leygardagur 1. juli 1978síða 16

Framhald frá síðu 12 tann rætning, at produkt- iviteturin ikki fær |}. plássið, men at tað ein- staka menniskja verður miðdepulin, at vit koma at virða ta einstaka menn- iskja sum virðismiklir lut- ir (livandi organismur) og ikki sum í dag bert verða hagreiddir sum deyðir lut- ir fyri ti vambasida pro- duktiónini, og tess skugg- um Tað eru sanniliga mong umráði, vit megu arbeiða innanfyri og við. Aðalmið og mál: at øll í okkara samfelag, óansað ands- og likamsevnum vidvikur, megu hava rætt at liva og búleikast á jøvnum feti við allar okkara medborg- arar — frå vøggu til grøv. Njóta somu samfelags á- góðar og hava somu rætt- indi og skyldur sum øll onnur í samfelag várum. Orð eru so floymandi, men lat henda felagsskap sýna í verki, at hann vil arbeiða fyri ellum heilsu- veikum t.v.s. menniskj- um, ið hava eina atferð, tað verður seg málsligt, likamligt, ands- og sinnis- liga, sum liggur eitt sind- ur við síðuna av ti, tað vanliga eyga og oyra okk- ara eru von við at síggja og hoyra. Her má ein upplýsing til. Samfelag okkara svev- ur og vil ikki vita av heilsuveikum. Tað hevur altíð spýð tey úr sær, sum skarn. Hetta má fáa ein enda. Øl! megu metast á jevnum feti, megu virðast eins. Tann sanni javn- rættur má fáa fastar tekur á okkum í okkara samfel- ag. Eg vóni. at hetta okk- ara hjartabarn Bjørg kann ávirka hetta og verða við at fremja eitt gott og sunt samfelag fyri okkara heil- suveiku og fyri samfelagið sum heild. Tað verður frá ymsum síðum sagt og skriva, at ell her heima hava tað gott. Men hetta kann nevniliga verða sett eitt stórt spurnaðartekin við. Hver hevur tað gott? Jú, ein kundi freistast til at siga, at tað eru tey, ið liva í yvirflóð. Nú havi eg gjøgnum ár- ini kent so mong ands- sinnis og likamsbrekaði. Teim havi eg nógv at takka fyri. Tey hava givið mær nakað, ið onnur aldri nakrantið kundu givið mær. Tey hava latið eyg- SOStalurin uni upp fyri mongum í mær, sum annars vildi lig- ið í dvala og sovnað burtur... Nógv liggur á láni, al- mikið, ið liggur fjalt, og sum skal fram í ljósið aftur. Ein endurbúnaðar- stovnur er ætlanin ella ynskist at verða føddur. Men hesin endurbúnaðar- stovnurin, vónandi hetta ikki bert eru vekur orð, ein vekur lognbrá, men sum skaldið kveður: Hann stendur talandi framman mannamúgvu mælandi mælandi mong orð tó tað mesta kann javnmetast við skarn og gor... Nógv liggur á láni: upp- lýsing, konsulentvirk- semi, blað, kanningar- virksemi, skeiðvirksemi, virkisnevnd, sambinding- arlið: felagið, kommunal- lands. Alt byggjari verður gjørt fyri likamsbrekadi, skoda hvar sleppa tey i dag? Hevur tå hoyrt i by- num i rullustóli ella við barnavogni, ja royn tað á einum sinni! Mær rennur í huga, at ein tosaði við eina gentu, ið sat í einum rullustóli — minnist tú henda greinastubba? Hon mátti nevniliga leita sær í útlegd, sum so mong onn- ur — so gott hava tey heilsuveiku tað her heima hjá okkum. Nei, tú slepp- ur snekt sagt ongastaðni sjálvur í rullustóli. Her má og skal nakað muna- gott gerast. Drontingin hevur stuðlar sínar at líta á, apuspjað tykkara. Ger- ið okkurt fyri teir borg- arar, sum eru og búleikast her á oyggjunum. Fram- tíðin, ungdómskæti, hjerturin hin villi, er okk- ara framtíð. Men fyrst og I fremst: tað er tað einstaka menniskja, ið hevur virði, tað, og bert tað vit megu arbeiða fyri, og tað má koma at kenna seg á jevn- um feti við allar okkara medborgarar, og ikki sum eitt útskot í fjøldini. Burt- ur við ti egoistiska, bert felagsskapurin hevur nak- að virði og kann avrika nakað. Latum okkum standa saman og fylkjast um Bjerg. Teknað teg sum lim í Bjørg. Girokort liggja á posthúsunum, ella spyrji tykkum fyri. Fyrrverandi í Fólkafloks- og Sambandsins sortudíki SMS fer nú undir nýggja kapping, sum er í trimum pertum. 