leygardagur 22. apríl 1978síða 12

Síða 12 sosialurin lesarabrøv Nr. 30 — 22. april 1978 Skularnir og kommunistagrylan Ongantíð fyrr havi eg hildið at hugsandi fólk her á landi tóku Øla Breck- mann og hansara hugsan- arlíkar fyri fult, aldrin mundi eg trúð, at teir í álvara kundu fáa vald á fólki. Hesin eftir ollum at dema hættisligi demagog- ur hevur nú tíverri yvirbe- víst meg um, at hann kann vera hættisligur. Onki demokratiskt hugs- andi fólk kann sita hendur i favn og síggja hetta harkalið fara so við lands- ins lærarum, og skriving Dagblaðsins og øsing tess til forfylging av lærarum, sum hava aðra áskoðan enn ta, at kapitalisma er himnaríki á jerð. Tann persónliga útspill- ing og lýsing av persón- ligu eginleikunum hjá á- vísum lærarum í Dagblað- num er so grov, at hon er niðanfyri alt mark. Hvat siga fólkafloksmenn, hampamenn sum eru í fólkaflokkinum millum ernirnar og heykarnar, hvat siga teir til hesa skittblaðmensku á mål- gagni teirra? Tann 22. mars stóð grein undir heitinum >Ha- va ikki biðið um marx- istiska hjålp« sum er so grov, at hesir lærarar kunnu ikki lata hesar skoðanir sita á sær. Undir greinini stendur »fyrrver- andi og núverandi næm- ingur«, men sjålvt um maðurin sigur seg vera núverandi næming, so má tað vera í lívsins skúla, tí sjálvur arbeiðir hann sum lærari, og skrivimátin er so eyðkendur, at er tað ikki hann sjálvur, hevur tað eydnast honum heilt fantastiskt at indoktri- nera næmingar til at skriva sum tað var hálað úr tunguni á honum sjálv- um. Feroya fólk eigur at vita, at hetta er ein veru- lig hóttan í samfelagi okk- ara. Ikki marxisman, men tey sum uttan nakað sum helst vita um, hvat marx- isma er, skipa fyri útreins- ing (berufsverbot sum vit kenna frá frælsa landinum Vesturtýsklandi) av út- lærdum lærarum úr starvsmeguleikum her á landi, tá eru vit komin so langt til hegru, at tað »ytsta høgra«, sum Breckmann og Dagblaðið siga seg umboða, er ikki fjart úr stavni. Fáa trúarfanatikarar og fólkaflokksfasistar valdið á skúlaskapi okkara, so verður ikki meguleiki hjá frælslyntum fólki at trív- ast her longur. Sleppa teir at reka og forfylgja okk- um her heima, so missir foroyafólk nógv av sínum bestu og tað kemur at frættast í heimsmåti, at hetta lítla land kann gera nakað tað sama við síni, sum Vesturtýskland bæði fyrr undir Das Reich, og nú praktiserar. Fólk kann neyvan trívast uttan starv, og tað er náttúrligt, at lærarar vilja arbeiða við ti, teir hava lært, uttan mun til áskoðan í poli- tikki, og skulu teir broyta hana, er í hvussu so er neyðugt at heilavaska teir. Og tá vil hópurin heldur flyta av landi. Eitt er vist, og skal tað vera sagt í hesum sambandi, at fólkaflokkurin og trúar- fanatikararnir eru hættis- ligari fyri land og tjóð okkara enn vit gruna. Her er tað >pengapung- urin sum ræður yvir hjarta og heila og onki annad.