leygardagur 21. oktober 1978síða 25

sosialurin MINNINGARORÐ Leygarkveldið 16. sept. bórust tey tungu sorgar- boð, at Tróndur Fugle og 6 ára gamli sonur hansara Andras vóru druknaðir útfyri lendingina við Trellagjónna í Hattarvík. Tróndur varð 38 ár. Feðgarnir báðir vóru farnir oman á brúgvarend- an í dumpara við burtur- kasti. Hálvan tíma seinri varð farið at sóknast eftir teimum, men tá var alt horvið. Eingin sá tilburðin og ti er ókunnugt, hvert óhapp teir hava verið fyri, ið ferdi til ein so ræðulig- an sorgarleik. Ein góð troyst í sorgini var tað, at líkini bæði vórðu afturfunnin morg- unin eftir. Tróndur var av góðum bergi brotin. Hann var elsti sonur Fíu og Andras Fugle, bónda í Suður- stovu í Hattarvík og var hann sostatt borin til henda garð, sum hann eis- ini festi í 1967. Men Tróndur tók frá heilt ungum árum av lut í ellum teim ymisku arbeið- um, ið koma fyri á einum garði á útoyggj. Hann var faðir sínum og móðir síni altið ein holl hjálp og ein góður sonur. Ungdómsárini sigldi hann við seglhúsbátunum fyri tað mesta, og var hann av raskastu sjó- monnum. Sum bóndi rekti Trónd- ur sín garð við skili og á- grytni, ti arbeiðssamur var hann sum fåur. Hans- ara partur lá ikki eftir, annaðhvort tað var í bø og haga ella í bjørgum. Men alt tað, ið Tróndur gjørdi — og tað var nógv, hann fekk útint tey 38 dagbókin Gudstænastur Leirvík: kl. 12, altargongd Gøta: kl. 18 Torkil Beder, altargongd; Skáli: N. P. Danielsen, altargongd. Hans J. Joensen; Vestur- kirkjan: konfirmation, Kjartan Mørkøre, altar- gongd: Gjógv: P. M. Ras- mussen; Svinoy: S. J. Jo- ensen, altargongd: Sør- vagur; konfirmation kl. 11, Dávid Johannesen: Tvøroyri: kl. 11, altar- gongd; Øravik kl. 18 Elsa Funding: Sumbøur: kl. 12, Fåmjin: kl. 19 J. Weihe; Skålavik: kl. 12 (talvan gongur); Husavik: kl. 12, altargongd; Skuv- oy: um kveldið Bergur Jacobsen; Rituvik: kl. 12, E. Vilhelm årini honum untist at liva — varå gjørt uttan måla- geip og hóvasták, men tað leið skjótt eftir har, ið Tróndur var uppii. Hann var fáorðaður maður, men hann hevði ein reinferan munn, tú hoyrdi hann ongantíð við tí ringa orð- inum — tverturimóti. Hesir eginleikar komu honum væl við sum ar- beiðsformaður, fyrst við keiarbeiði og seinri við vegarbeiðið millum bygd- irnar. Har vóru altíð góð arbeiðsviðurskifti. Undir- ritaða er sagt frá, at so væl er hetta vegarbeiði fyristaðið, at tað er bæði biligari og betri gjørt enn flest onnur slik arbeidi her å landi. Tróndur var góður við sina foðioyggj, og vildi so fegin gera tað so liviligt har sum gjerligt. Í hesum hugsjónum sínum gjerdist hann undangongumaður. Sum bygdaráðslimur í mong ár arbeiddi hann 6- troyttiliga fyri framburði fyri bygd og oyggj. Um strilti gekkst, so komu tó góð úrslit burturúr. — Lendingarviðurskiftini eru nú góð á Fugloynni, vegur millum bygdirnar er hålvgjørdur, eisini niðan á Háls er vegur útstungin, Loysnin kemur í næsta blað og bygdin er matrikuler- að. Jú, Tróndur var ein góður talsmaður fyri Fugloynna og at hann hevdi vunnið sær virðing millum manna, tað vitnaði tann stóra mannfjøld um, sum fylgdi honum til gravar hendan góðveðurs- dag í september. Men ófatandi stendur tað fyri okkum, at hesin idni, ágrýtni og stillferi maðurin ikki er