leygardagur 6. mars 1982síða 14
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SOSIALURIN
Vilheim Johannesen
an fólkaskúla-: 1956
Vanl
Handilsmedhjálp: 1961
Háskúlaskeið: 1961 —62
1962
Starv á Posthúsinum í Klaksvík 1962
Politisk størv:
Nevndarlimuri Norðo
ar Javnadarfelag : 1962
Uppstilladur og valdur í Kommunut alið: 1966
ri 1970
197
19/2— 739
Valdur til býráðið í 1974
of, 1 2) Få TR
i urvalduri 1976
yg 1980
Formaður í Forova Kommunufelag : 1977—79
Landsstýrismaður í 1979
dur á Ting 1980
5
næstformaður í Javnaðarflokkinum 1972—78
—————"E——E————
a ul
Avíkjan
; € 1 iøga St
dis pttis blaðið
€ ir kna sum fr
AT Kl eisini
11 ið hevt erið
gt. á ðs rarni
S linum 1 bud
ir vur = verið
it
+ x
saðu eisi
Ein fyrimynd
ifneim
tíðina, tå Villi
JOrensen
var blaðstjóri á Sosialin-
um og sigur: Villi var
ein persónur við so fjøl-
broyttum evnum, at
hansar líki neyvan finst í
dag. Í blaðskriving síni
var hann so geriður, at øll
fólk skiltu, hvat hann
skrivaði. Tað var eins
áhugavert at lesa
politisku greinar hansara,
sum skemtisegurnar t.d.
»Tå Anna var í Havn“, ið
var framhaldssega í Sosi-
alinum, tá hann var blað-
stjóri. Villi var eisini av-
bera góður teknari og
dugdi at tekna myndandi
bæði skemtiligar
1 1
og alvarsligar
ilhelm , sigur frå,
hvusst arbeidsgongdin
hjå illa var, at hann
best at skriva um
nåttina, og at hann var
hugsionarmadur um ein
ils. sum ongantíð fekk so
Imerkini
vndi a rka fy Í
DOULISKA IV ur nan
OariloKK
ýr A-
Í 10
1 V 10 aag H pi ð
msteðurnar eru so nog
Drovttar, so hevði tað
framiirskarand
1ramursKarancii
verið
vann hevði fingid burtur-
úr, um hann var blaðstjóri
í dag.
— Tá Villi skipaði fyri
blaðútgávuni frá Klaks-
víkini, tók tað nærum ein
dag at fáa telefonsamband
við Havnina, og skipa-
ferðslan vra nógv truplari
at rokna við, enn í dag.
Villi hevði tó avbera
gott samstarv við Polu
Karbech, sum hjálpti
honum við tilfarinum,
sigur Vilhelm, og eg veit
frá Villa, at hann altíð
kundi líta á Karbech, um
umsteðurnar gjørdu, at
tilfarið ikki kom prent-
Vilhelm Johannesen, løgtingslimur :
Eg havi virðing
fyri tí blaðstjóra
sum verður stevndur
— Í hesum liggur, at ein blaðstjóri skal hava so hvassan
penn, at um hann ongantíð verður stevndur, so er tað
nærum tekin um, at hann ikki hevur megnað uppgávu
sína, sigur Vilhelm
Vit hava havt samreðu við V
Hann sigur frá tíðini, hann var blaðstjóri, eins og
hann gavst á Sosialinum
smiðjuni í hendi til ásetta
tíð.
Ætlanin var at vit
skuldu tína tíð
sum blaðstjóri?
— Av ti at Villi Søren-
sen hevdi so støra åvirkan
tosa um
å meg sum politikara og
bladskrivara havi eg
tikid hetta vid. Lat meg
eisini viðmerkja. at hann
síðani hevur verið min
fyrimynd, sigur Vilhelm.
starvid?
blaðstjóra-
Tað veit eg ikki,
men tá tað varð heitt á
meg í hesum sambandi, so
hevur tað helst verið tí eg
frammanundan skrivaði í
blaðið.
greinir 0.a., sum hevði min
bæði politiskar
áhuga. Eisini hevði eg
luttikið á ollum landsfund-
Javnaðarflokk-
urin hevði hildið, síðan eg
um, sum
gjørdist limur í tlokkinum,
heldur
sigur Vilhelm og
fram Tórfinn
sum tók við sum
tjór ftir Y n
5 gf and
ð. segði sé }
n pA
UK aka 3 tir i r
is blaðstjór eitt år, og
hetta var eisin iviðmerkt í
ivist stað
upplyst
verður um hver starvast á
blaðnum, og hevur ábyrgd
av tí).
Hóast eg ikki var serliga
hugaður fyri at taka við
sum blaðstjóri, so tók eg
hetta til eftirtektar, sum
eitt álit frá flokkinum,
sigur Vilhelm.
kolofonini (Eitt
blaðnum, har
Tilfar við postinum
Í byrjanini var eg einsa-
mallur um blaðið, tó at
Jákup Lindenskov
studladi meg vid at skriva
i Sosialin. Annars fekk eg
postin hjå Sosialinum til
Klaksvíkar og út frá
hesum legði eg tilfarið til-
rættis.
— Hetta var bert eitt
frítíðarstarv, og mangan
var torført at fáa tilfarið
liðugt til ásetta tíð. — Tað
var ti javnan, at eg
noyddist ut á Ternuna at
bidja onkran taka tad vid
til Havnar.
