leygardagur 21. januar 1978síða 12

a EO Nr. 5 — 21. januar 1978 sosialurin Síða 13 Framhald frå sidu 10 ur. Fullkomiliga gloymir halda stóran sannleika, til havs sum kópakonan komin, klædnadraktirnar Men einaferð enn ; . hann, at túsundir aðrir nevniliga, at tey, ið eru Hatta var í stórum ikki aftanfyri, alt skorið Sjálvandi finst nógv ann ina at tváa sær hendurnar Á I: ; tj Á ; ; ix Sí ! di A pl Á við lógin.er Så fyri ol! húskallar ikki uppliva eitt sindur eðrvísi, tey ið hæddarpunktini í leiki- útípapp, onkiyvirlatið til að tilfar í leikinum, men Millum á tekur ÓS. hansara tilfelli, at teir tora at hugsa útum mark- num, men partar eru inní åskodarans hugflog. tað er ikki meiningin við ; Ata 43 aldri gerast smámenn. ni, ognarrætturin og millum, sum eftir mínum Hvat formi viðvíkir, einum ummæli, at hver kallurin soleiðis til: >Hvat SSK li SKAL må Á : : , ; vik tå við okkum. Gud? Men lívið livst víðari. kirkjan hevur sett, tey tykki skuldu verið strik- leggur Gríma stóran dent detalja skal umreðast Við aðrari hondini velti eg Kópakonan fødir eina Skapa ólag i, ti fólk verða aðir. Tað eru smáleikirnir á kroppin sum grundarlag Heldur skal ummælið óttir, sjá i ti tá tvungin at hugsa, at hjá Steinbjørn Jacobsen, fyri ellum leiki, at lata roknast sum vegleiðing óttir, sjálvandi til sorg g fyri bóndan, meðan hin sáar illgresi mítt. Verjan, hver er mín verja? Tit kalla meg óeydnismann. Øeydnis eri eg, tí tit hava ikki bundið meg heilt nið- ur. Eg girnadist frælsi, forbannadi trælurin eg. Helt meg vera meira enn ein hund, og fjóskonuna annad enn eina tik. Er hetta tin dómur, harri? Hvi skapti tú fæloysing- unum kenslur og skapti okkum í tínum bilæti«. Við egiligari styrki og knivskørpum orðum er parturin um tey bæði, gevur eitt spæl, ið fær ylin at ganga kykan gjøgnum kroppin. Men hvat hendir so, jú, sum við seyða- tjóvinum. Aftur eitt til- felli bjargar teimum. Av óvart verður húskallurin vitni til ein loynihandil, bóndin hevur við fremm- ad handilsskip. Tá straffurin fyri tílíkan handil er strangur, býður bóndin húskallinum ein teig at seta sær egin hús á. Og so verður. Húskall- urin, sum áður hevði verið heitur uppreistrarmadur, ið hevði sæð, hvussu sam- felagið armar tann, ið ikki er føddur til arv, verður av hasum áðurnevnda tilfell- inum ein spakur smámað- fyri bóndan, ið vil lata seg sjálvan liva vidari gjøgn- um ein son. Kuldin, ið umgirðir alt, er við at taka hana av fótum, og so ræðuligu kristnu sermoni- urnar, kvinna, ið hevði átt, skuldi igjøgnum. At hon er skitin, órein, fatar kópakonan ikki, líka lítið, sum vit fata tað í dag. Fyri hana er tað heilagt at seta barn í heimin, iskoyt- ið frá kirkjuni gjørdi tað heilaga skitið. Í 3. Móse- bók kap. 12 stendur mill- um annað: >Men faðir hon moybarn, tá skal hon verða órein í fjúrtan dag- ar, eins og tá hon er órein av mánasjúku síni; og síð- an skal hon sita heima í seksti og seks dagar, meðan hon hevur blóð- reinsan sina.