meira. Bygdin er vorðin so nógv fátækari, tí Tróndur var uppii so nógvum. Janus, skald yrkti soleiðis: Har ljós brenna fá undir lágari lon, sæst gjella tá eitt av teim slóknar. Tá maður verður fúkandi fon, hitt famenta liðið hoknar Tróndur var eisini vita- passari og hevur hetta verið í húsinum í mong ár. Postavgreiðslan og strandferðslan hava eisini til húsa í Suðurstovu. — Og alt tað, ið Tróndur hevði um hendi, tað fór hann um, sum átti hann tað sjálvur. Tað verður tómligt, tá vit fara at leita aftur til Hattarvíkar og ikki síggja Trónda taka ímóti postin- um, ikki koma leiðandi við lítla Andrassi í hondini, hesum lívsglaða, fitta smádronginum, ið kanska einaferð skuldi føra arvin víðari — teir skiltust ong- antíð. Og nú — heldur ikki í deyðanum. Tróndur giftist í 1972 við Katrin, dóttir Mari- onnu og Ole G. Hansen Nr. 79 — 21. oktobvr 1978 Ólavur Hansen úr Norðdepli 90 ár Tann 16. oktober fylti Ólavur í Todnesbug 90 ár. Sum 14 ára gamal fór hann til skips við deyð- siglara og sigldi í 50 ár, hetta má sigast at vera long arbeiðstíð í so strævnum arbeiði, sum sjolivid er. Nærlagdur, sáttligur, vinsamur í atferð, soleiðis kundi ein sagt um hann. Bygdi sær hús í heim- bygdini Norðdepli norðan fyri táverandi bøgard, giftist við Julionnu Frede- riksen úr Svínoy. Fimm vóru bernini, tey áttu. Um veturin var vanligt, at skipini lógu, tá róði hann út, fyrru tíðina við árabáti, seinnu tíðina við maskinbáti. Mangan ring- an túrin man hann hava gjørt undir Íslandi, Grøn- landi og í heimaútróðri. Skilamaður var, kendi uppi í Smiðju í Hattarvík. Tey fingu fýra bern: Andras. ið nú er farin, Birgith, Steingrím og Fridbjørg. Tréndur var ein góður maður og faðir fyri síni kæru, sum hann tók sær nógv av Okkara hugur leitar til tykkara, ið nú sita eftir við sorgini og sakninum. Vit hugsa um Katrin og bernini, um Fíu og Andr- as, um systkin og øll av- varðandi. Mátti Harrin vist tykkum veg gjøgnum ta svåru tid, tit eru i. Vit fata ikki hvi so skuldi verda. Ti er tad gott nu at eiga trúnna á Harran um, at alt tænir teimum til góða, ið elska Guð. Hesa trúnna átti Tróndur, og tað er tað besta minni vit eiga um hann. hvenn streymtanga, hverja idu, hvenn flúr fram við landi. Sundamenn hava altíð verið tiltiknir útróðrar- menn, teir fóru, tá klúgv- andi var, ti kyrrupláss var. Í grindadrápi var mangan vitjað inn á gólv- ið hjá Ólavi og Juliannu, blíðskapurin var góður, eingin fór svangur á dyr aftur. Nú fer at kvelda, men tað vísir seg enn at vera stórur áhugi fyri, hvussu tað gongst ti yngra ættar- liðinum, og serstakliga freir tað hann, at flaka- virkið fær nóg mikið at gera. Hjartaliga til lukku við teimum níti árunum, og gott livskvøld. Ein vinur Her eiga vit at liva i trúgv og vón, men á æv- inleikans morgni verða allar gátur loystar. Ferst nár væven er standset og skytlen hert op med at slá, da vil Gud tage tæppet til side, sá vi kan rigtig forstá, hvorfor de merke tráde sável som de gyldne bánd var lige nedvendigt for menstret i mesterens kyndige hánd. Takk fyri alt kæri frændi og vinur. Friður veri við minnin- um um Trónda Fugle og lítla Andras. Hjerleif | = > A |RMR| TOS R|P BUR! |/ADUS MORBIVT SKEMTI-I M STAÐ = > NÐÐ NE - Loysnin å krossordinum i blaðnum, nr. 76 mikudags- —