Sosialurinarkiv
Sosialurin 1981-01-14, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 14. januar 1981síða 6

‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

telf. 147 20. 11820 box 76, 3800 Tórshavn Útgevari: p/f sosialurin Fyritaks- og blaðstjóri: Blaðmenn: Tórfinn Smith (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Lýsingar: Uppseting: Prent: Ein hóttan MEÐAN FLESTU av núverandi sam- gongumonnum higartil hava gingið heldur varisliga um hurðarnar, er stavnamaður fólkafloksins farin at tulka stevnu nýggja landsstýrisins, og hevur longu, helst ikki uttan or- sek, gjørt seg til stavnamann tess. SUM ØLLUM kunnugt var ósemja innan fólkaflokkin hverjir ið persón- arnir skuldu vera, sum skuldu manna landsstýrið. Hetta var kortini bert ein lítil partur av veruligu ósemjuni. Tað, sum veruliga fór fram, var ein styrki- roynd millum tann sokallada hóvlig- ara bólkin í hesum flokki og primitivu høgraextremistarnar, við blaðstjóra Dagblaðsins á odda. HESIR SEINASTU vunnu. Hetta kem- lur alt týðuligari fram fyri hvort Dag- blað sum kemur út. Hvert blað á tremur við allari hugsandi ella óhugs- andi óhumsku vent móti teimum, sum ikki fylgja hesum ávísa persóni politiskt. HVOR POLITISKI boðskapurin hjá blaðstjóra Dagblaðsins og fylgisneyt- um hansara er, vita flestu fólk: Hatur, forfylgjan, misteinkiliggeran, makt- girnd og øvund, og mong hava kent sviðan av hesum. Vit hava so mang- an her í blaðnum ávara móti hesum óhugnaliga ráki, sum er ein beinleiðis hóttan á vunnin og sjålvsøgd demo- kratisk rættindi, men eru hesar ávar- ingar okkara í mongum fórum vístar aftur av teim »hévligu« sum „Hetta er bara Oli«. Hetta er ikki Fólkaflokk- urin. TAÐ MAN NÚ vera gingið upp sjalvt fyri fólkafloksmonnum, at henda frá- greiðing ikki kann góðtakast longur, og tað man somuleiðis standa teim- um øllum greitt hvor veruliga ræður í flokki teirra. Harafturat er hesin sami persónur tungan á vágskálini í lands- stýrissamgonguni og einki er at ivast í at henda maktstøda verður nytt. ÓHUGNALIGT OG hóttandi kennist rákið frá nýggja landsstýrinum. Hev- ur tað nakrantíð verið neyðugt at vera á varðhaldi og verja tað sum vunnið er, — so hevur tað ongantíð verið so neyðugt sum júst nú. Vísuliga snurraði hann tøppin sín Eitt samgonguskjal er skrivað millum teir tríggjar landsstýris- flokkarnar. Tað sigur veruliga ikki so lítið. Hetta skjal er í 13 punktum, sum meira runt siga, hvat tað er fyri nakað, flokkarnir skulu vera saman um. Men so eru sjey reglur aftrat, sum ikki siga so lítið. Við yvirskriftini fyrivarni. Og hetta fyrivarnið sigur í veruleikanum so mikið, at tey 13 punktini yvirhevur ikki hava nakran sum helst týdn- ing, um Sambandsflokk- urin ikki heldur, at tey eiga at fáa týdning. Ein sjuntur — sum altíð kann skrúvast upp ella niður — nett sum temperatururin er hjá tí eina flokkinum — fyri ikki at siga manninum. Tað er neyvan rætt longu nú at siga annað um lagnu samgongunar; bert er at vóna, at sam- gonguni má eydnast at føra ein politikk, sum verður til frama fyri land og fólk og at eydnan má vera við teimum. Men vit kunnu longu nú síggja, at stóru orð Sambandsfloksins sum andsteðuflokkur eru gjørd til skammar. Fyri ikki at tala um Sjálv- stýrisflokkin. Sum fyrsta politiska stig verður nú farið til Íslands at samráðast við ikki færri enn sjey dýrum monnum. Vóru somu flokkar í andstødu, hevdu teir gartað í, tí meira enn tríggir var tað bera og blektað oyðsl og ábyrgdarloysi. So royn- ast menn ! Sum flestum stendur i minni, varð løgtingsval útskrivað við teirri hev- uðsorsek, at Fólkaflokk- urin ikki tolereraði, at Smyril fór i vetrarsigl- ing. Sigla var nakað sum tað almenna yvirhevur ikki mátti nerta við. Tað er nakað, sum hoyrir teimum »privatu« til. Um teir rekja hetta til lítar ella ikki, rakar ongan. Tað »privata« skal her ráða einsamalt. Um feroyingar fáa lut í teirri stóru millumlanda- siglingini er nakað, sum bara skal avgerast av tí »privata«. Um tað av teirri orsek fellur feroy- ingum av hondum leggur sektin á, bara tað er á hondum hjá tí »privata«. Men vit siggja longu nú, at heldur ikki hetta »politiska krav« Fólka- floksins var annað enn berar lótir. Smyril siglur Av og á verður havt á lofti, at »føroyingurin« er so og so, at hann hevur eina ávísa »muru« ella »lyndi«, sum oftast sjålv- sagt ødrvisi og av heilt eðrum kvaliteti enn Harr- in hevur unnað eðrum folkasløgum her á fold. »Demokrati« ella >fólka- rædi« eitur okkara stýrisskipan siga fólk flest. Hetta er heimsins besta skipan. Tí fólk fáa hevi at velja umboð, sum avspegla fólksins vilja. Politikararnir eru sostatt sjálv spegilsmyndin av áhugamálum, muru og