mikudagur 24. november 1976síða 4
‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 4
Aftursvar til Petur C.
sosialurin
Rid tær ikki so niðarliga
Í eini panelgrein í Sosialinum
leygardagin tann 13. nov. skriv
aði eg nakrar hugleiðingar upp
undir byrådsvalid viðvíkjandi
veltu traðunum her í býnum,
hvar m.a. varð mælt til at ganga
so langt sum meguligt í varð-
veitanini av traðunum, so vit
harvið kunnu seta ein veruligan
minnisvarða yvir ti sum velt
varð upp úr nýggjum av undan-
farnum ættum í hesum byýi.
Stuttligt at hoyra borgar-
stjóran målbera seg so »sakligt«
um hetta álvarsmál, í einum
aftursvari til min í Dagblaðnum
friggjadagin; í staðin fyri at siga
sína hugsan um málið fer borg-
arstjórin at diskutera mín
persón, hvar eg havi bygt,
útsýnið o.s.fr. Hvat hevur hetta
við traðarmálið at gera? Eg veit
væl at at henda útstykkingar-
ætlan, sum sipað verður til
millum Svalbardsvegin og Dala-
vegin, hevur okkurt hendinga
friøki, sum ikki er stórt frægari
enn frimerki, tá hugsað verður
um samlaðu viddina har á leið
alt gott at siga um friøkini, men
hugsan min var um varðveitan
av veruligum samanhangandi
traðum, og ikki bara nøkur få
frimerkjafriøki hist og her. Hitt
møsnid um at eg havi bygt á ti
ådurnevnda økinum og vil forða
onnur ung fåa sama
hartil er
fyri at
møguleika sum eg
slga, at tå eg, sum so
mong onnur, fyri 5—6 årum
sidani striddist vid at fåa eitt
grundstykki at byggja å her i
bynum, fekk eg fyri tad fyrsta
onki grundstykki frå byrådnum,
ikki so mikid sum eitt svar var
eg verdur frå teirri siduni av
uppá umsókn mina, og fyri tað
næsta so megnaði býráðið, sum
sat frá 1968—72, ikki at gera
meiri enn 17 skrivað seytjan
grundøki byggibúgvin úti á
Bóndabrekku tey fýra árini,
t.v.s. 4 1/4 grundeki um árið;
sig so ikki teir vóru raskir, sum
har sótu, eisini tú Petur Christ.
bara at
iansen, tå tit vistu at umsóknir-
nar um grundstykki vóru yvir
hundrað í tali, sum høvdu hópað
seg upp á býráðnum. Heilt
naturligt var ti hjá mær at leita
aðrar leiðir, hjá privatum, tí frá
kommununi við Peter C. á odda
var onki at vænta, tað gekk sjón
steinsvóvu
fyri teir so
ikki fyrr enn pressið bleiv so
segn;
stórt sum tað bleiv, tá rassaðust
teir við, liva av at vera
býarpolitikarar. Ofta og títt
gloyma hesir somu fjøldina so
titt og knapt valið er farið aftur
um bak, og harafturat lata
valdið, sum teir hava fingið frá
veljarunum upp í hendurnar á
nøkrum fáum embætismonnum.
Einaferð taladu føroyingar um
tað tyngjandi danska embætis-
valdið her á landi, latið íkki
seguna endurtaka seg við teim-
um føroysku embætismonnun-
um, teir eru ikki smittin fræg
sum
ari!!!
Petur C sigur annars, at vit
báðir eru samdir um, at enda
málið við kommunala íbúðar
politikkinum má vera at fylgja
gamla føroyska byggimynstri
num, so hver familja fær møgu
leika at byggja sær sini egnu
hus, og tað er rætt, men
fólkaflokksmenn hava ju í hes-
um valskeiði roynst sum komm-
unalir byggiharrar. Essa Arge
enntá reypar í Dagblaðnum av
húsunum, sum hann hevur fyri-
Er Havnin
Tá eg var smádrongur var
Havnin ein hugnaligur býur við
umleið 3 til 4.000 íbúgvum.
Býurin hevði tá ikki allar hesar
vælferðar-trupulleikar sum í dag
órógva sinnini á mongum her í
býnum. Eg vaks til niðri í Bø og
vóru vit rættuliga nógv børn
sum hoyrdu til har. Eins og bern
flest, spældu vit dagin langan og
út á kveldini eisini. Onkuntið
kom fyri at vit ikki varnaðust at
klokkan var blivin nakað nógv,
kanska 9 ella 10. Men tað gretti
ikki. Um 10-tidina koma so 2
politistar, Sørin og Henry spåk
andi oman gøtuna. Teir stedg-
adu å og siga høviskliga men
avgjørt, at nu var klokkan blivin
so mikid, at vit åttu at fara til
hus. Hetta bleiv gjørt prompte
Vit høvdu alla virding fyri
hesum politistum og fyri polit-
istum yvirhøvur
Vit hava ikki tikið skaða av at
síggja politistar á getunum, tað
hoyrir við til eina býarmynd og
vit hava heldur ikki tikið skaða
av at akta boðum teirra.
