leygardagur 8. november 1980síða 12

- SOSIALURIN Síða 13 Latið tykkum ikki rúsa í Ovit av nýggja sjóngrinum Sigla ella ikki sigla verður ikki hin mest átrokandi spurningurin um nøkur år, um so verður, at tann flokkur ið stakk sítt egna landstýrið í bakið, fær við- hald frá fólkinum til valið. Hettar verður tó ikki væntandi, eftirsum tað er hverjum mannsbarni greitt, at hettar brádliga hamskiftið teirra einans er ætla einstøkum »priv- atum« til løtuvinning; at hettar kann vera við til at koyra samfelagið á bláman, nervar teir ikki. Hettar skal ikki skiljast soleiðis, at teir eru nýtilig verja fyri feroysku tjóðina — langt frá mær at geva teimum hettar skotsmál. Sjálvsagt vilja politikarar, ið hava varð- veitt eitt vet av mann- semiligheit í politikki, ikki vera við longur. Hvat teimum politisku kannustoyparunum, ið savnast undir navninum Framburðs- og fiskivinnu- flokkurin, viðvíkur, kunna tit, ið hava verið við til at leitt samfelagið so væl áleiðis, sum td. frá valinum í 58, og í hesum royndum ikki hava mist málið úr eygsjón, uttan mun til flokks tilknyti, iki gera annað enn at venda hesum nýggja veruleika- fjara stemmingspolitikk- inum bakið. Finnur kapitalistafylk- ingin og hennara líkasinn- aða afturhald saman við teim veruleikafjaru polit- ikarunum, verður spurn- ingurin ikki, um tad skal siglast ella ikki, men um at sleppa at liva ella ana. Tå høvdu teir, sum skåka sær undan øllum hugsandi samfelagsskyldum, har- imillum skatti, kunna liva uppaftur betur. Ein skuldi haft rætt at vóna, at javnaðarhugsjón- in, sum hesi seinastu árini hevur virkað fyri samfel- agsbatum, sum fáur hugs- aði megulig, eisini átti at havað megnað at gera hesa skriving óneyðuga. Men ásannst má, at slíkar vónir eru ov bjartskygdar, orsakað av áralongum semjupolitikki við flokkar uttan framtakshuga. Hug- sjónin er tíbetur ikki minni vaksin av hesum og vil framvegis vera okkara besta og sannasta amboð, líkamikið hverjir samfel- agstrupuleikarnir eru. Tað er óhugnaliga lætt at ímynda sær, hvussu hettar samfelag hevði sær út, um javnaðarhugsjónin ikki hevið vunnið sær inni- vist i samfelagsfyri- sitingini frå 1958 og fram- eftir. Standurin hevði verið syndarligur — eitt lamið fólk, kanska við hugsjónum í tí stilla, men uttan meguleika og fíggjarliga orku til lívsneyðugar ábetur. Í fragasta feri hevði standurin verið sum í fimtiárunum, tá vit hóast innistandandi >gullach- milliónir og yvirskot á gjaldsjavnváginum livdu í fátækrademi, ikki bert samanborið við tey uppbyggingartiltøk, sum javnaðarstjórnir kring okkum longu tá vóru komnar væl áleiðis við. Hjá okkum var hesin vána standur eingin beinleiðis avleiding av fólksins vilja og tervi, men úrslit av illvilja teirra ráandi mótvegis tiltøkum, sum kanska við at vera arbeiðsskapandi = kundu borið í sær tann vanda, at verks- og tænastufólk kundu dittað sær at hugsað, at tey eisini áttu eitt pláss í samfelagnum. Her verður kanska gingið onkrum av teimum tá leiðandi sambands- og Småidnadurin einasta gongda leið innan bygdamenning Í virkisskrá Feroya Javn- aðarfloks verður asgt, at annar idnadur enn fiski- vinna, verður sett á stovn á landsgrundarlagi, men fólk sum hevur hegni og á- ræði, og sum vilja royna nýggjar leiðir, kunnu fáa lagalig lán og studning. Landið virkar áhaldandi við útbyggingarætlanum til tess at skapa ektar virkismeguleikar. Stærri og smærri idnadarvirkir verða sett á stovn, ikki bert á stórplássum, men eisini á bygdunum. Um neyðugt tekur landið stig ril hesa bygging. Tað má vera øllum greitt, hvenn týdning smáidnaður og heimaidn- aður t.d. av slíkum slag kann hava, um talan skal verða um nakra bygda- menning í Feroyum. At fáa heimaidnadin á føtur kostar, men kostnaðurin vísið tygum Javn er bert ein viðfáningur av teimum iløgum, sum t.d verða settar í fiskivinnu- idnadin. Vit eiga at minn- ast til, at í nógvum smærri bygdum kann verða trupult at fara undir nýggj framleiðsluskap- andi