« Her kann »penga- marknaðurin< knúsa fólk- ið, um tað »loysir seg< fyri hann. Lat okkum byggja eitt land, har heili og hjarta ráða í sameining, og ikki pengaposin. Latum okk- um arbeiða fyri einum *x**x Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. frælsum sosialistiskum Feroyum og gloyma grýl- una um Sovjetsamveldið og alt tað ónda sum kemur eystanifrå. Vit eru sjálvi mitt í tí ónda: svarta vandanum hegramegin- frá! Reyðlingurin Grimmi Rættleiðing til Norðlýsið Í Norðlýsinum 14. apríl stóð ein grein um ung- dómskonsertina, sum Ein OPEL til eitthvert endamál fo 0 Opel Kadett Opel Manta sa 4 DN 2 Á í Opel Rekord Opel Ascona Komið inn og síggið tey mongu modellini. Vit bjóða tygum royndartúr og tygum síggja sjálvur, at OPEL hevur alt sum ynskist: Ein dygdargóður bilur, ódýrur í nýtslu, tryggur og fyri ein lagaligan prís. P/f Vilhelm Nielsen & Søn Jonas Broncksgøta 35 3800 Torshavn tlf. 11140 Ungmannafelagid Skansa- stova i Havn skipaði fyri, og i hesi grein eru nakrir skeivleikar. Ovasta myndin, sum var å siduni, syndi okkum tær triggjar genturnar, sum sungu i Fox i Vest- manna. Undir myndini var ein tekstur solj6dandi: KLUTADUKKURNAR UR VESTMANNA. Het- ta orð, klútadukkur, er ikki eitt ov »pent« orð at siga um fólk, og hví skula tær nevnast so? Í greinini er einki, sum sýnir okkum hví, tverturímóti, har fáa tær hálvavegna rós. Eitt annað er yvirskrift- in, Beatkonsertin. Hatta var ikki ein BEATkon- sert, men ein UNGDÓMS konsert. (Tað er váttað av formanninum í Skansa- stovu). Tað verður eisini funnist at, at klassiskur tónleikur ikki hóskar til eina tilika konsert. Hvi ikki. Tað eru nógv ung- fólk, sum væl dáma klass- Alt húsið angar av frískleika, tá eg havi vaskað við Heilsøla: J. VEYHE Térshavn, telf. 11591 iskan tónleik. Eisini varð funnist at jazzinum, sum varð sagdur ikki at hóska til hesa konsert. Til eina ungdómskonsert skula ell slog av tónleiki verða um- boðað. Black Birds varð heldur ikki væl dámt av greinar- skrivaranum, tí øll løgini uttan tað fyrsta vóru 6- hóskandi. Hví eru lett log ikki hóskandi til eina ung- dómskonsert? Eisini varð lopið á Kára Petersen, sum hevði und- irhaldið. Sagt varð í grein- ini, at allar »vittigheit- irnar< eru gamlar, men so var ikki. Tær dámdu fólk- inum væl eftir logvabrest- unum at dema, so heilt gamlar hava tær ikki ver- ið. Eg havi eisini spurt fleiri ungdómar, og allir siga seg aldri at hava hoyrt tær fyrr. Fleiri ferð í greinini varð nevnt >prikkurin undir I- num<. Hvat er tað? Ein lítil rættleiðing. Kentire, sum tað verður stavað í blaðnum, er skeivt. Tað skal vera Kin- tyre. Havnardrongur Eitt sindur um valsigur Dagblaðsins i Fraklandi Óli Breckmann hevur eftir Dagblaðnum at dema vunnið »sigur« í franska valinum herfyri. Journal- istikkurin á tí blaðnum er nú soleiðis, at skemtiligari hevði verið bert at endur- prenta greinina, tí hon talar opið og erligt tey sjónarmið, sum blaðið hevur. Teir »frisinnadu« flokkarnir, sum hava „álit pengamarknaðanna< vunnu móti teim vinstra- sinnaðu, og tí hava sein- astnevndu grund til at smakka »beiskan bita,« sum blaðið målber seg. Hetta er ikki undarligt at lesa, ti blaðið virkar sum málgagn fyri poli- tikk, sum miðar móti at >pengamarknaðirnir< skulu ráða heiminum. Stjórn Allende í Chile var ikki populér í amerikanska pengamarknaðinum, ti fekk hon sín »rættvisa« dóm. Tað sama kundi hent í Fraklandi, um fólk- ið ætlaði sær annað enn pengamarknaðirnir hava áhuga í. Hetta er peng- anna