leygardagur 18. desember 1976síða 4

77 18. des ember 1976 Sida 4 1 sosialurin Nr vid- merkingar skal takast upp imóti elnul F fólkalyndi, sum onki veitt I uttan nidursetandi um tad ment in, ein berjist fyri . . . Eg kann ikki lata vera vid a Centralisering og nevna skúla okkara. Hann at! desentralisering vera at rodna av skomm. Va iva n Ur U < ot vit fing A net Á % my ; Finnbogi lsakser St rði á IL fng10 einstøi KVÆæl il lesibøkurnar an har í ar:tað landstinginum hjá Føroya Kommunufelag, at ein centr komið. Skal ein fara at læra Dø alisering er farin fram við okkara foroyska { ikjandi skúlaskapinum Ein dagin ringdi ein av blað- Tad tykist sum ymisk skepna takararnar saman, so tað var X 8 og ste 30 r tað m KUIa | einastu arini m smáu bað meg skriva eina panelgrein ein ella onnur loyndarkraft er innihaldið i kvæðunum og sjál D.A um feroyskan dans. uppi i og livar upp an dansin i dte Fad er sum al hundi bra Evnið er so stórt, at tað skjótt Taka vit fólk, sum eru okkun nar b ISÍ Ju lært alla undanlørs kundi fylt nógvar »Sosialar« og Ólík — t.d. heiðinfólk, so hava roykstovutidin gl | tå ein so bert skal halda seg til tey nakrar fáar teigar, so verður kraftini i dansinum dansin at byggja dansistovur, 1 hetta bert eitt itriv forlelk ET dans í fimleikarhei Joan Petur uppi i Treð ærarar egði landsstýris maðurin skulamálum utar tu mot KE } urt fingur peikan« ; stóra virðing fyri loyndar fóru menn við kærleika til ; x vigdur!« Men tå tad er at I 1 - Okkara føroyski dansur er men hesar fingu flest allar eina Á sj j í helst komin frå Frankariki un syndarliga lagnu; ti tey ungu eviga deiligt ler må faa monnu á »Sosi 1 ar | Is r eir í num osialinum« og erlogd til dansin, tað er eins og eitt innarligt samanhald millum hla: t myndugleikarnir siggja re) 1 hvedaskularnar og nýklaktar Kvívík tekur so til í teirri Norra tidliga í miðeldini. Hann vildu heldur dansa útlendskan nnað Í % } ; so „ 5 har Ap L k annað lag a. 1 að eru Dørnini - føroysku brubarvisuni hevur verið ein mentunartåttur dans. Ein harmonika við ótelj Íra at 1. iv før r. Í d kist tað ve Am — Á | hjá IL: 11 m Í 1 Á eiga al. læra at Gansa 10roysSkal Dansur og spæl eru gleði- njá fólki okkara í øldir Tad er andi, skurrand misljóðum var í i ' . } ly tað f í il te Á „Íra , : Á hi ; dans nog neidur al enn 3 brøgd frå upphavi hava so bædiskrivad og yrkt um hjåveru mongum stødum einasta ljóð p 1: Á á | } 1 Á laneina í 1 Ar ; tylla tey við lættisoppun staðiðu — ag hetta man vera so Cansins í ollum teim mongu ri, ið skipaði fyri NESUM einari ella aðrari tímatal Á Í „he i. R ; Á larl MI 101 ri U atal 4 satt sum tað er sagt hátiðarhaldum, veitslum pg fremmanda gleimi og troðkaði kø 6 * ; ia 1 Vvri U ] arum s10åan bå F £ ifl ri Y nr 1 Dansur er nevndur gjøgnum pan: men dansitíðin sl tann heimliga burt. Og tå so alt folk at taka seg samar f F Á , ; stutt, og manga staðni vardi hon hetta lætta