leygardagur 13. mars 1982síða 6
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
telf. 11820
„box 76, 3800 Argir
Útgevari: p/f sosialurin
Fyritaks-
og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd)
Blaðfólk: Hegni Djurhuus
Dagny Joensen
Jóhann Mortensen
Jan Miiller
Lýsingar: Arni Joensen
Uppseting
og prent: p/f sosialurin
Hin sanna muran
UM FJÚRTAN DAGAR skal blaðstjórin á
Sosialinum meta i Føroya Rætti. Stevndur av
Fólkaflokkinum og Dagblaðnum. Orsgkin er
eitt'lítið lesarabræv í Sosialinum, har lesarin
m.a. vildi vera við, at Dagblaðið terroriserar
hin einstaka borgaran við at forfylgja annar-
leiðis hugsandi.
SOSIALURIN VAR BIÐIN um at taka hesi
orð í seg aftur, tí tað framdi ikki kurtheisi og
siðmenning innan føroyska bladheimin. Tað
gjørdu vit ikki hóast tað ikki var blaðið sum
so, sum stóð aftan fyri lesarabrævið.
HVAT TÍLÍKIR MENN hugsa, sum standa
aftan fyri Dagblaðið og Fólkaflokkin um kurt-
heisi og siðmenning innan bladskriving, er ilt
at siga, men áhugavert má tað sigast at vera,
at tað júst eru fólk úr Fólkaflokkinum og
blaði tess, sum eru so erkvisnir. — Eitt álop á
HINI hevur minni at siga, bara tað ikki rakar
okkum sjálvar.
TIL KURTHEISI OG SIÐMENNING hava vit tí
sæð lítið til i Dagblaðnum. Feskasta dømi um
»spesialitet« Dagblaðsins sóu vit mikudagin
í stórt uppsettari opnugrein. Greinin skuldi
eitast at vera umrøda av einum fundi á
Landsbókasavninum, men um hvat veruliga
fór fram á hesum fundi, fingu vit ikki nógv at
vita um.
TAÐ SUM MÁLGAGN Fólkafloksins hesa-
ferð — sum óteljandi ferðir áður — heldur
hevur áhuga fyri er speireking og forfylging
av ávísum persónum. Í hesi skemdargrein
Dagblaðsins lesa vit um vinstrahall fundar-
sprell, friðarskemtarar, politiskar ørvitis-
knokkar, atferðartruplað, kvinnu sum vanliga
er at síggja brynjaða í korsett, læraraskepilsi
(neyvan seg sjálvan hann hugsar um), arva-
liga belastaður úr Kirkjubø, o.s.fr.
STAVNAMAÐURIN hjá Fólkaflokkinum
hevur fingið alt við og ikki nýtist at vera ser-
liga søgukønur fyri at finna onkra samanber-
ing úr heimssøgum.
KANN NAKAR AVDUKA sonnu muru fólka-
floksmanna betur enn egni stavnamadur
teirra?
— Av ti sum hjartad er fult av — melur
muður.
SOSIALURIN
Nytt ellis- og røktarhei
Fyri stuttum kundu vit
havnarfólk lesa eina sera
áhugaverda grein
blødunum
Har stóð. at Býráðið her
hevði havt
Landsstýrið um bygging
av ellis- og rektarheimið
her í Tórshavn.
Viðurskiftini eru so
vánarlig á hesum eki, at
ein bókur av áhugaðum
borgarum setti sær fyri at
savna saman pening til
fund við
hetta endamálið, í t i
hesi attana nogv Stre Og
strið fingið til era k
330.000
Nú ornar undir byråds
limum. og fela teir á sær,
at her noyðast teir at gera
okkurt
Allspentir út í
stýrið, fyri at fáa
málið, og lova teir har, at
teirra partur ikki skal
liggja eftir í hesi bygging
teir skulla útvega aðrar
Lands-
loy st
K 120 DOC
eru nu tøkar erllar KI
660.000
På eitt ellisheim og røkt
arheim i minsta lagi kost-
ar einar 35 til 40 milliónir
henda
býráð
at byggja, so er
íloga frá Havnar
heilt láturlig
vóru orðini hjá
landsstyrismanni. At
sum júst
einum
hesir koma sær.
Ein nýtist ikki býráðs-
skil fyri at vita, at hesar
m i Tórshavn
kr. 330.000 sum teir bjóða
part. bert er ein
evarka lítil dropi til hetta
skuldi
havt ein stóran týdning
fyri Havnar bý
Eitt lítið vet av skili,
haldi eg, vit mugu krevja
av okkara býráðslimum,
sum undan vali ofraðu
bæði eitt og annað fyri at
koma hagar.
1 sin
endamál, sum tó
J.J.J.
Varedeklaration savnes
Mange tusinde danskere
bruger nervemedicin, og
med lidt kendskab til
nervemedicinens bivirk-
ninger, skærer den mang-
lende varedeklaration pá
nervemedicin, i øjnene.
Når man finder det påkræ-
vet at oplyse om farve-
stoffer og konserverings-
midler i fødevarer, kan det
undre, at der ikke på et
glas »Seranase« står, at
stoffet kan medføre øjen-
skade, allergi, sexuelle for-
styrrelsen, uoprettelig
Parkinsonisme (»ryste-
lammelse«) | og meget
mere.
Med mindre lægen stu
derer at hav af publikatio-
ner med erfaringer fra
andre lande, og derefter
kan huske det hele í hove-
det, er det mere eller
mindre umuligt for ham at
kende alle relevante oplys-
ninger om nervemedici-
nens kedelige bivirknin-
ger
Som det er nu, er rekla-
merne for virvaret af for-
skellige nervemediciner
klippet ud af et
»Spies-rejsekatalog«. Lidt
som
saglig oplysning om præ-
paratets virkninger og bi-
virkninger ville aldrig
skade den lægelige
behandling eller patien-
ten. Det vil allerhøjest
kunne skade salget.
