leygardagur 20. november 1976síða 9
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
NN
Nr. 73 — 20. november 1976
ongu í 1909 sigur tingið soleiðis
um kaðalin til
Skuldi nú komið brot á kaðalin
líknandi sum á heysti 1908, ter
»driftsnevndin« ikki at gera
roynd at fáa tað afturbøtt fyri
Suðuroyar
tingssins rokning. I telefonbók
ini 1910 stendur (á donskum)
Nåttina til 11
brot á
september 1908
varð kaðalin
Suðuroy og Sandoy, og hin 14
varð sambandið
Sandoy — Streymoy avbrotid
Kadalsambandid millum Sud
uroynna og Sandoynna var
1909, og
millum
september s.a
i
standi aftur 28. juni
millum Suduroynna og Havn
ina 24. september 1909. Vit
siggja, at hetta er berur vidfån
ingur, nyttar einki og kostar
nógv
Í 1911 fekk tingið hjálp frá
statinum til at umvæla kaðalin
til Suðuroyar Hann
higartil kostað umleið 10.000
rekja, og nú
hevur
kr. um árið át
verður hann settur í stand aftur
halda hann kanska
heldur eitt ár afturat
menn at
91 felagar
Felagar vóru í 1909: Í Havn 48
í Klaksvík 9, á Tveroyri 16, í
Vági 10 og i
Higartil hevði
Vestmanna 8
stoðin verið í
Anton
hann hevði stjórastarvið
pápi
vóru álitismenn hans
Degn og
Andi
Poul
húsinum hjá
eas Niclasen og
Poulsen
ara, og teir høvdu bara gott at
umtalaðu
tólka
bera honum eir
hann sum ein spakføran
ligan mann, og søgdu, at hann
visti nógv um mong viðurskifti
og mangt, sum kom fram tå
tidini. Kontrakt hansara var ut
31. desember 1911, og hevði
hann ikki hug til at halda fram
Hann segði
og passa støðina
stjórastarvið frá sær til
Hann sá
eisini
henda sama dag
sjálvandi at verkið vaks, og
fór tí at tørva ein mann, sum
bert hevði hetta starvid. Kortini
sigur hann í uppsognint, at
hann vil halda fram til verkið
hevur tíð til at skipa seg
Nú var tíð at fáa sær stjóra og
helst nýggja stoð. Í 1912 ar
H.O
nýggjur stjóri og nýggj
Tosad val tra
stoðini |
Avgreiðslutólini i
rúgvismikil
Suit
settur
stoð varð
nýggju
)
ET obsen
bygd
september 1912
stoðin!
vóru enn ikki so
Sámal í fekk tey uppá
bakið og bar alt einaferð
Kaðalin til Suðuroyar var
aftur slitin, og menn samdust
um, ið samráð við stjóran og
stjóran Degn, ikki at
tí kostnaðurin
Gong
frågarna
gera hann aftur
hevði verið ødiligur
bandið at kalla einki
Í 1914
afturat til Vestmanna. Hetta var
træðrir
og sam
varð ein linja løgd
bert tveir
afturat á steyrarnar, sum Ola
Samstundis
at spenna
vur á Heygum setti
varð ein løgd til Fuglafjarðar
men ikki sama vegin sum hin
við kaðali til Toftir
Kollafjarðar
so kaðal
fyrra
Hendan
nórður um Kjalnes, og
av Rættaleiti til Morskranes. 50
gekk til
eftir steyrunum út á Stren lur
og kadal
'
Saltnes
av Langanesi yvir 1
umsóknir á
tingi mangastaðni frá um at fáa
telefon, men enn hevdi verkid
ikki hildið |
nakað. Miseydnadu
høvdu tikið tí ov fast
Hesi árini vóru
seg havt ráð til
kaðalirnir
Um hesa
tíðina lýsnar kortini fyri at
okkurt fór at verða gjørt til
Suðuroyat
Í 1916 var
millum Lorvík og Klaksvík, sum
broyting gjørd
Syðradalur á
Kaðal
in var upptikin og lagdur úr
Hað
um Galvin til
førdi vid sær, at
Kallsoynni fekk telefon
Lorvík yvir á Stóratanga