1. partur, sum er fyri konufólk, ljóðar: „Hver sá drotningina best undir Feroyavitj- anini«. 2. partur, sum er fyri mannfólk, ljóðar: „Hver så Heindrik prins best. 3. partur, sum er fyri børn, ljóðar: >Hver sá Frederik og Joakim best>. 1. vinningur verður ein biltúrur til Elduvík- ar, har bygdarráðsfor- maðurin, Michael Patt- ingsson, vísir vinnara- num tann romantiska túrin hann og drotn- ingin gingu gjøgnum bygdina. 2. vinningur er ein túrur út í Hest, har bygdarráðið bjóðar ein kaffimunn úr sama VASAS N3 ps SVARRER C PiB CoPEnnacin Elle Pelle — mig fortælle Dómarin segði hart og týðuliga, at eg hevði vunnið, um eg ikki hevði tapt — á einum hægri plani. Ti tók eg við semju. Altso tað var eg, sum vann og Trygve, sum tapti. Ti varð eg fríkendur, um eg var demdur og dømdur, um eg varð frikendur. Men tað var altso ikki eg, sum gjerdi tað. Tað var harafturimoti Trygve, sum lokkaði meg — og ti fekk eg semju í lag — og ikki Trygve. Og tað skuldi eg aldri havt gjørt, ti hevði eg gjørt sum eg meinti og meint tað, sum eg gjørdi, ja, so hevði eg ikki gjørt sum Trygve. Ti var tað skeivt, um hann hevði gjørt, sum eg meinti. So tað var altso Trygve, sum vann. Ti fingu vit semju í lag. Altso, báðir partar vunnu, tí eg meinti ikki tað, sum eg hevði sagt og skrivaði tað, sum eg ikki meinti. Altso var tað rætt, sum Trygve segði, at eg helt, at tað, sum eg meinti, var tað, sum Trygve ikki segði. Tað var keðiligt, at Trygve gjørdi tað, men eg havi fyrigivið honum, at hann gjerdi tað, at dóm- urin sum eg vann, ikki kom, tí tað er einki at ivast í, at eg hevði rætt, um eg ikki hevði tapt. Oll skilja ti — og tað meini eg nú eisini, at eg hevði tapt, um eg ikki hevði vunnið. Ti tapti eg ikki. Altso eg vann. Og tí takki eg Trygva fyri, at vit ikki meintu tað, vit segdu, at vit hildu. Altso við eðrum orðum Trygve vann — á mær. Og tí vunnu vit. SNÍANSSANSNIYNANNSNNANSSSNASRARNARNSARSARSAR koppi, sum Heindrikk- ur drakk úr. 3. vinningur er ein biltúrur út í Karda- mummubyin, har børn- ini handa vinnaranum emballasjuna av borð- båtunum, sum prinsar- nir fingu, sum tøkk fyri ein av riddarakrossu- num Í dómsnevndini sita Leif Groth, ríkisum- boðsmaður, Petur Christiansen, borgar- stjóri, og Atli Dam, legmaður. Standa fleiri luttak- arar á jovnum, verður lutakast. * Ætlanin er at fáa ein froskmann at svimja runt á Tjaldaviks- grynnuni og stempla >Kgl. hofleverander< á sporlið á ellum fiskun- um, sum verða fiskaðir har. VIA SNSNANASSNASSA Oli í Aarstovu Pauli Ellefsen slapp við skrokkinum. * Veiðan hjá prinsunum var ov lítil til at koyra í tvey, so fyri ikki at for- nerma annað av flaka- virkjunum í Suðuroy, avreiddu teir alt um- borð á Dannebrog. * Prinsagrynnan. NN SSF INAINASNAARNNARARANRARNNÁNAARANAARAANASRAARNA RA RNA RAN NENANANARNSNSASANANSASSSNASNSNSASASNISNARNASNSARNINAAASSAASRAN % NOT SO —————Þ—ÞÞÞ———— ————