Vit hava lógir av ellum
møguligum slagi. Vit hava
ferðslulóg, vit hava veiðilóg,
rúsdrekkalóg, heilidagslóg o.s.f
Hetta eru lógir sum vera álagdar
borgarunum sum eina leiðbein-
ing um hvat ein kann og hvat ein
ikki kann. Lógirnar eru settar
fyri at fyribyrgja misbrúki og at
tryggja fólki móti yvirgangi.
Login er eins fyri oll.
Vit hava eina ferðslu her í
býnum, sum fullkomiliga er
brend saman. Fútin og býráðið
hava óivað fleiri ferðir havt
fundir um hesi viðurskifti og eru
so komin ásamt um tiltøk sum
kunnu betra støduna. Byrådid
hevur fingið sett nógv skeltir
upp til leidbeining, gjørt ymsar
gøtur einsrættadar, merkt vegir
og fingið til vega nakað av plássi
til parkering. Um alt hetta ikki
hevur eydnast til fullnar, má
kortini sigast, at hetta hevur
bett um støduna. Tað kann
næstan gera tað sama hvat gjørt
verður, miðbýurin kann ikki
taka alla hesa ferðslu.
Hverja uppgávu hevur so
politiid åtikid sær í samband við
alla hesa ferðslu í býnum? Vit
rokna við, at tá tveir partar
(byråd og politi) tosa seg til
rættis um eina arbeiðsuppgávu,
ja, so má roknast við, at báðir
partar luttaka í hesum arbeiði
Vit mugu ið hvussu so er
viðganga, at tað arbeiði politiið
hevur åtikid sær, hvat ferðslu
trygdini í býnum viðvíkir, ikki
sæst við vanligum eygum
borgaranna
Politivaldid i Foroyum er und
ir danskari umsiting og verður
stílað vegna býráðið, men eitt
veit eg, at hesi hús eru ikki fyri
vanligar havnarborgarar —
hetta eru ivaleyst dyrastu set-
húsa-kvadratmetrar sum eru
bygdir í Føroyum; latið søguna
ikki endurtaka seg, men gevid
*x*x
ein ótryggur býur?
goldid av donum. Tann figgjar-
politikkur sum rikin verdur av
donsku stjórnini, rakar óivað
foroysku politividurskiftini.
Kanska verdur Havnin mett vid
ein provinsby í Danmark
i somu stødd hvat íbúgvaratal
viðvíkir og verður figgjað har-
eftir. Um so er mugu avvarandi
myndugleikar i Føroyum gera
vart við, at Havnin er ein býur
og hevur allar trupulleikar sum
ein býur hevur at stríðast við,
hvat tryggleika borgaranna við-
vikir. Hesin tryggleiki eigur ikki
at vera prioriteraður eftir donsk-
um figgjarpolitikki
Fråfarni fútin sýntist at liva
og låta sum honum lystir. Fyri
hann at vera ein
»koloni-embætis-
mær syntist
beinrakin
Nr. 74 — 24. november 1976
—
unga ættarliðinum møguleika
at fáa sámulig grundeki, og
síðani fyriskipa sína egnu set-
húsabygging hetta er væl
biligari og betri enn Essa og Co.
kunnu gera tað fyri.
Johan Samuelsen
maður<. Tann virðing sum før-
oyingar yvirhøvur høvdu fyri log
og rætti, kåmadist stórliga i
hansara tid sum futi. Tad verdur
torført at rætta hetta aftur.
Um kvøldarnar tykist byurin
at vera eins og Otryggur og um
dagin. Um næturnar hendir
mangt og hvat sum kundi verið
fyribyrgt um allar arbeiðsupp-
gávur vóru væl fyriskipaðar.
Her má koma vend í. Trygg-
leikin í býnum má og skal fáa
tær somdir sum krevjast.
Eg haldi at Tórshavnar býráð,
á ein ella annan hátt skal krevja
politiið út á gøtuna, um dagin,
um kveldið og um náttina, til
gongu.
Napoleon Jacobsen
KK
»Atferdartrupuleikar«
Ein »lesiætlanarnevnd« hevur í
seinastuni sent út eitt »ålit«
viðvíkjandi >serundirvísing<.
Hóast eg hvorki eri serkønur
ella havi serstakar fyritreytir
fram um onnur at døma um tað
hesir av onkrum útvaldu menn
skriva, komi eg við eini við-
merking.
Millum aðrar bólkar av børn-
um, hoyri- og talibrek“*“ o.a.
nevnir nevndin »børn við atferð-
artrupulleikum<. Hetta haldi eg
vera eitt ógvuliga logið hugtak.
Fg eigi sjálvur ein son, sum
ymsir lærarar, av ymsum meir
og minni skiljandi grundum,
hava skýrt »atferdartruplan«.
