leygardagur 26. mars 1977síða 5
‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 24 — 26. mars 1977
sosialurin
Síða 5
TÍÐINDI frá
Frskirannsóknarsto vunt
Herfyri sendi Fiskirannsóknarstovan út eitt hefti við upplýsingum og frágreiðing
um royndir, sum hava verið gjørdar í 1976. Heftið er næstan 70 blaðsíðir. Inni
haldið er býtt upp í fýra partar: Trolroyndir, skeljaroyndir, línuroyndir og
garnaroyndir. Í innganginnum til tíðindini frá Fiskirannsóknarstovuni verður
m.a. sagt:
Rapportirnar eru settar soleiðis upp, at fiskimaðurin fær nýtt tær t.e. at upplýs
ingarnir eru þúra nágreinligir. Tað er við vilja, at dentur er lagdur á tað, heldur
enn at geva eina meiri lættlisna samanfating av tilfarinum
Svartkjaftaveiða apríl-mar 1976:
Føroysku skipini veiddu
um 12.800 tons
Sum kunnugt skipaði Fiskirann-
sóknarstovan fyri royndarfiski
skapi eftir svartkjafti í 1972, 73
og 1974. Í 1975 vórðu ongar
royndir gjørdar, og kom hetta
av, at prísurin á ídnaðarfiski var
so vánaligur.
Í 1976 vóru 5 foroysk skip á
svartkjaftaveiðu við flottroli.
Skipini vóru nótaskipini Sig
mundur Brestisson, Gullfinnur
og Christian í Grótinum, og
ídnaðarbátarnir Leivur Øssurs-
son og Kapilssund. Sigmundur
Brestisson og Leivur Øssursson
vóru leigaðir av Foroya Lands-
stýri
Fiskiskapurin byrjaði fyrst í
apríl vestan fyri Hebridurnar, á
umleið 57?N og millum 99 og
10*V. Sum mánaðin leið fork-
aðu skipini seg longur norður
eftir, sum kortini eisini visa.
Fyrst í maí tók fiskiskapurin seg
upp sunnan fyri Foroyar, suður
av Munkagrunninum, og otaði
seg í útnyrðing, fyrst spakuliga,
síðani skjótari. Okkurt hálið var
eisini fingið eystan fyri Foroyar.
Um månadarskifti mai-juni
minkadi fiskiskapurin. Fiskurin
gek meira spjaddur og fór norð
um. Sigmundur Brestisson fór
stuttan túr norður um Føroyar
at royna, aftaná at hini skipini
vóru givin. Hann hevdi 2 hál 9.
juni og fekk tilsamans 53 tons.
So gavst hann.
Tey 5 føroysku skipini fiskadu
tilsamans um 12.800 tons. Har-
av véru 2.800 tons veidd i april
vestan fyri Hebridurnar og
10.000 tons undir Føroyum i
mai, uttan 180 tons, ið veidd
vóru í juni.
Tad skal viðmerkjast, at tvey
av skipunum byrjaðu fiskiskap
væl seinni enn hini. T.d. royndi
Gullfinnur bara í mai mánaða
og bara undir Føroyum. Á talvu
I og 2 er yvirlit yvir veiðuna hjá
Sigmundi Brestison og Leivi
Øssurson. Sigmundur var ll
túrar, og veiddi hann 5.803
tons íalt. Leivur var 5 túrar og
veiddi tilsaman 1.978 tons,
Sigmundur var 2 1/2 túr við
Hebridurnar og fekk tilsamans
1.338 tons, har meðan Leivur
var 1 1/2 túr har og fekk 535
tons við Hebridurnar. Sig-
mundur fekk í miðal 31,1 tons
um troltíman, og Leivur fekk í
miðal 9,6 tons um troltíman.
Hetta kemur helst m.a. av, at
Sigmundur hevur munandi
størri motororku enn Leivur og
kann tí brúka størri trol.
Umframt føroysku skipini,
royndu fleiri åtlendsk skip um
somu leið sum tey føroysku
Skip vóru at síggja úr Noregi,
Danmark, Sveríki, Bretlandi,
Ruslandi, Polen, Eysturtýskl
andi og Spania.
Úr Noregi royndu 12 skip og
fingu tey tilsamans 25.500 tons.
11 danskir bátar veiddu um
3.000 tons. Av teimum donsku
bátunum royndu 6 við partroli.
Eisini Sveríki hevði royndar-
fiskiskap eftir svartkjafti við 1
báti, sum fekk um 1.300 tons,
harav 600 vestan fyri Skotland
og 560 undir Feroyum Úr
Bretlandi royndu nøkur fá skip
við partroli og okkurt við
einbáttroli. Tey fingu lítið. Vit
hava ikki upplýsingar um russ
iska fiskiskapin, men nakrir
stórir russiskir verksmiðjutrol
arar sóust undir Føroyum. Pol
akkar við 4 stórum
skipum og fingu teir gott 5.000
tons. Onkur eysturtýskur trolari
var eisini at síggja, men vit hava
annars ongar upplýsingar um
fiskiskap teirra. Einstakir
spanskir verksmiðjutrolarar
vórðu eisini á svartkjaftaleiðini.
royndu
ATLANTICPANE
termorútar
Termorútar verða gjerdir í ølum støddum og
tjúktum. Obindandi tilboð verða givin.