Ahugavert arbeidi
Í 1972 vóru tveir blad-
menn settir á Sosialinum
Hetta vóru teir báðir John
Sigurd Johannesen og
Jákup F. Nielsen. Teir
høvdu havt sína gongd á
Sosialinum tá teir gingu í
realskúlan, og tá teir vóru
lidnir á skúlanum. komu
teir eitt tíðarskeið at
arbeiða burturav við
skriving í blaðnum.
Hetta gjerdi arbeiðs-
gongdina hjá mær lættari
kundi eg
um at lara, ti nm
geva mær betri stundir til
it skriva politiskar grein-
ámerkinga r Odda
h
yralst að S(
pennandi arbeiði, at eg
2 1
broytt! kolotonina, so
orðið fyribils varð strikad.
Hvussu
abyrgd av bladnum, tå tad
fyri ein part var skrivad og
prentaiHavn?
— Tad hevur i flestu
førum verid soleidis, at
blaðstjórarnir hava búð á
bygd. Bert fyri at nevna
nakrir, so búði P.M. Dam
á Tveroyri, Martin Joen-
sen somuleiðis og Villi
Serensen og eg í Klaksvík.
Í teirri tíðini, tá Sosi-
alurin burturav hevði eitt
innihald, sum bert snúði
seg um flokspolitik og
samfelagslig viðurskifti,
so vóru slíkir trupuleikar
ikki til staðar, at blað-
stjórin ikki visti, hvat
innihald blaðið hevði.
kundi tú hava
Saksektur
Tá vit settu blaðfólk
burturav, so er greitt, at
eg ikki nágreiniliga kundi
kanna, hvat stóð í blaðn-
um, tá tað fór til prent-
ingar. men blaðmenninir
og eg hevdu sera gott
samstarv og eg hevði álit
á teimum, at teir dugdu at
leggja skrivingina til-
rættis, uttan at eg skuldi
góðtaka hvenn bókstav.
Hetta gekk eisini sera væl,
men einaferð kom tað fyri,
meðan eg var blaðstjóri,
at eg var stevndur. —
Einu ferðina fyri eitt
lesarabræv, har ein
flokkur kendi seg ov nær-
gingnan, og aðru ferðina
tá onkur hevði sett nekur
hittinorð undir Ola í Aar-
stovu, sum sipaði til ein
havnarmann. Hesin kendi
raktan, at hann
stevndi mær fyri orðini.
sum stevndi mær
skuldu
skriva eina rættleiðing í
Sosialin. Eg helt fyri, at so
seg so
Hanr
vildi hava, at vit
skuldi rættleiðingin
anda á sama stað, har
ini hevdu staðið,
vevniliga undir Via
arstovu!
Hetta vildi madurin
ikki lata sær bjóða og
segði, at eingin fór at taka
nakað fyri fult, sum stóð
undir Ola í Aarstovu.
— lå kundi eg ikki
halda mær longur, men
spurdi saksøkjaran, hví
vit báðir só vóru í Feroya
Rætti fyri?
— Eg gevi Tummasi
Jensen, prentara á Sosi-
alinum tá rætt. Hann
segði við meg, at hann ikki
hevði virðing fyri einum
blaðstjóra, sum ongantíð
varð stevndur, tí tá hesin
viðkomandi ikki skrivað
nóg væl. Hann metti eina
stevning sum eitt herða-
klapp, sigur Vilhelm og
skoytir uppí, at hann
hevur gjørt hesi orðini til
ilhelm Johannesen, sum var blaðstjóri á Sosialinum í árunum 1972—79
hann sigur frá politiska og borgarliga virki sínum fré
síni, tí fyri sær eru tey Sc
sonn sum tey eru søgd.
Búskaparlig aftur-
gongd
Hóast tað gekst væl í
hond við blaðnum, so kom
búskaparliga afturgongd-
in eisini til hesi árini. Hon
kom av, at vit royndu at
leggja um til off-sett
teknik, men hesar royndir
miseydnaðist, so vit eina
tíð nærum løgdu stilt.
Tá minnist eg eina
dapra tíð, har eg aftur
skrivaði blaðið einsamall
ur, og at eg gjørdi hetta
við tungum huga og uttan
áhuga fyri skrivingini.
Í 1977 kom ungur blad:
manna næmingur í starvs
praktikk á Sosialin, og
hetta gjerdi, at vend kom
í. — Tað var Jan Múller
som tá lærdi á Journa
listaskúlanum í Árhus
Hann vísti longu tá, at
hann var ein serstakliga
virkin maður, og hevði
áhuga og hegni fyri blað
skriving og blaðmanna
irbeidi, sum heild.
Jan gav stovtin til. at eg
aftur fekk áhuga fyri
blaðnum, og hevur hann
verið ein dyggur stuðul
síðani.
Tá Tórfinn Smith í 1976
tók við sum fyritakstjóri,
var tað endaliga stigið til,
at blaðið kom í rættlag, og
hevur ment seg so mun-
andi seinastu árini.
Ein demokratiskur
rættur
Hevur tú nakrantíð verið
ósamdur við partamenn 1
tí tú hevur skrivað og
sagt?
— Ja, tað er komið fyri
eina ferð, tá eg skrivaði
grein um feroysku vinnu-
Framhald á síðu 15
+
}
ki
|
SA!