leygardagur 20. november 1976síða 7

Nr. 73 — 20. november 1976 sosialurin Síða 7 A Tey fyrstu árini T Nu er næstan komið undir land við at oðilig út at skula fara um, men har inni Í ánni, var so stórt grót automatisera telefonina kring allar oyggjarnar. at stydja seg við. Um farið var djúpt gjørdi tað sama nú 100 ár eru liðin, sidan telefonin var uppfunnin. 73 Yýteennesvar bar ikk) Ul a blíva. Niðan gjøgnum Lítlu ár síðan fyrsta linjan varð løgd í Føroyum og 70 Fungu livdi, men tungt er at SN år sidan »Færøernes Amtskommunes Telefon- ein er ungur. Eg var bre 17 år N væsen< var stovnað. Ein, sum hevur fylgt við brt okur song bil, men NS gongdini næstan øll hesi årini, er Jogvan Mannaskarð bar ikkt ul NA Skýlindal, sum starvaðist við Telefonverkið í 52 meg BG FM vidt frå , ar. Fi / Ís Vel 4 %, Á umvæling. Frakkan, sum ikki Á AN ANN 7 4 N 77 N 17 NN NN N N Í 0, NN NN NN N NN 52 ár. Jógvan Skýlindal, sum hevur starvast við Telefonverkið í N NN N á Jógvan Skýlindal fór at arbeiða glaðu. Hetta sá heldur ødiligt við Telefonverkinum 7. mei út, men eg kom so til Sunds 1917 fimtan ára gamal. Jógvan Gamli Hans var uppi. Hanh arbeiddi við Telefonverk For spurdi hvar eg ætlaði mæ! Ég ova Løgting, sum tað seinra egði sum var, at ætlanin var at varð kallað, til 1. oktober 1969. fara norður á fjollini. Í dag fert , Sidani hann legdi frå sær hevur tú ikki longur ent | | Í Á VW | W N sl NU | | N N | í HE hann havt úr at g i hann avgjørt og heldur hvass Jogvan Skylindal, tå linjan er spennt yvir um til Svinoynna, å skriva søgu telefonverksins, sum liga, kom inn. Eg aktadi hann Nordtoftaskardi hann enn ikki er rættuliga og før inn i roykstovuna. Hann lidugur vid helt fram at tosa vid meg um at kon Jógvan Skýlindal hevur sum halda uppat við hesum ólík meg leysan av jørdini. Eg feyk á leikaði í. vavdi eg um armin og A ein stevra og stødgadi ti á. Nú so á øllum týra norður ett Ég NN / N NN manúr hamrinum og tók bar til at vera sum veðrið AN SN N NN MM SN NN NN er N Up, telefonmadur upplivad mangt indatúrunum, »Vit eru alti og hvat. Hann hevur ferðast bangin um teg sum tú gongur«. ar eg mangar ferðir kring allar oygg) Ég var so har nakað út á mær um ryggirnar og lå i arnar. Hann kennir sum fáu! morgunin, for ut viðhvort at gilunum, meðan gladurnar leik Hvussu eg slapp um alt landið. Mangan var tvørligt, meta um veðrið. Eina ferð sigi tá bert beinini vóru áliti, sum eg við hann, at nú tykist ikki so handan ferðin ber prågv um nógvur vindur. Satt er tað 7 m variligari at, skundaði isti, at eg kom beint, ti Í erva la HV 2 ýldi stormur Í tráðnum Y Ba At røkja loftlinjur var sera = svarar hann aftui Her við hús torført arbeiði í tí tíðini, tá ikki = er ættin góð, men innanfyri bar til at koyra, ti eingir vegir = Rúmshjallat stendur maður ikki vóru. Hetta var bæði tungt og á beinunum. »So fart eg inn seinfort. Eg kann siga frá einum hadar«, sigi eg við Hans >og so (/ NN vs Me SN I ANN VA TÁ NN degi, sum man vera mín strævn komi eg út aftur, um eg ikki 4 G SE SS asti. havi funnid linjuslitid Hetta 7 VB SO Koparlinjan helt illa. Eitt heli hann eisini r eg helt Á NN kvoldið fekk eg at vita, at avstað. men treiskur sum aðrir NN okkurt var í vegin á henni unglingar, vendi eg kki út NN millum Sund og Oyrareingir aftur, men helt fram. Nú val SN Morgunin eftir fór eg til gongu vorðið ringasta áarfor! pg nidan eftir Sundsvegnum, sum stormur, og komin inn á Rúms tá ikki rakk longur enn til hjallar stóð áin niðaneftir, so eg brúnna um Hoydalså Kol ivadist í, um har mundi fara at myrkt var, tá eg fór, men tað sleppast um Legði meg und > 7 % V Hr Gravað verður út fyri nýggju Telefonstødini átti at fara at lýsa tá eg va! ein stein at hyggja eftir líkind komin niðan á endan. Meðan um. Eina ferð ímillum tvæ eg gekk niðan móti Vatnaskorð harðar hvirlur, legðist áin so aðu í. Hetta gekk tí seint minnist eg ikki nú. men um um sást at dimmið lætti, men mikið. at eg rann inn um hana inneftir. Tá eg so hevði knossað hana eri eg so komin, tí eri eg seint gekk at verða ljóst, tí hann Komin oman áa hamrinum meg inn á slætt í Kaldbaks til. Í hesum lagi kom eg, sum tjúknaði í veðrinum Komin so rann eg skjótt inn ettir, men botni, var vindurin heldur javn frá leið. norður í Langaregns langt, at eg sá inn ettir Kald fekk álvarsama áminning um ari. men av ringasta veðrið. | skarð. men tá eg skuldi fara d baksfirði, stóð hann allur í ein) — at hetta bar ikki til, tf ein hvirla var eingin bygd har inni. Ain så = oman við klettinum, tá møtti