mikudagur 2. mai 1979síða 16

Noyddust at sita í bilinum alla náttina Fýra mans, sum vóru á veg til Havnar sunnu- kveldið, noyddust at vera náttina í bilinum norðanfyri Hundsara- botn, har teir hevdu koyrt seg fastar í kavan- um. Ikki fyrr enn gravi- maskinurnar komu fram á teir tidliga mánamorg- unin, kundu teir halda leiðina fram sum ætlað. 20 bilar stóðu fastir á Oyggjarvegnum mána- náttina, upplýsir løg- reglan í Havn. Fólkið í teimum øllum slapp vid- ari við eðrum bilum. Uttan teir fýra menninir, sum gistu norðanfyri Hundsarabotn og tríggir kollfirðingar, sum sótu fastir við Kleynisvarða. Teir vóru á veg norð- eftir. Teir vóru kortini so hepnir at verða funnir av einum Landrover úr Mjerkadali, sum eftir á- heitan frá løgregluni i Havn koyrdi ein túr norður og suður eftir Oyggjarvegnum fyri at vita, um fólk vóru í onkrum av bilunum, sum kavaveðrið hevði bast. Teir tríggir koll- firðingarnir vórðu koyrdir til Mjørkadals. Legreglan í Havn sig- ur, at sama segan endur- tók seg aftur hesaferð. Hóast vánalig veðurútlit og boð um ring koyri- líkindi fara fólk á oynna við illa skeddum bilum við tí úrsliti, at tey koyra seg føst í kava- num. Mánadagin máttu so kranabilar niðan at flyta bilar, sum stóðu í vegin fyri ferðsluni og gravi- maskinunum. Vistu ikki, at leikurin longu var umsettur — Klaksvíkingar spæla »Hvør var tann seki? «i Havn — Tá vit byrjaðu at umseta leikin á sumri í 1977 vistu vit ikki, at leikurin longu var umsettur til foroyskt av G. L. Samuelsen, og at hann bleiv kallaður »Obodin gestur«. Tå vit fingu hetta at vita, høvdu vit longu umsett 2/3 av leikinum, og vildu vit ti ikki gevast vid umsetingini. Ei heldur vildu vit lesa hina tydingina av leikinum, so at vit ikki vórðu åvirkadir av henni… Vid hesum verdur to ikki sagt, at okkara umseting er tann betra, men minnast må til, at vit hava umsett leikin ur donskum, meðan G.L.S. hevur umsett leikin úr enskum. Eigarin av hesum akfarinum fær neyvan nakað goldið av tryggingini.... Soleiðis taka teir til, Jógvan E. Oså og Jógvan Eliasen í leikskránni til sjónleikin >Hver var tann seki?«, sum Klaksvíkar Sjónleikarfelag nú fram- førir. Ein sýning verður í Klaksvík í kveld, men so verður farið út at ferðast við leikinum. Og fyrst gongur leiðin til Havnar, har leikurin verður sýndur i Sjónleikarhúsinum frigg- jadagin, leygardagin og sunnudagin. Síðan sjónleikur tók seg rættiliga upp aftur í Klaksvík fyri fáum árum síðani, hevur verið avbera ? Bid. gott samarbeiði millum klaksvíkingar og havnar- menn og hava sjónleikar- feløgini dúgliga vitjað hvert annað. Nú er eisini tikið stig til at seta á stovn eitt landsumfatandi sjónleikarfelag, júst við sama endamålinum, at øll sjonleikarfeløg koma at arbeiða væl saman. Gaman og álvara »Hvør var tann seki«« er enskur leikur, skrivadur av J. B. Priestley. Hann er um eina rika familju i árinum 1912. Eitt kveldið, gr tey hava veitslu, kemur $, ein maður á vitjan. Og hesin maður og vitjan hansara hava við sær, at tey ríku broytast ikki so Leikurin er álvarsamur, men eisini skemtiligur, tí hann vísir væl, hvussu tey fínu fólkini avdúka seg sjálvan. Leikarar eru 8 og leik- stjórar ikki færri enn tríggir, Jógvan E. Ósá, Suni Svabo Samuelsen og Eyðun Johannesen. Veitslan fær eina óvæntaða gongd, tá ein óboðin gestur kemur í hana... Óli í Áarstovu I Kuldin millum partar- nar á arbeiðsmarknað- inum hevur útviklað seg til kava. NNNANANASASSASARSSSARASÁARAASR SARA AAA ARA AR A AA Á AA A A A Á RA AA A Á A ÁÁ b.3