamaður við Royndini fríðu í 1806. Á heimferðini hesum Danmark í fingu teir ódnarveður. Í ódnarveðrinum skuldi Jákup si »Fjordingin eigi eg av Vági, men nú vildi og havt so mikið, sú eg kundi sett aunan fótin å.« Nólsoyar Páll setti Jákup av á Vági. áðrenn hann fór til Havn- i land her tað mesta a im Royndin hevdi við r fek k Jákup hevði hjall niðri við strondina, og har varð tað mesta goymt Få ið tað frættist til Havnar, at Royndin hevdi verid å Vågi, bátt r Havn suður til Vågs fyri at vita, hvat Royndin hevði havt við. Havnar syslu- i 1 Of Christ en Øre ður so NSirr 3 nar ýslumaður mur i Toftar, er Jákup bóndi á ðri. Sýslumaðurin biður um i jal im stendur dr > lir men konan igur eg rá lykil hava > nad etir so ikt niðri ð hjallin bidar, t Jåkup i i Jákup endi I folk ram vid strondini bådumegin orðin Í it siga Jákupi frá Þá ið Jákup skal leggja at ind tanda hesir ókunnigu menn fyri honum. »Hvat folk er ið im her stendur ropar Jakup til teirra. Einki svar 40 | x 1 på lumaðuri læt IKKI orðið R ) ip] i mær innars skjóti eg. Eg havi byrsu í batinum.« Sýslumaðurin tigir enn, men Jógvan í Steikarhúsi, korporál urin im var næst ráðandi erðir 1rar Hetta er lóg in í Steikarhusi.« > A, min gaml lur Jog n! Er 10 u UT lákur rst blíður ; i ar Í 14 r r % )£ etur í f x h Al r É hjóð t tá ið , t j H så 4 Á % t % 1 i x Í % % Í x A ( ( 4 x te T ðið rå í iddað t lá h i il rd ir h' H it ver På i Hi sosialurin Nr. 48 — 22. august 1976 Sonur Jákup í Toftum, Jógv undan- Tofta- bóndin átti jørd í Sunnba, og tå ið Lopra hoyrir til Sunnbiar bygd, setti Jógvan búgv í Lopra og búði hann har í 18 ár. Veðurringt er í Lopra, og tí flutti Jógvan. Hann ivadist nógv í, um hann skuldi fara til Sunnbiar ella til Vágs. Meðan hann búði í Lopra, røktadi hann jørdina í Sunnba, gekk ímillum morgun og kvold og róði eisini út úr Sunnba. Sunnba var valabygd við 64 mørkum, og Hargabøur i Sunnba varð hildin at vera besta kornpláss í Føroyum, og haraft- Sunnbiarbjørgini so an, var eisini ein av gongumonnunum her. urat vóru ofør til fugl. Jógvan var av raskastu útróð- rarmonnum. Augustinus Beder, Akka við Krosslið, ið var giftur við Karini, dóttur Jógvans, visti frá, at ein morgun, Vágseiðið, at siga Vágbingar komu á síggja teir bát sita úti á miðinum ka rýmdi hann av skipinum, og saman við einum Týskara keypti hann jørd í Kalefornia og grov eftir gulli. Tey frættu frå um, og tad gekst honum væl Tiverri komu tey brøvini ikki fram, sum tey skrivadu. Hann gjørdist knappliga sjúkur, og doktari hansara skrivaði heim higar, at hann átti nógva ogn, men tíverri eydnaðist tað ikki at koma í samband við Týskaran, og so statt fingu tey einki eftir Poul. Ta tíðina, tá ið sluppirnar vórðu keyptar, vóru nógvir Fer- oyingar í Onglandi og sigldu við trolarum har. Av Vágbingum vóru Jákup við Osagard og Niclas í Sjúrð- húsi kanska teir best kendu. Báðir vóru ættaðir úr Toftum, og báðir vóru teir millum teir raskastu trolaraskipararnar í Grimsby og báðir royndu teir at hjálpa bygdarmonnum sínum, tá ið teir komu niður at keypa hon átti hana Niclas