mikudagur 9. juli 1980síða 6

Nr. 53 — 9. juli 1980 telf. 147 20. 11820 box 76, 3800 Tórshavn Útgevari: p/f sosialurin Fyritaks- og blaðstjóri: Blaðmenn: Tórfinn Smith (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Lýsingar: Uppseting: Prent: Politiskur fotakuldi TAÐ ER IKKI EITI á, hvussu sterkur tann tjédveldisløgur hevur verið, sum menn hava tíkið til sín á landstingi floksins fyri mánað síðani. Síðani tá hevur ikki verið blaðrúmd í málgagni tjóðveldisfloksins, 14. Sept., fyri stór- vegis ødrum enn mótmælum móti verandi landsstýrissamgongu. Sjálv- andi eru teir traditiónini trúgvir — at krúdra hesi álop við gori og galli yvir sínar samgongupartnarar — tí sjálvir hava teir altíð verið lítaleysir. Í ODDAGREIN BLAÐSINS seinasta leygardag verður enn einaferð trivið í vælkenda niðurlagið. Har verður m.a. sagt, at nú troðkar tann spurningur meira og meira á, hvussu leingi tjóð- veldisflokkurin ætlar at halda fram við úteftir at taka medábyrgd av ein- um politikki, sum ikki er í samsvari við tað hugsjónarliga grundarlag, flokkurin byggir á. AT TJÓÐVELDISFLOKKURIN nú hevur funnið sítt hugsjónarliga grundarlag er bert at fegnast um. Mangan hevur verið torført hjá okk- um ødrum at skilt floksins meir ella minni mjørkakendu talu, men lat okkum nú vóna, at hon verður greið- ari í framtíðini. AT FÁA POLITISKAN fótakulda er ikki nakað nýtt fyribrigdi, hvorki í føroyskum ella útlendskum politikki. Orsøkirnar kunnu vera nógvar, men í hesum førinum man orsøkin ivaleyst vera tann, at politisku >hugsjónira tjédveldisfloksins ikki kundu røkka yvir longri tíðarbil enn tey higartil fimm árini hann hesaferð hevur verið við í landsstýrissamarbeiðinum. Hesar »hugsjénir« rakka heldur ikki so langt niður móti jørdini, sum at kunna luttaka í praktiskum, politisk- um arbeiði. Hetta er heldur ikki eins praktiskt sum at sveima nakað væl omanfyri dagligu trupulleikunum og sóla sær í ævigari sælu. VÍST HEVUR Sosiaiurin eisini talað at, tá vit hava mett at politikkur land- stýrisins hevur verið átalu verdur, men vit hava eisini dugað at sæð hvussu langt kann náast í sinum samarbeiði við fólkaflokkin og tjóð- veldisfioxkin. Ellis- og róktarheims- tørvurin Herfyri varð hildin al- mennur fundur i Lærara- skulahøllini eftir inn bjóðing frá nekrum kvinnum, sum mettu tað vera av stersta týdningi at fáa eitt alment tjak um steðuna hjá teimum av okkara, sum terva serliga røkt, sum ikki meir kunnu klára seg heima At hetta so varð sett fram í ljósið við svimji- hallarmálinum sum mót stykki, má so skiljast sum ein mótsteða móti tí politikki, førdur kommunalari åtrodkandi, ihugamål - £ en alt aiturum alit sum verður frá síðu, har akut, sosial verða sett annað Helst eisini ein avleið- ing av tí áhaldandi anti- patiinum frá vissum po- litiskum síðum ímóti øll- um sum smakkar av at vera sosialt Á hesum fundi gekk tað týðuliga fram, at okkara kommunalu po- litikarar, við sterkari stýring av embætis- monnum sínum, ikki halda at sosialmál sortera undir kommununa, og tað kundi tí tykjast, sum um tað. ið alíkavæl er undir kommunalari umsiting í Havn, verður sett í aðru rekkju. At hetta so kann vera ein avleiding av, at kommunan er so trongd í eðrum, skúlamálum, vegamálum, renova- sjónsmálum, svimjihøll, av kommunalari saman- legging og haravstand- andi ektari ábyrgd 0.s fr. er ein onnur sega. Tey, ið dagliga arbeiða millum tey, sum ikki kunnu klára seg sjålvi, men mugu hava forsvarliga rekt, løgdu ikki fingrarnar imillum Har varð hart og týðu- liga víst 2 hvussu skríggjandi neyðugt tað er at fáa fleiri sengur til tey, ið eru óhjálpin. Her er vist stórur tervur Her komu fram sjón armið um hverjar loysn ir munnu vera tær bestu. Kritiserað varð hart og týðuliga higartil“ brúkta byggiháttin. Vit byggja ov dýrt tá vit byggja bæði ellis- og rektarheim undir einum, segði Jacob Højgaard, lækni, og mælti til at taka eftir tí sum Aksel Johannesen, konsulentur vísir á. Men tað var annars so vit gjørdu, tá bygt varð í Vágunum, har var Aksel Johannesen konsulent ur Vit mugu viðganga, at tervurin á rektarheims- plássum enn er stórur at tað sum higartil er bygt, hevur fungerað væl, gongur sjón fyri segn, at tað er bygt til Fólkaflokkurin vildi Oli Breckmann javnaðarmenn