mikudagur 1. november 1978síða 9
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 82 — 1. november 1978
sosialurin
Síða 9
Gav fólkaflokkinum
nevan fyri næsarnar
Fíggjarmálaráðharrin, fólkafloksmaður-
in Demmus Hentze, vildi vera við, at
hann kom til eitt ravnabøli. Vit vóru við í
seinastu samgongu og kundu tí ikki
góðtaka hetta. Haldor Hansen gav tá
Fólkaflokkinum nevan fyri næsarnar, og
máttu teir ti geva okkum eina umbering.
Vit hava hitt vágatingmannin hjá javn-
aðarflokkinum á máli og tosa við hann
m.a. um ídnaðarútbygging, bygdamenn-
ing, um samgonguna, hvørjar møguleik-
ar, javnadarflokkurin hevur vid komandi
val. Hann leggur dent å, at tad avgjørt
verður neyðugt vid einum sterkum javn-
aðarflokki aftur hesaferð.
Haldor Hansen varð vald-
ur á ting í 1958 sum javn-
aðarumboð fyri Vága val-
dømi, og hevur havt sæti
har síðani, undantikið er
tó fýra ára skeið.
Vit hava hitt hann og
spyrja hann fyrst, hvat
framt er av serligum týdn-
ingi fyri hansara valdemi.
— Eitt av teimum mål-
um, sum eg havi arbeitt
fyri øll tey árini, síðani eg
kom á ting, hevur verið
leinging av flogvellinum
vesturi í Vágum, og hetta
er komið í stigum til nú,
vit hava fingið eina sterri
útbygging. Vit kunnu nú
nýta tey flogfør, sum eru
sett inn og tey kunnu nýta
fullan kapasitet. Somu-
leiðis hevur tað verið trup-
ult at fingið tól, sum
hóska til innflúgvingina.
Men hetta vísir seg nú at
verið komið í lag.
Annars hevur verið ar-
beitt við vega- og havna-
anleggum, bátahylum og
tilikum.
Flakaidnadur
— Tå hevur mangan talad
um idnad å landi. Er
landsstyrid å rættari leid
við tess ídnaðarútbygg-
ing?
— Eg haldi sjálvur, at
vit hava virkað á rættan
hátt. Vit hava tikið tað
stigvist. Tað er serliga
flakaidnaðurin, sum fyrst
og fremst er útbygdur.
Men onnur idnadarvirki,
sum eru av alstórum
týdningi, eru eisini komin,
og í Servági hava menn nú
tikið seg saman um at
stovna eitt nýtt flaka-
virki, sum kann verða eitt
framtíðar = arbeiðspláss.
Har er tað, havnarút-
byggingin hevur nógv at
týða, soleiðis at flakavirk-
ið fær eitt eki, har tað
kann vera. Somuleiðis er
eitt nýtt isvirki komið við
munandi kapasiteti,
soleiðis at skip, bæði frá
bygdini, oynni og aðra-
staðir frá kunnu fáa tað
tænastu, sum krevst frá
einum slíkum virki.
Í Miðvági er somuleiðis
komið eitt flakavirki, sum
tað almenna eisini hevur
verið við til at stuðla, men
her krevst eisini útbygg-
ing og sjálvandi vil eg eis-
ini gera tað, eg eri førur
fyri, soleiðis at henda út-
bygging kann koma í lag.
Bygdamenning
— Tað verður nú so nógv
talað um bygdamenning-
arpolitikk. Kunnu vit
siga, at bygdamenningar-
politikkur er ferdur í tín-
um valdemi?
— Ja, eitt tað stersta
tiltakið til bygdamenning-
arpolitikk er at fáa sam-
ferðsluviðurskiftini so góð
sum gjerligt. Her hevur
ikki gingið so skjótt í
Vága valdømi sum so
nógva aðrastaðni. Hetta
kemst kanska av, at Våg-
oyggin eftir heimsbardag-
an hevði bestu vegir í
landinum. Hetta komst
partvíst av tí arbeiði,
bretar gjørdu har vesturi
og tí vóru vit betri fyri enn
aðrir. Men tað vóru pláss í
Vágum, sum ikki vóru
væl fyri. Har hugsi eg ser-
liga um Be og Gásadal.
