leygardagur 6. mai 1978síða 9

RSA sosialurin Áheitan Eftir at eg sá hendingina, tá ein hýruvognur varð kolaður upp á Vaglinum í Havn týskveldið 25.4., um miðnáttina, er ein 6- hugnaligur tanki komin til min. Hvat um henda 6- lukka var hend umborð á einum av okkara Strand- faraskipum, eg hugsi í hesum føri um Trónda, Ternuna og Sam. Av ti at eg ofta ferðist við hesum skipum eri eg greiður yvir, at hendi ein ólukka, sum tann á Vagl- inum týskveldið, umborð á einum av hesum skip- um, so kundi mannskaði og tað stórur verið hend- ur. Tað fer mær kalt niður eftir rygginum at hugsa um, hvussu innistongd tey, sum ferðast um Vest- mannasund eru í bilinum. Tað er ómeguligt at sleppa út úr bilinum, um ein ólukka skuldi hent. Vælsignaðir tit, sum hava ábyrgd av teimum ferðandi, gerið ikki loyvi til at fólk situr í bilinum, meðan siglt verður. Væl veit eg, at hetta leingir um avgreiðsluna av túrinum, men kortini við ólukkuni, sum hendi á Vaglinum í huga, hvussu skjótt eld- lesarabrøv Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrøv upp- tikin undir hesum teiginum er, at blaðstjórnin vei brøvini. „hver hevur skrivað Fólkafloksmoralur Tað tykist sum Óli Breck- mann virkar eftir morali- num: >Hensigten helliger midlet.< Ein dag leggur hann eftir invalidum og pensi- onistum. Ein annan dag forfylgir hann á ókristiligan og ó- demokratiskan hátt einum menniskja, ti tað ikki hevur somu politisku á- skoðan sum hann. Uppaftur ein annan dag t.d. flaggdagin, tosar hann um Várharra og ci- terar Nordal Grieg, sum gav sítt lív í bardaganum ímóti ellum ti, sum Oli Breckmann í sínum polit- iska virksemi stendur fyri. Er hesin dupultmoralur galdandi fólkafloksmoral- ur? E.D. *k*xx* urin kolaði alt upp, hevur tað litlan og ongan týdn- ing, um Sam verður seink- aður 5 til 7 minuttir av ti, at tey ferðandi skulu úr bilinum, meðan siglt verð- ur. Sjálvandi eru umsteð- ur, sum gera, at tey ferð- andi ikki kunnu fara úr bilinum, eg hugsi um av- lamin og onnur, men tá mugu tit hava møguleika fyri at kunna koma til bilin, og hjálpa einum út, um ein tílík vanlukka skuldi hent. At enda: Hetta er ikki ein ábreiðsla til tykkum, sum sigla við hesum skip- um, men bert ein áheitan um at fyribyrgja eini van- lukku. S. „Hvat um henda ólukka var hend umborð á einum av okkara strandfaraskipum... har er ómeguligt at sleppa út úr bilinum.< .… … ÞÆR KÁS won - i: » Hvat ætlar Gríma at verða? Nógv hevur verið skrivað um leikbólkin »Grimu«, meðan hann hevur verið til, og sigast má, at hetta er væl unt. Hesin bólkur hevur gjert sjónleikin til nakað viðkomandi, til ein part av nútíðar samfelags- lívi, og er hetta meir enn sjónleikur i Føroyum áður hevur verið ferur fyri. Satt at siga hava mong eftir mínum tykki sæð eina framtid í Grimu sum listarligt ambod fyri and- ligum framburdi og hug- sjónarbroytingum í ti svarta myrkrinum, sum við peningaposahugsan- um hottir alt liviligt før- oyskt samfelagsliv i dag. Men satt at siga kundi bjartskygt folk ikki annad enn gerast vonbrotid av teirri samrødu, sum var vid Grimu i Sosialinum 22 april. Her staðfestur bólk- urin, at hann er so ávirk- aður av ræðslupropagand- uni móti vinstrasinnaðum listarvirksemi, at hann nýtir einhvenn meguleika til at draga í land. Minnir alt ov mikið um tjóðveld- isflokkin og umboðsmenn hansara, tá ein spyr um flokkurin er sosialistiskur. »Nei, vit hava onga ismu, bert føroysku ismuna« svara slikir, hvat tad nu enn man merkja. Hetta er eyðkenni fyri politiska prostitutión, tí tú torir ikki at siga, um tú ert so- sialistur ella ikki, vegna óttan fyri veljaramissi frá ti politiskt óbúna horni- num. Somuleiðis sær tað tíverri út í samreðuni við »Grimu«: vit halda tað vera »tåpuligt at tosa um ismur,< og aðrir setningar floyma teim