mikudagur 19. mars 1980síða 6

Síða 6 sosialurin telf. 147 20. 11820 box 76, 3800 Tórshavn p/f sosialurin Útgevari: Fyritaks- og blaðstjóri: Blaðmenn: Tórfirn Smith (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Lýsingar: Uppseting: Prent: Laksaveiðan SEINASTU mánaðirnar hevur laksa- veiða av álvara tikið seg upp við Før- oyar. Í løtuni eru 18 føroysk og sjey donsk skip á laksaveiðu. MÁNADAGIN var eitt uppskot frá landsstýrinum um at áseta eitt av- gjald á laksaveiðu til 1. viðgerð á tingi. Uppskotið áleggur teimum, sum veiða laks á føroyskum sjógki, at teir skulu rinda landskassanum eitt avgjald uppá 1 kr. fyri kilo. ANDSTØDAN tók ikki undir við hes- um uppskoti. Undir viðgerðini á tingi fardu umboðini fyri andstøduflokkar- nar fram, at talan er um at tryggja landskassanum pening, at talan er um ein nýggjan inntøkuveg hjá tí al- menna og hetta vildu teir ikki vera við til. SUM OLL VITA, er mótstaðan ímóti laksaveiðu á víðum havi rættiliga stór í nógvum londum. Henda mót- støda kemur serstakliga frá teimum londum, ið seta sjóbúnan laks út, og sum sostatt fyri ein part munnu eiga laksin, ið nú svimur kring Føroyar. SKULU VIT halda fram við tí laksa- veiðu, sum júst nú er byrjað, so mugu vit eisini klekja og seta sjóbúnan laks út. Upphæddin hevur í sjálvum sær lítlan og ongan týdning. Tað ræður heldur um at veita aðrum londum trygd fyri, at vit ikki bara veiða laksin, men at vit eisini klekja og seta sjóbúnan laks út. SOMULEIÐIS er tað av stórum týdn- ingi, at bert eitt avmarkað tal av skip- um fær loyvi at veiða laks, at saml- aða nøgdin verður avmarkað og at vit, sum nú er skotið upp, áseta av- gjald við tí fyri eyga at klekja og at seta sjóbúnan laks út. UPPSKOTIÐ frá landsstýrinum er sjálvsagt og natúrligt og átti at fingið undirtøku frá øllum flokkum á tingi. Men tá hetta ikki er tilfellið, so er orsøkin he:st tann, at andstødan bert er ímóti fyri at vera ímóti. 1 cm = 100,- kr. Hvar fara pengarnir? Nr. 22 — 19. mars 1980 Ikki kann sigast annað enn, at parkeringsansar in rekir sítt starv til lítar. Tað man vera fáur, ið eftir so stuttari tíð hevur skapt eitt so stórt kartotek av lógbrótarum, sum hann. Tad eru túsundtals bilar í Havn umframt túsund- tals aðrar, sum koma higar. At tað eru komnar eitt væl sterri tal av bótum í kassan, ivist eg ikki í Eg var á sorenskriv- araskrivstovuni í dag og rindaði 109,- kr. í sum aløgd bert bot, var mær, hóast eg hevði brúkxt trý korter av einum heilum loyvdum tíma, bert ti, at eg hevði stillað skivuna 1 cm skeivt. Alt í lagi — tað er ein feilur at taka feil av 9.15 rad ringasta er, at maðurin visti, at parkeringspláss- ið ikki var bundið meira enn hesi trý korterini, men hann var hverki til at hegga ella stinga í. At vera so »nærlagdur« meti eg, er at misnýta sítt vald. 8.15 og Tå ið man so á soren- skrivaraskrivstovuni spyr, hvat pengarnir verða brúktir til, so vita tey ikki. Hava vit eftirhondini ikki krav uppá at fáa at vita, hvat pengarnir verða brúktir til her landinum? Th. M. Smith Svikur tú Sudur- oynna, Flemming? Undir viðgerðini av løg- tingsmålinum um keyp av ferjuni Mikkel Mols til Suduroyarsiglingina, hevði tingmadur sam- bandsfloksins Flemming Mikkelsen eisini orðið. Hann tyktist vera kroystur upp í ein krók — eðrumegin av eina- rædisharra sambands- floksins Paula Ellefsen, og hinumegin av veljar- um sínum í Suðuroy Undangongumaður Flemming Mikkelsen's, Jákup Mortensen, tók ta avgerð tá Smyrlamálið var til viðgerðar, at tæna veljarum sínum fram um at akta harraboð for- mann sambandsfloksins. Spell at hesin maður fekk ta lagnu at fall sein- asta legtingsval — har hevdu sambandsfólk í Suðuroy ein mann, sum hevði eina greiða stødu i samferðslumálum. Men nýggi tingmaður sambandsfloksins i Suduroy, tykist hanga i leysari luft i so måta. Ti tad, sum Pauli Ellefsen sigur tykist hesin maður akta fult og heilt. Men ert tú, Flemming Mikkelsen, greiður yvir at støduloysi títt møgu- liga kemur at kosta tær løgtingssessin komandi val. Sudringar hava fyrr havt menn inni å løg- tingi, sum sitið hava sum »nikkipetrar« og lagnu teirra kenna vit øll — út í myrkrið. Undangongumenn tínir í Suðuroy, Kristian Djurhuus, Andreas Djurhuus og Jákup Mortensen, vóru menn sum bæði andstødumenn og samgongumenn hevdu