hava púrt einki gjert fyri at sosial- lógirnar eru so frægar sum tær eru í dag. hann og konan til (i einans var sonur figur, at Tí haldi eg, at eg fari at siga honum frá einari segu ið er sonn. Eg kendi væl ein mann, ið búði í útoyggj. Hann var ein av gomlu bóndans monnun- um, trúgvur sum trellið og tí fylgdi hann bóndan- dagsins ljós. teim góðu tá fólkaflokkurin sá fluttu Havnar Tá árini komu } hann vildi ikki verða ver andi á utoynni ár, men so 21n dag'n eg var | 84 h nað + + 4 Havn hopaðust vit á | agi num og Vit var: báðu Cir um at hittast Hann spurdi tíðindi heim- an og tílíkt. Men so kom hann inn á politikk. Hetta var um tað mundið, tá P.M. Dam var vorðin legmaður fyrru ferð. Meg undraðist á, hvussu hann málbar seg, og tí sigi eg við hann, at tú ert jú fólkafloksmaður. — Nei, segði hann, eg havi kosið javnadarflokkin, og tað ætla vit bæði at gera, tað eftir er Eyðvitað spurdi eg hann, hvussu í víðu verð hetta bar til, tí so væl kendi eg hann, at hann var ikki ein av teim, ið sleing- ist sum landbukka millum sengur Ja, svaraði hann, tú kannst so spyrja. Maðurin fyrst og fremst, ið fekk meg at venda frá fólka- flokkinum var sjálvur Hakun Djurhuus. Hann segði, at hann var inni í tinginum, tá málið um fólkapensión varð fram- við- merkingar ein verandi terv og at tað, sum verður bygt komandi 2—3 árini, kemur at lætta munandi um trýstið, sum í dag liggur á landssjúkrahús- inum. Síðan mikið umrødda barakkin, uppihalds- deildin. Haldi tað vera í so skeivt at tala so niður- setandi um em part av okkara sjúkrahúsverki; tað er skeivt móti teim- um, sum har eru, sum har eru avvarðandi; tí tað umberst ikki, at fólk harvið fáa ta fatan, at røktin ikki er sum hon skal. Og tað er jú ikki meiningin. Í Hervið sigi eg aldeilis ikki, at ein ikki skal gera vart við seg, tá ein heldur tað vera alneyð- ugt. Tá brekini eru so vorðin, at tað er ófor- svarligt ikki at tala at. Men eg vildi tó spurt, hvat so er gjert yvirfyri sjúkrahússtýrinum, sum jú situr við ábyrgdini av sjúkrahúsinum. Sjúkra- hússtýrið hevur nokk so góðar meguleikar at gera sína ávirkan gald- andi á kommunalar sum landsmyndugleikar m.a. at fáa bett um verandi brek. T.d. at broyta veg- feringina, so trafikkurin gjøgnum sjúkrahúsekið varð umlagdur ella steðgaður. Men tað er kanska heldur ikki long- lagt av javnaðarmonnum. Tá segði Hákun, at hann og hansara menn vildu vera við at beta um gomlu ellisrentulógina, men hetta við fólka- pensión mátti steðga til Feroyar vóru útbygdar. — Og, segði gamli vinmaður mín, so mikið fari at hugsa um meg og konuna, at skal einki munagott bet- ast um okkara kor, fyrr enn Feroyar eru liðugt út- bygdar, so verður trong- ligt hjá okkum og mong- um við okkum. Vit skiltust, og eg sá hann ongantíð aftur, tey eru bæði farin í Harrans hendur, men hesi orð hans- ara um tann flokk, ið hann hevði styðjað so mong ár, gloymi eg aldri. Men Óla Breckmanni gera tey ongan mun, hann verður við at ramsa úr Mein Kampf, sum hann er ur nekur kommunal upp- gáva? Tað var ikki órímuligt um kommunan nú loysti trafikkin frá sjúkrahús- økinum, so at vegurin gekk útum ekið, so sum lætlanir liggja fyri um. Samanumtikið áttu allar góðar kreftir at farið til verka fyri at beta um brekini. At krevja at Landssjúkra- húsið skal byggja eina rektardeild uttan at kommunan skal vera við eru óráð. Tí tá verður útlit ikki bjart; tað eru 100 aðrar uppgávur, sum liggja fyri at skula loysast á landssjúkra- húsinum, sum kosta miljón omaná miljón, og tær standa allar ovar- laga. M.a. ynski um eina langtíðarmedisinska deild, eina deild til part- víst røktarkrevjandi sjuklingar fyri styttri ella longri skeið. Kommunan kann ikki fráskriva sær ábyrgd- irnar av sosial- og heilsu- málum, so sum framgekk av fundinum. 3. juli 1980 J. Lindenskov ikki vera við vanur, men kanska henda segan kann siga onkrum nakað, tí sum sagt, hon er sonn. Uppsala Pætur Trøll Sambandsmaðurin Pauli Ellefsen sigur, at trøll eru rúnni hjá sjálvstýris- monnum. Jú, sanniliga eru tey tað. Sambandsmenn reka ræðslukampanjur, og hevur P. Ellefsen sjálvur staðið á tingsins reðara- palli og roynt at ræða aðr- ar, m.a. við trellum. Er tað nakað at undrast yvir, at menn síggja trell, har sum svart er? p poulsen