Tað er blivið so modernað at
seta diagnosur á oll fólk, eisini
born, fyri alt møguligt. Serfrød-
ingarnir mugu óivað hava brúk
fyri síni serfrødi, ein uppgåva
teirra man vera at seta børnini í
kassar, ella bólkar, alt eftir
hvussu tey kunnu fáa sær diagn-
osur fyri atburð.
Tá sonur mín spælir úti við
vinum sínum, hevur hann ikki
»atferdartrupulleikar«. Tá hann
er her heima og eg tosi við hann
um alt millum himmal og jørd,
er hann gløggur og áhugaður í
ollum. Men kemur hann inn um
skúlagátt og skal sita kyrrur og
halda munn og helst ikki rera
seg ov mikið, gerst hann
»atferdartrupul«. Men er tað
hann, sum »hevur trupulleik-
ar«? Fyri mær at síggja er tað
ikki hann, men skúlalærarar og
myndugleikarnir, sum hava
»trupulleikar«, av ti at ov mikið
av livshuga og >„útfoldilsis
trongd« er í honum, til at hann
kann setast stillur og akta.
Tí fyrikemur tað mær undar-
ligt, at teir trupulleikar, sum
umhvorvið hevur av honum
(ella partur av hansara um-
hvorvi), skulu heftast á hann
sum diagnosa. Sum at >atferð
artrupulleikarnir< búgva í lyndi
hansara, eru ein sjúka, ella eitt
sálarligt brek. Fyri mær at
síggja liggur brekið heldur hjá
teim, sum hava trupulleikarnar,
hjá systeminum, sum roynir at
fáa tað at síggja út, sum um tað
er nakað undarligt vidføtt í
honum.
Hetta er óivað eisini galdandi
fyri allan tann bólk, sum peda-
gogiska system okkara setur í
kassan »børn við atferðartrupul
leikum< og setur stempul á. So
skulu serfroðingar taka sær av
teimum, við serligum teknikki,
fyri at gera tey »normal« aftur.
Hesir froðingar eru, eftir hvat
eg dugi at síggja, turrir bók-
orma-pedagogar uttan sam-
band við tann í bernunum
búgvandi neistan fyri lívsgleði,
fyri útfoldilsi, fyri tí tervi fyri
sansaleika og likams-sálarligari
rørslu, sum biologiin leggur í
nýggju menniskjuni. Frøding-
arnir kenna einans Rosseau frá
onkrum pedagogiskum kursi
ella svovnutum fyrilestri á lærd
um háskúlum. So, nú ræður um
at bjarga æruni og seta dia-
gnosur á lívsgleðina.
Vit áttu heldur at fingi
serfrødingar í lívskunnleika at
sett diagnosur á okkara sam-
felagssystem. Tí meiri perverst
samfelagslívið gerst, storri gerst
tørvurin fyri at seta diagnosuna
Framhald á síðu 7
við-
merkingar
Má steingjast
Í oddagrein um bilferðslu
skrivar 14. september:
Viðvíkjandi ferðsluni í mið-
býnum er at siga, at her er
einki annað at gera uttan at
steingja miðbýin fyri alla
privata ferðslu. Tá tað um
tvey ár er eydnast at gjøgn-
umfera Jóannes Patursonar-
getu verður kommunan at
gera stór parkeringspláss við
hesa gøtu, og síðani forða fyri
allari privatari = bilkoyring
innan fyri t.d. Landavegin-
Jóannes Patursonargetu og
Jónas Broncksgøtu. Bert
hýruvognar og veruvognar
við erindum innan fyri hetta
ekið áttu at sloppið inn um
henda ringin.
Hvis de
indskrænkedes
Dimmalætting skrivar um
fiskifrødingar og virki teirra
Fiskeribiologerne ger utvivl-
somt en god gerning ved at
påpege den hidtidige syste-
matiske afmatning i bestan-
den. Men en større og gavnli-
gere nytte ville disse biologer
gøre, hvis De indskrænkede
Deres viden til at påpege,
hvor der er behov for fred-
ning, men tillige at finde ud
af, hvad der måtte være at
gøre for at hidtil utraditionel-
le veje at træffe forholds-
regler, som ikke blot kunne
tjene til at begkytte den
bestand, som endnu findes,
og desuden til at anvise veje
til, at den kan bevares og
øges.
Ein sjoforklåring
Eilif Samuelsen skrivar i
blødunum um Bókamiðselu-
kjakið:
— Frágreiðingin hjá lands-
stýrismanninum um, hví
hann ikki vildi royna at
útvega veðhald meti eg sum
eina sjóforkláring, men
skuldi tað verið ein misskilj-
ing, talan er um, so skuldi
eingin verið glaðari enn eg, tí
so eru kanska reellir mogu-
leikar fyri at fáa nýggjar
samráðingar við landsstýrið
um hetta málið.