virkir vegna tervandi figgjan, og eiga vit ikki at forða, men heldur hjálpa teimum. Føroyski heimaidnadur- in hevur higartil stort sæd verið avmarkaður til til- virkan av bundnum vør- um. Skal heimaidnadurin innan hetta øki ikki gerast ein viðfáningur er neyð- ugt, at okkurt munagott verdur gjørt. Sambært idnadarålitid er fyrst og fremst neyðugt við einari skipan, ið fevnir um fram- leiðslu, dygdarmeting, keyp, selu og útflutning. Viðvíkjandi bygda- menning er småidnadur ofta einasta gongda leið Bæði samferåsla og ar- beiðspláss eru grundarlag fyri trivnaði á bygdunum, og skulu vit sleppa undan at miðsavna fólkið á nekr- um fáum stórplássum, má smáidnaðurin stuðlast miðvist. Síðani idnadarkreppur fóru at taka seg upp fyrst í 1970, hava okkara granna- lond ásannað, at neyðugt er at leggja munandi størn dent á småidnadin. I idn- aðarálitinum verður sagt, at umleið 70% av ídnaðar- handverks- og tænastu- virkjum okkara hava minni enn 5 fólk í arbeiði, og fevna hesi virki um um- leið 20% av vinnandi fólki num. Veruleikin er jú tann, at okkara stødugt betur út- gjørdi fiskifloti fiskar á einum avmarkaðum eki, við stæðugt minkandi Javnaðarlfokkurin hevur víst tær álit — aðarflokkinum álit! politiskan ; Gisleyg Bonde valevni í Suðurstreymoy sjálvstýrismonnum Ov nær, tí summu tiltek teirra tola gott og væl dagsins ljós, men tað stendur fast, at hin herj- andi figgjar- og iløgupoli- tikkur var vanvirðing av fólkinum Gloymi ikki, at tá var onki hall á gjaldsjavnan- um, men tá var heldur ikki liviligt her á landi, og ein stór landsinntekukelda tá var frá verkamannalenum uttanlendis! Føroya folk, latid tykk- um ikki rusa Ovit av nýggja sjóngrinum, men vísi trúskap móti ti byrjaða verkið, ið er sprottið av javnaðarhug sjónini ! Martin Djurhuus valevni í Suðurstreymoy maning, ti er umrådandi, at nýggj arbeiðspláss mugu koma á landi, fyri tey arbeiðspláss, vit missa á sjónum, um arbeiði skal vera til allar hendur. Á hesum umráði er nógv hent, men enn er ikki komi á mál. Ein hevuðstreyt fyri idnadi, eru góðir figgingarmøguleikar og ti er neyðugt við landsbanka sum so við og við kann fara undir ein part av van- liga bankavirkseminum Javnaðarflokkurin ar- beiðir og vil stødugt ar- beiða fyri, at samfelagið gongur á odda á figgjar- liga, vinnuliga, búnaðar- liga og á annan hátt og tekur tey stig, ið neyðug eru fyri at náa málinum størst megulig framleiðsla og rættvist býti av ágóða- num. Veljarar! uttan tín stuðul sleppa vit ikki til verka Komin er dagurin, har alt hevur snúð seg um nt í nógvar vikur, bleð og útvarp á tremur við greinum og fundir kring landið Dagurin, har reðum og veljarin kemur vid hvørvitt styrt verið væl ella ikki Veljari, lesur tú hetta, áðrenn tú fert á val, so minnst til, at verunleikin kann ikki reingjast Verunleikin, sum alt, javnaðarflokkurin visir hevur verið við at gjert fyri at uppbygt og útbygt samfelag okkara á ellum ekjum Einaferð skirdu teir okkum uppskotsflokkin og flentu at okkum, tí vit ikki vóru mentir at fáa hesi uppskot og hví vóru vit ikki tað jú, orsekin samtykt var, at vit vóru ov fair á ung? hin parturin av tingmanningini uttan ans fyri ti verun liga lívinum Men so við og við gjørdist tingmannamål okkara uppskotini sterri Og gjørdust tann verunleiki, sum ger andisdagur okkara ber progv um Tó nógv liggur á láni og nógv má betrast um soleiðis vil altíð vera einum livandi samfelag Veljari, gev okkum møguleikan aftur at fara til arbeiðis. Javnaðar flokkurin egnar seg ikki at sita í andsteðu, vit eru Jona Henriksen valevni í Suðurstreymoy alt ov virkin. Vit eru ikk bangin at taka ábyrgdina ei heldu heidur at ganga nygg ar, óroyndar leiðir og rovta all r øguleikar Men ikki er aitið læt at arbeiða sama við eðrum flokkum, ti góði sterkari inn á ting. s : ú geva okkum etr møguielkKar a ovsa og veira u € Veljari, gev okkum 4 år, og tu skalt síggja. at tey vilja verða arbeiðsár av sonnum land DE