sjengrið fekl il dd be alla ta tíð, vit vita frå at siga. hetta li a sjengrið fekk inni Dansifelog vórðu sett á st« } keið T 4 ! r bert frá ; jólum til fastalávint oO vist. so varð tað til tað P Á HS 5 Vi Á Tær frásagnir úr Gamla Testa- , 3 á VI 0 Varð tað (í Cao, at ley helst á teimum sterr nlá Á menti um dans munnu vera 0 Þú Prisverdugt, at hann bleiv eldru hildu seg vekk vanlig um, tí serliga her va il } a gamlar ja, fleiri øldir FR veittur innukvøld. Og komu tey so um on lugdu il ra tíðarrokning 1 it ini er høgtidir, so hildu tey ungu seg Hesi felag hava fingið nød { uttan iva kvæðini og fólkavísur uttanum. summi við eini kenslu : x ul : | | ; , nm iI 4 su ftur fi ið børn í n« it i Hyggja vit kring um heimin, nar — og her hava roykstovutíð- av hámleika. meðan onnur voru er f so hava fólk altíð dansað so av in og kveldseturnar havt ein lika glad. Kluftir irð Gl % g á. Tað eru dansir skaptir av ómetaligan tydning. Í kvæðun xg djúpari sum fråleid 3 Mm. KVÆðUM og A : gledi. Tad eru dansir skaptir av um og visunum, har gledi og Sum vera man tå ólag kenn E [MØD Ley at UDPIIVA, áta sorg. Tað eru takkadansir ella sorg, hat og kærleiki, svik og naggatódn er tiltikin ( aleyst li! 1UMIEL al danse Í á i lag KalO 1 € UUUIKIN so jo 1 in rr hir før virdisdansir. Tað eru kriggs- list, roysni og brøgd koma til kal nógv til fyri at fáa tætt løroyskan da ÞU re - ' Á Kal Í Eli y CL faa r } lendska. Fitt rað hava 3 lansir, andadansir og aðrir innihalds, man hava sjóðað lut bp aftur. serliga tå bardanin SRI RN o in! €1 I ø t ið I i samarbeiðið | Brot úr dagbók rgunvå P æru konstatera tað fa all Christian Matras nn VI BO tø ; x . . í 1: y Opið bræv til »Misnøgdur« Jeppe Aakjær í Fl I f Vað på På i . H tøð h ! Dimmalætting 20.11.1976 pa hal fyri a irðveita menta Jugt at Ja, lYýgum eru sanniliga mis- ari troyggju lankari kasket 1 . i insir i Í ) | i nøgdu Men, man ikki, tå gråhærdu iggi hann tal zl ff i i ON Hd pE vit duga at I Nesi H samanum kemu misnegdin jarnið ur eldinun ) gell Skålatrødna í i : liggja í tygum sjalvum. Eg haldi hamrar og leggjur fukand A erðir IKKI Bera, og tav 0 10 meg millum reglurnar lesa, at neistar, og mitt i rokinum, hesir — ”'4atrøoin Mi > eftirapsi teirra da leið tygum eru ikki sørt misnøgdur báðir, gandakalla ið evnaði ; Sk , i LI 151 við tygum sjálvan. Hetta kann jarnið () jarnið skifti skan ; ) H 7 erði ð eg, tíverri, ikki hjálpa tygum eg lt fyrst hvítt og revtt. síðani I rå ; hvørt frå ødru Ha VI men, tygum hava mina látt, og lå ha im eitt nýtt , : dd ingið Musikk til okkara dal djupu samkenslu. Bert tygun imboð Og ) tann stóri. ' : ; el er harin deyður st likur Rodin og Fiskasølan kunna hjálpa tygum sjålvum, eldrivni hamarin til hogru. beint IM HONSRINUSIÐ. Hól eiga Í oro vingar at duga at , skera burtur orsøkina til mis tå tú komst inn igjørnum dvrna) Hátun € bøkkur Og niði r eiga foll | ; Rodin og m D). I Daniel