leygardagur 19. desember 1981síða 24

Minningarrit birtir uppundir orðaskifti: Tørvurin á ungdómsarbeiði ometaliga stórur Tey ungu í dag eru við sviðið soð Í nýggju bókmi um hond bóltsfelagið Neistan, sum er komin bókabúðirnar hesum døgum, verður eisini nomið við heilt aktuellar sam teiagsspurningar nevniliga hvenn týdni dómsarbeiði yvirhøvur SOSIALURIN fer í 1982 at + 7 | ung Førovun Feroyum Hoydalsvegur 8 Tórshavn Telefon 16044 tað uppvaksandi ættarliðið, sum skal taka eftir teimum, sum hava lagt lunnar undir hetta samfelag er í mong- im førum við sviðið sod Hetta tosa vit øll mangan im. Vit skriva eisini um tað Men lítið meira. At koma við ætlanum um, hvussu vit sum samfelags konkratum borgarar saman beta um kor ini hjá ungdóminum, bæði hvat frítíð, arbeiði, skúla íbúðarviðurskiftum o.e. við víkur. tað verður sjaldan tikið uppá tungu Vit á blaðnum me orðaskifti vera eitt gott grundarlag at kann blaðnum á tervandi abetur at 1£ dómsekinum. Tað er okkara ynski, at ikki einstakir poli Karar við einoygdum sjón m, gera ungdómsspur eitt persónligt og mál, sum skal frem flestar atkvødur til næsta val. Ungdómsspurnin neira alivarssamur enn so t til inn ka gerast til 1 ekrur poltikaru hetta breiða orðaskiftið Sosialinun 982! Brot úr bók Í hesum sambandi er vert at bíta merki í nakað av tí, sum verður fert fram av nekrum av rithevundunum í nýggja minningarritinum hjá Neist- anum Vit skulu her taka nekur fá brot úr bókini. Hans Holm, fyrrverandi formaður í Neist anum skrivar um samfelags sosiala tydningin, liga og sum ítróttin sum ungdóms- arbeiði hevur havt og hevur framvegis Hann skrivar m.a vinnulívs nútímans ídnaðar „Broytingin i bytinum 1 samfelagnum hevur ført ad vid sær, at færri og færri folk hava kroppsligt arbeidi, og miðsavnanin av ibugvun landanna hevur ført til skapanina av stórum við hvert mammutstórum byarsamfeløgum, har megu leikin fyri ítrivum í frítíðini er sera avmarkaður, um ikki fólk taka seg saman fyri at skapa slíkar meguleikar Saman við mekaniseringini hevur alt hetta havt við sær at fólk brúka sín kropp minni og minni. bert fá so frægt FE. á sum ganga ella súkkla, men koyra í stórum bili ella bussi. Danska ítróttarlærarinnan Karen Inge Halkier vísti við eini kanning millum tey 15—16 ára gomlu á, at teirra kondital vanliga var so lágt, at tað bert kundi góðtakast, um tey hevdu verið 65—70 ára gomul. Hvenn týdning, ið hetta hevur og ikki minst kann koma at fáa fyri fólka- heilsuna, vita flest ell helst í dag Tað er júst her, ítróttin hevur sín stersta týdning: at geva ellum fólki meguleikan at brúka sín kropp. so at hann kann virka, sum hann skal, hóas at tey í sínum dag liga yrki annars ikki fáa hevi til tess Ein annar týdningur hjá ítróttini er tann, at fólki býðst hevi at fara til nakað annað enn tað, tey gera í sín um dagliga arbeiði. Her má vera uppá sítt pláss at gera vart við , at tað eru nógv ítrótt, ið kunnu brúkast til frama fyri hetta mál, t.d. musikkur sjónleikur og mangt annað onnur ting enn mennandi: Aðrastaðni í bókini skrivar »yndin Neistanum grein um arbeidi i felagnum og framtíðina. Har verður m.a skrivað „Felagið er í ti stødu, at tað má ásanna, at áhugin fyri at iðka hondbólt er vaksandi. Hetta má sjálvandi sigast at vera gott. Hinvegin megu vit viðganga, at umsteðurnar at iðka innandura hondbólt eru versnaðar, samanhildið við tí vaksandi áhuganum. Tvinnanda mál Eitt hondbóltsfelag sum Neistin hevur tvinnanda mál at rekja, sum í ein vissan mun í roynd og veru eru mót- sigandi. Eitt er, at meguleiki må vera hjá eini »elitu« at gera seg galdandi í kapping- ini við onnur hondbåltsfeløg. Her er kanska serliga talan um tær eldru deildirnar. Hetta krevur góðar venjing- arumsteður til tann partin av felagslimunum, sum skulu gera seg galdandi í eini harð- ari kapping Hinvegin má og skal fel- agið eisini nekta tann stóra tørv hjá teimum heilt ungu, at íðka ítrótt. Her er talan um em hóp av ungum, sum 1 frítíðini ynskja at venja teirra likam í leiki, og í sam- veru við javnaldrum at dyrka tann felagsskap, sum er so neyðugur fyri okkum menniskjur A sannandi enda stóra tørv og avgjørdu neyðturvu ligheit av at nekta henda tørv, megu vit samstundis tíanverri eisini viðganga, at Nógv eru tey ungu, sum leita niðan í ítróttarhellina í Havn i fritidini. Tian- verri eru so nógv, sum skulu brúka hellina, at tað verða bert minuttir og ikki tímar til tey ungu at venja i. Her síggja vit nakrar glaðar neistagentur vit ikki eru fer fyri at gera tað, sum neyðugt er. Vit eru í tí steðu, at tey heilt ungu vera við sviðið soð. Tey megu finna seg í at fáa vánaligar venjingarumsteður ella at vera uttanfyri. So leingi fólk hevur ta fat- an av hondbólti og kanska ítrótti sum heild, at hetta skal fara fram á »elituplani« má tað vera so. Hinvegin kundi ein kanska sagt, at um ungdómurin ynskir at íðka ítfott, ja, so er náttúran uttan um okkum stór: farið út í hagan og rennið! Felagið hevur tó vónir um, at okkurt kann gerast til tess at betra umsteðurnar hjá innandura-ítrótti. Ætlanin er tá saman við eðrum feløgum, ella av egnum ávum at fara undir at byggja eina hell, so at hondbólturin í Havnini fær meguleika at mennast í breiddini eins og á »elitu- plani«« Nidurstødan i hesum grein um tykist vera tann, at tørv- urin fyri ungdómsarbeiði i Havnini er stórur, og at ítróttarfelegini hava eitt stórt og krevjandi arbeiði hvílandi á sær Tað er m.a. út frá hesum sjónarmiðjum, at Sosialurin í komandi ári fer at leggja fyri við einum orðaskifti um ung- dómsspurningar. Øll eru væl komin at luttaka KAUNAS NANNNANSNSNNSNANANNSNØUSASNANANNANAAAR ARA ARA RA SASSAÁNARNANASAASSARASAA taylor Oli i Åarstovu Einasta eg kundi hugsa mær, Agnas, er ein fallhjålm ! ! ! ÞNÁÍÓNÝSANSNSSNAÓSSAÍNSNYÝNANR NN SN RN NAÁASNSNNÝNNANS SNSNSNSSSNANSNANS