lyndi fólksins. Um tann frasan er sonn, at »her býr gott fólk í góðum landi«, so má avleiðingin vera, at vit hava góðar politikarar, og eitt kristið hampafólk, sum virðir næstrakærleika og vinskap hægri enn pen ingagirnd, hatur og út spilling, jú — eitt slíkt fólk má jú velja politikar- ar sum umboða slíka muru og slíkt lyndi Vit hava fyri stuttum við sama lag, sjálvsagt. Men ein kann so spyrja, hvat Fólkaflokkurin so fekk burturúr legtingsvalin- um, hver var so avklár- ingin, sum Jógvan Sund- stein snakkaði so nógv um? Jú, rætt skal vera rætt. Nakað fekk hann burturúr »avklåringini«, „sum leiðandi flokkur“ etc., etc. Sum ein manifestasjón av politikki sínum, sum verji fyri ti »privata«, sum maðurin tók til á sinni; hann fekk við brestin tann Vviljan igjøgnum, at enn fleiri av teimum liberalu í Fólkaflokkinum fingu sekkin og ístaðin komu aðrir, sum meira bastant eru soldátar Óla B's — og tað sigur ikki so lítið. Summa sumarum: Smyril siglur — Óli fekk samgonguna í sína hulu hond. Logikkur — poli- tikkur!!! Tað er heilt áhugavert í punkt 12 at lesa: Roynt verður at skipa millum- landasiglingina sum partafelag við partapen- inginum á privatum hondum. Heilt áhugavert ! Hetta er júst tað sama, sum boðið var Fólka- flokkinum í september SOSIALURIN við- merkingar av Atla Dam, men sum teir tá ikki kundu taka av og sum teir ongantíð fyrr vildu taka av. Men sjálvsagt, tað er torfert at ganga við einum heilum legmanni í búk- inum og samstundis at skula vera snurriteppur hjá Paula Ellefsen. Sannast må, har hevur verið snurrað. Hurða- brestirnir skuldu vera títtir og hvellir undir samráðingunum á gamla Apotekinum, men so snurraði Pauli nakrar ferðir aftrat — og hey, so var at enda í pottinum. Fólkaflokkurin stend- ur so aftur sum flokk- urin, sum ikki tordi at halda givin lyftir, sum treytaleyst gav seg undir veingjaskjól Sam- bandsins. Friðlýstir enn einaferð av Dimma- lætting. Og tann, sum ikki vil trúgva hesum, eigur at lesa samgonguskjalið, t.v.s. tað er bert neyðugt at læra seg fyrivarni uttanat, Við tí er alt sagt, tí tað er ein sokallað »tryllepara- graf«, sum nivelerar allar hinar trettan. Jú visuliga snurradi Pauli tøppin sin. J. Lindenskov Hampaføroyingarnir og teirra folkavaldu valt politikarar aftur. Hes- ir eiga at syrgja fyri at m.a. blød teirra umboða hugsanir teirra, ta góðu og reinu muruna, sum Harrin legði feroyinginum í blóðið ella arvabiologisku molekylini. Føroyingarnir hava valt borgarligan meiriluta. Hvat er so tað? Tað er fyri tað fyrsta trygd fyri pen- ingavaldi fram um fólka- vald, privat jagstran og sjálvsalskni fram um soli- daritet og samanhald, ein- staklingaáhugamál fram um sosial áhugamál. Hin »vidføtt = sterki« skal sleppa at traðka á tann minni menta og píska hann til at arbeiða fyri seg. Hetta er logikkur og heimspeki teirra >fræls- lyntu«, »borgarligu« ella hvat tað nú er fyri ka- naljumedaljur sum tey pynta seg við. Ætlanin við hesum var nú ikki nekur heimspeki- lig ritgerð um muru, lyndi, politikk og fananskap, so lat okkum koma niður av teim háu tindum, henda grein byrjaði á. Vit hava eitt blað, sum eitur >Dagblaðið< hóast tað ikki er nakað dagblað. Eg brýggi meg vanliga ikki um at lesa hetta blað, men vit hava jú so lítið av bókmentum, at um ein vil vera mentaður, noyðist ein bæði at lesa lort og gullkorn, bæði persóns- jagstranir á síðu 3 og guðsorð á síðu 12. Tað sum stendur í hes- um blað má umboða ein stóran part av feroyskari muru og føroyskum lyndi, við tað at blaðið umboðar ein flokk sum stórur part- ur av føroyingum velja at umboða sítt lyndi og sína muru. Mær kunnugt fleiri frá kristnum samkomum og eðrum hampafólkum í samfelagnum. Og tað liggur í øroy- inginum, at hann er friðar- fólk, altíð sámuligur 0. s. fr. Kanska er tað tí, at >Dagblaðið< fríggjadagin skrivar á síðu 3: >... vit hava øll loyvi at vóna, at dagarnir hjá teim »fittu« amerikansku polit- ikarunum eru taldir, og at passaliga harðir hálsar koma til...e Her hava helst teir gudi- ligu í fólkaflokkinum havt ein fingur við í spælinum. Tað eru helst eisini hesi hampafólk, sum hava valt ein blaðstjóra, sum áður hevur mælt til neutron- bumbur, herdubbing, meira kríggj og annað slíkt sum tænir einum á- vísum parti av ídnaðinum í heiminum og skapar ar- beiðspláss so vit sleppa undan dagpengum til ar- beiðsleys, og soleiðis at tekniska steðið í heimi- num kann mennast út í tað óendaliga, mannaætt- ini til frama. Tí hvat hevði kemiin verið uttan kemisk vápn, medisinið uttan bakteriologisk vápn, flog- farið uttan bumburnar — og hevði nakar uppdagað atomið um tað ikki var fyri at skapa atombumb- una, heimsins stersta frið- ardyr?