mikudagur 27. juni 1979síða 2

Síða 2 telf. 14720 . 11820 box 76, 3800 Tórshavn Feroya Javnaðarflokkur Tórfinn Smith Vilhelm Johannesen (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Sosialurin Utgevari: Fyritaksstjóri: Blaðstjóri: Blaðmenn: Lýsingar: Uppseting: Prent: Hvør hopar undan Tað mundi ikki gera nakran klekkan, at formað- urin í fólkaflokkinum, Hákun Djurhuus, í við- merking síni til avgerð javnaðarfloksins nýtir hevi til at leggja tekstin út, sum um menn eru ræddir — í hesum feri, at legmaður skal vera ræddur fyri at taka ábyrgd av framhaldandi stýr- isveli landsins. Tad undraði heldur ongan, at sami floksformaður skýrdi málið um lutteku hins almenna í millum- landasigling fyri luxustiltak. Tey allarflestu vita, at feroyingar i dag brúka 160—200 miljónir i ferðapeningi til og úr útlondum. Ikki øll henda peninganøgd er luxusferding, men lat gå ein meginpartur. Men er steðan hættislig, hver er so meiningin, tå vit ikki skulu røyna at fåa ein meg- inpart aftur vid sjálvir at taka lut i hesi flyting, heldur enn bert at lata aðrar skúma fløtan, lata aðrar hála peningin úr okkara samfelag, istadin fyri at skapa nekur góð arbeiðspláss aftrat til okkum sjálvs, til nakrar av okkara egnu sjó dag noyðast at sigla á útlendskum kjøli, ti pláss er ikki á føroyskum kjeli. Nei, tað er eingin undanhopan, tá legmaður vísur á, at neyðugt er hjá okkum at taka møgu- leikan nú hevi býðst hjá okkum at bjarga samfel- agnum uppaftur ein vinnulivstått, sum vit higar- til hava latið aðrar farið við. Skal framburður spyrjast, er neyðugt við broytingum. Feroyska samfelagið er ikki sterri enn so, at vit noyðast at standa saman um vit yvirhevur skulu rokna við einum nekulurda ursliti í kappingini móti eðrum tjóðum. Eisini á millumlandasiglings- økinum. VERDA ikki stig tikin å hesum øki vid almennari medvirkan, ja, so hendir einki, har gongur sjón fyri segn. Samgonguslit JAVNAÐARFLOKKURIN hevur á floksleiðslu- fundi mánadagin tikið endaliga avgerð í teirri pol- itisku kreppuni, sum tók seg upp, eftir at løgmad- ur við tingslit í mai boðaði frå, at hann metti steðuna soleiðis, at samgongugrundarlagið mill- um landsstýrisflokkarnar at verða fokið. ti fólka- flokkurin tók ikki undir við víðari útbygging av millumlandasiglingsmálinum, hareftir vit í stóran mun kundu víðka um virkiseki foroyinga á hesum oki. URSLITIÐ verður so framvegis, at útlendskar fyritokur framvegis skulu vinna tær mongu milj- ónirnar, sum verða brúktar á hesum eki av fer- oyska samfelagnum, uttan at vit so mikið sum rætta hond frá síðu til at fáa ein part av hesum. monnum, sum 1 I SVARINUM til fólkaflokkin verður sagt. at tað serliga harmar floksleiðslu javnaðarfloksins, at seinasta uppskot floksins, sum varð lagt fyri sam- gonguna, men sum var í tráð við tær loysnir, sum fólkaflokkurin fyrr hevur sagt seg samdan í at fremja, eisini varð vrakað AVLEIÐINGINer so eftir floksleiðslunar tykki, at javnaðarflokkurin má taka til eftirtektar, at flokkarnir ikki longur hava felags samgongu- grundarlag at virka á og er ti samarbeiðið slitið HENDA avgerðin ber í sær, at javnaðarflokkurin 1 Olavsvøku fer at mæla tinginum til at skriva ut yvaliti treysti, at veljarin dyggiliga tekur undir num av samfelagsmálum. sum javnaðarflokkurin hevur åvist og at tað kann samgøngu, s Er mom Harra blaðstjóri. Gerið so væl og hýsið mær hesum reglum. Í Dimmalætting hós- dagin 21/6 -79 skrivar eitt -n (hetta hevur onkur sagt mær er Dimmalættingar- blaðstjórin) undir hós- dagspráti um suðuroyar- siglingina. Í hesum práti stendur millum annað >Legtingið álegði Skála skipasmiðju at tekna ein nýggjan mio- dernaðan Smyril, útgjerd- ur við ellum hentleikum, fyrst og fremst við tí í tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrøv upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. hyggju at ambæta Suður- oynni. Hetta hendi undir ti sonevnda »sjålvstyris- landsstyrinum« å sinni. Men av ti at politiska tungan å vågskålini tå kostaði eitt sindur, varð avgerð tikin um at byggja tann av Skála skipasmiðju teknaða nýggja Smyril á aðrari skipasmiðju, sum av tekniskum grundum ikki kundi byggja skipið í ætlaðu steddini. Avgjert varð tí av landsleiðsluni at stytta um skrokkin sam- svarandi hesum. Hetta var hverki hent fyri bátin ella fyri endamál hans- ara.