var av prúðastu monn- Kali í Toftum, beiggi Toft visti at siga frá, um um, skiparan at einaferð hann var í Grimsby, hevði Niclas biðið um eina toppstong, men Niclas keddist, tí tað gekk so leingi, áðrenn hann fekk hana. So ein morgun tíðliga sóu teir Niclas koma við toppstongini á økslini. Tá var tað mangur maður, sum møtti Niclasi, ið vendi sær við, tí ikki trúðu teir, at nakar orkaði at bera eitt so stórt træ. Um hetta mundið keyptu eisini aðrir skip her. Hans Jacob Hjelm, Hans Jákup á Lødhamri, Napoleon Nolsee, Daniel Johan Vilhelm, Dánjal við Misá. Tá ið Dánjal við Misá fór niður til Onglands og keypti »Sunbeam«, hevði hann tær 5000 krónur, hon kostaði, í einari kobbatasku millum herðarnar Eisini Jógvan Toftum, skipar- in, var ættaður úr Toftum. á Sandinum, beint út úr Múla- tanga, og menn søkja at einari flundru Teir fataðu ikki hetta, ti eingin bátur var úti av Vágseiði Ná id teir komu út, sóu teir, at tað var Jógvan í Lopra. Hann farin úr inn á Sandin í Vági, hevði drigið bátin vestur á var um náttina hev di rod Lopra båtin Vågseidid og var farin hadani Í 1855 flutti Jógvan til Vágs og setti bug vid Krosslid, beint ttan fyri ut i tann gamla bøgardin, irð nu nevndur Jógvan vid giftur vid inu. dóttur Pol Juli i Kirkju ogvan Var 1 1 bónda DØ, í tá ið Kirkjubøbondin og Restorff 1856 høvdu keypt | dilin i Vagsbotni, for Jógvan idla fyri teir við Krosslid ) ir hetta fyrsti handilin Jogvan og be si hansara lánija festi Skålagard í 1 evr mar ð oðrun leksbátin Tverá Borr } Jog ni Í ru sf ivnid Dahl. Tveir nir | I ikur £ Petur, vort llinum hjá Restorff, áðrenn t it I dla ål Jakup r í Gorðunu Of etur sé ) Tjørn. Báður iðrunun yvdnaðist tað it pp stor reidaravirki lingårsøgar rður at reida frå nur Je ns, Poul, før un t r] ttan] is Í Á skip. Tá ið Jákup Dahl, keypti »Jøhonnu«, tað fyrsta skipið, ið hann átti einsamallur, sendi hann svigarson sín Mortan Vil helm, Mortan við Misá, niður til Onglands og bað hann fara til Jákup við Osagarð og biðja hann vísa teimum á eitt skip. Jákup við Osagarð teimum á „Jóhonnu<. Mortan segði bein anvegin, tá hann sá skipið „Hatta skipið kunna okur íkki tað ikki fyri.“ tað visti keypa, ti hava okur pengar Mortan sá, at var eitt næstan nýtt skip Jákup við Osagarð sigur Mor tan, at hann vísti teimum ikki á nakað annað: >Hava tykur ikki nóg mikið peningi, so leggi eg tað ut, ið restar Eg kann fáa peningin onkuntid, tá ið eg komi til Vag Teir keyptu so >Jóhonnt eitt av teimum bestu skipum, ið komið er á fjørdin, og nógvir halda tað vakrasta 141 ikup vid Osagarð visti eisini igi sinum Jógvan í Toftum, ipara, á »Vågbingin«, ein lítil men næstan nýggj slupp. sum lógvan keypti fyri 3200 kr Niðri við dokkina í Grimsby er miðja við Toftum ið eiga navninum teir, hesa smidju, eru ettarmenn Jåkups við Osagard Niclas Sjúrðhúsi keypt fordi hana heim og Tað var parta Mind: ið Kittiwake« síðani í tvey ár felagið Fædren« Hann fór tíðliga til skips og var av raskastu monnum. Tiltikin skuldi hann vera sum flekjari. Hann var eitt várið sum flekjari á, hvussu skjótt hann flakti. Teir