leygardagur 16. juni 1979síða 20

Byrådslimur 1500 kr. i bot fyri hardskap og fyllskap Ein byrådslimur i Havn er av Føroya rætti dømdur at gjalda 15 dagbøtur å 100 kr. ella at sita i 15 dagar. Hann skal eisini gjalda sakarmålskostnadin. Býráðslimurin er dømdur fyri harð- skap móti ósekum og fyri fyllskap á almennum vegum og stóðum. Hetta hendi í Klaksvík í januar í ár. Býráðslimurin var inni á sjúkrahúsi- num og har sparkaði hann ein sjúk- ling, sum kíðaði eftir læknaviðgerð. Aftaná ætlaði hann avstað við einari slupp. sum lá úrkoblað við bryggju, men hetta eydnaðist ikki, tí endarnir hildu. Hann varð stutt eftir tikin av politinum í Klaksvík. Í grundgevingini fyri dóminum verð- ur sagt, at tað er prógvað, at býráðs- Góðar 6 mill. kr. arbeiðið. Filmurin hevur fingið navnið >Sinkadus<. Upp- 20.000 kr. kostar hvor minuttur at gera av svensku sjonvarpsrødini, sum partvís er tikin upp i Føroyum. Talan er um ein kriminalfilm av lættari slagnum og gerast skulu 6 partar, sum hvor verður 50 minuttir. eru settar av til tøkurnar byrjaðu i februar og tær verða ikki lidnar fyrr einaferå seint i heyst. »Sinkadus« verður sendur í svenska sjónvarpinum næsta vár. Filmurin er um ein ung- an mann, sum ikki á nakr- an hátt tekur teg burturúr teirri gráu fjøldini. Hann er ógvuliga misnegdur við ikki »at vera nakað< og gongur og hugsar um at taka lívið av sær. Men so knappliga ein Gentan hjá ti unga manninum kemur til Føroya at leita eftir honum. Hon spyr triggjar útróðrarmenn, sum hon hittir i Vågsbotni, um teir hava hoyrt nakað um tann unga svian. Tað eru Olivur Næss, Oskar Hermannsson og Jóhan Seyer Hansen, sum spæla út- róðrarmenninar. Teir vera sostatt at síggja í næstan hverjari stovu í Sveríki næsta var limurin hevur »tildelt« sjúklinginum vet slag bagi med foden«. Og so stendur víðari, at »uanset, at det må lægges til grund, at slaget ikke har været hárdt, findes det under hensyn til, at vidnet XXX var stærkt ganghæmmet, at måtte karakteriseres som vold, der dog må be- tegnes som vold af ringe betydning«. dag kemur vend i. Nakrar bankarænarar koma av misgåvum at leggja hópin av gulli, teir hava rænt, í bilin hjá hesum góða lívs- leidda manni. Hann fer ikki til legregluna við gullinum, men avger at ogna sær tað sjálvur. Og so gerst lívið ødrvisi og meira spennandi. Ja, tað gerst so spennandi, at tann ungi maður noyðist Hver minuttur kostar 20.000 at rýma úr Sveríki, tí teir, sum upprunaliga hevdu ætlað sær gullið, koma eftir, hver er farin av stað við tí. Hann rýmir og kemur til Havnar við ein- um báti. Mjørkin sam- arbeiðshugaður Ein lítil partur — 10 min- uttir — av >Sinkadus< er gjørdur í Føroyum. 14 sjónvarpsfólk hava verið her i 10 dagar. Tað gekst væl hjá teimum og tey søgdu seg vera stak væl nøgd við ursliti her, tå vit prátaðu við tey tys- dagin. Av tí at m.a. veðurgud- arnir vóru so vælviljaðir, blivu tey liðug fyrr enn ætlað. Tað var serliga mjerkin, sum sýndi svínum væl- vild. Tá tey vóru í Norðra- dali, har ein av teimum stóru ur svenska »undir- heiminum« jagstrar hetj- una, kom mjørki niður i dalin júst í teirri lotu, tey skuldu brúka mjerka. Tað er nevniliga meiningin, at brotsmaðurin villist í mjerkanum og rennur seg útav berginum. Sviarnir hevdu sjálv- andi útgerð til at gera mjørka við, men henni fingu teir so ikki brúk fyri hesaferð. Eisini í Havn vóru tey heppin. Tey skuldu filma Smyr- il, tá hann kemur á Havn- ina Men tá tey stóðu klár úti á molanum og Smyril var á veg inn í Nólsoyar- fjorð, var kjaftsvart i mjerka. Men í tí, upptek- urnar skuldu byrja, lætti mjerkin! Nekur av teim- um 14 sjónvarpsfólkunum fóru heim aftur mikudagin og hini fóru hósdagin. Vandi á ferð: Henda myndin er tikin á eystaru bryggju, har ar- beitt verður uppá ein nýggjan koyriveg undir berginum. Nær man hesin kletturin fara at rapa og gera onkra van- lukku Vit spyrja! AD RLT EAD VAD VIDE EL ELP EAD MJ MF AP MP MP MP MP LIN NÁNSARARARSRAR RA SAR RA RA AA RA AS AS Á NANARN SRA S NANNA NSSS SNNNANSSNASNASSNSRANRRRARAA NAÁNNNFNAINANASNASNNAINNSSNARNRSRARNARNARNARNARASRRARNARSRARRNARARA Bussarnir í Havn skulu vera 9,50 metrar lang- ir. Nú frættist, at klaksvíkingar hava bi- lagt sær bussar, sum eru 9,75 metrar langir. Nú fara argjafól skjótt at kunna koyra ótarnað til Havnar. Nær munnu havnar- fólk fara at kunna koyra ótarnað í Havn? * Appropos hita, orku og Flach — hví ikki læra fólk at gera flikk-flack. Tað skuldi ið hvussu so er hita kroppin lotu. eina Hornahúsini blivu so dýr, at tað er bert figgjarnevndin, sum hevur ráð at halda til har. * Hevur tú hugsað um, at i 1922 var ein lækni í sunnaru helvt av Suð- uroynni, og at í 1979 er ein lækni. Har eru yvir 3000 menniskju. Hvat heldur tú um navnan hjá tær? Ja, vere de smaa, saa ere de raske«. Hin hjålparlæknin, sum einaferð skuldi koma, man nú vera failin fyri aldur. Onki heli var so frægt í einari hálvari oyggja, at hann fekk innivist. Mong vera tey, sum harmast, tá Óli legst fyri. INNNINSANASARSARNANARNASRARARRARAÁ Oli i Aarstovu vi I | ” —*. Tað ljóðar, at tann fyrsti almenni bussurin skal eita »Oli« eftir Buss-Ola. Man tann næsti bussurin skula eita >Niels Juel hjá Buss-Ola« og tann tridi >Jógvan hjá Niels Juel hjá Buss-Ola?« TTT TTT STS b.d