mikudagur 6. apríl 1977síða 9

— GA Nr. 27 — 6. april 1977 sosialurin Ummælið um ummælin Frá einum takksamum Klaksvíkingi — So leingi ein ikki er nøgdur vid seg sjálvan, ! er ein ikki heilt illa farin, sigur Magnus í hesum parti av ummæli sínum Fjórða ummælið stóð eisini í Dimmalætting. Ummælið var undirskrivað Takksamur. Sum eg skilti, so var hetta ein tøkk og heilsan frá einum Klaksvíkingi. Gott at fáa ein so hjartaligan, flógvan og heitan norðanvind. Eisini hesin skilir arbeiði mítt við mær sjálvum. Og hann er fegin um, at eg havi vundið upp land. Á ja, hevði tað bara verið so væl. Men, ein skáa havi eg fingið. Sannleikin er helst tann, at tá landið er vunnið liggur næsta fyri stavn. Hesi ævigu lond. Tráanin og longsulin. Leit- an eftir friði, eftir sannleika. Altíð á ferð. Gerðirnar fora aðrar við sær. Einki er endaligt. Hann tosar rámandi um at flóta ella sekka. Og tá hann kemur inn á tað tronga, forkryplaða samfel- agid, ið drepur mannasålina, prógvar hann, hvussu nógv hann hevur skilt. Hevur helst sjálvur merkt hetta fyribrigdið. Eg vil takka hesum Klaksvík- ingi fyri hetta logvatak. Sum eg: skilji, hava vit gingið til fimleik saman. Ája, minnini eru góð. Ein heilsan til tín, Ova, lærara, og allar teir, sum luttóku í hesum liði. Nær mundi hetta vera? Í 60 ella 61. Hetta var fyrstu ferð eg varnaðist, at eg var vorðin eldri. Sum tann elsti á liðnum legði eg til merkis, hvussu nógv kvikari teir ungu vóru, og orkaðu betur. Men Ove uggaði meg: >Aldurin! Magnus, aldurin!< Og eg var bert 26 ára gamal. Í dag eri eg 41. Men sjálvur haldi eg meg ongantið hava havt tað betur. Ein vinnur so nógv annað gjøgnum árini ístaðin fyri tað ein tá hevði kroppsliga og sálarliga. So leingi og Magnus heldur fram: Ummælir Ola Dahl í Norðlýsinum. Nemur við blaðmoral, ábyrgdar- kenslu, prenting og uppseting Fimta ummælið stóð at lesa í Norðlýsinum og var tað Óli Dahl, ið skrivaði. Lat meg her viðmerkja, at eg sjálvur, eftir royndum við seinastu og fyrstu bókini, sendi hana til Óla, at ummæla. Orsøkin var einføld. Eg sendi fystu bók mina, 17 YRKINGAR, til Ola. Og, hann skrivaði mær hampuligt um mæli. Næstu bøkina sendi eg ikki til Ola Dahl. Hetta var vid vilja. Eg var farin undir kann ingararbeidi. Vildi siggja um blaðið Norðlýsið sjálvt var ført fyri at geva eitt liknandi um- SL See DNS Á páskum verða matstovurnar opnar soleiðis: Skirhåsdag & langafriggjadag HOTEL FØROYAR OPIÐ: (HAFNIA STONGT) SKIRHOSDAG: Døgurdi 12-14 Aspargessuppa, Hamburgarryggur v/ grønmeti, Trifli Nåtturdi 18-20 Vidskeradiskur, stokt lundir LANGAFRIGGJADAG: Døgurdi 12-14 Fesk suppa v/ bollum, lambasteik v/ reyðkál, Ísdessert. Nátturði 18-20 Viðskeradiskur, Stoktur kjúlingur v/ grønmeti. LEYGARDAG ER FØROYAR opið sum vanligt, Hafnia er stongt. 1. påskadag & 2. påskadag HOTEL HAFNIA OPID: (FØROYAR STONGT) 1. påskadag: Nåtturdi 18-20 MATSTOVAN BERT OPIN 18-20 Luksusplatta vid: sild i dildlaka, rekjur, heimagjørdur livurpostej v/ champignon, roastbeef v/ remoulátu, fleskasteik v/ reyðkáli, mørbradbeuf v/ leyki, fruktsalat við føroyskum róma 2. påskadag: Nåtturdi 18-20 MATSTOVAN BERT OPIN 18-20 Luksusplatta við: Sherrysild, royktur laksur v/ røreggi, heimagjørdur livurpostej v/ champignon, roastbeef v/ remoulåtu, skinka v/ italienskum salati, kjuling v/ agurkusalati, ostur. HOTEL FØROYAR tlf. 11347 sr Góðar påskir HOTEL HAFNIA tlf. 11270 4 AU OO MENE TS SØD OD EGET DT ON ein ikki er nøgdur vid seg sjålvan, er ein ikki heilt illa farin. mæli. Tað vóru teir ikki. Á aftastu síðu komu nakrar flokt- ar, einkisigandi fyri ikki at siga dupultorðaðar reglur, um tær ikki vóru beint út steindummar Ni sendi eg bókina, Í GRØN- LANDI VIÐ KONGSHAVN, til Ola Dahl. Og eg varð ikki vón- svikin. Í Norðlýsinum nr. 6 friggjadagin 12. ummælið at lesa. Týðuliga sæst, at Óli hevur verið hugtikin av bókini. Og hvat kann gleða eina Eg havi, verið so heppin, at hoyra til tey, ið skriva Ikki bara tað, men dag og dagliga frá nov. 1976, stóð skrivandi sál meira sum verða lisin almenninginum fingið at vita, at tey dáma tað er skrivi, og fegin vilja hava meira. Á hesum eki eri eg sostatt