« Í teimum ræðuligu 66 degunum, hon gongur knúskað av kirkjuni, verður sum so ofta í leikinum sett spurn- artekin við teir ymisku al- mennu sannleikarnar, sið- irnir verða grópaðir i- gjøgnum. Hæddarpunktid er, tå hushjålpin, ið »ansar« kópakonuni, sigur: >tú og tínir líkar skapa ólag í, so „allur okkara heimur fer at rilla.. Hasi orðini inni- taka sína egnu steðu og umsteðurnar í síni heild upp til umhugsunar. Ein dagin bóndin er til útróðrar, hevur hann gloymt lykilin til kistuna, og í kistuni liggur gamli hamurin hjá kópakonuni. Hon brúkar meguleikan, vendir menniskjasamfel- agnum bakið og fer í havið aftur til sítt gamla lív. Í dreymi kemur hon til bóndan, og áleggur hon- um, tá farið verður til lát- urs aftur, ikki at drepa sin brimil og teirra hvelpar. Men í hevndini sorar hann alt, og tå kemur kópa- konan til bygdina aftur, men hesaferð í skapi sum øgiligt troll, og lesur for- bannilsi yvir tey. Tekur millum annað soleiðis til: So mikið skal falla og so mikið skal doy at tey kunna í fevning taka alla hesa oy. Hatta forbannilsið kundi ein tulka sum at mannaættin hevur ongan meguleika, at hon vil kvalast í sínum egna skarni, og tó. Kanska er tað ein kraft- ig áminning, at verður onki gjørt við okkara sjúku jørd skjótt, fer alt sum eg haldi vera frålika satiru, men óneyðugt at taka vid i leikin. Leikurin er ivaleysa sterkur i sær sjålvum. Grima, sum er saman- sett av fimm fólkum, hev- ur i »Kvædinum um kópa- konuna« 13 ymiskar leik- lutir, sum tey byta sundur sínamillum. Skiftið mill- um tey ymisku leikpettini gongur skjótt og presist. Bert tann eina leiklutin skilji eg ikki rættiliga, tað er ispegilin. Haldi, hann virkar avleiðandi frá leik- inum, fær spælið at floyma út. Við hesum ummælinum haldi eg meg eisini hava lýst, at hvat innihaldi við- víkir, brýtur Gríma harð- liga av frá ti »gamla« teatrinum. Bara at seta teir spurningar, Grima gjørdi, hóast nidurstødur- nar i nøkrum førum kundu verid betri, bara at gera tad, visir eitt ålvarsligt brot. Ti eyðkennið fyri »gamla« teatrið er heilt einfalt at spæla fittar, hugnaligar og meinaleysar leikir, at grýta bomm og ljósareyðar ballónir fyri fólkið, at lulla okkum í blund við bagatellum. Og teirra leiktjeld eru full- brúnbeisa hann úttrykkja kenslur- nar. Og ell vita vit, hvus- su avmarkað, tað at tosa, er, at orðini ikki rokka longur enn til eitt vist mark. Eisini brúkar Gríma teir stóru megu- leikarnar, sum liggja í ljósinum, á palli. Havi ikki sæð betri ljósnýtslu. fyri bólkin, og sum stuðul til hin minni krittiska á- skoðaran. Tillukku Gríma, vóni bert, tit fáa meiri pening at arbeiða við, ti sanniliga hava tit vist, at tykkara arbeiði er tað vert Jóanes Nielsen Føroyskt togv Føroysk pløgg Ull Skipstroyggjutógv. grátt ... ditto, hvítt ditto, myrkamorreytt og ljósamorreytt Heimatroyggjutógv, hvítt og grátt.... ditto, myrkamorreytt og ljósamorreytt Nappað tógv, allir litir. Undirtroyggjur úr nappaðari ull .... Undirbuksur úr nappaðari ull Elin hosur 70 kr. k 80 kr. kg 130 kr. 110 kr. stk. 110 kr. pari 23 kr. parið 23 kr. parið . parið . parið Vit keypa óvaskaða ull fyri 7 kr. pr. kg. Vaskaða: Hvíta 14 kr., gráa 10 kr. ljósamorreyða og myrka- morreyða 16 kr. pr. kg. TØTINGARVIRKID v. Olavur Gregersen, GØTA, tlf. 41020-41120 stereomøblar — entrémøblar brúnbe Fe p > Reolir i furu — nøt og ise