leygardagur 24. apríl 1982síða 4

Hogt flýgur hugflogið í Hugskotskappingint: Nr. 33 — 24. apríl 1982 Tekst og myndir Jan Miller Frá hundahúsum til fiskaostar hundahus, gimsteinar, fiskalim, dynur, koddar, ber, fiskaostar, roydugrot, såpu, bremsur og hjol til kassabilar, skip, linur, klædnapløgg osfr. Ikki bagir hugflognum hjå gunum. Hetta Gummistivlar, visir førovir tann stóra luttøkan i fyrstu Hugskotskappingini, sum varð avdúkað seinasta hos Selumiðsteðini í Havn M n 250 ymisk uppskot 1 yrðu DSK , k ø 5 Argir fekk 1, krónur fy Ippsk um snarkelianlegg umborð fiskiskipum umframt eitt uppskot til eitt nýtt fisk skipaprojekt. (Vit fara at greiða nærri frá hesum upp skotunum og komandi bleðum) Hvanna“ i fekk eisini 50.000 krøn , tað ødrum vid Tróndur dørensen, av var fyri upptinning eini elipslinu virdislønin krónu býtt í tvey. Húna fingu Hans Jacob ob Havnog Lista og HanØWerksskulin á Sandi HansBech fyri eitt hundahús Onnur uppá e1sin 25.000 varð H og ein gummistivla og skúlin A Sandi fyri ippskot um hva nvu ssu vit kunnu skapa ein klædnaidna vid okkara egnu åvørum Tríggjar virðislenir vóru uppá 5000 krónur. Tær 1 navngivin ella 4 B, sum uppskotið varð undir Hetta fyri uppskot um at fara undir framleiðslu skrivað av skóm, taskum og eðrun líknandi burturúr fiska- skræðu. Aðru virðislenina uppá 5000 kr. fekk Com-data, Klaksvík. fyri uppskot at føra EDV-teknikkin inn á okkara virki á ein skilagóðan hátt. (Hetta er fyrr umrett í Sosialinum). Triðja 5000 kr. virðislenin fór eisini til ein ónavngivnan ML. Hetta var fyri upp- skot um framleiðslu av smíðaðum føroyskum bátum til útflutnings. Síðani vóru fleiri virðislenir uppá 1000 Lutir ur fø Hans Mortensen bytti ut virdislønirnar Dalsgaard i Sal ará lutir til kassabiiar Erling Simonsen i Havn, at framleiða soppar. at savna og nátafjarðar og at fligur bæði til matna tilvirka brt og skeljarnar sum skreytlutir eitt nú sum gles, Birgir Jo- hansen, Tórshavn. marineser ing av motorum til smábátar og uppbyggjan av generator- um til skip og virki, Hilmar Poulsen, á Argjum, fram- leiðslu av sápu. vaskievnum vm. úr ídnaðarlýsi, Juul Jacobsen í Nólsoy at fram- leiða ymiskt úr royðugróti, Hermundur Niclasen, Øravik framleiðsla av fiskaosti Síðani vóru fimm uppskot úr Danmark. Leif Bohn í Sla- gelse um at planta berplant- ur, Peter Meller í Keyp- mannahavn um at formgeva og selja gimsteinar, Kurt Jensen Keypmannahavn um at seta á stovn ein inter- jvskum øroti hava ógvuliga stóran áhuga á vikuni nationaian Sjón TISKISK Í mn r 2 Lemvig um t g Kirstin Í Esbjerg fyri up skinnvøru! frihavn 0.a 1 toppidan, skot um fiskalím dýnur, koddar, djóramat o.a At lata eygu upp annars Hans Mor tensen, formadur 1 nevndini fyri Hugskotskapp- ingina. sum býtti virðislenina út. Í hesum sambandi segði hann m.a.: Og hvat hava vit so lagt sum grundsteði fyri doming ini? Í fororðinum fyri reglu- gerðina fyri Hugskotskapp- ingini stendur: tað eru uttan iva mong, sum ganga við góðum, nýtiligum ja, kanska genialum hugskotum, sum kunnu brúkast til framleiðslu í Ferovum til frama fyri Tað var dóms- menning landsins Hendan málsetningin hava vit roynt at fylgt. Vit hava fingið hópin av uppskotum, sum í sjálvum sær eru frálík. men sum á ongan hátt hava meguleika at verða sett í gongd sum framleiðsla í Fer oyum. Hesi uppskot hava vit lagt til sidis, fyri at virdisløna tey, sum vit meta verunliga hava møguleika sum arbeiðs skapandi framleiðsla tjóð okkara Fi kunnu summ £ ipps S Y øna y ørulelt if et kað erið gjar he 3 ind Í døming okkara r isini eitt ynski um at lata eygur upp og kanska visa leiðir. vit í tí dagliga ikk síggja“ TIT, sum sita við ábyrgd og áræði Tá ið vinningarnir vórðu býttir út segði Hans Mortensen enn nekur orð. Vit geva honum orðið aftur: av persónum. hvers einasta dirvi er at vera við at seta í gongd, tá trongleikin og neyðin bankar á Tá krevst ikki dirvi at seta í gongd. sjálvt ikki nakað sum kann miseydnast Men tað krevst dirvi at vera við at seta í gongd, tá tíðirnar eru góðar og eingi skýggj draga á luftini Tað skal tí vera mítt ynski, it her má vend koma i, so at teir personar sum sita við ábyrgd og ræði mugu vísa enn é í tora hugsa sjan stød í A k + it € per i s 3 át ed eð i r skulu vinna sær ans fyri, hvønn idna vit eiga at skapa vnski. at teir persónar, sum sita við ábyrgd og ræði, mugu finna fram til, at tað er av alstórum týdningi fyri okkum sum fólk og fyri okkum sum tjóð, at vit skapa ein ídna, sum er viðkomandi, ein idna, sum gevur hvenn einstakan av okkum kens luna av at vera við at skapa og tryggja Førova framtíð Og tað skal vera min von, gerðum hugsa sum hini í stórt og í smátt síggja við eygum frá eðrum Ásannandi, at vit i Feroyum i dag ikki kunnu bjóða ung dómi okkara nóg góðar og innihaldsríkar framtíðar møguleikar, fer Idnadarfel agið undir eitt ungdómstil tak, sum eg vóni ungdómur Ferova tekur undir við, við m.a. at fylla út og senda spurnartaivu idnadarf« agsil Og 3 sk 4 ter ) 1 i på rgrjá ø ulig GQ rgrip y t H u ri " , okkara, men sum vit eru at sepla burtur, tí vit liva í trúgv. at samfelagið í da; byggir á somu fyritreytir sum fyri 5/ árum síðani. Og tí síggja vit i dag, at ungdómurin harðliga ger vart við seg, t tey ikki fáa loyvi at fela. at tey eru við til at skapa fran tíð okkara sum fólk og sum tjóð, men at vit í dag geva teimum kensluna av at vera eins og papageikar í forgylt um búrum. Tað skal vera mín vón, at somu grund og »Grétmadurin« Óli Nielsen tosar við Paula Ellefsen, løgmann og Martin Djurhuus, skrivara í Menningargrunninum. — Tað er framtíð í gróti okkara, sigur Óli. Teir lurta. — Eitt, sum undrar meg stór- liga, er, at hjá flest okkara røkka eyguni ikki so frægt sum fram um nesina, hóast hendan sum vitandi bert er nak fáar centimetrar. Fleiri av uppskotunum vit hava virdislønt her í kveld tykjast mær at vera so ein- natúrlig, at tað undrar meg nógv, at tey ikki fyri langari tíð síðani eru sett í verk feld og Er orsekin hertil tann, at eygu okkara ikki rekka fram um nøsuna? Og kemst hetta av, at vit i ti dag eru vordineins og grodtøst og steinamosi, sum veksur seg alsamt fastari sum tidin rennur Ella er tað kanska so galið, k og menn dag og fram við hug- hesi verða køvd krivstovuveldinum skotum, men at 7 at teir persónar, sum sita við ábyrgd og ræði, mugu læra at taka ímóti gávuni, sum tað í verunleikanum er at vera eitt fáment fólk, tí tá eiga vit ikki at hava nakran meguleika at fara undir idna, hvers einasta endamál er at kappast við líknandi dippiduttum fram- leiddir í londum handan havn. Og sum eitt fáment fólk eiga vit at geva boðum skald- sins gætur, sum við klókum orðum kveður: Mangir av monnum sum fjalladalsfylgið líta á stórdýr so prúð og so klók, enda sum tað undir brim- seltu bylgju, hava ei tol til at svelta á rok Summi tey durva og falla í fátt millum tey stóru og ríku í vit ell, kvinnur og menn, ung og gomul, hegur og lágur mugu kunna fylkjast í flokk. og við reystum enni líta fram og í verki vísa at bøn skald sins: nú munar mest um måttin, um áræði og trú má liggja okkum í barmi. Vit eiga menniskju! Tórmóður Dahl, ídnaðar- ráðgevi hevði eisini orðið undir hátíðarhaldinum mikukveldið. Hann tosaði um støduna hjá ídnaðinun ut hverjar m I eiga i framtiðini. Hann segði == ———— | É + i