mikudagur 26. august 1981síða 6

Útgevari: Fyritaks- og blaðstjóri: Blaðmenn: Lýsingar: Uppseting: Prent: telf. 147 20. 118 20 box 76, 3800 Tórshavn p/f sosialurin Tórfinn Smith (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Árni Joensen Sosialurin Dimmalætting Hevdi verið fyrimunur EFTIR AT HAVA vitjað sum landsstýrisins gestur í Føroyum í nakrar dagar fór Anker Jergensen, forsætisráðharri aftur til Dan- markar í gjár. Hann hevur, sum sagt verður frá aðrastaðni í blaðnum i dag, vitjað ymsastaðni í landinum og hevur eisini havt onkran fund við lands- stýrið. Eisini varð skipað fyri einum pressu- fundi. Hóast tað ikki vóru tey nógvu stórtýð- indini, sum komu frá á hesum pressufundi var okkurt áhugavert sum kom fram, — og tað serliga frá løgmanni. SJÁLVANDI ROKNAÐU vit við, at nú hevði Pauli Ellefsen løgmaður møguleika til at geva Anker Jørgensen ákoyringarnar sum hann fyrr hevur serverad um hann og danska stjórnarflokkin — javnadarflokkin — men so var ikki. Um hann ikki tordi at koma fram vid tí ella hann nú vil eta alt í seg aftur er óvist, men áhugavert var tað. EITT AV teimum stóru málunum hjá løg- manni hevur verið ein ávís starvssetan, sum hann hevur sagt at Anker Jørgensen hevur trýst ein av partamonnum sínum í starv. Hetta var væl og virðiliga avvíst frá forsætis- ráðharranum, og tá so okkara løgmadur fekk sama spurning visti hann sjálvandi hvørki út ella inn. Um landsstýrið ætlaði at fylgja spur- ninginum upp, visti hann heldur íkki. Í SAMBAND VIÐ donsku vitjanina í Føroyum var sagt frá, at landsstýrið fór at hava onkran fund við forsætisráðharran, uttan at hava nakrar veruligar samráðingar. Av hesum fundi sum var millum partarnar skiltu vit eisini væl, hví landsstýrið ikki var sinnað til nakrar veruligar samráðingar. Tí í flestu av týdningarmiklastu málunum, sum tingast skulu vera um við donsku stjórnina er lands- stýrið so ósamt at 6gjørligt er at finna nakran felagsnevnara í verandi samgongupolitikk- inum. FRÆGASTU RÁÐINI vit tí kunnu geva lands- stýrinum, um teir hava í hyggju at halda fram í Tinganesi, er at teir royna at finna út av hvat teir sjálvir vilja og meina áðrenn teir í novem- ber fara til Danmarkar at tingast við donsku stjórnina. Hetta hevði ivaleyst verið ein stórur fyrimunur. Bræv til Eyðun Viderø Góði Eydun! Tað má tykjast meir enn fjákut av mær at skriva til tín, tí vit hittast jú dagliga í ollum góðum. Men av tí at tú ert so illa reddur inn á javnað- arflokkin, má eg siga nekur orð hendan vegin. At tað mátti verið nóg mikið við studentaskúl- anum í Hoydelum haldi eg, at tú hevur allan rættin, men annars hvussu teir greida sinar skúlaspurningar inni i Eysturoynni, er nokk frægast at vit báðir lata teir um. Tað vildi verið legið, um javnaðarmenn ikki kunnu mistaka seg við- hvert, men eingin betri enn vit báðir, hava roynt tað á okkara egna kroppi, hvat tað væl- við- merkingar signilsi, tær sosialu lóg- irnar eru. Og tað er ein royndur lútur, at áðrenn tann flokkurin fekk ávirkan, lógu Feroyar sum eitt miðaldarsamfel- ag sosialt sæð. Men eg vil biðja teg, vælsignaðin leggja doyin á, í einum erðum skúlamáli, og tað er at fáa vent menn á rætta leið, at fáa búnaðarskúl- Hyggi maðurin — Jesus! SOSIALURIN an og royndarsteðina lagda her á Dalsgarði og lata dugnamannin Palla sita í frið á Heygsgarði. Gott í teg, ger hetta, so gert tú eina góða gerð — so góða, at allir jarð- armenn í komandi. tíð vilja takka tær. 21.8.81 Vinarliga | Viggo Dalsgaard Hon var húsmóður. Sum árini gingu feldi hon seg meira og meira mótleysa og uppgevandi, tí hon kendi tað sum at øll mettu hana og arbeiði hennara sum eina sjálvfvlgju. Hon tók sær av tí húsliga, gjørdi reint, vaskaði upp, hampaði um klæðir mann- sins og barnanna, ruddaði so hvert tey óruddaðu; men hon kendi tað sum at øll kravdu hetta av henni. Hon feldi seg sum eina maskinu. Ein dagin hitti hon ein annan mann, hann var giftur, men hann var so dámligur og skilti hana so væl. Hann kundi hon tosa við. Tey hittust aftur, og hon kendi at hann virðis- metti hana. Tað endaði við at hon varð frilla hansara, og frá tå av møttust tey ofta í loyndum. Einaferð vóru tey so saman alla náttina. Tey vóru um at fara hver til sítt, hon til mann og bern, hann til konu og bern, tá nakrir gudfreðingar komu fram á tey. Teir tóku kvinnuna, dragsaðu hana út í miðbý- in, blakaðu hana fram fyri fólkamongdina og segdu: »Henda kvinna er tikin í I