av munni, fyri at bera i bøtuflaka og tryggja fólkinum, at her er ikki talan um politiskan bólk, men um penan og borgaligt listarligan bólk, sum bert er móti deyða- revsing og »trongskygni« og so avgjørt aldri vil skriva undir mótmæli ella politiskt rit. At slíkur politiskur naivitetur og nevniliga »trongskygni« í hugmyndafreðisligum (ideologisku) grundarlagi skuldi fara at koma frá einum bólki. av listar- monnum, sum ein hevur havt so stórar hugsanir og vónir um, er ikki annað enn vónbrot. Ein hevði trúð, at hetta vóru polit- isk vakin fólk, sum vistu., hvat tey vildu og ætlaðu, men eftir samreðuni í So- sialinum at døma, so kann ein ikki vænta annað enn vanliga deiggið frá hesum bólki i framtidini: una fyri politiskari stødu- takan, falshugmyndirnar um tad »objektiva« ella »neutrala« um listarvirk- …… se * …… ræðsl- semi, tí vit mugu vera so pen og ósek, um tað kem- ur fyri, at »sjålvt børn« síggja framsýningar okk- ara Heldur henda gongdin í hugsjónum fram, annað »Grimu« so enda tey, har alt framburðshugað her prosti mentanarvirksemið heima er endað. I tutiónini, í ræðsluni fyri, hvat »folk heldur,« og kanska mest av øllum i peningaræðsluni: hvat eiga vit at hava á pro- gramminum fyri at fáa al- mennan studning Soleiðis doyr listin. So- leiðis livir andloysið. So leiðis ræður peningapung urin yvir hjarta og heila Vónandi finnur Grími seg sjálva. áðrenn ov seint verður marxistur *x*x Einki serligt um sín egna bygdarmann Hvussu man grannskoð- arin hjá P/f Bil á Sand- oynni, Pauli Ellefsen, fara at reagera? Leygardagin 29/4 78 skrivar Dimma- lætting grein við yvir- skriftini >Stórur munur å.« Greinin endar við at roknskapurin luktar illa. Ærumeidandi skriving hesa seinastu tíðina í Dim- malætting, privatpersón- ar verða beinleiðis drignir út í bleðini, vamlisligur lestur. Hetta er blaðið, ið stridist fyri at umboða Føroyar í framtidini. Eg sigi bara, Gud náði okk- um. lagt eftir P/f Bil i. Sand- oynni. Eg ætli ikki at blanda meg í tað. Eg ivist I sidsta bladi verdur ikki i, at teir menn, id her sita saman vid løgmanni og landsstyri klåra at Tað er lætt at lesa imillum regl- urnar i hesum brævi, at tað snýr seg um at koma fram at einum vissum per- sóni í Bilfelagnum, Arthur á Brúnni, sum greinskriv- arin sigur er formaður, men tað er hann als ikki. So lágt ríður greinskriv- arin, at hann fer út í al- menn bleð at brigsla manninum skatt, mann- minkandi skriving Tað, sum eg her vil bera verja seg sjálvar fram, er, at tú skal leita leingi eftir einum bil- sjaferi, sum hevur rekt sínar skyldur so væl sum Arthur. Hansara bilur rullar frá morgni og út á náttina. Somuleiðis hevur hann koyrt síðani Meginskúlin byrj aði. Tað haldi eg, at eg tori at viðmerkja, at eldur í Skálavík kunnu ikki siga annað enn, at tað er ein væl rekt koyring Mangan um veturin ikki sert vandafull koyring við fullum bili av børnum. Øll eru vit greið yvir. at síðani allir privatbilarnir komu, hevur tað sjálvandi skert nógv rutukoyring- ina. Ein, tveir og triggir bilar. i, drum. hvorjum in) SKUiaDØrnini for- hesir husi, einki ilt at siga um tað. Sjálvandi brúka folk sínar egnu bilar. Men. ja, eitt stort men, teir dagar. tá ivasamt er, um tað er koyrandi millum bygdir, tá trokast sum seyður í rætt inn í rutubilin. Um rutukoyringin í Sandoy verður nidurløgd, so verð- ur tað ein dyggur smeitur fyri okkum, sum ongan bil eiga, um vit skulu leiga taxa frá og til. Eg ivist ikki í, Arthur, at tú, sum hevur sitið í fleiri ár í hevur sóknarstýrinum følt onkran lukt skemaum rakstrarrokniskapum Halt tú bara á fram við tini koyring. Higartil er tú altið komin heimaftur við sama akfari bæði a og Ein pápi Serre CLEO angar heilt yvir til grannan Heilsøla: J. VEYHE Torshavn telf. 11591 Tlf. 11820—14720