Vit fingu vegin til Biggjar,
og seinri varð byrjað við
vegnum til Gásadals, og
hesum vegi havi eg stridst
fyri, síðani eg kom á ting.
Tað sá kanska eitt sindur
naivt út í sínari tíð, tá eg
fekk eina játtan uppá
5.000 kr. Tað vóru ikki
nógvir pengar, men hetta
var so fyrsta stigið. Seinri
hevur borið til at fáa játt-
anina sterri. Nú sæst fyri
stavn. Vegurin er partvíst
gjørdur, og berghol skal
koma, soleiðis at tann
bygd, sum einki vegar-
samband hevði, eisini
kemur inn í veganetið, og
skuldi hetta lætt munandi
um hjá teimum, sum
búgva har. Eisini fyri
tann partin av Vágoynni,
har t.d. mjólkartrot er og
aðrar landbúnaðarverur
tróta, sum kunnu fram-
leiðast í Gásadali.
Mest møguligt
fyri minst
møguligt
— > Vegasambandid er
sjálvandi ein stórur partur
í bygdamenningarpoli-
tikki, men tað eru eisini
onnur mál, sum gera seg
galdandi. Kann meira ger-
ast við bygdamenningar-
politikk í Vagum?
— Sjálvandi kann ger-
ast meir, men tað má
takast stigvist. Tá vit nú
hugsa um, at allur fiskur
er kvoteraður, má takið
:1ú vera at fáa mest møgu-
ligar krónur fyri fæst
megulig kilo. Og her koma
vit inn í góðskingina av
råvøruni. Flakaidnadurin i
Føroyum er enn ikki
rættiliga gamal. Hann
røkkur ikki longur aftur
enn til 1949, men nú haldi
eg, tad er grundarlag fyri
sterri foredling av hesi
veru, enn frammanundan
var. Fyrsta flakavirkið í
Feroyum, var sum kunn-
ugt flakavirkið hjá P/F N.
Niclasen í Servági.
Her hugsi eg, at serliga
Vágoyggin hevur ein góð-
an meguleika, eisini, tá
mn MYKINES
6
str gf
ak
hugsað verður um flutn-
ing av feskum, ófrystum
verum og somuleiðis eisini
av frystum verum við
flogførum. Men hetta må
gerast soleiðis, at tað eru
tílíkar nogdir, at tað svar
ar til tað, ein kelibilur
tekur. Sendingar uppá
eini 5 tons haldi eg eru
hóskiligar. Hetta skuldi
kunna givið ein betri pris,
enn vit hava í letuni. Men
her skal sjálvandi eisini
gerast eitt arbeiði í selu-
liðinum so mest meguligt
fæst fyri veruna.
Í hesum sambandi kann
nevnast, at landið hevur - ;
sett partapening í Kovan í
Sandavági og somuleiðis í
nýggja flakavirkið í Ser-
vági. Tað eru sostatt
skaptar fyritreytir fyri
teimum, sum hava áræði
og ætlanir til sterri og
smærri ídnað av einum og
hverjum slag.
Sterk samgonga
neyðug
— Hvat var tín hugsan
fyri fýra árum síðani, tá
núverandi landsstýris-
samgonga gjerdist ein
veruleiki?
— Nú hevdu vit framm-
anundan verið í samgongu
við sambands- og sjálvs-
stýrisflokkinum, og kann
eg ikki siga annað enn, at
tað gekk væl. Men meiri-
lutin var heldur tepur, og
eftir minari meting er
neyðugt, tá politiska kós-
in skal setast út fyri eitt
longri áramál, at ein sterk
samgonga stendur aftan-
fyri. Tá vit seinast gjørdu
landsstýrissamgongu skal
eg ikki dylja yvir at eg var
heldur hugsanarsamur.