nøgdina, hart arbeiði men Tad stóra | lanka han . Í } at n nat ingadi V 1 it ir GQ Í 1 M evt eina grein kanska eydnast tað tygum Ein grenur á liti. Her fin; ' SEN iKAOLUTT Drevol Otolnit okkar iv í ' t luna MAarknaðir samansjóðing av at vera forfjón- úti Bo físk teirra að á todu vit uttanfyri og bidadu neg nar upplysingararbeið isi D.I Danielser aður, av eyðmýkt, minniluta spardi tær fyri arbeiði og knoss Hr, al reyðini vøru liðugt um :skkara unga fólk og fx ip I i ð; ; á 1, ; 0. I 1 kenslum, hatri og so framvegis Og tað var ongin lógvagt i EA it kundu faa tær teimium at okkara før x Ég skilji tygum væl, tað er ikki andi peningatrælur. ið dróg ovru 5 I 1 breyðskorpurna! dan sur er tann einast ell | stuttligt at vera soleidis fyri úr lummum teirt Hetta Lt R lan breyðnur Við um, sum vit ikki hava I i , Y L lavns 4 leyp i } i heitum ” 1 | I { I Men hví eypa á húsið í ókeypis her ir hjartarúm eypi á Sk ð heitum breyði til H er er tað kvaðingir ] Í Litluvik? Tað hentasta tiltakið Og uttandura stóð Giugla man í Dandastovu. Og Olavur i og ry tman sum er lt avge : r mæ på býráðið í longri tíð hevur framt metti, italienarir muleiðis í YEBJI Ág S; iman um tikið er At 8 ; Just at væla um og varveita bláari troyggju. í gráum brókum PU. Ds KEPI SO] faa vit ikki fatur á teim I po endan bygning. Hvi, spyrja og blankari kasket. Gráa ske Á van UUan Ve' dur tað bert ein tidar. SP » ] hald. ovmikid í 1 tilfar io um tygum sjålvandi. Å ja, hetta er ið hekk niður vid munnklovar ba ; P MA EN MAN In gur nær okkara setstaki i ; 50 einfalt og ætt at svarg uppa når, sum á rovsnin; Hetta var j "me yPål MEN, (ål C ansur im tann foroyska ti pr Tad einasta, ið er eftir, ið minnir teinhoggar rundur t1 hetta vera nógmikið fyribil: i m tann ta „A; | ri. H í ; tt bert P FA ítrir I ( um fjørina, jarndungarnir, tær ur Hetta var bert eitt lítið ítriv, ið heimi hevur varðveitt til : opnu rennurnar, kloakkina, ið Her teknadi og høgdi ha HARI at Hp AS Ég KENG dag, verður týndur. Hetta « gi Á 1 Víkina SK. rini uttan so Mangan gravarsteir Á Q 4 ; i spurningur, og henad purnir : fyri, klettarnar, Skálatroðna ; MAN SLenau un eln ra ti allir før I A 1 7 i 11 í krá um Á , ; hellurnar, stutt sagt ein part av Og vaknar , tndi min irði um. O 3; , lt tað , ' ð ppi gg 1 morgn . verja Í í ur í Y Á srnalondum mínum, ein stóran ð | ta hanas li ; ; okkum sum folk, at gera UW part er henda sn iðjan, hesin og hovrir hamar óðið fe og ZOO ] Vat 1 Få rreidan Í r ( ll W vlumvæ SE bygningurin Sigg at glinta sum eitt spa | ; Sum er er lív á grúgvu dl tit al vri næ el r (2 i i o rå : yri rr ldin liðar heilsur her verða eldslokkingur? | | H í ina, ljóðaran, kolið, reytt og rlinta r tt st > sl even : : k É at giinta su í Magnus Dam Jacobse n G FVI i ik y y ! itt. Og smidin, stórur og tad er hann vur Janu H maður, før | | blíður, breiður. í blåari eingilsk ið síni gr b MM eg vi 1 Oli De hl 4