stóra virðing fyri. Hetta vóru menn, sum vóru góðir við heim- oyggj teirra og stóðu sum menn, tá mál ið við- víktu Suðuroynni, vóru frammi. Hetta eigur tú, Flemming, eisini at gera — tú ert valdur inn av stórari veljarafjøld í Suðuroy og eigur at tæna hesi fjøld — lat tú Paula Ellefsen gartera sum hann vil, ongin tekur hann fyri fult meira. Eitt er givið — ein støduloysingur kann aldri fåa langa politiska karrieru — og atkvødur tu, Flemming Mikkel- sen, ímóti keypi av Mikkel Mols, gert tú po- litiskt sjálvmorð. Og tá vil eftirtíðin døma teg við orðunum — „hann var svíkur tá á stóða. Suðringur Javnadarflokkurin er »medu«! I Sosialinum 1. mars sæst, at folk innan javnaðar- flokkin — sjálvt blaðmenn á Sosialinum — spyrja: »Hvør er Javnaðarflokk- urin?« og »Javnadarflokk- urin vid at gera politiskt sjálvmorð=É. Um Javnaðarflokkurin fremur sjálvmorð við at siga sum so, at eitt er ein stevnuskrá, annað er tað sum ein ger, so áttu flestir parlamentariskir flokkar fyri langt síðani havt kubbað sær hevdið av Men teir liva hóast alt í besta lag — sjálvt tjóð- veldisflokkurin. Nú er floksblaðið har eisini farið at venda sær móti flokkin- um, kanska bert fyri at undirstrika innra frælsið< í ti flokkinum rad er tad hugnaligt at siggja ein kvinnuliga fak- felagsformann i Sosialin- um koma við sosialistisk- um áskoðanum, meining- um um hver, ið eigur at bera byrðarnar av eini kapitalistiskari = kreppu, tey sum ikki hava annað enn hendur sínar at selja, ella tey sum hava breið- bulaðar bilar, svimjihallir í kjallarunum, privatar luxusbátar og pening schweisiskum bankum. Spurningurin er, um javn- aðarfloksins politikarar, ið skulu eitast at sita við róðrið, lurta eftir sínum fakfelagsformonnum, sum hóast alt hava betri sam- band við fólkið og veljar- arnar. Eg veit ikki, um fróð skaparsetrið góðkennir orðið »med« sum eitt før- oyskt orð, men hetta orð hevur eyðkent, og í sein- astuni sagt nógv um hvat javnaðarmenn hugsa sær Í mun til sosialistar. Tá javnaðarmenn tosa um ognarrætt, tosa teir um at verkafólk skal hava »med« ognarrætt og ikki rætt og slætt ognarrætt — tey skulu hava »med«åvirkan og ikki rætt og slætt åvirkan. Hetta orðið »med« spekir hverja ferð ideologar javnaðarflok- sins skulu leggja sínar planir. Hver er so uppgåv- an hjá hesum »med«? Er tað ikki hon, at tryggja kapitalistunum náttarsvevnin? Meðan sosialistar vanliga tosa um at verkamenn, fiski- menn eins væl og fólk á landi, hava rættin at eiga framleiðslutólini (skip, virki o.s.fr.) fyri at vit kunnu fáa veruligt fólka- ræði og veruliga ávirkan (og ikki bara »med«) hetta stendur eisini í stevnuskrá tjóðveldisfloksins — so gera javnaðarmenn við hesum »med«i vart við, at verkafólk bert skal eiga partar í einum kapitalist- iskum virki. Hetta er »øØkonomiskt demokrati«- hugsanin hjå danska javn- adarflokkinum. fer tad so at virka? Ju, ein partur av løn ar- beiðsmanna skal verða tikin frá teimum og lagdur í grunn, sum skal vera eitt slag av partapeningi í framleiðslutólunum. i henda hått halda verka- fólk at tey hava ognar- rætt, ávirkan o.s.fr., tey eru »med« — men fram- leiðslan er tó kapitalist- iskt stýrd, og neyvan hendir tað at verkafólkið á einum virki kann fáa meirilutan í partskapital- inum á henda hátt. Ar- beiðsgevararnir kunnu bara vera negdir — hóast teir ikki sýnast so í dag — ti á henda hátt fara verka- Hvussu fólk at hava eina >kenslu< av at kapitalistiskar fyri- tekur eru teirra egnu fyri- tekur, tí fara teir neyvan í verkfall móti sínum »egnu« fyritøkum og so framvegis. LO-bossarnir og javnaðarstjórnin kunnu standa sterkt saman um ein javnaðar- stýrdan »frid á arbeiðs- marknadinum« sum ar- beiðsgevararnir eru glaðir fyri. Við hesum stóra bluff- nummari royna javnaðar- menn at billa arbeiðsfólki inn, at nú er kapitalisman blivin teirra egna, og so kunnu øll vera glad og negd. Men tey, sum eru við sviðið soð, eru arbeiðs- følkini. Teirra »med«- kensla fær tey at halda seg aftur frå at krevja tann veruliga rætt, sum sosialistar krevja, nevni- liga ognarrætt og åvirkan uttan »med« frammanfyri. Javnadarmenn halda, at oll arbeiðsfólk so fara at ganga við einum lítlum kapitalisti í heysinum, og fola seg væl til rættislegd, »g fela seg heima i kapital- stiska samfelagnum. Tí Framhald á síðu 11