leygardagur 28. juni 1980síða 16
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Landsbókaverðurin, tá íslendska gávan varð handað:
Vónandi elvir bókagávan
til okt samstarv
Frá samkomuni,
fevna um nærum allar tættir -
tá tær 300 islendsku bokurnar vórðu handadar Landsbókasavninum. Bokurnar
fagrar bókmentir, yrkis-bókmentir, barnabøkur o. s. fr.
j
A myndini síggja vit ma. a. D. P. Danielsen, landstyrismann í mentamålum, Sverra Egholm,
landsbókaverð og teir íslendsku $
— Tað var ikki mansligt at lesa bøkur.
Bókalestur og skrift vóru nyttuleys,
um ikki ógudiligt verk. Í dag er hugsan-
in nakað broytt, meguleikarnir betri og
segði
mangir feroyingar lesa nógv,
Nú tykist annars áhugin — fyri ikki -
kærleikin — aftur at vera farin ?*
okkara síðu. Ein kærleiki til »” NL Á nú
hevur drigið fimm av býr“", 3 ar? niður
at vitja. Teir vitja alli- .$ 4 ar“ og skin
til, at so trupult - 85 ør + a borg-
S > ukvøldid.
a-afundinu“ Av
'
- of
ei GV
fin, or
sam Sis tilvildarligt.
yrådid
rindar ferðaútreiðslurnar,
ber kostnadin ella ein part av honum.
Tað okkara fólkavaldu eru farnir til er ein
»Hvør skuldi
sonevnd vinastevna. Á ja, á ja.
gamlar gedir gloymt og gamalt vinabrey8??«
gestirnar, Bjørn Sig
or borgarafundinum og
„SÉhdi býráðsveljarum hevur
HO. til Birkerød at birtast
mor: „> osti av nýggjum. Ella kanska var
sum eru
.000 krónur pr. nes. Tað veri tó ikki sagt,
at onkur av teim luttakandi hevur lagt hesa
vinaferð saman við sina egnu fritid og so sjálvur
fússon og Finnboga Guðmundsson
Sverri Egholm, landsbókaverður, í
takkarkveðu síni mikudagin, tå ís-
lendska bókagávan varð handað bóka-
savninum
at tað var eitt
$
|
|
Ikki vistu vit, $
»dyrskue«,
byrådslimir- — Tað ringasta er, at eg fái ikki havt skrivaran í
føvninginum !
nir skuldu til
SS
Tað er í samband við 150
ára stovningardag Fer-
oya Landsbókasavns í
1978, at Landsbókasafni
Íslands og Háskólabóka-
safni hava givið bóka-
gávuna, sum tælir útvið
300 bekur.
Finnbogi Guðmunds-
son, landsbókaverður,
handaði Føroya Lands-
bokasavni gåvuna å eini
litlari samkomu úti i ti
nyggja Landsbokasavni-
num mikudagin. Saman
við Finnboga Guð-
mundsson var eisini
Bjern Sigfússon, fyrr-
verandi bókaverður, hjá-
staddur
Aftaná at
Guðmundsson
handað gávuna heit
Sverri Egholm eina
stutta reðu, har hann
nam við orsekirnar til, at
feroyingar ikki høvdu
verið so lesihugaðir sum
íslendingar.
Hann vísti á, at út-
lendskt mál troðkaði í
eldir tað føroyska málið
burtur í ellum avgerandi
viðurskiftum. Haraftur-
at var skriftmálið ungt,
og eisini vísti Sverri Eg-
holm á, at tað ikki eru
liðin 100 ár, síðan tann
fyrsta bókin á móður
málinum varð prentað í
Feroyum.
— Vanliga manna-
hugsanin var eisini tann,
at tað var ikki mansligt
at lesa bekur, heit Sverri
Egholm fram. Bókalest-
ur og skrift vóru nyttu-
leys, um ikki ógudilig
Finnbogi
hevði
verk. Måttmiklu embæt-
ismenninir og prestarnir,
sum gingið hevdu á
svartaskúla fingust við
hendan tramanskap. Og
um gandakallarnar varð
sagt, at teir høvdu lisið
sær kynstrið til úr bók-
um hjá slíkum prestum.
Men hugsanin er
broytt, og Sverri Eg-
holm segði, at neyvan
nakra staðni í heiminum
koma so mangar bekur á
móðurmálinum sum
Feroyum í mun til fólka-
talið.
Hóast tær nógvu fer-
oysku bekurnar er neyð-
ugt við útlendskum bók-
um — serliga donskum
— men seinastu árini eru
fleiri og fleiri farin at lesa
onnur norðurlandamál,
og serliga íslendskt.
Landsbókaverðurin
nam við tað økta sam-
starvið við íslendingar
sum eisini er á prenteki-
num.
— Vit hava so nógv at
læra av íslendingum á so
mongum umráðum. Tað
síggja vit eisini á hesi
stórfingnu bókagávuni.
Her finna vit rikidømi og
kunnleika — sum máls-
liga og í allar mátar er
okkum íheimligari enn
tað nógva av ti, vit fáa
aðrastaðni, segði Sverri
Egholm, sum endaði við
at siga, at hann vónaði,
at bókagávan verður ein
týðandi liður í komandi
øktum samstarvi við is-
lendingar.
NSS SS NS NÝYNNNNNÝASNANSNNNAØNNSUNUNANUNNARSANNSÁNSANNNANNNN
Ot í í Áarstovu
14. September for-
skrekkir allar
suðringar við, at poli-
tiið hevur fingið sær
stórar og sterkar poli-
tistar at hjálpa sær.
Tað man vera fyri at
fyribyrgja at tað verð-
ur so friðarligt, sum á
undanfarnum jóansek-
um.
NANNNNANSNSNANSSNSNASANSNNANNSANSSSNARNSNN“
SAÁSASNSASSSASASSSNASASASSAXNA
SÁSASSASSASSASÁSSNASSS)A