“ Øll fólk vita, at henda tunga á vektskálini var Kjartan Mohr, øll vita eis- ini, at skipasmidjan, id talan er um, er Tórs- havnar Skipasmidja, har Kjartan Mohr var stjóri til fyri heilt stuttum. At hetta -n'ið, mangan hevur lopið á Kjartan Mohr og ti, hann hevur staðið fyri, er einki nýtt, munurin er Nr. 49 — 27. juni 1979 HOSDAGSPRAT bert tann, Kjartan Mohr vanliga verið ferur fyri at svara fyri seg. Av góðum grundum kann Kjartan Mohr ikki svara fyri seg nu.men harfyri skal -n'ið í Dimmu ikki koma við sínum óndsinn- aðu og ógrundaðu skuld- setingum, ja, beinleiðis 6- sannindum uttan at hetta verður átalað. Undirritaði var við til alt tað, ið fór fram viðv. byggingini av Smyrli, líka frá fyrstu byrjan til end- an. At fara at reka alt Smyrla— málið uppaftur nú, tænir kanska ongum endamáli, men eitt skal her og nú sláast rimmar- fast: »Smyril« bleiv ikki styttur Í cm. frá uppruna- tekningini av Skála Skipasmiðju, men haraft- urímóti bleiv hann gjørdur 1 m. breiðari, ti hann ikki leyk tær treytir, ið Skipa- sýnið hevði til stabilitet. Øll onnur tala um at tá hevur sleppa at Smyrla-byggingina er 6- sonn úr enda í annan. Fyri at eingin misskilj- ing skal verða, so vóru mátini á Skála Skipa- smiðju-tekningini, ið til- boðið uppá Smyril var givið eftir, hesi: 45 m 1,0.a. 38,25 m 1.p.p. 8,00 m breidd 5,17 m dýpið Undirskrivað Skála Skipasmiðja 21/12 1963. Smyril hevur sum hann siglir í dag hesi mát. 45,35 1.o.a. 38,25 Lp.p. 9,00 m breidd 5,18 m dýpi. I sama hósdagspráti skrivar -n'ið >gamalt var í Føroyum«, o.s.fr. Eg kann lata -n'id vita, at tað hevur eisini verid gamalt i Føroyum at lata folk fåa frið undir grønu torvu, í øllum førum til tey eru gott og væl kølnadi. Poul Mohr Til minnis um Randi Tungt falla kann, tå gamal fer av elli troyttur, burt úr verð tí at tað so má vera. Men tiggju ferðir tyngri, tá hin ungi legst á deyðastrá, er sorgina at bera. Ein fullsett kirkja í 6- metaligari sorg, var okk- ara seinasta leta saman við Randi, áðrenn hon 10. juni varð borin til hvíldar undir Akurgerði. Fyri okkum vanligu deyðiligu, var deyði Randis eitt av teimum mongu óskiljandi fyri- brigdunum her á fold. Bert 33 ára gomul varð Randi, tá lívstráður hennara slitnaði frá manni og 5 børnum. Tey vinar- og ættar- bond, ið knýttu ckkum saman gjøgnum upp- veksturin suðuri í Vági, árini á Tveroyri og í Danmark, høvdu ein 6- sigandi týdning fyri meg eins og ell tey mongu vinfólkini, sum Randi í stutta æviskeiði sínum hevði. Vinskapur og trú- festi Randis gekk út um ell vanlig merk. Hennar fremstu lyndiseyðkenni vóru, tol, hjálpsemi og trúskapur. Ólíkligt orð kom ikki av hennara munni, hvat ið so leikaði á. Randi var altið tann, sum legði garðar niður, var altið fyrst við tí góða orðinum og ti hjálpandi hondini. Randi og Trúgvi stóðu eftir ellum at dema mitt se TEE i livsins sólarglæmu, tå sólin so óvæntað setti. Vit vistu, at Randi hevði havt eitt tungt hoygg at drigið hetta seinasta ár- ið, mentrúðuatnú var far- ið at lætta . Ti kom tað sum ein skelkur tá hon í páskavikuni á veg suður við Smyrli so brádliga gjørdist álvarsliga sjúk. Aftaná drúgva sjúkra- legu fyrst á Tvøroyri, síðani í Danmark vóru øll tekin til, at hon var undansloppin á hesum sinni. Hon var vorðin so fræg, at maður og elsta barnið, skuldu fara at vitja og vera saman við henni nakrar dagar, nú hon slapp út av sjúkra- húsinum um vikuskift- ini. Men best sum vit gleddust um bata henn- ara, spurdust tey tungu deyðsboðini. Tað er svárt at vita sær, at ljós hennara, ið altíð var so fløvandi og savnandi, so brádliga skuldi slókna. Vón og ynski mítt til tykkum Charlottu, Boga, Hans Olof, Brynjer, Rúna og Trúgva, ið hava mist So ómetaligt, er at byrur tykkara skjótt gerast blíður aftur, og at sorg tykkara kámast burtur í ellum teimum stórbæru minnunum, tit hava um móður og konu tykkara, og at hesi minni styrkja tykkum í komandi let- um Í skrivandi letu leita tankar mínir eisini til tín Charlottu. Ikki altíð hevur lívsgeta tín verið líka lættgongd. Fyri fá- um árum síðan misti tú Farvæl, »Gubban« og nú Randi. Men lat tey mongu góðu og dýrabæru minn- ini um elskaðu dóttur tína verða tær ein uggi í stóru sorg tíni. Guds signing fylgi tær so stutt og tung tín lívsleið varð, men nú er stríðið liðið. Tú slapp frá synd og sorg í verð. Gud troysti hvenn, ið saknin ber Og hvíl í Harrans friði. Í djúpastu samkenslu og sorg EET Solbjørg