mikudagur 29. august 1979síða 8

Foroya sanglærarafelag limur í norðurlendskum musikkfelagsskapi Skulu hava stjórn- arfund í Feroyum í heyst, har teir eisini vilja nýta hevið til at greiða feroysk- um mentanarpoli- tikarum frá, hvussu thusikkund- irvísing verður skipað í eðrum lond- um. — Vit leggja stór- an dent á at fáa skipað okkara mu- sikkpedagogisku viðurskifti, sigur Ólavur Hátun, for- maður í Feroya sanglærarafelag. Føroya sanglærarafelag er nú vorðið limur í norður- lendska musikkpedagog- iska felagsskapinum, NMPU, og verdur næsti stjórnarfundur felagsins hildin í Førøyum um mån- aðarskiftið september- oktober. Formaður Sanglærara- felagsins er Olavur Hátún, og er hann eisini stjórnar- limur í NMPU. Hann sig- ur, at teir í samband við stjórnarfundin vilja nýta hevið til at greiða før- oyskum mentanarpolitik- arum frá, hvussu musikk- undirvísingin verður skip- að í eðrum londum. Hann sigur, at Sanglærarafelag- ið hesi seinastu árini hev- ur lagt stóran dent á at fáa eina skipan á okkara mu- sikkpedagogisku viður- skifti, sum teir meta vera fyrsta treytin fyri eini menning av feroyskum musikklívi. Skeið, fyri- lestrar o.a. Um NMPU sigur Olavur, at hesin felagsskapur er 30 ára gamal. Teir hava kongress triðja hvert ár, har ymisk musikkpeda- gogisk viðurskifti verða umredd. Somuleidis skipa teir fyri skeiðum við fyri- lestrum 0.Ø, Ólavur Hátún, formaður í Feroya sanglærarafelag, umboðar Feroyar í NMPU Seinasta kongressin var í Ørebro í Svøriki, og varð Sanglærarafelagið har um- boðað av Ólavi Hátún. Hann var eisini við á fundinum í ár, sum var í Helsingfors, og helt hann m.a. fyrilestur um feroyskan fólkatón- leik. Meguleikar innan núverandi undir- vísingarrammur — Sum sagt leggja vit stóran dent á at fáa eina fasta skipan fyri hesi við- urskifti, og sum eitt lið í hesum fingu vit í fjør vitj- an av Ib Planch Larsen, sum er fyristødumadur fyri musikkhåskulan i Holsterbro, og sum umboðar musikkvirksem- id fyri Danmark i Statens Musikråd. Hann greiddi by- og bygdarráðnum og lands- stýrinum frá tílíkum við- urskiftum í Danmark á einum felagskommunal- um fundi á Oyrabakka, og var niðursteðan á hesum fundi, at Sanglærarafelag- ið saman við umboðum úr býráðnum í Havn, Komm- unufelagnum og lands- stýrinum skuldu finna fram til, hverjir møguleik- ar eru innan fyri núver- andi undirvisingarramm- ur, sigur Ólavur Hátún. Í mai gav Vísir út eitt »Danmerkurblad«. Nú kemur eitt »Færeyjablad«. Um ein hálvan mánað gevur elsta dag- blaðið í Íslandi, Vísir, út eitt serblað um Feroyar. Blaðið verður prentað í 25.000 eintøkum. Tað er soleiðis i Reykjavík, at blødini eisini verda seld uti i , gøtunum. So skjótt, tey eru prentað, fer ein riðil av bernum hvert við sínum bunka av blød- um út at selja. Og sum vera man, er kappingin herð. Vísir hevur nú givið 12 av teimum dugnaligastu sølubørnunum eina ferð til Feroya. Tey komu leygardagin og fóru avstað aftur í gjár. Við børnunum vóru nakrir menn frå blaðstjórn Vísis. Teir hava tikið myndir og útvegað tilfar og lýsingar til Fer- oyablaðið. Framhald av bls. Í listaverkunum, men ein má ásanna, at eksperi- menthugurin er ikki til. Hetta eru avgjert álv- arssamir spurningar, tí fyri at skapa, skapa nýtt og kunna liva eitt listar- ligt lív í einum samfelag, so mugu listafólk hava eitt vist rásarúm, og tað hava tey ikki í dag. Eingin beiskleiki — Er tú ein vónsvikin maður, nú tú leggur leið- ina til Danmarkar? — Lat tað vera heilt greitt. Tað er ikki snevilin av beiskleika í avgerðini at fara til Árhus. Eg mátti gera upp við meg sjálvan, um eg nú skuldi halda fram í Feroyum við teim- um fáu peningaligu