Sosialurinarkiv
Sosialurin 1982-03-13, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 13. mars 1982síða 6

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

telf. 11820 „box 76, 3800 Argir Útgevari: p/f sosialurin Fyritaks- og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Hegni Djurhuus Dagny Joensen Jóhann Mortensen Jan Miiller Lýsingar: Arni Joensen Uppseting og prent: p/f sosialurin Hin sanna muran UM FJÚRTAN DAGAR skal blaðstjórin á Sosialinum meta i Føroya Rætti. Stevndur av Fólkaflokkinum og Dagblaðnum. Orsgkin er eitt'lítið lesarabræv í Sosialinum, har lesarin m.a. vildi vera við, at Dagblaðið terroriserar hin einstaka borgaran við at forfylgja annar- leiðis hugsandi. SOSIALURIN VAR BIÐIN um at taka hesi orð í seg aftur, tí tað framdi ikki kurtheisi og siðmenning innan føroyska bladheimin. Tað gjørdu vit ikki hóast tað ikki var blaðið sum so, sum stóð aftan fyri lesarabrævið. HVAT TÍLÍKIR MENN hugsa, sum standa aftan fyri Dagblaðið og Fólkaflokkin um kurt- heisi og siðmenning innan bladskriving, er ilt at siga, men áhugavert má tað sigast at vera, at tað júst eru fólk úr Fólkaflokkinum og blaði tess, sum eru so erkvisnir. — Eitt álop á HINI hevur minni at siga, bara tað ikki rakar okkum sjálvar. TIL KURTHEISI OG SIÐMENNING hava vit tí sæð lítið til i Dagblaðnum. Feskasta dømi um »spesialitet« Dagblaðsins sóu vit mikudagin í stórt uppsettari opnugrein. Greinin skuldi eitast at vera umrøda av einum fundi á Landsbókasavninum, men um hvat veruliga fór fram á hesum fundi, fingu vit ikki nógv at vita um. TAÐ SUM MÁLGAGN Fólkafloksins hesa- ferð — sum óteljandi ferðir áður — heldur hevur áhuga fyri er speireking og forfylging av ávísum persónum. Í hesi skemdargrein Dagblaðsins lesa vit um vinstrahall fundar- sprell, friðarskemtarar, politiskar ørvitis- knokkar, atferðartruplað, kvinnu sum vanliga er at síggja brynjaða í korsett, læraraskepilsi (neyvan seg sjálvan hann hugsar um), arva- liga belastaður úr Kirkjubø, o.s.fr. STAVNAMAÐURIN hjá Fólkaflokkinum hevur fingið alt við og ikki nýtist at vera ser- liga søgukønur fyri at finna onkra samanber- ing úr heimssøgum. KANN NAKAR AVDUKA sonnu muru fólka- floksmanna betur enn egni stavnamadur teirra? — Av ti sum hjartad er fult av — melur muður. SOSIALURIN Nytt ellis- og røktarhei Fyri stuttum kundu vit havnarfólk lesa eina sera áhugaverda grein blødunum Har stóð. at Býráðið her hevði havt Landsstýrið um bygging av ellis- og rektarheimið her í Tórshavn. Viðurskiftini eru so vánarlig á hesum eki, at ein bókur av áhugaðum borgarum setti sær fyri at savna saman pening til fund við hetta endamálið, í t i hesi attana nogv Stre Og strið fingið til era k 330.000 Nú ornar undir byråds limum. og fela teir á sær, at her noyðast teir at gera okkurt Allspentir út í stýrið, fyri at fáa málið, og lova teir har, at teirra partur ikki skal liggja eftir í hesi bygging teir skulla útvega aðrar Lands- loy st K 120 DOC eru nu tøkar erllar KI 660.000 På eitt ellisheim og røkt arheim i minsta lagi kost- ar einar 35 til 40 milliónir henda býráð at byggja, so er íloga frá Havnar heilt láturlig vóru orðini hjá landsstyrismanni. At sum júst einum hesir koma sær. Ein nýtist ikki býráðs- skil fyri at vita, at hesar m i Tórshavn kr. 330.000 sum teir bjóða part. bert er ein evarka lítil dropi til hetta skuldi havt ein stóran týdning fyri Havnar bý Eitt lítið vet av skili, haldi eg, vit mugu krevja av okkara býráðslimum, sum undan vali ofraðu bæði eitt og annað fyri at koma hagar. 1 sin endamál, sum tó J.J.J. Varedeklaration savnes Mange tusinde danskere bruger nervemedicin, og med lidt kendskab til nervemedicinens bivirk- ninger, skærer den mang- lende varedeklaration pá nervemedicin, i øjnene. Når man finder det påkræ- vet at oplyse om farve- stoffer og konserverings- midler i fødevarer, kan det undre, at der ikke på et glas »Seranase« står, at stoffet kan medføre øjen- skade, allergi, sexuelle for- styrrelsen, uoprettelig Parkinsonisme (»ryste- lammelse«) | og meget mere. Med mindre lægen stu derer at hav af publikatio- ner med erfaringer fra andre lande, og derefter kan huske det hele í hove- det, er det mere eller mindre umuligt for ham at kende alle relevante oplys- ninger om nervemedici- nens kedelige bivirknin- ger