gerðini — hon dreiv hor«. Mannamúgvan varð skelkað, og tey byrjaðu ell at ýla við í hyklaranna for- demandi kóri. Bert ein stóð stillur og tigandi og sá við sorg, hvussu hendan kvinnan varð viðfarin av med- menniskjum sínum. Navn hansara var Jesus úr Nazaret. Havi ofta undra meg yvir hví hesir moralsins sjálvkravdu verjar bert tóku kvinnuna. Fyri at kunna dríva hor skulu jú vera tvey. Hvat varð av manninum. Slapp hann? Men hendan frásegnin lýsir = verunliga bæði heimsseguna og kirkjuseguna. Tað hevur allar dagar bert verið kvinnuna, hesir moralsins sjálvkravdu verjar hava blakað seg yvir. Maðurin hevur sum oftast fingið aðra viðgerð. Kom ein ung genta illa fyri í gomlum døgum, so varð tað hon, ið sat eftir við skommini, meðan maðurin gekk fríur. Men tá teir henda morgum blakaðu hesa kvinnu frá sær, so var tað fyri føturnar á manni, ið var erðvísi. Hon varð liggjandi, van- ærd og eyðmýkt, og hoyrdi dómar fólksins, og hon kendi vanvirðandi eygnakest teirra. Men heldur ikki hon visti, har hon lá í stevinum, at so var fyriskipað, at hon lá fyri fótum Hansara sum er tann einasti sum ikki fordemir. Moralsins verjar hugdu á Jesus og endurtóku: >Vit hava tikið hana í gerðini, her er eingin ivi. Í lógini sigur Móses at slík- ar kvinnur skulu steinast. Hvat sigur tú? Hetta segdu teir fyri at royna hann, so at teir kundu fáa okkurt at klaga hann fyri. Fríkendi hann hana, so breyt hann lógina. Tá boygdi Jesus seg niður og skrivaði í sandin við fingrinum. Men tá ter hildu á at spyrja, reistist hann og segði: >Tann av tykkum, sum er uttan synd, kasta tú tann fyrsta steinin!< So boygdi hann seg niður aftur og skrivðai í sandin. Orð hansara reiktu meint. Fram fyri teir komu minnini um egna lív teirra! Og tá valdu teir at fara, ein fyri og annar eftir, hinir elstu fóru fyrstir. Eftir stóðu Jesus og kvinnan. Hon tordi ikki at hyggja í eygu Hansara. Hon skammaðist. Hon iðraði seg yvir tað gjørda — og hon undraði seg yvir henda mannin. Men Jesus reisti seg upp og segði við hana: „Kvinna, hvar eru teir? Var ongin, sum demdi teg?“ Piprandi svaraði hon: >Nei, Harri — eingin!« Tá segði Jesus hesi heimskendu orðini: >Held- ur ikki eg dømi teg! Far avstað og synda ikki longur!“ Brot úr bók Aril Ed- vardsens: »Bevisst Gjøring« — føroyska jr. Soleidis bar Jesus seg at i umsteðum, sum eru líkar teimum tú og eg meta hvenn dag. Spurningurin er — hvussu bera tú og eg okkum at í slíkum um- steðum. Stilla vit okkum millum fólkið ella gera vit sum Jesus? Týdningurin av steðutakan mínari/tín- ari er so ómetaligur — fyri meg, teg, samfelagið og ikki minst fyri syndaran. Og næsti syndarin kann jú lætt verða tú ella eg.á Og síggj so fyri tær hvussu samfelaigð hevði sæð út, um vit øll gjørdu sum Jesus. jr. >...intet alternativ til NATO...“ Mikudagin 19. august skrivar ein tingmaður javnaðarflokksins grein um neutronbumbuna og umboðsmanni hennara her á Feroya landi, harra Óla Breckmann málgagn hins feroyska Fólkaflokksins Radikalt Sjálvstýri. Jú sjálvandi, hver mannborin skapnigur kann annað enn at venda sær í andstygd frá einum vápnagreðingi sum neyvan skeitir at ødrum fyribrigdum ennti sum »loysir seg« i kapital- istiskum búskapi, enn minni virðir Guðs dýra- barasta skapning meir enn so, at hann fer út í tjak um hver bumba nú man ver abest, og kemur til ta nidurstødu at ein bumba sum týnir mannalív, men sparar fastar ognir, man vera ein frálík bumba? Og hver feroyingur kann annað enn kenna andstygd í hjarta sínum móti einum flokki, sum velur mann við tílíkum áskoðanum til stavna- mann og floksblaðstjóra? Kann eitt fólk, sum sigur seg vera friðarelskandi og gudiligt, velja ein flokk, hvers umboðsmenn tjak- ast um hverji drápsvápn í heiminum eru mest effek- tiv, og sum nærum biður ben um, at harðrendi for- setin Reagan skal fram- leiða fleiri vápn? Longu í dag kunnu vápnini týna mannaættina 70 ferðir umleið. Hvussu ofta vil Fólkaflokkurin hava hana týnda? Tá verður sjálv- stýrið í hvussu so er sera radikalt hjá teimum. Tingmaður Javnaðar- flokksins Jóannes Dals- gárd endar greinina soleið- is: >...heldur eiga vit at styðja allar avvápnaðar- royndir og seta alla orku inn upp á at fáa alla her- naðarútgerð av landinum eins og vit eiga at virka fyri, at Feroyar gerast heilt leysar av einari og hverjari hernaðarsam- gongu...“ Jú, góð orð og væl meint. Tú fært hug at spyrja teg sjálvan: hvussu nógvir av politik- arum javnaðarflokksins