demokrati. Men Óli — um hann er útbúgvin M.A. — man ikki hava lisið ov gott uppá tann dagin, tá hann hevði fyri um fronsku val- skipanina. So hevði hann ikki tosað um »sigur«. Tí í beinleiðis valinum, fyrra umfarinum, sum er eins og okkara valskipan, fingu vinstraflokkarnir yvir 50% og tað er ikki so lítið. Men valskipanin í Fraklandi er soleiðis, at valdømini eru ymisk til steddar, sjálvt um tey hava sama tingmannatal. Soleiðis var tað valskip- anin, sum gav teim »fri- sinnaðu< meiriluta at enda. Fólkið gav haraftur- *x**x SAMSKATTINGIN ÓRÆTTVÍS Løgtingid samtykti fyrr at avtaka samskattingina. Tað var tí ikki legið um ein nú hvakk við tá upp- skotið kom fram sum vísti, at bert nøkur fá fáa henda rættin. Í tí føri- num, har bæði maður og kona arbeiða úti, vera tey skattað hvert sær, meðan ein arbeiðsmaður ella fiskimaður, har konan ikki kann arbeiða úti av ein- hverjari grund, verða skattað saman. Onnur, sum fáa styrkveiting skatta hvert sær, og ekir hetta um siðloysið og pappírsleysa hjúnarlagið. Kvinnan, sum arbeiðir heima, hevur, og hevur altíð havt ein stóran sam- felagsligan tydning, og vísir tað seg nú, at tað enn eru nakrir tingmenn, sum ikki duga at skilja hetta. Tingmenn, atkveði soleið- is at øll hjún verða skattað hvert sær. J. O. Schrøter ímóti sosialistisku flokk- unum greidan meiriluta. Og vøksturin á atkveðum var bert á vinstra bóg- num, so tað verður fram- tíðin, sum er teirra, um ikki »pengarmarknadar- anna.« »Heimurin veit« skrivar Oli, »at ein borgarligur politikkur er minni vanda- mikil fyri búskapin í ein- um framkomnum landi enn sosialistiskur poli- tikkur.« Um »heimurin« veit hetta, veit eg ikki at siga, men man ikki »heim- urin« i hesum sambandi merkja tað sama sum »pengamarknadurin«? Tað er vist, at hugsjónir Fólkaflokksins og Dag- blaðsins vilja hava bú- skapin at stjórna fólkinum og ikki ovugt. So kemur tað (ja hettar er ikki úr Framanum): »fransar ræddust eisini fyri, at europeiska sam- vinna, EEC og NATO, skuldu sindrast, um kom- munistarnir skuldu kom- ast til valdið.- Og tað kann eisini vera at teir vóru ræddir tá teir fóru at velja, og at teir hevdu grund til tess, at teir óttaðust atburðirnar frá Chile ella innrásina í Tjek- koslovakia. NATO kundi syrgt fyri kvetti, um so- sialistisk stjórn kom at sita í Fraklandi. Og er tað demokrati, tá fólk torir ikki at velja teir flokkar, sum tey innast inni vilja velja? So fer bukkan yvir fronsku kommunistarnar. Er »stalinistiskt« eisini farið at vera persónligir eginleikar, sum eins og »hatur,« >harðrendur< er blivið sálarligt hugtak? Eru persónligu eginleikar Stalins sála gingnir í arv til allr heimsins kommun- istar? »Pengaspurningurin« skrivar so Oli, »og ikki hjartað< avgjørdi valið. Her er hann heilt samdur við tær kreftir, sum mynda sambandsflokkin, og sum Ólavur Michelsen sigur »hava búkin til Gud.< Ikki er mikið av framtíðarhugsjón um at liva fyri búkin ella peng- arnar. Hvat mundu frans- menn valt, um teir valdu við hjartanum? Eg haldi, at tað er neyð- ugt at hava í hvussu so er heilan við, tá man fer á val. Og tey sum hava tað, velja neyvan blaðstjóra Dagblaðsins á ting. Reyðlingur Óndi