Med venlig hilsen
John Hansen
Tað var núverandi formaður í tingbólki
sambandsfloksins
Í seinastuni! hevur
Dimmalætting skrivað
rættiliga fitt um tann
vånaliga moral, ið er
tinginum, har
kenna til og órógva fund
tingmenn
irnar. Og sjålvsagt eru
hesir ikki sambandsmenn,
men tingmenn, id liggja
longst til vinstru.
Tingformadurin var so
frægur, at hann avsannadi
tíðindini, ið stóðu í
Dimmu. Tað er líkið út, at
allur tingformansskapurin
skuldi skriva undir av-
sannanina, men sam-
bandsmenninir noktaðu,
og tí gjørdi formaðurin tað
sjálvur.
Blaðmaður Dimmalætt-
ingar, ið var á áhoyrar-
plåssinum nevnda fund
hevur sagt, at hesin tid-
indastubbi ur tinginum, er
Spurning-
hevur
ikki frá hesum
urin er nú, hver
givið Dimmu hesi ósonnu
tíðindi úr tinginum, tá ið
referanturin fyri Dimmu
ikki hevur gjørt tað???
Alt bendir á, at tað er
ein av tingmonnunum, ið
hevur funnið upp á hesa
ljótu gerð, at sverta sínar
starvsfelagar. Kanska
fekst eitt sindur burtur úr
tí, — alt kann verða brúkt.
Í tinginum eru eisini
»penir menn«, menn, ið
halda seg langt burtur frá
tí váta slagnum, men sum
draga moralin nógv
longur niður, enn tann ella
teir. ið kenna til
Sum áhoyrari í ting-
inum, rennur mær í huga
ta ferðina, ein tingfor-
maður frá tingmanspall
inum segði eina lodrætta
lygn um eina skrivstovu-
kvinnu í landsstýrinum, ið
varð løgd undir at hava
verið óálítandi í samband
viðeitt skriv, ið hon skuldi
fáa til táverandi tingfor-
mann. Eingin tingmaður
hevði droymt um, at hesin
»peni« tingmaður fór at
lúgva, og enn minni frá
sjálvum formanspallinum
Dagin eftir kom skriv
frá nevndu skrivstovu-
kvinnu, har hon avdúkaði
løgtingsins formann sum
ein lygnara. Til alla lukku
formann var
hann burturstaddur
henda dag, og næstfor
maðurin á tingi las skri
ið upp. (Kanska var tað tí
formaðurin var rýmdur, tí
hann væntaði hesa av
sannanina).
So niðarliga hevur mora
lurin neyvan verið á tingi.
men tað blað sum íkki
nevndi hetta við einum
orði var Dimma. Orsekin
mundi óivað vera, at sam-
bandsflokkurin átti henda
formann.
I dag er hesin sami
maður formaður í ting
bólki sambandsfloksins.
fyri henda
Áhoyrari í tinginum
Embætismisbrúk — ella ikki brúk av
embæti
»Skjot« man vera alt, ið
krevst at duga at siga, fyri
at fáa djóralæknaembætið
i Foroyum.
Hesi boð eru tey vanlig-
astu, tá ið fólk koma til
djøralæknarnar her í
Havn, vid nærum øllum ti,
ið er minni enn kálvur. væl
at merkja
smolt undan-
tikid
Her skal ein ákæra
førast fram moti teim
badum djóralæknunum
Dánial J
dótturmanni
Bærentsen og
hansara,
Justinis . Olsen, fyri eitt
groft dømi um ikki
røkja embæti teirra
Manadarrin 8 t
at stíga á eitt floskubrot
við tí úrsliti, at hann fekk
stóran skurð í
høgra bakbeini
bløddi illa av
var neydugt, at
labban á
Hundurin
hesum og
sárið
skuldi seymast saman
Pad, ið ein skuldi hildið
var vanlig mannagongd
fyri at fáa hjálp, var at
seta seg í samband við
djóralæknan, og so var
Dánial J. Bærent
sen var fingin á mál yvir
telefon.
i
gjørt
og bad hann um at
1a hundin til sin mer
nu kemur tað grova fyri
bjóðaði sær at skjóta
hann.
fekk íkki
hjálp, tí at djóralæknin
skyrdi sjefaran fyri
smuglaragóðs, hóast hann
er tridi í ættarliðnum i
Feroyum. Sjálvur er hann
føddur í Havn, og somu-
leidis påpin, medan abbin
var fluttur til landid vid
loyvi frá Landsdjóralækn-
Hundurin
anum Dánial Jakup
Bærentsen. Abbin var í
fleiri ár vaktarhundur á
Vestaru bryggju var hann
kendur av mongum
Enn kundi to vera von
im at fáa hjálp frá hinum
joralæknanum, Justine
men nel
Djóralæknarnir høvdu
longu tå havt samband
teirra millum og havt til-
burdin á máli, ti Justinis
segði sum so, at var talan
um sama hund, sum
Dánial J. Bærentsen hevði
sæð. kundi hann ikki
ganga ímóti stovninum
hann varð knýttur at
Spurdur um hann vildi
hjálpa hundinum, ja ella
nei, svaraði hann nei.
Sostatt fekk hundurin
ikki hjáip frá djóralækn-
unum, ti hann var av
slagnum »sjefari«. Tað
kann ikki vera meiningin
at kommunulæknarnir
Havn. ið vit oll vita hava
Framhald á síðu 17