leygardagur 24. mars 1979síða 6

sosialurin Nr. 23 — 24. mars 1979 telf. 14720 . 11820 box 76, 3800 Torshavn Føroya Javnadarflokkur Tórfinn Smith Vilhelm Johannesen (åbyrgd) Høgni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Aftur politisk loysn EINAFERD afturat hevur danski javnaðarflokkurin gjørt eitt sem- ingsuppskot millum partarnar å ar- beiðsmarknaðinum til lóg, áðrenn partarnir høvdu tikið stødu til tað. Einaferð afturat er tann frælsi sam- ráðingarrætturin skúgvaður til viks. Soleiðis finst hann í dag bert í prin- sippiinum, ikki í praksis. Útgevari: Fyritaksstjóri: Blaðstjóri: Blaðmenn: Lýsingar: Uppseting: Prent: HETTA er tað sama sum, at verk- falls- og »lock-out«-fråbodanirnar verða av ongum. V.ø.o. er friður á arbeiðsmarknaðinum skaptur, men bert fyri ein part. Roknast kann við, at arbeiðssteðgirnir og mótmælis- fundirnir verða nógvir. HVUSSU varð so úrslitið. Lág- markslønin er hækkað við eini góð- ari krónu. Tann automatiska dyrtid- arviðgerðin er varðveidd. Tó verða tær næstu viðbeturnar ikki útgoldn- ar, og tí verður roknað við einum falli í tí disponiblu reallønini. Frammanfyri stavn hómast ein eykafrívika frá 1981/82. TAÐ er ringt at avgera, hvor vann og ikki. Arbeidararørslan hevur lagt nøkur av merkismålum sínum, t.d. byrjan til eina Q.D.-skipan ella i- løgugrunn lønmåéttakaranna, til viks. Og arbeidskeypararnir, sum tvihildu um eina avtøku av dyrtidar- viðbótunum og ein beinleiðis nidur- skurð í reallønini, máttu at enda sleppa krøvum sínum. VINNARIN gjørdist heldur gongustjórnin millum javnaðar- flokkin og vinstra, við tað at hon kollsigldi ikki, sum væntandi var. Hetta er eina mest tí unga arbeið- araráðharranum, Svend Auken, at takka. Tað var hann, sum kláraði at fáa eina semju í lag, sum báðir flokkarnir góðtóku. sam- LO-STJÓRNIN fagnaði ikki úrslitin- um, men hon góðtók tað vegna ta truplu búskaparligu støðuna í Dan- mark. Men samstundis hevur slept llum ætlanum sínum um struktur- broytingar innan økonomiska av- gerðarrættin og -valdið í Danmark — í hvussu so er í eina tíð! T—Á————————— VARLONGSUL Hóast veðurlagið enn minnir okkum á, at vet- urin er kring okkum, fer longsu!lin eftir vári og tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. Í Dimmalætting hevur Ove Mikkelsen eina grein við yvirskriftini »Betri seint'enn ongantíð.< Men, leggið til merkis, at grein- in viðger ikki tjóðveldis- flokkin — hansara egnu menn, sum ikki vildu hava hann í landsstýrið! Grein- in er eitt álop á hinar flokkarnar uttan sam- bandsflokkin (tað er væl skiljandi), hóast sam- summari at vaksa alt meira og meira sum dag- arnir longjast. Tráanin eftir at uppliva tað lív- skapandi várið er okkum menniskjum givin. Menn og konur í hópa- tali leita út fyri dyr at heilsa várinum vælkomið við at prýðka um urta- garðarnar og húsini, alt fyri at gleða seg sjálvan og onnur. Jú, sanniliga skapar várið lív. Her í Havn og aðra- staðni við royna myndug- leikarnir at fríðka um býin við at planta tre og blóm- ur, har meguleiki er fyri vekstri. Eisini almennir bygn- ingar eru sera væl málað- ir, so teir mongu litirnir gleða ein. Mær tykir, at kommunuskúlin er sera væl eydnaður við teimum litum, hann nú hevur. Somuleiðis eru legtings- húsini sera vekur. Fyri nøkrufh árum síðani varð tann vakri Skúlin á Treðni bygdur í gomlum foroysk- um stíli, og nógv varð plantað rundan um hann. Tá eg nú ein dagin spákaði mær her úti á Frælsinum, varð eg stórliga bilsin, tí allar planturnar sóu út til at vera kjvdar av deyða- grasi, ið helst ongantíð er sligið, síðani skúlin varð bygdur. Somuleidis er ein stórur partur av garðinum kring skúlan brotin. Mær tykir, at hetta er stórt spell fyri henda so vakra skúla, at hann soleiðis fer í órekt, hver orsekin so er. Hetta er ivaleyst nakað, ið skúlatænarin skal taka sær av, ið býr á staðnum. Granni SKEIV ADRESSA bandslimurin í nevndini atkveddi ímóti umvali á Økrum og í Lopra. Men lat okkum koma til veruleikan. Hóast Ove Mikkelsen fekk flestar