ani voru steyrat
Syðradals
sunnanvert við Syðradal yvir í
Klakk
Kaðal var lagdur
Linjan um Hálsin varð
sosialurin
Meðan vit bíðaðu eftir hon
vit um linjuna
millum Havnina og Velbastað
So varð farið í Heystfjørd. har
tóku vit allan kaðalin upp, ti
heilt upptærdur. So
niðan á Sund, har lá
um vældu
hann val
foru Vit
kadal
Sudurovarfirdi
uppukin i
stykkir av
ettiliga góð
sum val
honum vóru
Hendan kaðalin tóku vit um
borð á Smirli og løgdu hann út í
Heystfirði. Jacobsen, stjóri, var
skuldu vit
Elduvík
lilfarid var sent okkum inn á
Skipanes og tóku vit tað við
haðani
til Fuglafjarðar og steðgaðu ha:
og eg. Lidnir har
1
leggja eina telefon i
Vól og tilfar bóru vit so
til dagin eftir. Dagin eftir tóku
vit so alt aftur á baki og gingu
til Elduvíkar hetta var Í
jolavikuni. Lidnir har fóru vit
so Í myrkri á morgni til gongu
inn í Funningsfjørd og so aftur
um Skørdin hinumegin til Eið
Menn gera kaðalin fastan á Kallsoynna. Borðað verður við hond. Maðurin. ið stendur uppi, er Pol á
Grundini. Myndin er frá 1924
ii{tuT ut
tíðin
ið liðugt
ikin niður og sett
Klaksvík út í Klakk. Sum
leið. fór verkið, tað
var, at bera seg betri
Jógvan
kemur uppí arbeiðið
Hesi árini høvdu vit brødurn
Poul
verið
Pápi val
Svend og eg mangan
við telefonmonnunun
irbeiða vid
við hvort vóru
farin át
longu í 1907, og
it
teir á okkara leiðum, so vit vóru
I
kunnigir við alt hetta frá barni
1
Hin 7. mei 1917 fór eg við
pápa út at ferðast. Vit gingu til
Ovrar og fór ið Ruth til
Havnar. Allastaðni var fólki
fort við báti umborð og í land
Alt er so nógv broytt síðan tá
NU VOTU
stáltráð. og so at eturnyggja alt
sum var. Um hetta mundið va!
1 1
vegurin millum Skopun pg
Sand um at vera liðugur
millum
fyrstt koyrivegurin
bygdir um tå LI
Kortini var enn ikki avlagt
hetta, teir kallaðu >skyts lå
vit skuldu fara avstad aft út
Skopun, vóru tvenn aðrir menn
eisini har sum ætlaðu el
wirum. Vit fingu »skyts« til
Velbastað og gingu so til Ha
at Hetta val
ferðin, eg var
Nú var ætlanin at fara til
Vágar, men komnir til Havnar
arð ætlanin broytt. Kaðalin í
Heystfirði
verið tað so leingi, men illa
hevði borið til at fingið far til
hetta arbeiðið. Nú var kortini
útlit fvr at vit skuldu fáa
Smiril, sum beint tá var farin at
sigla fyri voruforsýningina um
teir kallaðu tað
gagóður maður og Val altið
l
við. tå okkurt tílíkt var á vási
Annars var tað mest Andreas
niclasen, Dia, sum stílaði fyri
Hann var nærlagdur maður og
Sámal í Gong altíð
Hann var raskut
dámdi kaðalarbeiðið
t rið
{a ton
madu og
væl men fekk sær annað star
skjótt eftir hetta
Lidni við arbeiðið i
Heystfirði fóru vit til Hvalvíkar
gingu til Vestmannar. Vit
fóru so við bát yvir á Ørguss
og arbeiddu móti 591
vágt til Miðvágs og so (til
Sandavágs. Har endaði linjan
í linjan gekk hen:
øvugta
vegin til Vágoynna, má steðga
hesa ferð, men tápuligt sá tað
ekk hann, ið yngri var at
spyrja, men teir eldru søgdu
um i pg Dv
ført at fáa tilfar
Hetta va
bardaganum
ultid »kk at arpe iða við
n
be]
mitt í fyrra neims
og fingu vit tí ikki
Sum
eitt dømi, hvussu torfort tað var
at fáa nakað, kann eg nevna, at