segdu so stuttliga her, at tað var altíð ein ryggur í luftini, tá ið Jógvan flakti. Jógvan var í Onglandi sum ungur, men long- dist aftur. Hann fór til Álborg og tók skiparaprógv. Í 1892 stovnaði hann saman við øårum monnum partafelagið »Ebenezer« og keypti fyrstu slupp, ið keypt varð til Vágs, »Vågbingin«. »Vågbingur« var litil slupp, men næstan nyggj. Svågur hansara, Jåkup vid Osa- garð, visti honum sum frå sagt á hetta skipið. Jógvan var raskur maður sum skipari og var eisini raskur útróðrarmaður; saman vid oðrum monnum fann hann miðið fyri vestan, Gulakur, sum hann kallaði upp eftir báti sinum. Hetta vóru nøkur brot úr bygdarsøguni i 19. old, mest um „Jákup bónda í Toftum og ættar- menn hansara. Her livdu um hetta mundið eisini aðrir raskir menn, sum ikki eru nevndir her, men sum eisini vóru við til at byggja hesa bygd upp. Skuldi eg nevnt ein afturat av ættarmonnum Toftabondans, Rådna bónda, so skal tað vera Jákup Dahl próst. Hansara virki skal ikki her. Hann gjørdu Vágbingar til heiðurs- borgara í bilæt av lýsast Vági og honum hongur í ráðhúsinum her Um Gjerðabóndan í, Porkeri, sum eisini var eigari í Royndini, skal ikki rett her, men Porkeri var jú skiparabygdin tann tið, tað var, og skuldi eg nú eg hugsi um Royndina, nevnt ein av skiparunum, so skal tað vera ættarmonnum Gjørdabåndans, Daniel Miller Dánjal hjá Læarsi, ið fekk fyrsta trolara til Vágs, Dannebrog Nógvir høvdu hug at hjálpa Nólsoyar Páll, men tordu ikki Tveir menn vóru tó, bæði hjålptu og tordu at leggja navn til, og teir vóru Jákup i Toftum og Per í Gjorðum Eitt lív varar eitt vist tal av døgum, men eitt gott navn varar um allar tíðir. verða ein a sum Hvar var Dagblaðið? Sosialinum seinasta miku dag kundi ein lesa eina ógvu liga sigandi grein um støduna ljá tveimum arbeiðsmonnum í Havn, sum vóru komnir illa Hetta var eitt progv um leið vit fyri stutt á eru omnir á einum so týðandi og IVUSSU menniskjaligum øki undradi nangan annan t Sosialurin hesum fundi, tú sum alt fingið eitt domi, fólk átti at il. og mær vitandi ikki út i Ipp r eft ialurin storum fræga hartil ra fjøllbroyttur, men ilt ov misjavnur krivad omanfyri var hetta blaðið tim« at leita sær arbeiðsmannafelag so legið. tað Dagblaðið ikki bert eina um oman í húsið, og ljóðar var tað møtt. og Dagblaðið, sum ferð eftir ferð i leiðaranum hevur rópt upp um sjúkratrygging og vána- ligu umsteðurnar hjá teimum Hetta hjá Dagblaðnum ikki er annað enn lótir, og at við skriving timaløntu visti, at skrivingiri teir einki meina Ina Tad besta domið um tað er ð tal leikarnar hjá at teir ongant fram dømi um trupt dandi folkinum al upp, selt arbe tiklum, men sláa stórt eiðari mundi ta ein stórt kipið hjá sær en gjørdi tað ik ki av náði soleiðis kundi tað skiljast), og sjálvt im hann kundi fingið so og so ir milliónir vinningi, INNing um fiskiðmað rin hevur skapt, men hvat skula sagt? Einki At skriva un lonir er lætt nok! hevur hann at hogar ð duga t all at siggja nak: keivt n hv nes: logvu pengar Munnu teir flestu ikki tólkaflokl Ørjir ert 1] sum vera menn? Onøgdur