at- kveður á tjóðveldislistan- um í Suðuroynni, so valdi tingmanning tjóðveldis- floksins Hergeir Nielsen, lærara á Leiti, og tað er ikki ringt at gita sær, hver hevur ligið í buktini. Men hvat ger Ove? Jú, ístaðin fyri at herja á sínar egnu menn, heggur hann nú bæði til hegru og vinstru. Ove Mikkelsen, sig heldur sum er, at tínir egnu menn vildu ikki hava teg. Men eitt skalt tú eiga frá mær, og tað er, at sum landsstýrismaður hevði tú klárað ta uppgávuna bet- ur enn Heðin Klein og Hergeir Nielsen. At enda skal eg bert siga, at Ove Mikkelsen var maðurin, sum skaffaði sínum flokki umboð á tingi. Men við hasum val- inum av landsstýris- monnum hevur tjóðveldis- flokkurin gjørt rís í sina egnu reyv og harvið sagt frá sær umboðið í Suður- oynni med alla. Hvalbingur A—A———LLL——WSSSSSIÐ POLITISK BÚKILSKA Í Dimmalætting 10. mars hevur Pauli Ellefsen eina ófantaliga grein um mín partamann Ola Jacobsen. Herfyri hevði okkara fólkatingsmaður Jóhann Nielsen funnist at Paula Ellefsen (av góðum grundum), tí hann metti so sjáldan á fólkating. Hetta úttalilsið frá Jóhan Nielsen gav Paula Ellef- sen politiska búkilsku og tað er tað, hann roynir at krógva seg aftanfyri. Og fyri ikki at vanvirða sínar veljarar meira enn hann longu hevur gjert, so sendi hann Jóhs. M. Olsen av Strondum niður á fólkatingið fyri seg henda mánaðin. Samstundis stendur legtingssessurin hjá honum tómur, sum tað er vanligt hjá sam- bandsmonnum. Øll álop á javnaðar- flokkin eru fyri at fjala teirra ómegd. Tær ferðir- nar, Pauli Ellefsen hevur mett á fólkatingi, kunna teljast á aðrari hondini. Og fyri at fáa sínar velj- arar at gloyma úttalilsið hjá Jóhan Nielsen, roynir hann at leiða hugsan teirra burtur frá hesum. Men tað er at vóna, at fólkið ikki gloymir hetta úttalilsið frá Jóhan Niel- sen, fólkatingsmanni. Fuglfirðingur EÐ KLAUSULUR LAGDUR Á Fekk nú um dagarnar eitt eintak av »Magn« nr. 6, við m.a. eini grein nevnd: Betong — Glas — Bilar — Urtagarðar! Í hesi aktuellu grein stóð m.a. um urtagarðar- nar fram við Tinghús- vegnum, at býráð í nógv ár høvdu havt ætlanir um at javna teir vid jørdina, »men her kom speril i av onkrari orsøk.« Orsøkirnar kunnu vera so mangar, men ein man vera hon, at tá ið teir gomlu havnarmenninir i sínari tíð plantaðu hesar garðar líka frá amt. manninum og niðan til Kisan, bleiv samstundis skilað til, at urtagarðarnir máttu ongantíð oyði- leggjast. Her varð klaus- ulur lagdur á — hettar fortaldi pápi fyri okkum bernum, og vit hildu hett- ar vera sera umhugsið av forfedrum okkara. Men nú er vend komin í. Nú er Havnin vorðin so stór, og olju- og Volvo- lukkan ger um seg í Fer- oyum. Tað ræður um at „koyra tað gamla vekk,« og síðani at byggja flott í glasi og betong. Nú hava menn (ja, tí menn eru tað) hug at kveistra gamlar klausular til viks, og gera gjøldur burturúr teimum fáu lokalpatriotunum so sum Frazer Eysturoy, sála, Janusi Kamban og eðrum, ið vága sær at muta ímóti, ið vága sær at tosa meira um milje enn um stokkutan letuvinn- ing. Hvat ætlar telefonverk- ið at byggja aftan fyri urtagarðarnar? Ein kassa aftrat? Ella meguliga eina vakra lága lon? Ætlar bý- ráðið at kloyna enn ein cementblokk inn í miðbý- in, inn ímillum smelu pinkuvegirnar i gamla hugnaliga býnum, har tey smáu húsini í dag standa og kikka eftir ondini? Hvat rúmast so í tí evt. lágu lonini við Tinghús- vegin? Hví ikki flyta alt telefonverkið út um býin, og gera eina fullfiggjaða ætlan av telefonini eina ferð með alla? Hettar kemur at taka eina longri tíð, men hava vit ráð til at oyða býin, so einki verður eftir uttan asfalt og be- tong? Tann lága lonin fer kanska bert at nekta terv- in í fá ár; og er ikki betri, at okkara góðu og væl- lærdu telefonmenn taka tað tunga takið nú, ístaðin fyri at bíða, til aðrir koma til einaferð, tá ið hesir eru vorðnir pensioneraðir? Havnarfólk! Sitið ikki og hyggið at við aftur- latnum eygum; men sigið átkoðan tykkara, tað hev- ur sjálvur býráðsformað- urin biðið fólk gera. Oddver Johansen