eitt kvoldi, vit vóru staddir
esturi í Vágum, komu vit seint
aftur til húsar, og myrkt val
Einki fekst at lata á lampuna
Fin drongt eiði fingið sæt
oðuskel, hana
lýsi upp í eima
t á eina torvu, so løgdu
ein stubba av einum tvongi Í
tendraðu. Ljóst hildu
inir í Vágum, kom bátur
ett okkum á Fútaklett Vit
eingu norður hagar og vórðu
fluttir til Vestmanna. Dagin
eftir gingu við til Eiðis. Fyrstu
t irini fylgdust vit fyri tað
esta
Eg kanr € 1 eltt dømt um
u irbeiðshátturin var tå
Vit vóru staddir í Gøtu pápi
Til myrkt
síðar
Men hvat er væl eitt lív við
Svend koma við
Verkið vaks, og vit fingu tveir
hendinga raskar menn afturat
Pól og Svend (eir høvdu
róynt onnur ting (IYTSt sum
flestu førovingar til skips og so
nakað av skúl gongd
Vit vøru allir um alt og
Hevd hetta ikki verið o lang
ligt. kundi verið stuttligt at sagt
frá umstødunum tá verkið
i seg im oyggjarnar. Um
rupulle:} og orsøkirnar
til t€1ri SU VI royndu eitt
og ann útvarp í 1936 og
j Í VEG
»( iram vegls
lacobsen var stjóri til 1930, so
eg var hjá honum i útvið 20 ár
Okkum dámdi hann væl. Hann
Síða 9
okkum altíð fyrst og fremst at
husa um tað, vit vóru setur til
Alt annað mátti bíða til tað var
útinnt, sum vit vóru í holt við
Stjórin og hinir, sum starvað
ust uttan um okkum her, lærdu
hetta sama at
Hetta
okkum alli
arbeiða væl og bíliga
kundi eisini verið mangt at sagt
um, tí all okkara bestu ár hava
vit so verið hat
Hann ið ferðast hevur eitt
hevur so mongum
langt lín
verið fyri. Eg skal siga um tað
sum hættisligt var. Eina ferð
vann eg upp hús, tå eg ikk
hevdi væntað tað, og eina ferð
varð eg borin til hús, so tað var
ikki av m
Eg veit so litid
i åvum eg kom
um hetta uttan
tað. eg havi hoyrt síðani. Liv
tá árnfirð
mundi so lítið vera
ingar tóku meg upp
få
tey ut førovingar
hava lagt av at ganga. har hava
teir mist nógv. Eg kann siga trá
einum degi, sum vísir á, at nógv
ið eingið onkuntíð
kg kom ein summarmorgun
við mjólkabátinum til Hvalvíkar
Fe DØ nøku! småbrek har og
var liðugur um miðdagin. Fór
gongu fram við linjuni og
ronkrum, men KOmIn
a Hvalvíksskarð fór eg oman Í
{
Bjarn 11 il oV {nan nagalt
t
Vestmannar. Eg fekk nakað at
ra har, so tá farið var til
vongu var klokkan millum sjey
og átta um kveldi. (
hovliga inn gjøgnum
fy
1Yi
n Heljareygaå
' r ? 1
linjuni niðan um Rongt
skák eftir Bornsvara, um
Goturshåls og oman til Gjónni
Gjógvin við Leynavatn). [os
aði eina lotu við fólkið har og
fó so fram ið Breiðavatni
yman um Mjåvuvørtn. 1Ok meg
so niðan suðureftir í Hundsara
»OLI eitt sindur hægri enn
nni suð eftir Fuglt
oman i Mjóðstígg) Nú un
midnåttina er heiðafuglurin
kvirrur, og tað kennist hviland
ti eisini að
mødast ein langan dag. Bert
ið hevur uppli
millum
10 náttar
skilur
hann
nl
fjøllin!
meg nú. Eg komi oman á
Dalsgarð. Svalligt lot kemur
kínand r Vesturhavinu Nú
I nak 10 i m tb ekk iðar i
Høgastiga. Hadani r langt
el lættgongt t1 Havnar
Dimri lætti og tuglurin et
iftur farin at láta. Um hálvgun
fýra um morgunin var €
Havi
Her royna telefonmenn stuttbylgjusendara
til Suðuroyar á Stigafjalli