Hetta vóru flokkar, sum
vit als ikki hevdu arbeitt
saman við áður. Men vit
gjørdu eitt samgongu-
skjal, settu punktini upp,
og haldi eg sjálvur, hóast
ymiskar trupulleikar, sum
vit sjálvir ikki hava verið
harrar yvir, at væl er
komið burturúr. Eisini
hava vit sæð, at hesir
flokkar hava verið at ar-
beiða saman við, tá teir
koma undir ábyrgd.
— Kundi tú hugsað
tær, at núverandi sam-
gongan heldur fram?
— Eg vil siga, at allar
dyr standa opnar. Tað er
vítt til veggja og høgt til
loftið, so vit vilja royna at
fáa tað best meguliga
burturúr.
Nevan fyri
næsarnar
— Tú setti einaferð fólka-
Haldor Hansen, legtingsmaður javnaðarfloksins fyri
Vága valdemi
flokkinum nevan fyri næs-
arnar?
— Ja, tað komst av tí,
at tá eg havi arbeitt sam-
an við monnum, um tað so
er á tingi ella aðrastaðni,
so hevur mær ikki dámað
at latið teir úr, sum tað
var gjert í hesum feri. Alt
ilt stavaði frá seinasta
landsstýri, varð sagt. Vit
mugu minnast til, at vit
vóru sjálvir partur av
seinasta landsstýrinum,
og tá menn so koma upp
og siga, at skilið var so
ringt, tá teir tóku við, so
má tað átalast. Tað var
akkur
tað, eg gjørdi. Onkur vildi
halda, at tað serliga var
tað, sum Óli Breckmann
førdi fram, men í veru-
leikanum var talan um
tað, sum figgjarmålaråd-
harrin Demmus Hentze
segði, nevniliga at hann
kom til eitt ravnabøli, har
einki skil var i nøkrum.
Hetta mátti átalast harð-
liga, og endaði við einum
samgongufundi, har
Fólkaflokkurin bað um
umbering fyri hesi úttal-
ilsi.
— Vóru teir betri at
samarbeiða við aftaná?
— Ja, sum heild haldi
eg, at tað hevur gingið
frálíkt. Sjálvandi eru tað
ymisk mál, sum vit ikki
eru samdir um. Vit hava
jú hver sína stevnuskrá.
Men í einum slíkum sam-
arbeiði má tað koma til ein
»kompromis politikk,< og
tað haldi eg, javnaðar-
flokkurin hevur verið
hegnigur við at fert út í
lívið. Vit hava fingið fleiri
av okkara stóru málum í-
gjøgnum í hesi samgong-
uni.
Góðar vónir
— Hevur tú góðar vónir
fyri valinum sum heild og
somuleiðis í tínum val-
demi?
— Eg vildi mett, at
hugsandi fólk, sum hava
sett seg inn í teir trupul-
leikar, ið seinasta sam-
gonga hevur arbeitt við,
og hvussu hon hevur loyst
teir, tá vera av teirri á-
skoðan, at tað hevur verið
stýrt so væl, at hesir
flokkar kundu fingið
fólksins álit aftur. Men
sum sagt, vit liva í einum
demokratiskum samfelag,
har hver hevur høvi til at
kjósa sær teir menn og
teir flokkar, sum tey
meina vera bestar fyri at
fora teirra sjónarmið i-
gjøgnum.
Tå eg kom å ting i 1958
var tað serliga folkapensi-
ónin, talað varð um. ØN
vita, at undirtøkan var líti
og ongin frammanundan.
Burtursæð frá javnaðar-
flokkinum var bert ein
maður á tingi, sum at-
kveddi fyri. Tað var G. L.
Samuelsen. Ti hevur tað
altid ligið mær á hjarta, at
vit fingu eina sosiallóg-
Framhald á síðu 14