mikudagur 16. august 1978síða 11
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 60 — 16. august 1978
sosialurin Síða 11
Velti eg min akur,
tá syngi eg um teg;
yndisligt um teg,
yndisligt um teg!
láin blítt í erva
við sangi uggar meg,
yndisligt
við sangi uggar meg!
Feroyingurin
Har, ið havsbylgjan egislig dunar,
har, ið ræður um vón og um trúgv,
har, ið måttlitil einki sær munar,
festi forðum í føroyingur búgv
Allir
mínir
longslar
Alt var berligt úr fjalli í fjóru,
valla grasnál úr grótinum rann;
men í strid móti náttúru herðu
fúsur fór hann og sigrandi vann.
Allir mínir longslar
teir snúgva seg um teg,
yndisligt um teg,
yndisligt um teg!
Um bert ein av tinum
snúði seg um meg,
yndisliga
snúði seg um meg!
Fuglalát og titan —
alt minnir meg um teg,
yndisligt um teg,
yndisligt um teg!
Øll min gerð hon verður
eitt søljuspæl við teg,
yndisligt,
so yndisligt við teg!
Grent spratt grasið í kargasta lendi,
turrur eyrur fekk vallbúnan lit;
heim úr haga við haka í hendi
fótum lættur, tó merktur av slit.
Og hann bygdi sær borð móti báru
hóast brimligt og illska í sjó,
altid gloymdi hann løturnar sváru,
tå ið bátur á lunnunum stóð.
Allar vársins blómur
tær anga bert um teg,
yndisligt um teg,
yndisligt um teg!
summardá og seljur,
ið vaksa fram við veg,
yndisliga
vaksa fram við veg!
Siti eg í kirkju,
eg skeiti eftir tær,
yndisligt at tær,
yndisligt at tær!
síðan upp til altars,
har tú vilt fylgja mær;
yndisliga
tú vilt fylgja mær!
Loysnin á krossorðinum í nr. 59
Sat í drátti við útoyggjaendar,
ei tað spurdist, at fiskurin treyt;
og á skymingarløtum, sólkendar,
hann í friði á fjørdinum fleyt.
Genta søkist
Søkt verður eftir gentu til húspláss
frá 1. september.
Ringið tlf. 73464
Har, ið havsbylgjan øgislig dunar,
har, ið ræður um von og um trúgv,
har, ið måttlitil einki sær munar,
i festi forðum i føroyingur búgv.
(týðing)
Alexandur Kristiansen Alexandur Kristiansen
Tórgerð Suðuroy
tamarhaldið á ófriðinum,
og ein stødugur ótti er í
bynum. Mamma Onnu
tekur Onnu vid sær til
tjóvin Archie og vin-
konu hansara Sally, og
tey fara hvør sær ti' Is-
raels. Politiið her
Stokholm til eina lækna- landinum kennir
kanning. Uttan at Anna Archie og star
fær nakað at vita, syrgir hansara, so ha... og
mamman fyri, at Anna
fær abort. Aftan á or-
sakar hon seg við, at hon
Sally verða fylgd alla-
staðni, har tey fara av
politinum. Um somu
hevur gjørt dóttrini eina tid fær Charles heldur
tænastu. ikki farið allastaðni,
Álopið á teir fremm-
andu arbeiðararnar
skapar samanbrestir
millum teir uttaru part-
arnar av verkfallsmonn-
unum og teir meira javn-
aðarsinnaðu. Men stød-
an er ikki haldgóð. Okk-
urt má henda.
Arbeiðsgevarnir fáa
herin til hjálpar, meðan
arbeiðararnir ganga
kravgongu. Hermenni-
1
har hann vil einsamall-
ur, ti at hann hevur
fingið samband við
eina ágrýtna, diamant-
áhugaða, amerikanska
einkju.
Fyri at villeiða poli-
tiið, lata Archie og
Sally sum um tey ætla
at stjala krúnuna frá
Mariu Moy í eini gitn-
ari kirkju í Betlehem.
Adalen, ein lítil býur
heilt uppi í Norðursvia-
ríki. Arbeiðsfólkið í bý-
num er farið í verkfall
fyri at fáa hægri løn — 4
oyru meira um tíman.
Tað er hungursneyð.
Tveir fiskar eru nóg mik-
ið til at skapa veitslu-
hugna. Arbeiðsgevarnir
hava nokk av mati, men
onga arbeiðsmegi.
Men kluftin millum
báðar partarnar verður
brotin av kærleikanum:
Arbeiðarasonurin Kjell
og stjóradótturin Anna
verða ástartikin hver av
eðrum.
Verkfallið heldur
fram. Arbeiðsgevarnir
fáa fólk úr eðrum nær-
liggjandi býum, men í-
búgvarnir í Ádalen loypa
á hesar fremmandu.
Mitt meðan alt hetta
stendur á, sigur Anna
við Kjell, at hon skal
hava barn.
Politiið hevur mist
nir eru klárir við skot-
våpnum til at taka ímóti
kravgonguni við teim
reyðu fløggunum. Um
kravgongan ikki verður
steðgað, so verður skot-
ið. Men arbeiðararnir
halda fram við krav-
gongu síni. Túsund og
aftur túsund av arbeið-
arum ganga fram meðan
»Internationale« hoyr-
ist.
Hermenninir skjóta —
5 arbeiðarar missa lívið.
Hetta er 14. mai 1931 í
Ådalen.
Charles og Earl Hodg-
son eru tvíburðabreður
og líkjast hverjum eðr-
um sum tveir dropar av
vatni. Afturat at líkj-
ast hava teir enn eitt
felags, áhugan fyri dia-
mantum. Tann eini
bróðurin selur teir,
meðan hin ger eftirans-
ingarskipanir til hesar
dýrabaru steinar. Teir
eru ikki júst bestu vin-
ir, og tá teir saman
venja karate, meina
teir øll sløgini álvars-
liga.
Eftiransingarskipan-
in í Tel Aviv á dia-
mantmarknaðinum er
tað seinasta avrikið hjá
Earl. Hetta hevur gjert
hann víðagitnan, og
Charles avger at ráma
bróðurin við at vísa, at
skipanin hjá honum
ikki er so góð, sum
hildið verður.
Charles fer í felags-
skap við pengaskáps-
Politiið letur seg lokka,
og tey trý fáa frið at
gera arbeiði sítt: at
bróta inn á ein væl-
vardan diamantmarkn-
að, har rikmenn av all-
ari jerðini hava latið
diamantar sínar liggja.
Tað kann mangan
vera torfert at fáa tveir
persónar, sum líkjast
hver øårum, men her
var tað ikki so. Robert
Shaw leikar báðar
breðurnar, og sum sagt
líkjast breðurnir hverj-
um eðrum, og so líkist
Shaw sær sjálvum.
Filmurin verður
sýndur í Leikhús Bio.