Som det er nu, er rekla- merne for virvaret af for- skellige nervemediciner klippet ud af et »Spies-rejsekatalog«. Lidt som saglig oplysning om præ- paratets virkninger og bi- virkninger ville aldrig skade den lægelige behandling eller patien- ten. Det vil allerhøjest kunne skade salget. Med venlig hilsen John Hansen Tað var núverandi formaður í tingbólki sambandsfloksins Í seinastuni! hevur Dimmalætting skrivað rættiliga fitt um tann vånaliga moral, ið er tinginum, har kenna til og órógva fund tingmenn irnar. Og sjålvsagt eru hesir ikki sambandsmenn, men tingmenn, id liggja longst til vinstru. Tingformadurin var so frægur, at hann avsannadi tíðindini, ið stóðu í Dimmu. Tað er líkið út, at allur tingformansskapurin skuldi skriva undir av- sannanina, men sam- bandsmenninir noktaðu, og tí gjørdi formaðurin tað sjálvur. Blaðmaður Dimmalætt- ingar, ið var á áhoyrar- plåssinum nevnda fund hevur sagt, at hesin tid- indastubbi ur tinginum, er Spurning- hevur ikki frá hesum urin er nú, hver givið Dimmu hesi ósonnu tíðindi úr tinginum, tá ið referanturin fyri Dimmu ikki hevur gjørt tað??? Alt bendir á, at tað er ein av tingmonnunum, ið hevur funnið upp á hesa ljótu gerð, at sverta sínar starvsfelagar. Kanska fekst eitt sindur burtur úr tí, — alt kann verða brúkt. Í tinginum eru eisini »penir menn«, menn, ið halda seg langt burtur frá tí váta slagnum, men sum draga moralin nógv longur niður, enn tann ella teir. ið kenna til Sum áhoyrari í ting- inum, rennur mær í huga ta ferðina, ein tingfor- maður frá tingmanspall inum segði eina lodrætta lygn um eina skrivstovu- kvinnu í landsstýrinum, ið varð løgd undir at hava verið óálítandi í samband viðeitt skriv, ið hon skuldi fáa til táverandi tingfor- mann. Eingin tingmaður hevði droymt um, at hesin »peni« tingmaður fór at lúgva, og enn minni frá sjálvum formanspallinum Dagin eftir kom skriv frá nevndu skrivstovu- kvinnu, har hon avdúkaði løgtingsins formann sum ein lygnara. Til alla lukku formann var hann burturstaddur henda dag, og næstfor maðurin á tingi las skri ið upp. (Kanska var tað tí formaðurin var rýmdur, tí hann væntaði hesa av sannanina). So niðarliga hevur mora lurin neyvan verið á tingi. men tað blað sum íkki nevndi hetta við einum orði var Dimma. Orsekin mundi óivað vera, at sam- bandsflokkurin átti henda formann. I dag er hesin sami maður formaður í ting bólki sambandsfloksins. fyri henda Áhoyrari í tinginum Embætismisbrúk — ella ikki brúk av embæti »Skjot« man vera alt, ið krevst at duga at siga, fyri at fáa djóralæknaembætið i Foroyum. Hesi boð eru tey vanlig- astu, tá ið fólk koma til djøralæknarnar her í Havn, vid nærum øllum ti, ið er minni enn kálvur. væl at merkja smolt undan- tikid Her skal ein ákæra førast fram moti teim badum djóralæknunum Dánial J dótturmanni Bærentsen og hansara, Justinis . Olsen, fyri eitt groft dømi um ikki røkja embæti teirra Manadarrin 8 t at stíga á eitt floskubrot við tí úrsliti, at hann fekk stóran skurð í høgra bakbeini bløddi illa av var neydugt, at labban á Hundurin hesum og sárið skuldi seymast saman Pad, ið ein skuldi hildið var vanlig mannagongd fyri at fáa hjálp, var at seta seg í samband við djóralæknan, og so var Dánial J. Bærent sen var fingin á mál yvir telefon. i gjørt og bad hann um at 1a hundin til sin mer nu kemur tað grova fyri bjóðaði sær at skjóta hann. fekk íkki hjálp, tí at djóralæknin skyrdi sjefaran fyri smuglaragóðs, hóast hann er tridi í ættarliðnum i Feroyum. Sjálvur er hann føddur í Havn, og somu- leidis påpin, medan abbin var fluttur til landid vid loyvi frá Landsdjóralækn- Hundurin anum Dánial Jakup Bærentsen. Abbin var í fleiri ár vaktarhundur á Vestaru bryggju var hann kendur av mongum Enn kundi to vera von im at fáa hjálp frá hinum joralæknanum, Justine men nel Djóralæknarnir høvdu longu tå havt samband teirra millum og havt til- burdin á máli, ti Justinis segði sum so, at var talan um sama hund, sum Dánial J. Bærentsen hevði sæð. kundi hann ikki ganga ímóti stovninum hann varð knýttur at Spurdur um hann vildi hjálpa hundinum, ja ella nei, svaraði hann nei. Sostatt fekk hundurin ikki hjáip frá djóralækn- unum, ti hann var av slagnum »sjefari«. Tað kann ikki vera meiningin at kommunulæknarnir Havn. ið vit oll vita hava Framhald á síðu 17