Vit senda rútar kring alt landið.
FRAMLEIÐSLA — SØLA
ISETING.
ATLANTICPANE TERMORUTAVIRKI
Vestmanna - tlf. 244
P & « NAV
N SA ,
=>
= FE g 3.
HJ,
0
« Í
eiri mall.
VW SM
|*|
irt
FF
ku í
På 1
AJA
Mr,
"4
2 y GÐ
= ..)
ON
sat |
Må!
i Hi
HM
tons
av svartkjaftt
Frágreiðing frå svartkjaftafundi í Tróndheimi hin 11.
august 1976
Hovuðsevnini á fundinum vóru
hesi:
1. Hvussu nógv er til av svart
kjafti og nær kann hann
veiðast
2. Veiðuháttur
3. Svartkjaftur sum matfiskur
Viðvíkjandi nøgdini av svart
kjafti vildu normenn halda, at
stovnurin var eini 6 mill. tons
Um veiðutíðina segdu teir
mest tað sama,
oysku royndirnar siga, at royn
ast kann frá ca. 15. mars og til
1. juni. Tó avvístu teir ikki, at
svartkjaftur eisini kann veiðast
tí til tað høvdu
sum tær før
seinni á sumri
teir gjørt ov fáar royndir
Frá foroyskari síðu
framhildið, at nakað ar
kjafti fæst út frá Eysturíslandi
varð
svart
seinni á sumri
bert, um nóg mikið er at
hugsað verður um at
men spurningur
in er
fåa, tå
veida til idna
Veiðuháttur
Viðvíkjandi
greiddi normenn frá
royndum, hverjar trupulleikar
teir hovdu havt at byrja við, og
hverjar broytingar teir høvdu
gjørt viðvíkjandi reiðskapinum
Tad er ivaleyst ikki neyðugt at
geva eina størri frågreiding um
at trupulleikar
veiðuháttinum
teirra
hetta evni av tí
og tær broytingar, sum gjørdar
eru á reiðskapin, eru tær somu
sum førovingar hava havt við
sinum royndum, og eru tæl
áður festar á pappír. Tó kann
nevnast okkurt av áhuga sum
hildu, at brúk var
fyri maskinkraft, tá
komið var út í mai mánað, og
fiskurin kom norður ímóti Føl
oyum. Tað hann
longu tá var byrjaður at koma
seg aftaná gýtingina og varð
meira varin. Sjálvur haldi eg
eisini, at vit kunnu taka undir
t.d., at teir
góðari
vasti seg, at
Heldur tu ikki
við hesum, tå munurin ímillum
„Sigmund Brestisson< og hinar
foroysku bátarnar vísti seg at
vera størstur í mai mánað í ár.
nakað um
Tosad var eisini
eitt avlesingarapparat, sum
skuldi kunna setast á sondaran,
og sum skuldi vísa, hvussu nógv
var komið í Um hetta
hevði blivið verunleiki má sig
ast, at ein tann størsti trupul
yvirvunnin, tí spurn
nær nóg mikið
posan
leikin var
ingurin er altíð
er í posanum
Svartkjaft til matna?
Nakað var tosað um svartkjaft
sum matfisk, men bleiv sagt, at
her var komið ov stutt til at siga
nakað avgjort
Viðvíkjandi goyman umborð
á skipinum hildu teir, at sama
hagreiðing sum t.d. av sild til
matna var nóg góð. T.d. um
goymt varð í kassum, mátti ísast
nakað á botnin og somuleiðis
omaná. Annars vísti hann seg
eisini at vera góður at goyma í
tangum í upp til ca. 3 samdog
ur. Um hann í framtíðini skuldi
víst seg at verði nýtiligur til
matna, skuldu kraftblokkabát-
arnir, sum flest allir hava
tangar, verði góðir til hetta
endamál
Normenn góðu síðani eina
frágreiðing frá teirra royndum
at brúka svartkjaft til matna, og
vildu teir ikki akkurát siga, at
tær vóru so væleydnaðar, men
kundu nú heldur ikki sigast at
vea heilt miseydnaðar. Við at
skera fiskin til flak hevði tað víst
seg, at meðan hann var feskur,
var hann nakað leysur, og tá
hann hevði ligið frystur í einar 2
mánaðar (ca. 249) bleiv hann
Annars høvdu teir eisini
seigur
roynt fiskin til tað, sum nor
menn kalla »fiskakaker«, og
hevdu teir mest somu vansar
verið aftur har