møgu- leikunum ella um eg skuldi royna nýggjar leið- Ir Eg havi fingist við sjón- leik i Føroyum í meira enn 20 ár. Mál mítt hevur alla tíðina verið at menna fer- oyskan sjónleik. Tað hevur altíð verið mín hugsan, at vit høvdu eitt yrkisleikhús fyri neyðini. Eitt leikhús, har fleiri fólk arbeiddu við sjónleiki burturav. Eitt tílíkt leik- hús hevði stimbrað áhug- an fyri sjónleikarlistini og hevði eisini verið ein góður stuðul hjá amatersjónleik- inum. Stórt baks Um ta tíðina, eg havi verið í Feroyum, kann eg bert siga, at listarliga so hevur tað gingið framá. Men tað hevur verið eitt øgiligt baks, bæði arbeiðsliga og kropsliga. Materielt hevur tað júst mælið runt. Eyðun Johannessen sigur víðari, at tað er ikki meiningin, at hann einsa- mallur skal troðka og trýsta á fyri at fáa sínar ætlanir igjøgnum. — Er tað skeivt, sum eg havi ført fram í ellum hesum tjakinum, so er tað uppá tíðina at lata onnur sleppa framat. Eg má so royna at klára meg undir eðrum umsteðum. Aðrir mugu taka eina avgerð Vit hava tó verið rættiliga nógv fólk, sum hava ar- beitt fyri at fáa ein stovn við fólki, sum arbeiða burturav við sjónleiki. Eg havi her roynt at vísa á ymiskt í tí arbeiði, sum eg havi gjert saman við eðr- um. Hetta hevur skjótt varað í 20 ár. Nú mugu so aðrir taka eina avgerð, um teir halda, at arbeiði okk- ara er vert at hjúkla um. Funktión í samfelagnum — Hvat er tað fyri ein avgerð, sum tú fyrst og fremst hugsar um? — Tað ljóðar sum um vit nú aftur skulu stinga hondina niður í lummar- nar hjá skattaborgarun- um. Men so einfaldur haldi eg ikki, at hesin spurningur er. Listafólk hava eina ávísa funktión í einum samfelag. Tey gera listaverk, sum eru í tráð við tað samfelag tey liva í og arbeiða undir. Tey við- gera evni í samfelagnum og senda tey út sum speg- ilsmyndir av samfelag- num. Hesi listaverkini vísa okkum, at samfelagið er ikki so einfalt, sum t.d. politikararnir gera tað til í einum fíggjarlógartjaki, sum blaðmenn gera tað til í greinum ella so einfalt, sum tað verður greitt frá í skúlabókum. Fín ífylla Spurningurin er, um vit ynskja at hýsa hesum listafólkum og beta um meguleikar teirra at virka undir. Ein hevur ofta var- hugan av, at vit bert skulu brúka listafólk sum eina fína ífyllu, soleiðis, at vit kunnu koma upp í part aðrastaðni, sum ein mentað tjóð. — Tá vit áttu ein Mart- in Joensen skuldi megu- leiki verið fyri at sagt so sum so: Tað hevur stórt virði fyri tjóð okkara, at hesin rithevundin fær nek- ur ár, har hann kann halga seg til tað hann er bestur til, nevniliga at skriva bekur. Og tað skuldi hann fingið løn fyri. Annars heldur Eyðun Johannessen, at hverja ferð tilfar av føroyskum listamonnum, verður nýtt í t.d. útvarpinum, so skuldu hesir fingið eina rímiliga samsýning fyri tað. Kjarnu Í samreðu við 14. Sep- tember herfyri, segði landsstýrismaðurin í mentanarmálum, D. P. Danielsen, at vit í Feroyum skulu hava ein kjarnu av útbúnum lista- fólkum. Eyðun Johannessen: — Til hetta vil eg siga, at tað í sjálvum sær er ein posi- tiv uppfatan. Men fyri- treytin fyri at hava eina kjarnu er, at teir neyturvi- ligu lutirnir eru til steðar. Vit hava í hvussu er víst á, at tað, sum fer til sjónleik, er alt ov lítið. Idealisma Mentamálaráðharrin hev- ur eisini sagt, at listarligt arbeiði í Feroyum skal hvíla á idealismu. Idealisma er eitt ógvu- liga vakurt orð. Eg haldi eisini, at øll tey fólk, sum hava arbeitt við sjónleiki í Feroyum, hava víst, at tey hava arbeitt sum idealist- ar. Men ein kann ikki liva av idealismu í longdini. Viðhvert kann ein doyggja av tí, sigur Eyðun Johannessen at enda í samreðuni við Sosialin.