mikudagur 21. november 1979síða 1

skov og Vilhelm Johannesen Tann farandi og komandi — landsstýrismenninir Jákup Linden- Tann farandi og komandi — bla og Tórfinn Smith — Ég havi ongantíð verið »forelskadur« í Heygsgarði Lesið samreðu við D.P. Danielsen á síðu 5 ðstjórarnir Vilhelm Johannesen Í gjár valdi Feroya Legting tann nýggja landsstyrismannin, Vilhelm Jo- stjóri er settur á Sosialinum. Blaðnevndin valdi mánadagin Tórfinn Smith til hannesen, úr Klaksvík. Vilhelm Johannesen tekur við eftir J ákup hetta starvið — eitt starv sum hann hevur rekt áður. Lindenskov, sum við valið 23. oktober varð valdur inn á fólkatingið. Valið av Vilhelm Johannesen hevur havt tær avleiðingar, at nýggjur blað- Í samband við at J. Lindenskov leggur frá sær, hevur Sosialurin havt eina samreðu við hann. Lesið á siðu 3 — Royndarsteðin í Hoyvík riggar ikki. Eg havi sitið í Landsstýrinum fimm ár og hesa tid- Royndarstødin riggar ikki ina er tad ikki kom- ið eitt orð ella ein tanki um nakað sum helst frá royndarsteðini um at fara undir nakað nýtt. Hetta sigur D.P. Daniel- sen, landsstýrismaður, við Sosialin. Hann heldur, at tað er Royndarsteðin, sum eigur at taka stig til tær royndir, sum eru neyðugar hjá feroyskum jarðar- brúki. D.P. Danielsen heldur fyri, at royndararbeiðið má effektiviserast. Tað verða gjerdar rættiliga stórar íleggingar í fer- oyskt jarðarbrúk í dag. Stór eki verða velt úr nýggjum, men samstund- is verða nærum ongar royndir gjerdar á teimum nýveltu lendunum. — Eg eri bangin fyri, at úrslitið við teimum upp- dyrkaðu lendunum er rættiliga vánaligt, leggur D.P. Danielsen afturat. Hann sigur víðari, at tað hevur stóran týdning, at vit kunnu gera fræ- royndir. — Royndir í Ís- landi vísa, at danskt fræ er óbrúkiligt, og mær vit- andi hava feroyingar mest brúkt danskt fræ. Har- afturímóti hava íslending- ar góðar royndir av t.d. norskum græsfræ. Tílíkar royndir áttu at verið gjerdar í Feroyum. Tann blandingin, sum varð gjerd í Hoyvík fyri langari tíð síðani, var til gamlan feroyskan be. Um- steðurnar í dag eru broytt- ar. Vit velta upp úr nýggj- um longri uppi í haganum. Miseydnast tær stóru íleggingar í nývelting, kann tað gerast kata- strofa fyri nógvar búnað- armenn. Tað er tí neyðugt við kanningum av tí dyrk- ingarhátti, sum vit brúka, um hann er tann rætti, og um vit kunnu fáa t.d. fræ- blandingar sum egna seg til okkara viðurskifti. Eisini taðingin má vera í lagi, sigur landbúnaðar- ráðharrin. Hann heldur tað tí hava týdning, at vit fáa nýggju royndarsteðina at virka so skjótt sum til ber. — Hetta gerst sjálvandi ikki eftir einum degi, men vit mugu síggja álvaran av, at ein tílík royndarsteð kann koma at virka og fáa gjørt tær mongu neyðugu royndir, sum eru so átroð- kandi. BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — 9 E 2 A L IV = N T Á Hotel Føroyum 8 1 hóskveldið 22/11-79 ; RISA BINGO “= 2 | FRAM ” — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO — BINGO