forkelaður, men ti ikki oyðilagdur. Væl eri eg greiður um, at onkur skemtari mutlar fyri seg sjálvan: »Ein kann ikki blíva tað ein er>. Alt er tær fyrigivið, góði. Kanska hev ur tú rætt. Viðvíkjandi Norðlýs inum so siggi eg onga orsøk til, at senda vælskrivaðar, vakrar, dýrar bøkur, sprotnar úr sålini, tilevnaðar undir herðum arbeiði. Skaptar av trongd, frei, gleði, sorg, vilja. Eg siggi onga orsøk, at senda slíkar bøkur til blød, ið ikki geva nakað ummæli. Ti vil eg, hereftir, ikki senda nakra »ok til Norðlýsið. Men, Oli Dahl vil framvegis fáa bøkur mínar sendandi. Sjálvandi iesum blaði frítt fyri, at upptøku av ummæli. Tað hevur tó lítið at Vit )immalætting og Sosialin Tå eg nevni Dimmalætting og stendur syta siga hava eisini Sosialin, hevur hetta eisini sina ogisku, skilagóðu orsek. Hvorki Jagblaðið ella 14 september ummældu við einum orði bók mina, Í GRØNLANDI VID KONSHAVN. Men, hetta var ikki annað enn eg hevði væntað. Tey kunngjørdu bók mina í fáum reglum, men tey ummældu hana ikki. Her koma vit inn á orðið blaðetik, blaðmoral Dimma lætting og Sosialurin leggja stóran dent á, so vitt gjørligt, at ummæla allar bøkur. Hesi blød vita, at hetta hava tey Nei, tey viðurkenna Hava skyldu til eisini hesa skyldu mót vegis hinum blødunum eina å- byrgdarkenslu. Tað sigur ikki so lítið um eitt blað sum Sosialin, til dømis, at teir lata heilar tríggjar síður til eitt bókaumæli. Her hugsi eg um bókaummælið hjá Hanus Andreassen av bók mini í GRØNLANDI VID KONGSHAVN, sum stóð í Sosi- alinum 6. nov. 1976. nr. 68. Her så eg eitt ummæli, ið ikki bara var vælskrivað og bókmentar- listarliga eitt meistara verk. Nei! uppsetingin av hesum um- mæli, hver so hevur staðið fyri ti, havi uppfatan av, at Hanus sjálvur hevur lagt hana til rættis. Tað vil siga prentlistar- liga uppsetingin var frålik. Hvi? vil so onkur siga. Svarid er einfalt. Ummælið var prýtt og livandi við myndum, sum berg- málaðu úr orðunum. Soleiðis er hetta ummælið ein úrvalsfyri- mynd til ell onnur, at laga seg eftir, tá tey fara undir slíkt arbeiði. Viðvíkjandi Dagblaðnum og 14. septembur, so fara tey uppi sama leyp, sum Norðlýsið. Teir fáa ikki ein snøkil frå mær. Ikki ein stav! Olav í 14. eri eg tó ikki liðugur við. Lat meg endurtaka tað, sum eg skrivaði til hann í Dimmalætting týsdag 1/3 1976: „Sig mær eini tvey ting, Olavur! Kennir út einki til blaðmoral? Vanlig mannagongd, tå bøkur verða sendar einum blaði, er, at tær fáa eitt ummæli. Eg dugi ikki at siggja nakra orsøk til, at senda minar bøkur til 14. septe ber. Dyrar bøkur + strid og porto bara fyri at prýða tina bókahyll, ókeypis. Men, tað gleðir meg at síggja, at tú hevur verið førur fyri, at brúka eina mynd í bók mini, I GRØN. LANDI VID KONGSHAVN, í onkrum tú sjálvur hevur skriv að, og sum einki hevu við mina bók at gera. Jú, myndin av skyldmanni minum, Victor Danielsen, Frammi í Dali, í Kollafjarðardali, er góð. Men tað ið hevur fingið loyvið hevur er ikki tú, 1 1 at bruka hana og sum gjørt tær ómak og arbeiði við at skaffa filmin frá Dånjal Daniels- en, soni Victor, búsitandi í Klaksvíkini. Veitst tú, hvat eg kalli slíkar gerðir fyri Olavur. Eg kalli tær fyri grovasta ómoral, frekleika og kynismu. Frá hes- um degi av fær tað blað, tú umboðar, ikki ein stav frå mær. Tú skal fáa hetta, eitt punktum! Og eitt aftrat: Hvussu ber tað til, at tú sendir aftur, ikki tekur upp, brævið, sum Hanus Andre- sum til brævið frá William Heinesen, ið tóð í 14. september nr. 5 leygardagin 5. februar 1977 Viðvíkjandi brævinum frá Willi- Hanus havi hendan spurning at seta „Hver hevur tt hetta brævið? Er tað tú? Ti hetta er ikki foroyska skriftmálið Williami. Tað kuldi eg vita, sum setti upp ið William sum 1 asen skrivadi, svar am til eg tær umst hjá tekstirnar, skrivaði til lýsingareðina tid gekk í føroyskunv Sum, tá Nonnegaard allar sinarl bløl var stjóri i Føroya Banka. Lýsingar, ið umtalaðu føroyska list og listarfólk. Er orsekin tann, góði Olavur, at og Emil Juul | | tað so væl Var ) fyri mongum árum tu )msern er ikki tú, sun síðani gjørdi Emil til úrvalssjón leikara fyri part hansara í Vild- anden eftir Ibsen?